Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w celu zapobiegania skurczom oskrzeli w przebiegu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Działanie leku polega na rozkurczaniu mięśni gładkich oskrzeli, co zmniejsza nasilenie skurczu i ułatwia oddychanie.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | zapobieganie skurczom oskrzeli w przebiegu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc |
| Postać | tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu |
| Dawka | 150 mg |
| Substancja czynna | Theophyllinum anhydricum (teofilina bezwodna) |
| Ulotka do pobrania | Theospirex - ulotka |
Theospirex to lek, którego substancją czynną jest teofilina. Preparat jest przeznaczony do zapobiegania skurczom oskrzeli, które mogą występować w przebiegu chorób układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa oraz przewlekła obturacyjna choroba płuc.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Theospirex konieczna jest konsultacja z lekarzem, który oceni stan zdrowia pacjenta i wykluczy ewentualne przeciwwskazania. Wszelkie wątpliwości dotyczące terapii należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Teofilina należy do grupy metyloksantyn. Wykazuje działanie rozkurczające mięśnie gładkie oskrzeli i naczyń płucnych, co prowadzi do zwiększenia drożności dróg oddechowych. Ponadto poprawia klirens śluzowo-rzęskowy oraz hamuje uwalnianie mediatorów z komórek biorących udział w reakcji zapalnej, zmniejszając nasilenie skurczu oskrzeli i reakcji astmatycznych.
Teofilina wywiera również dodatnie działanie na siłę i częstość skurczu mięśnia sercowego, rozszerza naczynia krwionośne, zwiększa ilość wydalanego moczu i pobudza mięśnie szkieletowe. Mechanizm działania nie jest w pełni wyjaśniony, ale obejmuje między innymi hamowanie fosfodiesterazy oraz blokowanie receptorów adenozynowych.
Lek Theospirex stosuje się w celu zapobiegania skurczom oskrzeli. Jest on wskazany w profilaktyce dolegliwości oddechowych, które towarzyszą dwóm głównym schorzeniom układu oddechowego.
Preparat znajduje zastosowanie w terapii astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Jego celem jest zapobieganie występowaniu epizodów duszności i innych objawów wynikających ze zwężenia dróg oddechowych w przebiegu tych chorób.
O zasadności stosowania leku Theospirex w konkretnym przypadku klinicznym zawsze decyduje lekarz. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących wskazań do terapii należy zwrócić się po poradę do lekarza lub farmaceuty.
Nie. Teofilina, substancja czynna preparatu Theospirex, nie jest sterydem — należy do grupy metyloksantyn. Działa poprzez rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli i naczyń płucnych oraz hamowanie uwalniania mediatorów zapalnych, co różni ją mechanistycznie od kortykosteroidów wziewnych lub systemowych. Jest stosowana w zapobieganiu skurczom oskrzeli w przebiegu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc.
Przeciwwskazaniem do stosowania leku Theospirex jest przede wszystkim uczulenie na teofilinę, inne pochodne ksantyny (w tym pochodne teofiliny) lub na którykolwiek z pozostałych składników wchodzących w skład preparatu.
Leku nie należy stosować u pacjentów, u których wystąpił świeży zawał mięśnia sercowego, ostre zaburzenia rytmu serca, a także wstrząs lub zapaść. Inne przeciwwskazania obejmują ciężką chorobę wątroby oraz obrzęk płuc.
Stosowanie preparatu jest również niedozwolone u osób ze zdiagnozowaną padaczką lub skłonnością do drgawek. Lek jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszystkie istniejące schorzenia.
Przed rozpoczęciem leczenia lub w jego trakcie należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje: nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, ryzyko zaburzeń rytmu serca (w tym z szybką czynnością serca), przerostowa kardiomiopatia, nadczynność tarczycy, choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, porfiria, niewydolność serca, serce płucne, jaskra lub cukrzyca. Ostrożność wymagana jest również u pacjentów z długo utrzymującą się gorączką lub zakażeniami wirusowymi, w okresie szczepień oraz u osób w podeszłym wieku. Gorączka zmniejsza szybkość wydalania teofiliny, co może wymagać zmniejszenia dawki przez lekarza.
