Cozaar

Dostępność	na receptę
Wskazania	leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat; ochrona nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, z laboratoryjnie potwierdzonymi zaburzeniami czynności nerek i białkomoczem ≥ 0,5 g na dobę; leczenie pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdy leczenie inhibitorami ace nie jest uważane przez lekarza za odpowiednie
Postać	tabletki powlekane
Dawka	12,5 mg, 50 mg, 100 mg
Substancja czynna	losartan potasowy
Ulotka do pobrania	Cozaar - ulotka

W jakich celach stosuje się lek Cozaar?

Lek Cozaar stosuje się w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego, w celu ochrony nerek u pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2, w leczeniu pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdy leczenie inhibitorami ACE nie jest uważane przez lekarza za odpowiednie (w przypadku, gdy niewydolność serca została ustabilizowana za pomocą inhibitora ACE, nie należy zmieniać leku na losartan) oraz w zmniejszaniu ryzyka udaru mózgu.

Głównym wskazaniem do stosowania preparatu jest leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Terapia może obejmować zarówno pacjentów dorosłych, jak i dzieci oraz młodzież w wieku od 6 do 18 lat.

Innym celem terapeutycznym jest ochrona nerek. Wskazanie to dotyczy pacjentów, u których współwystępuje nadciśnienie tętnicze i cukrzyca typu 2, a badania laboratoryjne potwierdziły zaburzenia czynności nerek oraz białkomocz na poziomie równym lub wyższym niż 0,5 g na dobę.

Lek Cozaar stosuje się również w leczeniu pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdy leczenie inhibitorami ACE nie jest uważane przez lekarza za odpowiednie; w przypadku, gdy niewydolność serca została ustabilizowana za pomocą inhibitora ACE, nie należy zmieniać leku na losartan.

Ponadto preparat jest wskazany do zmniejszenia ryzyka wystąpienia udaru mózgu u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca potwierdzonym w EKG. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Ważne jest, aby nie zamieniać leczenia inhibitorem ACE na losartan, jeśli niewydolność serca pacjenta została już ustabilizowana za pomocą inhibitora ACE.

Jaki jest skład i postać leku Cozaar?

Substancją czynną leku Cozaar jest losartan potasowy, a jednym ze składników pomocniczych jest laktoza.

Losartan potasowy to główny składnik odpowiedzialny za działanie farmakologiczne produktu. Obecność laktozy w składzie leku jest istotną informacją dla pacjentów z nietolerancją tego cukru — powinni oni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

Szczegółowe informacje na temat wszystkich składników preparatu oraz jego postaci znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Tabletki Cozaar zawierają potas w ilościach: 1,06 mg (dla dawki 12,5 mg), 4,24 mg (dla dawki 50 mg) i 8,48 mg (dla dawki 100 mg). Należy pamiętać, że linia podziału na tabletce 50 mg nie jest przeznaczona do jej przełamywania.

Jak działa lek Cozaar?

Losartan jest antagonistą receptora angiotensyny II (typu AT1). Angiotensyna II to substancja wytwarzana w organizmie, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i podnosi ciśnienie tętnicze. Losartan selektywnie blokuje receptory AT1, uniemożliwiając angiotensynie II wiązanie się z nimi, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego.

Losartan nie hamuje enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), dzięki czemu rzadziej powoduje działania niepożądane związane z bradykininą, takie jak kaszel, w porównaniu z inhibitorami ACE.

Dodatkowo, losartan spowalnia pogarszanie się czynności nerek u pacjentów z wysokim ciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2.

Kiedy nie należy stosować leku Cozaar?

Leku Cozaar nie należy stosować w przypadku uczulenia na losartan lub którykolwiek z pozostałych składników, po 3. miesiącu ciąży oraz przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby.

Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na jakikolwiek inny składnik preparatu. Leku nie wolno stosować u pacjentek po trzecim miesiącu ciąży.

Stosowanie leku jest również zabronione u osób z ciężkimi zaburzeniami funkcjonowania wątroby. Ponadto produktu nie należy przyjmować jednocześnie z lekami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²). Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie przeciwwskazania i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach.

Jakie środki ostrożności należy zachować podczas stosowania leku Cozaar?

Podczas stosowania leku Cozaar należy zachować szczególną ostrożność w określonych stanach klinicznych i poinformować lekarza o wszystkich istotnych schorzeniach oraz przyjmowanych lekach. Przed rozpoczęciem terapii kluczowe jest przekazanie lekarzowi informacji o podejrzeniu lub planowaniu ciąży.

