Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosowany jest w leczeniu nadciśnienia pierwotnego oraz obrzęków pochodzenia sercowego, nerkowego lub wątrobowego. Działanie leku polega na zwiększeniu wydalania wody i soli z organizmu, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi i redukcji obrzęków.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | nadciśnienie pierwotne; leczenie oraz zapobieganie nawrotom zatrzymania płynów w tkankach (obrzęków) i/lub w jamach ciała (przesięków) w przebiegu niewydolności serca; leczenie obrzęków pochodzenia nerkowego lub wątrobowego |
| Postać | tabletki |
| Dawka | 5 mg |
| Substancja czynna | Torasemidum |
| Ulotka do pobrania | Toradiur - ulotka |
Substancją czynną leku Toradiur jest torasemid (Torasemidum). Jest to związek chemiczny, który determinuje główne działanie farmakologiczne preparatu.
Stosowanie leku jest przeciwwskazane w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na torasemid, pochodne sulfonylomocznika lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Leku nie należy przyjmować w przypadku niewydolności nerek przebiegającej z bezmoczem oraz przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby.
Inne przeciwwskazania obejmują niedociśnienie tętnicze oraz hipokaliemię (obniżony poziom potasu we krwi). Stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest również przeciwwskazane. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem lub farmaceutą wszystkie stany zdrowotne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo leczenia.
Przeciwwskazania obejmują również zmniejszenie objętości krwi krążącej (hipowolemię), obniżone stężenie sodu we krwi (hiponatremię) oraz zaburzenia w opróżnianiu pęcherza moczowego, np. spowodowane rozrostem gruczołu krokowego.
Substancja czynna leku, torasemid, działa moczopędnie poprzez blokowanie wchłaniania zwrotnego jonów sodowych i chlorkowych w pętli Henlego w nerkach. Działanie to utrzymuje się do 12 godzin. Torasemid obniża również ciśnienie krwi poprzez zmniejszenie oporu w naczyniach krwionośnych, co jest związane z regulacją stężenia jonów wapnia w komórkach mięśniowych tętnic.
Lek Toradiur stosuje się w leczeniu nadciśnienia pierwotnego oraz w terapii obrzęków i przesięków, które są wynikiem różnych schorzeń. Preparat jest przeznaczony do kontrolowania i redukcji nadmiaru płynów w organizmie.
Jednym z głównych wskazań jest leczenie oraz zapobieganie nawrotom zatrzymania płynów w tkankach (obrzęków) i jamach ciała (przesięków), które towarzyszą niewydolności serca. Lek jest również wykorzystywany w terapii obrzęku płuc.
Ponadto, Toradiur znajduje zastosowanie w leczeniu obrzęków pochodzenia nerkowego lub wątrobowego. O zasadności zastosowania leku w danym przypadku klinicznym zawsze decyduje lekarz na podstawie diagnozy i stanu pacjenta.
Dawkowanie leku Toradiur jest ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od wskazania klinicznego oraz reakcji pacjenta na leczenie.
W leczeniu nadciśnienia pierwotnego u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg (pół tabletki) na dobę. W razie potrzeby, po upływie 12 tygodni, lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki do 5 mg (1 tabletka) na dobę. W terapii obrzęków i przesięków zalecana dawka początkowa to 5 mg (1 tabletka) na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg na dobę.
Stosowanie leku Toradiur nie jest zalecane u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ brakuje danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Wszelkie modyfikacje dawkowania muszą być konsultowane z lekarzem prowadzącym.
U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawki.
Tabletki należy przyjmować rano, popijając niewielką ilością płynu. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Schemat dawkowania jest ściśle uzależniony od schorzenia i indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie.
W przypadku nadciśnienia pierwotnego u dorosłych, zalecana dawka początkowa wynosi zazwyczaj 2,5 mg (pół tabletki) na dobę. Lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do 5 mg (1 tabletka) na dobę po upływie 12 tygodni, jeśli dotychczasowe leczenie nie przyniosło oczekiwanych rezultatów.
