Xorimax to lek zawierający cefuroksym (w postaci aksetylu cefuroksymu).

Jest to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, m.in. zapalenia gardła, zatok, pęcherza moczowego oraz wczesnej postaci boreliozy. Działanie leku polega na hamowaniu budowy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich obumarcia.

Dostępność na receptę
Wskazania ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i zapalenie gardła; ostre bakteryjne zapalenie zatok; ostre zapalenie ucha środkowego
Postać Tabletki drażowane
Dawka 250 mg, 500 mg
Substancja czynna Cefuroksym (w postaci aksetylu cefuroksymu)
Ulotka do pobrania Xorimax 250 - ulotka

Co to jest lek Xorimax i w jakim celu się go stosuje?

Xorimax to antybiotyk wydawany na receptę, stosowany u dorosłych i dzieci w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Przed rozpoczęciem terapii lekarz bierze pod uwagę przewidywane patogeny i ich wrażliwość na cefuroksym oraz krajowe zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Jak działa Xorimax i do jakiej grupy leków należy?

Xorimax należy do cefalosporyn II generacji, czyli do antybiotyków beta-laktamowych. Działa bakteriobójczo na drobnoustroje wywołujące zakażenia.

Po podaniu doustnym aksetyl cefuroksymu jest hydrolizowany przez esterazy do czynnego antybiotyku, cefuroksymu. Cefuroksym hamuje syntezę ściany komórki bakteryjnej po przyłączeniu do białek wiążących penicyliny (PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), a w konsekwencji lizę komórki bakteryjnej i jej śmierć.

Jaki jest skład leku Xorimax?

Substancją czynną jest cefuroksym w postaci aksetylu cefuroksymu. Dostępne są dwie moce:

  • Xorimax 250: każda tabletka drażowana zawiera 300,72 mg aksetylu cefuroksymu, co odpowiada 250 mg cefuroksymu;
  • Xorimax 500: każda tabletka drażowana zawiera 601,44 mg aksetylu cefuroksymu, co odpowiada 500 mg cefuroksymu.

Kiedy stosuje się lek Xorimax?

Lek Xorimax jest wskazany u dorosłych i u dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy w leczeniu następujących zakażeń:

Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Xorimax?

Leku Xorimax nie należy stosować w następujących sytuacjach:

  • uczulenie (nadwrażliwość) na cefuroksym, jakikolwiek antybiotyk z grupy cefalosporyn lub na którykolwiek z pozostałych składników leku
  • ciężka reakcja uczuleniowa (nadwrażliwość, np. anafilaksja) w przeszłości na jakikolwiek inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy)
  • ciężka wysypka skórna, łuszczenie się skóry, pęcherze lub owrzodzenia jamy ustnej po leczeniu cefuroksymem lub innymi cefalosporynami w przeszłości.

Jakie specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności należy zachować?

Podczas stosowania leku Xorimax należy zwracać uwagę na możliwość wystąpienia następujących stanów:

  • Reakcje nadwrażliwości — notowano ciężkie, sporadycznie zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Kounisa (ostry alergiczny skurcz tętnic wieńcowych, który może spowodować zawał mięśnia sercowego). W razie ciężkiej reakcji lek należy natychmiast odstawić i wdrożyć postępowanie w nagłych przypadkach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, u których wystąpiła reakcja alergiczna na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe, ze względu na ryzyko nadwrażliwości krzyżowej.
  • Ciężkie skórne działania niepożądane — w związku z leczeniem cefuroksymem notowano zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), mogące zagrażać życiu. Po takiej reakcji nigdy nie wolno ponownie stosować cefuroksymu.
  • Zakażenia grzybicze (np. drożdżakami) — możliwe podczas antybiotykoterapii; długotrwałe leczenie może sprzyjać też namnażaniu się innych niewrażliwych drobnoustrojów, w tym Clostridioides difficile.
  • Ciężka biegunka — może świadczyć o związanym z antybiotykiem zapaleniu jelita grubego (rzekomobłoniastym). Jeśli wystąpi w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu, należy poinformować lekarza i nie stosować leków hamujących perystaltykę jelit.

Xorimax może zaburzać wyniki badania stężenia glukozy we krwi (metoda z błękitem pruskim może dać wyniki fałszywie ujemne) oraz test Coombsa, a przez to próby krzyżowe krwi. Przed wykonaniem badań krwi należy poinformować personel medyczny o przyjmowaniu leku Xorimax.

U pacjentów leczonych z powodu boreliozy (choroby z Lyme) może wystąpić reakcja Jarischa-Herxheimera: gorączka, dreszcze, ból głowy, ból mięśni i wysypka, zwykle utrzymujące się od kilku godzin do doby. Wynika ona z bakteriobójczego działania leku na krętki Borrelia burgdorferi i zazwyczaj ustępuje samoistnie. O jej wystąpieniu należy poinformować lekarza.

Lek nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy, ponieważ nie ustalono jego bezpieczeństwa ani skuteczności w tej grupie wiekowej.

