Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosowany jest w leczeniu epizodów dużej depresji, zespołu lęku społecznego, zespołu stresu pourazowego, zespołu lęku napadowego oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie epizodów dużej depresji; zapobieganie nawrotom epizodów dużej depresji; leczenie zespołu lęku społecznego (fobii społecznej) |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 50 mg, 100 mg |
| Substancja czynna | sertralina (sertralinum) |
| Ulotka do pobrania | Sertralina Krka - ulotka |
Sertralina Krka należy do leków z grupy SSRI i jest stosowana w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych. U dorosłych wskazania obejmują epizody dużej depresji i zapobieganie ich nawrotom, zespół lęku napadowego (z agorafobią lub bez), zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego (PTSD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K).
U dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat jedynym wskazaniem są zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Rozpoznanie i decyzja o leczeniu należą do lekarza.
Substancją czynną jest sertralina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
Sertralina jest silnym i swoistym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (5-HT) w komórkach nerwowych (w badaniach in vitro) i nasila działanie serotoniny u zwierząt. Ma bardzo słaby wpływ na wychwyt zwrotny noradrenaliny i dopaminy. Nie wykazuje powinowactwa do receptorów muskarynowych, serotoninowych, dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminergicznych, GABA ani benzodiazepinowych.
Leku nie należy stosować w następujących przypadkach:
Przed rozpoczęciem leczenia trzeba powiedzieć lekarzowi o obecnych lub przebytych chorobach. Szczególnej ostrożności wymagają:
Sertralinę zasadniczo nie stosuje się u osób poniżej 18. roku życia, z wyjątkiem ZO-K u pacjentów w wieku 6-17 lat. U młodszych pacjentów częściej obserwowano zachowania samobójcze i wrogość, dlatego wymagają oni ścisłej obserwacji lekarza.
Tak. Nie wolno stosować leku jednocześnie z inhibitorami MAO (np. moklobemidem, selegiliną), linezolidem, błękitem metylenowym ani pimozydem, ponieważ mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane.
Lekarza należy poinformować o przyjmowaniu m.in.:
Dotyczy to leków na receptę i bez recepty oraz suplementów. Dziurawiec może działać jeszcze 1-2 tygodnie po odstawieniu.
Nie należy pić alkoholu podczas stosowania leku. Nie należy też przyjmować go z sokiem grejpfrutowym, który może zwiększać stężenie sertraliny w organizmie.
Leki psychotropowe, takie jak sertralina, mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do czasu, aż będzie wiadomo, jak lek działa na pacjenta, należy powstrzymać się od tych czynności.
Bezpieczeństwo stosowania sertraliny w ciąży nie zostało w pełni ustalone. Lekarz może ją zastosować tylko wtedy, gdy korzyści dla matki są większe niż potencjalne zagrożenie dla dziecka. Leki z tej grupy przyjmowane w ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, mogą zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), objawiającego się przyspieszonym oddechem i sinicą. U noworodka mogą też wystąpić m.in. problemy z oddychaniem i karmieniem, drżenie, drgawki, drażliwość oraz niskie stężenie glukozy; objawy pojawiają się zwykle w pierwszej dobie po porodzie. Przyjmowanie leku pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z pochwy krótko po porodzie.
Sertralina przenika do mleka matki. Lek może być stosowany u kobiet karmiących piersią, jeśli lekarz uzna, że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka.
O ciąży, jej planowaniu lub karmieniu piersią należy poinformować lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Dawkowanie ustala lekarz; nie należy samodzielnie zmieniać dawki.
Dorośli:
Dzieci i młodzież (wyłącznie ZO-K):
Osoby w podeszłym wieku: lek stosuje się ostrożnie z powodu zwiększonego ryzyka hiponatremii.
Zaburzenia czynności wątroby: stosuje się mniejsze dawki lub rzadziej; przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby sertraliny nie należy stosować.
Zaburzenia czynności nerek: dostosowanie dawki nie jest wymagane.
Lek przyjmuje się raz na dobę, rano lub wieczorem, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Obie moce (50 mg i 100 mg) mają linię podziału, a tabletkę można podzielić na równe dawki.