Należy zachować ostrożność, jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił obrzęk naczynioruchowy, objawiający się obrzękiem twarzy, warg, gardła lub języka. Szczególne środki ostrożności są również wymagane w przypadku nasilonych wymiotów lub biegunki, które mogą prowadzić do znacznej utraty płynów i soli w organizmie.

Lekarz powinien zostać poinformowany o stosowaniu leków moczopędnych lub diety z ograniczeniem podaży soli. Ostrożność jest także wskazana u pacjentów ze zwężeniem tętnic nerkowych, po niedawnym przeszczepieniu nerki oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Szczególna ostrożność jest konieczna u pacjentów z niewydolnością serca, schorzeniami zastawek serca, chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub substytutami soli zawierającymi potas. Podwójna blokada układu RAA poprzez jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE lub aliskirenem nie jest zalecana ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Wszelkie wątpliwości dotyczące stosowania leku należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje pierwotny hiperaldosteronizm. Szczególna ostrożność jest wymagana u pacjentów z niewydolnością serca, u których współistnieją zaburzenia czynności nerek lub ciężkie, zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, zwłaszcza przy jednoczesnym leczeniu beta-adrenolitykami.

Jak dawkować lek Cozaar?

Dawkowanie leku Cozaar jest ustalane przez lekarza i zależy od schorzenia, na które preparat jest stosowany.

Dorośli: W leczeniu nadciśnienia tętniczego zazwyczaj stosowana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 50 mg raz na dobę. W razie potrzeby lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki do 100 mg raz na dobę.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2 dawka początkowa również wynosi zazwyczaj 50 mg raz na dobę. Może ona zostać zwiększona do 100 mg raz na dobę w zależności od uzyskanych wartości ciśnienia tętniczego.

W przypadku leczenia niewydolności serca terapia rozpoczyna się od dawki 12,5 mg raz na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać w odstępach jednotygodniowych, zazwyczaj według schematu: 12,5 mg na dobę (tydzień 1), 25 mg na dobę (tydzień 2), 50 mg na dobę (tydzień 3), 100 mg na dobę (tydzień 4) i 150 mg na dobę (tydzień 5), aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej zaleconej przez lekarza.

W zmniejszaniu ryzyka udaru mózgu stosowana dawka początkowa wynosi zazwyczaj 50 mg raz na dobę. W zależności od wartości ciśnienia tętniczego lekarz może dodać hydrochlorotiazyd lub zwiększyć dawkę losartanu do 100 mg raz na dobę.

Dzieci i młodzież (6–18 lat): U pacjentów o masie ciała od 20 kg do 50 kg zalecana dawka początkowa wynosi 0,7 mg/kg masy ciała raz na dobę (maksymalnie 25 mg). U pacjentów o masie ciała powyżej 50 kg zazwyczaj stosowana dawka wynosi 50 mg raz na dobę. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 6. roku życia ani u dzieci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w wieku powyżej 75 lat należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od dawki 25 mg, jednak dostosowanie dawki zazwyczaj nie jest konieczne.

Maksymalna dawka dobowa wynosi 150 mg raz na dobę w leczeniu niewydolności serca oraz 100 mg raz na dobę w pozostałych wskazaniach. Ostateczną dawkę zawsze ustala lekarz prowadzący.

Maksymalne działanie obniżające ciśnienie tętnicze występuje zazwyczaj po 3 do 6 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Lekarz może zalecić mniejszą dawkę początkową pacjentom stosującym duże dawki leków moczopędnych, z zaburzeniami czynności wątroby lub w wieku powyżej 75 lat.

W leczeniu niewydolności serca losartan jest zazwyczaj stosowany w skojarzeniu z lekami moczopędnymi, glikozydami naparstnicy i (lub) beta-adrenolitykami. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2, Cozaar można stosować jednocześnie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie oraz z insuliną i innymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. pochodnymi sulfonylomocznika, glitazonami).

Jak prawidłowo przyjmować tabletki Cozaar?

Tabletki Cozaar należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Należy starać się przyjmować preparat o tej samej porze każdego dnia.

Niezależnie od wskazania, lek przyjmuje się zazwyczaj raz na dobę. W przypadku leczenia niewydolności serca schemat przyjmowania polega na stopniowym zwiększaniu dawki w odstępach jednotygodniowych według ścisłych zaleceń lekarza.

O sposobie i częstotliwości przyjmowania leku zawsze decyduje lekarz. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących prawidłowego stosowania preparatu należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Co zrobić w przypadku przyjęcia większej dawki leku Cozaar niż zalecana?

W przypadku omyłkowego przyjęcia większej liczby tabletek leku Cozaar niż zalecona, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Postępowanie w takiej sytuacji wymaga pilnej konsultacji medycznej w celu oceny stanu pacjenta i podjęcia odpowiednich działań.