Lek Theospirex nie jest przeznaczony do doraźnego leczenia ostrego napadu astmy ani stanu astmatycznego. Teofiliny nie należy stosować jako leku pierwszego wyboru w leczeniu astmy u dzieci.
Dawkowanie leku Theospirex jest ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od wieku i masy ciała pacjenta. Dorośli i młodzież w wieku powyżej 16 lat zazwyczaj przyjmują 300 mg (2 tabletki) co 12 godzin, rano i wieczorem.
Dawkowanie u dzieci jest dostosowane do wieku: * dzieci w wieku 13–16 lat: od 225 do 300 mg (1,5 do 2 tabletek) co 12 godzin, * dzieci w wieku 10–12 lat: 225 mg (1,5 tabletki) co 12 godzin, * dzieci w wieku 6–9 lat: 150 mg (1 tabletka) co 12 godzin.
Leku nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
W przypadku braku możliwości kontrolowania stężenia leku we krwi, nie należy przekraczać dawki dobowej: 600 mg (dzieci 6–9 lat), 750 mg (dzieci 9–12 lat) oraz 900 mg (młodzież powyżej 12. roku życia i dorośli).
U pacjentów w podeszłym wieku może być konieczne zastosowanie mniejszych dawek, ponieważ proces wydalania teofiliny z organizmu bywa u nich spowolniony. Wszelkie modyfikacje dawkowania muszą być konsultowane z lekarzem.
Tabletki Theospirex należy przyjmować doustnie, po posiłku, w równych odstępach czasu (co 12 godzin). Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki wzdłuż linii podziału. Tabletek nie należy żuć ani kruszyć — jest to postać o przedłużonym uwalnianiu, a uszkodzenie tabletki zaburza kontrolowane uwalnianie substancji czynnej. W razie wątpliwości dotyczących stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Tak. Standardowy schemat dawkowania zakłada przyjmowanie leku Theospirex dwa razy na dobę — rano i wieczorem, co 12 godzin. Wieczorna dawka jest integralną częścią terapii, ponieważ preparat o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stałe stężenie teofiliny w osoczu przez całą dobę, w tym w godzinach nocnych. Lek należy zawsze przyjmować po posiłku, zgodnie z zaleceniem lekarza.
Podczas stosowania leku Theospirex mogą wystąpić działania niepożądane, które dotyczą różnych układów organizmu. Najczęściej zgłaszane dolegliwości obejmują układ pokarmowy, takie jak podrażnienie błony śluzowej, nudności, wymioty (w tym krwawe), ból w nadbrzuszu, biegunka oraz brak apetytu. Może również dochodzić do nasilenia objawów refluksu żołądkowo-przełykowego w nocy.
Możliwe są także objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym pobudzenie, bóle głowy, drażliwość, niepokój, bezsenność, zawroty głowy, wzmożenie odruchów, drżenie kończyn oraz napady drgawek.
Lek może wpływać na układ sercowo-naczyniowy, powodując zaburzenia rytmu serca, przyspieszoną czynność serca (tachykardię), skurcze dodatkowe i komorowe zaburzenia rytmu, kołatanie serca, a także obniżenie ciśnienia tętniczego.
Do działań niepożądanych należą również zaburzenia ze strony układu oddechowego, moczowego i metaboliczne: przyspieszenie oddechu, zwiększone wydalanie moczu (działanie moczopędne), białkomocz, zwiększenie liczby erytrocytów w moczu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), hiperglikemia (zwiększenie stężenia glukozy w surowicy), hipokaliemia (zmniejszenie stężenia potasu we krwi), zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, zmiany stężenia elektrolitów we krwi oraz hiperurykemia (zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi).