Czas leczenia ustala lekarz, zależnie od rodzaju choroby i reakcji pacjenta. Początek działania może nastąpić w ciągu 7 dni, ale pełny efekt, zwłaszcza w ZO-K, wymaga dłuższego leczenia, a poprawa może pojawić się dopiero po kilku tygodniach. Depresję leczy się zwykle co najmniej 6 miesięcy od uzyskania poprawy, aby upewnić się, że objawy ustąpiły. W lęku napadowym i ZO-K lekarz regularnie ocenia potrzebę kontynuowania terapii.
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, nie powinien przyjmować pominiętej dawki ani dawki podwójnej, tylko przyjąć następną o zwykłej porze.
Po zażyciu większej dawki należy natychmiast powiadomić lekarza lub zgłosić się na szpitalny oddział ratunkowy, zabierając opakowanie leku. Objawy przedawkowania to senność, nudności, wymioty, szybka akcja serca, drżenie, pobudzenie i zawroty głowy; rzadko dochodzi do utraty przytomności lub śpiączki. Zgłaszano także wydłużenie odstępu QTc, dlatego zalecane jest monitorowanie EKG.
Nie. Nagłe przerwanie leczenia często powoduje objawy odstawienia: zawroty głowy, drętwienie lub mrowienie, zaburzenia snu, pobudzenie lub niepokój, bóle głowy, nudności, wymioty i drżenie mięśni. Zwykle mają nasilenie łagodne lub umiarkowane i ustępują w ciągu 2 tygodni, ale u niektórych pacjentów mogą być ciężkie i utrzymywać się 2-3 miesiące lub dłużej. Dawkę zmniejsza się stopniowo, przez co najmniej 1-2 tygodnie, a według ulotki nawet przez kilka tygodni lub miesięcy, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Najczęstszym działaniem niepożądanym są nudności. Działania niepożądane zależą od dawki i często słabną w miarę trwania leczenia.
Bardzo często (więcej niż 1 na 10 pacjentów) występują: bezsenność, zawroty głowy, senność, bóle głowy, biegunka, nudności, suchość w jamie ustnej, zaburzenia wytrysku i zmęczenie. Do częstych należą m.in. lęk, depresja, pobudzenie, drżenia mięśniowe, zaburzenia widzenia, kołatanie serca, zaparcia, ból brzucha, wymioty, zwiększona potliwość, wysypka i zwiększenie masy ciała. Do działań rzadkich należą m.in. zawał serca, zapalenie trzustki i zaburzenia czynności wątroby. Leki z tej grupy wiążą się też ze zwiększonym ryzykiem złamań kości.
U dzieci i młodzieży najczęstsze były bóle głowy, bezsenność, biegunka i nudności.
Pełny wykaz działań z częstościami znajduje się w ulotce. Działania niepożądane można zgłaszać do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych (smz.ezdrowie.gov.pl).
Natychmiastowej pomocy wymagają:
Tak. Zwiększenie masy ciała należy do działań częstych, a zmniejszenie masy ciała do niezbyt częstych. W długoterminowym badaniu u dzieci obserwowano niewielki przyrost masy ciała przy wyższej dawce. Rzadko zgłaszano problemy z kontrolą stężenia glukozy we krwi (cukrzyca, hipoglikemia, hiperglikemia). Przy niepokojących zmianach masy ciała należy skonsultować się z lekarzem.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 2 lata. Dla blistrów nie ma szczególnych wymagań dotyczących przechowywania. Pojemnik należy przechowywać szczelnie zamknięty, w temperaturze poniżej 25°C, w celu ochrony przed wilgocią; po pierwszym otwarciu pojemnika lek można stosować przez 100 dni.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. O sposób pozbycia się niepotrzebnych leków należy zapytać farmaceutę.
Lek Sertralina Krka jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx). Występuje w opakowaniach po 10, 14, 20, 28, 30, 50, 98 i 100 tabletek w blistrach oraz po 250 tabletek w pojemniku; nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.