Najbardziej prawdopodobne objawy przedawkowania dotyczą głównie układu krążenia. Pacjent może doświadczyć znaczącego spadku ciśnienia tętniczego, czyli niedociśnienia. Mogą również wystąpić zmiany w czynności serca — zarówno przyspieszenie akcji serca (tachykardia), jak i ewentualnie jej spowolnienie (bradykardia).

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki leku Cozaar?

W przypadku pominięcia dawki leku Cozaar należy przyjąć następną dawkę o zwykłej, wyznaczonej porze. Należy kontynuować leczenie zgodnie z ustalonym przez lekarza schematem dawkowania, nie wprowadzając samodzielnych modyfikacji.

Kluczową zasadą jest, aby nie stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Takie postępowanie jest niewskazane i może prowadzić do nieprzewidzianych reakcji organizmu. Należy po prostu pominąć opuszczoną dawkę i poczekać na porę przyjęcia kolejnej.

W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących dawkowania lub postępowania w przypadku pominięcia tabletki, zaleca się skonsultowanie się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Jakie mogą być skutki uboczne stosowania leku Cozaar?

Podczas stosowania leku Cozaar mogą wystąpić działania niepożądane klasyfikowane według częstości ich występowania.

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów): zawroty głowy (zarówno pochodzenia ośrodkowego, jak i błędnikowego), ogólne osłabienie, uczucie zmęczenia, niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), w tym niedociśnienie ortostatyczne. Obserwuje się również zmiany wyników laboratoryjnych: zbyt wysokie stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia), zbyt niskie stężenie cukru we krwi (hipoglikemia), zwiększone stężenie mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy krwi u pacjentów z niewydolnością serca. Może wystąpić zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość) oraz zmiany w czynności nerek, w tym niewydolność nerek.

Niezbyt częste (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów): senność, ból głowy, zaburzenia snu, uczucie przyspieszonej czynności serca (kołatanie), silny ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa), skrócenie oddechu (duszność), ból brzucha, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty, pokrzywka, swędzenie (świąd), wysypka, miejscowe obrzęki, kaszel.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów): nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, gardła, języka), obrzęk naczynioruchowy jelit (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zapalenie naczyń krwionośnych (w tym plamica Schönleina-Henocha), uczucie drętwienia lub mrowienia (parestezje), omdlenie, migotanie przedsionków, udar mózgu, zapalenie wątroby, zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) we krwi.

O nieznanej częstości: zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość), migrena, zaburzenia czynności wątroby, ból mięśni i stawów, objawy grypopodobne, ból pleców oraz zakażenia dróg moczowych, zwiększona wrażliwość na słońce (fotosensytyzacja), rabdomioliza (niewyjaśniony ból mięśni z ciemnym moczem), zaburzenia erekcji (impotencja), zapalenie trzustki, niskie stężenie sodu we krwi (hiponatremia), depresja, ogólne złe samopoczucie, szumy uszne, zaburzenia smaku.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej (wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, ust lub gardła, który może powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu), należy przerwać stosowanie leku i natychmiast udać się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego.

Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) we krwi jest rzadkim działaniem niepożądanym, które zazwyczaj ustępuje po zakończeniu leczenia. Jeśli w trakcie leczenia wystąpią objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, nudności czy wymioty, należy omówić je z lekarzem, który podejmie decyzję o dalszym postępowaniu — nie należy samodzielnie przerywać terapii.

Czy lek Cozaar wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Lek Cozaar może wchodzić w interakcje z innymi preparatami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen czy amifostyna, może nasilać działanie hipotensyjne leku Cozaar.

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym przyjmowaniu leków mogących zwiększać stężenie potasu we krwi. Należą do nich leki oszczędzające potas (np. amiloryd, triamteren, spironolakton), suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, a także heparyna i preparaty zawierające trimetoprim. Takie połączenie może prowadzić do hiperkaliemii.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak indometacyna, w tym inhibitory COX-2, mogą osłabiać działanie leku Cozaar oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek.

Jednoczesne stosowanie leku z litem może prowadzić do zwiększenia stężenia litu w organizmie i jego toksyczności; wymaga ścisłej kontroli lekarskiej.

Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas terapii lekiem Cozaar, ponieważ może on zmniejszać stężenie aktywnego metabolitu losartanu i osłabiać jego działanie terapeutyczne.

Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem lub farmaceutą wszystkie stosowane leki, aby uniknąć potencjalnie niekorzystnych interakcji.

Czy można stosować lek Cozaar w czasie ciąży i karmienia piersią?