W leczeniu obrzęków i przesięków dawka początkowa to zwykle 5 mg (1 tabletka) na dobę. W zależności od stanu klinicznego pacjenta, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg na dobę. Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
W przypadku pominięcia dawki leku Toradiur należy ją przyjąć jak najszybciej. Istnieje jednak ważny wyjątek od tej zasady – jeśli zbliża się pora przyjęcia kolejnej, zaplanowanej dawki, pominiętą dawkę należy opuścić. Takie postępowanie pozwala uniknąć przyjęcia dwóch dawek w krótkim odstępie czasu.
Kategorycznie nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej. Może to prowadzić do nasilenia działania leku i zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących postępowania w przypadku pominięcia dawki, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Pozwoli to na bezpieczne kontynuowanie terapii zgodnie z zaleconym schematem.
Podczas stosowania leku Toradiur mogą wystąpić działania niepożądane, chociaż nie pojawiają się one u każdego pacjenta. Do często zgłaszanych skutków ubocznych należą zaburzenia metaboliczne i elektrolitowe, które mogą wpływać na funkcjonowanie organizmu.
Częste działania niepożądane obejmują zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, takie jak zmniejszenie objętości krwi krążącej (hipowolemia), niedobór potasu (hipokaliemia) czy niedobór sodu (hiponatremia). Może również wystąpić zasadowica metaboliczna oraz podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy i lipidów (cholesterolu, triglicerydów) we krwi.
Pacjenci mogą także doświadczać kurczów mięśni, zwłaszcza na początku leczenia. Do częstych skutków ubocznych zalicza się również różnorodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak utrata apetytu, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunki lub zaparcia. W przypadku zaobserwowania niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Często obserwuje się również zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych (gamma-GT) we krwi, a także bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia oraz osłabienie, zwłaszcza na początku leczenia. Niezbyt często mogą wystąpić: podwyższone stężenie mocznika i kreatyniny we krwi, suchość w jamie ustnej, drętwienie i uczucie zimna w kończynach (parestezje) oraz zatrzymanie moczu u pacjentów z zaburzeniami w jego oddawaniu. Bardzo rzadko zgłaszano: zmniejszenie liczby krwinek i płytek krwi, ciężkie reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), powstawanie zakrzepów, stany splątania, niedociśnienie, zaburzenia krążenia (mogące prowadzić do zawału serca), zapalenie trzustki oraz zaburzenia widzenia i słuchu (szumy uszne, utrata słuchu).
Podczas stosowania leku Toradiur należy zachować szczególną ostrożność i poinformować lekarza o niektórych schorzeniach oraz przyjmowanych lekach. Pacjent powinien zgłosić lekarzowi prowadzącemu, jeśli choruje na dnę moczanową, ma zdiagnozowane poważne zaburzenia rytmu serca lub zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Ostrożność jest również wskazana u osób z zaburzeniami morfologii krwi.
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w szczególności o jednoczesnym stosowaniu soli litu lub niektórych antybiotyków, takich jak aminoglikozydy czy cefalosporyny. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, które zostały spowodowane przez substancje o działaniu uszkadzającym nerki.
Lek zawiera laktozę, dlatego pacjenci ze stwierdzoną nietolerancją niektórych cukrów powinni skonsultować się z lekarzem przed jego przyjęciem. Należy również pamiętać, że stosowanie leku może dawać pozytywne wyniki w testach antydopingowych. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących terapii należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Podczas długotrwałego leczenia zaleca się regularną kontrolę stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu), glukozy, kwasu moczowego, kreatyniny i lipidów we krwi. Leczenie pacjentów z niewydolnością wątroby powinno być prowadzone ze szczególną ostrożnością.
Toradiur może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na ich działanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi, zwłaszcza z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), ponieważ ich działanie może być nasilone. Interakcje mogą również wystąpić z teofiliną oraz lekami o działaniu kuraryzującym, które zwiotczają mięśnie.
Lek może osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych oraz leków stosowanych w leczeniu zaburzeń krążenia, takich jak epinefryna i norepinefryna. Z kolei leki przeciwbólowe i przeciwreumatyczne, w tym duże dawki salicylanów, a także niektóre leki przeciwzapalne (np. indometacyna, kwas acetylosalicylowy) mogą osłabiać działanie leku Toradiur. Podobny wpływ może mieć probenecyd.