Niezbyt często mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, pokrzywka, uogólniony świąd oraz obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk skóry, gardła lub języka połączony z trudnościami w oddychaniu). W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Tak, Theospirex, zawierający teofilinę, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może zmieniać ich działanie lub nasilać ryzyko działań niepożądanych. Nie należy stosować leku z innymi preparatami zawierającymi ksantyny. Teofilina nasila działanie m.in. efedryny, sympatykomimetyków (np. salbutamol), kofeiny i leków moczopędnych. Może również nasilać działanie glikozydów naparstnicy, co stwarza ryzyko zaburzeń rytmu serca.
Jednocześnie teofilina osłabia działanie soli litu, leków β-adrenolitycznych (np. propranolol), adenozyny, benzodiazepin i pankuronium. Działanie teofiliny mogą nasilać niektóre antybiotyki (np. cyprofloksacyna, erytromycyna), allopurynol, cymetydyna, a także alkohol. Z kolei leki takie jak karbamazepina czy preparaty zawierające ziele dziurawca (Hypericum perforatum) mogą osłabiać jej działanie. Jednoczesne stosowanie z ketaminą może obniżyć próg drgawkowy; jednoczesne stosowanie z halotanem może powodować ciężkie zaburzenia rytmu serca.
Palenie tytoniu przyspiesza wydalanie teofiliny, co może wymagać zastosowania większych dawek. Dieta uboga w węglowodany i bogata w białka lub grilowane mięso osłabia działanie leku, natomiast dieta bogata w węglowodany i uboga w białka może je nasilać.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach diety i preparatach ziołowych. Wszelkie wątpliwości należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
Leku Theospirex nie należy stosować w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszych trzech miesiącach, chyba że lekarz prowadzący uzna to za bezwzględnie konieczne. W drugim i trzecim trymestrze ciąży lek może być zalecony tylko wtedy, gdy w ocenie specjalisty korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla rozwijającego się płodu.
Substancja czynna leku, teofilina, przenika przez łożysko i może wywoływać działania niepożądane u płodu. Teofilina może również hamować kurczliwość macicy.
Nie należy stosować leku Theospirex w okresie karmienia piersią. Teofilina przenika do mleka matki, co stwarza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u niemowlęcia. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku w ciąży zawsze podejmuje lekarz po wnikliwej analizie stanu zdrowia pacjentki.
Teofilina może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy zachować ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia senności oraz zawrotów głowy. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
Jeśli pacjent zapomni przyjąć lek, nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Objawy przedawkowania mogą wystąpić przy stężeniu teofiliny we krwi powyżej 20 µg/ml i obejmują: przyspieszenie czynności serca, nudności, wymioty, bóle żołądka, biegunkę, niepokój, bóle głowy, bezsenność, zawroty głowy, kołatanie serca oraz zaburzenia rytmu. Przy stężeniu powyżej 25 µg/ml mogą wystąpić drgawki, niewydolność krążenia, ciężkie zaburzenia rytmu serca, a nawet zatrzymanie krążenia i zgon.
W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym. Postępowanie polega na przerwaniu podawania leku; w ciężkich przypadkach konieczne jest monitorowanie funkcji życiowych i podawanie leków objawowych (m.in. diazepam na drgawki, propranolol na zaburzenia rytmu serca u pacjentów bez astmy).
Lek Theospirex należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności leku wynosi 3 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu; termin ważności odnosi się do ostatniego dnia podanego miesiąca. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących przechowywania należy skonsultować się z farmaceutą.
Lek Theospirex retard 150 mg podlega refundacji. W zależności od wskazań, może być dostępny za opłatą ryczałtową (R). Jest również dostępny bezpłatnie dla pacjentów powyżej 65. roku życia (we wskazaniach objętych refundacją, symbol S) oraz dla dzieci i młodzieży do 18. roku życia (symbol DZ).
Lek Theospirex retard 150 mg jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.