Jak dawkować lek Xorimax?

Dawkowanie jest zawsze ustalane przez lekarza z uwzględnieniem rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku, masy ciała i czynności nerek pacjenta.

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg:

Wskazanie Dawkowanie
Ostre zapalenie migdałków i gardła, ostre bakteryjne zapalenie zatok 250 mg dwa razy na dobę
Ostre zapalenie ucha środkowego 500 mg dwa razy na dobę
Zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc 500 mg dwa razy na dobę
Zapalenie pęcherza moczowego 250 mg dwa razy na dobę
Odmiedniczkowe zapalenie nerek 250 mg dwa razy na dobę
Niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 250 mg dwa razy na dobę
Choroba z Lyme (borelioza) 500 mg dwa razy na dobę przez 14 dni (zakres 10–21 dni)

Dzieci o masie ciała <40 kg powinny być leczone lekiem w postaci zawiesiny doustnej:

Wskazanie Dawkowanie
Ostre zapalenie migdałków i gardła, ostre bakteryjne zapalenie zatok 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę (maks. 250 mg dwa razy na dobę)
Ostre zapalenie ucha środkowego 15 mg/kg mc. dwa razy na dobę (maks. 250 mg dwa razy na dobę)
Zapalenie pęcherza moczowego, niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 15 mg/kg mc. dwa razy na dobę (maks. 250 mg dwa razy na dobę)
Odmiedniczkowe zapalenie nerek 15 mg/kg mc. dwa razy na dobę (maks. 250 mg dwa razy na dobę) przez 10–14 dni
Choroba z Lyme (borelioza) 15 mg/kg mc. dwa razy na dobę (maks. 250 mg dwa razy na dobę) przez 14 dni (zakres 10–21 dni)

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, dlatego przy znacznych zaburzeniach dawkę zmniejsza się):

  • klirens kreatyniny ≥30 ml/min/1,73 m² pc.: modyfikacja dawki nie jest konieczna
  • klirens kreatyniny 10–29 ml/min/1,73 m² pc.: standardowa pojedyncza dawka co 24 godziny
  • klirens kreatyniny <10 ml/min/1,73 m² pc.: standardowa pojedyncza dawka co 48 godzin
  • pacjenci poddawani hemodializie: dodatkowa standardowa dawka pod koniec każdej dializy.

Pacjenci w podeszłym wieku: przy prawidłowej czynności nerek i dawkach nieprzekraczających zwykłej dawki maksymalnej 1 g na dobę nie są konieczne szczególne środki ostrożności. Ponieważ u osób starszych czynność nerek częściej bywa osłabiona, dawkę dostosowuje się do sprawności nerek.

Czas leczenia wynosi zwykle 7 dni (może trwać od 5 do 10 dni), w zależności od rodzaju zakażenia i reakcji pacjenta. W zależności od przebiegu choroby lekarz może zmienić dawkę początkową lub zdecydować o konieczności więcej niż jednego cyklu leczenia.

Jak prawidłowo przyjmować tabletki Xorimax?

Tabletki Xorimax przyjmuje się doustnie, po posiłku, co zapewnia optymalne wchłanianie i zwiększa skuteczność leczenia. Należy je połykać, popijając wodą. Tabletek nie wolno żuć, kruszyć ani dzielić, ponieważ może to utrudniać ich połykanie i zmniejszać skuteczność leczenia. Z tego powodu nie są odpowiednie dla pacjentów, którzy nie mogą połykać tabletek.

Ważne jest przyjmowanie leku do końca cyklu leczenia zaleconego przez lekarza, nawet jeśli pacjent poczuje się lepiej. Zbyt wczesne odstawienie leku może spowodować nawrót zakażenia.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki leku Xorimax?

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Następną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze.

Jakie mogą być działania niepożądane leku Xorimax?

Jak każdy lek, Xorimax może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. U dzieci profil bezpieczeństwa jest zgodny z profilem u dorosłych.

Działania niepożądane częste (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):

  • nadmierny wzrost drożdżaków (zakażenia grzybicze, np. Candida)
  • ból głowy
  • zawroty głowy
  • biegunka
  • nudności
  • ból brzucha
  • zwiększenie liczby eozynofilów (eozynofilia)
  • przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Działania niepożądane niezbyt częste (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):

  • wymioty
  • wysypki skórne
  • zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość)
  • zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia, czasami znaczna)
  • dodatni odczyn Coombsa.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (mogą być ciężkie):

  • rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (ciężka biegunka) i nadmierny wzrost Clostridioides difficile
  • anafilaksja, choroba posurowicza, gorączka polekowa
  • reakcja Jarischa-Herxheimera (w leczeniu boreliozy)
  • obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd
  • ciężkie reakcje skórne: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), DRESS
  • zespół Kounisa (ból w klatce piersiowej powiązany z reakcją alergiczną)
  • żółtaczka (głównie cholestatyczna) i zapalenie wątroby
  • niedokrwistość hemolityczna (za szybki rozpad krwinek czerwonych)

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zwrócić się po pomoc medyczną, jeśli pojawią się czerwonawe niewypukłe plamy na tułowiu przypominające tarczę, często z pęcherzami pośrodku, łuszczenie się skóry lub owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu (mogą je poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne), a także czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami oraz gorączką, występująca zwykle na początku leczenia. Podobnie należy postąpić w razie objawów ciężkiej reakcji alergicznej, takich jak wypukła i swędząca wysypka lub obrzęk twarzy czy jamy ustnej utrudniający oddychanie.

Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa) lub podmiotowi odpowiedzialnemu.

Jakie są interakcje leku Xorimax z innymi lekami?

Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie:

  • Leków zmniejszających kwaśność soku żołądkowego (np. zobojętniających stosowanych w leczeniu zgagi) — mogą zmniejszać biodostępność aksetylu cefuroksymu w porównaniu z podaniem na czczo i znosić korzystny wpływ pokarmu na wchłanianie
  • Probenecydu — jednoczesne stosowanie nie jest zalecane, ponieważ znacznie zwiększa maksymalne stężenie cefuroksymu i pole pod krzywą stężenia oraz wydłuża okres półtrwania leku
  • Doustnych leków przeciwzakrzepowych — mogą zwiększać wartość wskaźnika INR

Czy można stosować Xorimax w ciąży i podczas karmienia piersią?

Liczba danych dotyczących stosowania cefuroksymu u kobiet w ciąży jest ograniczona. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy. Lek należy przepisywać kobietom w ciąży tylko wtedy, gdy korzyść z leczenia przeważa nad ryzykiem. Przed zastosowaniem leku w ciąży lub przy jej planowaniu należy poradzić się lekarza.

Cefuroksym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Wystąpienie działań niepożądanych po dawkach leczniczych nie jest spodziewane, ale nie można wykluczyć ryzyka biegunki i zakażenia grzybiczego błon śluzowych u dziecka karmionego piersią, co może wymagać przerwania karmienia. Należy też wziąć pod uwagę możliwość uczulenia. Lek stosuje się w okresie karmienia piersią tylko po rozważeniu przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka.

Czy stosowanie leku Xorimax wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie przeprowadzono badań wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Xorimax może jednak powodować zawroty głowy i inne działania niepożądane osłabiające uwagę, dlatego podczas tych czynności należy zachować ostrożność. W razie złego samopoczucia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak przechowywać lek Xorimax?

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.

Okres ważności leku wynosi 3 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Xorimax?

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku Xorimax może spowodować następstwa neurologiczne, w tym encefalopatię, drgawki i śpiączkę. Ryzyko jest większe, gdy dawka nie została odpowiednio zmniejszona u pacjenta z zaburzeniami czynności nerek. W razie podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub udać się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala, jeśli to możliwe z opakowaniem leku. Stężenie cefuroksymu w surowicy można zmniejszyć hemodializą lub dializą otrzewnową.

Substancje pomocnicze

Oprócz substancji czynnej (aksetylu cefuroksymu) lek zawiera:

  • Rdzeń tabletki: sodu laurylosiarczan, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, mannitol (granulowany), celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, talk
  • Otoczka: hypromeloza, glikol polietylenowy, polisorbat 80, tytanu dwutlenek (E 171)

Najczęstsze pytania o Xorimax (FAQ)

Cefuroksym jest zwykle aktywny w warunkach in vitro wobec m.in. Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Borrelia burgdorferi oraz gronkowca złocistego wrażliwego na metycylinę. Wszystkie szczepy gronkowca złocistego opornego na metycylinę są oporne na cefuroksym. Naturalnie oporne są m.in. Enterococcus faecalis, Pseudomonas aeruginosa, Chlamydia, Mycoplasma i Legionella. Oporność nabyta zależy od miejsca i czasu, dlatego wybór leku należy do lekarza.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę drażowaną, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”. Dotyczy to obu mocy, Xorimax 250 i Xorimax 500.
Tabletki są drażowane, białe do jasnożółtych, obustronnie wypukłe i podłużne; tabletki 250 mg mają linię podziału po obu stronach. Są pakowane w blistry lub blistry miękkie w tekturowych pudełkach. Xorimax 250 jest dostępny w opakowaniach po 10, 14, 16 lub 20 tabletek, a Xorimax 500 po 10, 14 lub 16 tabletek.
Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, dlatego nie przewiduje się, aby zaburzenia czynności wątroby wpływały na jego działanie w organizmie. Nie ma jednak badań u pacjentów z chorobami wątroby, więc o stosowaniu leku decyduje lekarz. Zażółcenie białkówek oczu lub skóry w trakcie leczenia należy zgłosić lekarzowi.

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.

Potrzebujesz Xorimax?
Rozpocznij konsultację

Podobne leki

Aprokam