Kolestyramina może zmniejszać wchłanianie leku Toradiur. Należy również zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu antybiotyków aminoglikozydowych (np. kanamycyny, gentamycyny, tobramycyny). Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach diety.
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z glikozydami naparstnicy (ryzyko nasilenia działania z powodu niedoboru potasu), lekami przeczyszczającymi, hormonami kory nadnerczy (np. kortyzonem), solami litu, cisplatyną oraz cefalosporynami.
Stosowanie leku Toradiur w okresie ciąży jest dopuszczalne jedynie w szczególnych przypadkach, natomiast w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Lekarz może zalecić przyjmowanie preparatu w ciąży wyłącznie wtedy, gdy uzna to za bezwzględnie konieczne, dobierając najniższą skuteczną dawkę. Jeżeli zastosowanie leku jest niezbędne w okresie laktacji, należy przerwać karmienie piersią. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku w tych okresach zawsze podejmuje lekarz.
Nie należy samodzielnie i bez konsultacji z lekarzem przerywać stosowania leku Toradiur. Preparat ten jest stosowany w leczeniu schorzeń wymagających stałej kontroli medycznej, takich jak nadciśnienie pierwotne czy niewydolność serca.
Lek Toradiur jest wskazany również w terapii oraz w zapobieganiu nawrotom obrzęków i przesięków, w tym obrzęku płuc, a także obrzęków pochodzenia nerkowego lub wątrobowego. Nagłe odstawienie leku stosowanego w tych stanach może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia i nawrotu dolegliwości.
Decyzję o zakończeniu terapii, zmianie dawkowania lub odstawieniu leku może podjąć wyłącznie lekarz prowadzący, który oceni stan kliniczny pacjenta. Wszelkie wątpliwości dotyczące leczenia należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Toradiur należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Ważne jest, aby chronić preparat przed działaniem wysokiej temperatury oraz bezpośredniego światła słonecznego, dlatego nie należy go trzymać w pobliżu źródeł ciepła, takich jak grzejniki.
Ze względów bezpieczeństwa, lek musi być przechowywany w miejscu, które jest niewidoczne i niedostępne dla dzieci. Pozostawienie leków w zasięgu dzieci może prowadzić do przypadkowego spożycia i stwarzać poważne zagrożenie dla ich zdrowia. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących przechowywania leku należy skonsultować się z farmaceutą.
Okres ważności leku wynosi 30 miesięcy.
Lek Toradiur jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
Cena orientacyjna (zmienna, zależna od apteki i refundacji) wynosi od ok. 9,85 zł (z refundacją) do ok. 16,22 zł (bez refundacji). Sprawdź aktualną cenę w aptece.
Inne preparaty na rynku zawierające tę samą substancję czynną (torasemid) w tej samej dawce to m.in.:
Jednoczesne spożycie alkoholu może nasilać wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, upośledzając czas reakcji.
Przedawkowanie może spowodować nasilone wydalanie moczu z utratą płynów i elektrolitów, zaburzenia świadomości, stan splątania, spadek ciśnienia krwi, zapaść krążeniową i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który zaleci odpowiednie postępowanie. Nie istnieje swoiste antidotum.
Podczas stosowania leku Toradiur mogą wystąpić działania niepożądane. Do często zgłaszanych należą zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipowolemia (zmniejszenie objętości krwi krążącej), hipokaliemia (niedobór potasu) oraz hiponatremia (niedobór sodu). Możliwe jest także wystąpienie zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej pod postacią zasadowicy metabolicznej.
Częstym działaniem niepożądanym, zwłaszcza na początku leczenia, są kurcze mięśni. W badaniach laboratoryjnych można zaobserwować podwyższenie stężenia kwasu moczowego, glukozy oraz lipidów (triglicerydów i cholesterolu) we krwi.
Pacjenci mogą również doświadczać zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak utrata apetytu, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunki czy zaparcia. W razie zaobserwowania u siebie jakichkolwiek niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.