Stosowanie leku Cozaar w okresie ciąży jest ograniczone i w dużej mierze przeciwwskazane. Nie zaleca się przyjmowania preparatu w pierwszym trymestrze ciąży. Stosowanie leku w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane, ponieważ substancja czynna może w tym okresie poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.

Nie zaleca się również stosowania leku Cozaar w okresie karmienia piersią. W przypadku konieczności leczenia nadciśnienia u kobiety karmiącej, lekarz może zalecić zastosowanie innego, bezpieczniejszego preparatu. Decyzję o ewentualnym leczeniu w okresie ciąży lub laktacji zawsze podejmuje lekarz po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka.

Lekarz zazwyczaj zaleca przerwanie stosowania leku Cozaar przed planowaną ciążą lub natychmiast po jej potwierdzeniu. Nie zaleca się stosowania leku COZAAR podczas karmienia piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią noworodka lub wcześniaka.

Czy po zażyciu leku Cozaar można prowadzić pojazdy?

Jest mało prawdopodobne, aby lek Cozaar miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ u niektórych pacjentów preparat może wywoływać działania niepożądane, które mogą stwarzać zagrożenie podczas wykonywania tych czynności.

U części osób stosujących lek mogą wystąpić zawroty głowy lub senność. Objawy te mogą osłabiać koncentrację i sprawność psychofizyczną. W przypadku zaobserwowania u siebie takich symptomów należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i skonsultować się z lekarzem w celu oceny dalszego postępowania.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Czy lek Cozaar można podawać dzieciom i młodzieży?

Tak, lek Cozaar jest stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Jest to jedyne wskazanie do stosowania tego preparatu w tej grupie wiekowej.

U dzieci o masie ciała od 20 kg do 50 kg zalecana dawka początkowa wynosi 0,7 mg/kg masy ciała raz na dobę (maksymalnie 25 mg). U dzieci o masie ciała powyżej 50 kg zazwyczaj stosuje się 50 mg raz na dobę. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 6. roku życia ani u dzieci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Decyzję o włączeniu leku Cozaar do terapii u pacjenta niepełnoletniego zawsze podejmuje lekarz, który indywidualnie ocenia stan zdrowia i dobiera odpowiedni schemat leczenia.

Dla dzieci bardziej odpowiednia może być inna postać leku. Należy skonsultować się w tej sprawie z lekarzem lub farmaceutą.

Jak należy przechowywać lek Cozaar?

Lek Cozaar należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu. Preparat powinien być trzymany w oryginalnym opakowaniu, co zapewnia skuteczną ochronę przed szkodliwym działaniem światła oraz wilgoci.

W przypadku leku w butelkach HDPE temperatura przechowywania nie powinna przekraczać 25°C. Nie należy otwierać blistrów z tabletkami, dopóki nie nadejdzie pora zażycia leku. Pod żadnym pozorem nie wolno stosować preparatu po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności leku wynosi 3 lata. W razie wątpliwości co do warunków przechowywania należy skonsultować się z farmaceutą.

Termin ważności podany na opakowaniu oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Leków, których się już nie używa, nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę o właściwy sposób utylizacji w celu ochrony środowiska.

Ile kosztuje Cozaar i jaka jest refundacja?

Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 lipca 2026). Refundacja obejmuje: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:

Preparat	Opakowanie	Cena detaliczna	Odpłatność
Cozaar, tabl. powl., 50 mg	28 szt. (2 blist.po 14 szt.)	14,71 zł	30%
Cozaar, tabl. powl., 100 mg	28 szt. (2 blist.po 14 szt.)	28,36 zł	30%

Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.

Zamienniki i odpowiedniki

Leki zawierające tę samą substancję czynną co Cozaar (losartan) mogą być traktowane jako jego odpowiedniki. Przykładem takiego preparatu jest:

• Lorista

Czy można pić alkohol podczas stosowania Cozaar?

Informacja niedostępna w ulotce — skonsultuj z farmaceutą.

Kiedy nie stosować Cozaar?

Leku Cozaar nie należy stosować w przypadku uczulenia na losartan lub którykolwiek ze składników preparatu. Stosowanie jest przeciwwskazane po 3. miesiącu ciąży oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Przeciwwskazaniem jest również jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²). O wszystkich przeciwwskazaniach do rozpoczęcia terapii decyduje lekarz na podstawie dokładnej oceny stanu zdrowia pacjenta.

Dostępność

Lek Cozaar jest produktem leczniczym wydawanym z apteki wyłącznie na podstawie recepty lekarskiej (Rx).

Najczęstsze pytania pacjentów o lek Cozaar (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.