Ranofren

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	średnio nasilone i ciężkie epizody manii, schizofrenia
Postać	tabletki
Dawka	5 mg, 10 mg
Substancja czynna	olanzapina

Ranofren — co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną Ranofren to lek z grupy neuroleptyków, który stosuje się w różnego rodzaju zaburzeniach psychicznych. Za jego działanie odpowiada substancja czynna olanzapina, czyli lek przeciwpsychotyczny. Środek Ranofren ma postać tabletek. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej.

Działanie olanzapiny polega prawdopodobnie na blokowaniu receptorów zależnych od serotoniny i dopaminy oraz cholinergicznych receptorów muskarynowych, adrenergicznych i histaminowych H1. Dzięki temu łagodzi wybrane objawy chorobowe zaburzeń natury psychicznej. 

Preparat Ranofren przeznaczony jest dla osób dorosłych i nie podaje się go u pacjentów poniżej 18. roku życia. Podstawowe wskazania medyczne do stosowania leku Ranofren to:

• leczenie schizofrenii;
• leczenie średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii;
• zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej.

Ile kosztuje Ranofren?

Obecnie lek Ranofren dostępny jest w dwóch wariantach opakowania. Różnią się stężeniem substancji czynnej w pojedynczej tabletce. Przy pełnej odpłatności średnia cena leku to:

• Ranofren (5 mg, 28 tabletek) - 33,50 PLN;
• Ranofren (10 mg, 28 tabletek) - 99,60 PLN.

Czy lek Ranofren jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Ranofren 10 mg podlega całościowej lub częściowej refundacji. Za darmo otrzymują go pacjenci poniżej 18. oraz powyżej 65. roku życia we wszystkich wskazaniach wymienionych w decyzji. Ponadto w ramach częściowej odpłatności mogą nabyć go inni pacjenci w wielu wskazaniach, w tym w: schizofrenii, chorobie Huntingtona, jadłowstręcie psychicznym. Wówczas średnia cena leku to:

• Ranofren (10 mg, 28 tabletek) - 9,25 PLN.

Ranofren — czy istnieją zamienniki?

Na rynku dostępne są leki, które mają taką samą substancję czynną w tej samej postaci co Ranofren. Wśród nich znajdują się m.in.: Olazax, Olanzaran, Olanzapine +pharma, Zalasta, Olanzapin Krka, Olanzapina Aurobindo, Olanzapine Glenmark, Sanza 10 mg, Sanza 2,5 mg, Sanza 5 mg, Sanza 7,5 mg, Sizin, Synza 5 mg, Synza 10 mg. Wszystkie one dostępne są tylko na receptę i o możliwości ich stosowania decyduje lekarz prowadzący.

Ranofren — jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Ranofren ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Tabletki Ranofren przyjmuje się raz na dobę zgodnie z jego zaleceniami. Najlepiej robić to codziennie o tej samej porze. Można to robić z posiłkiem lub niezależnie od niego. Tabletki połyka się w całości, popijając woda. 

Standardowe dawkowanie wynosi od 5 mg do 20 mg substancji czynnej na dobę i decyduje o tym lekarz. To on decyduje też o możliwości przerywania stosowania leku. Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Ranofren. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem substancji czynnej. Należą do nich m.in.:

• przyspieszone bicie serca;
• pobudzenie lub agresywne zachowanie;
• ograniczenie świadomości;
• mimowolne ruchy;
• trudności w mówieniu;
• ostre splątanie (dezorientacja);
• drgawki (padaczka);
• gorączka, szybki oddech, poty, sztywność mięśni, ospałość, senność;
• śpiączka;
• zmniejszenie częstości oddechów;
• zaburzenia rytmu serca;
• wysokie lub niskie ciśnienie krwi. 

Przy tego typu objawach należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Ranofren — stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie zaleca się stosowania leku Ranofren u kobiet w ciąży, podejrzewających ciążę lub ją planujących. Może to powodować zagrożenie dla dziecka. U noworodków, których matki stosowały lek Ranofren w ostatnim trymestrze ciąży, mogą wystąpić takie objawy jak: drżenie, sztywność mięśni, senność, osłabienie, trudności z karmieniem, problemy oddechowe, pobudzenie.

Substancja czynna może przenikać do mleka matki, dlatego leku Ranofren nie podaje się u kobiet w okresie karmienia piersią. Jeżeli jest to konieczne, to należy przerwać karmienie piersią ze względów bezpieczeństwa. Może to powodować skutki uboczne ze strony dziecka.

Ranofren — działania niepożądane

U pacjentów stosujących lek Ranofren obserwowano skutki uboczne. Nie dotyczy to każdego pacjenta. Rodzaj i nasilenie działań niepożądanych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu. Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeżeli wystąpią:

• ciężkie reakcje alergiczne, w tym: polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS z takimi objawami, jak m.in.: wysoka temperatura ciała, rozległa wysypka, objawy grypopodobne z wysypką na twarzy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, powiększone węzły chłonne, eozynofilia);
• zakrzepy krwi w żyłach, szczególnie w nogach (objawy: puchnięcie, ból, zaczerwienienie nogi), które mogą przemieszczać się w naczyniach krwionośnych do płuc, powodując trudności z oddychaniem i ból w klatce piersiowej;
• nieprawidłowe ruchy, zwłaszcza w obrębie twarzy czy języka;
• jednoczesne występowanie przyspieszonego oddechu, sztywności mięśni, ospałości lub senności, pocenia się;
• nadwrażliwość (np. obrzęk w obrębie jamy ustnej i gardła, wysypka, swędzenie).

Inne odnotowywane dotychczas działania niepożądane to m.in.:

• zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi;
• senność;
• zwiększenie masy ciała;
• zawroty głowy;
• omdlenia (ze zwolnieniem czynności serca);
• zmiany w licznie niektórych komórek krwi;
• przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
• zmiany stężenia lipidów we krwi;
• zwiększenie stężenia cukrów we krwi i w moczu;
• zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej we krwi;
• zwiększenie stężenia kwasu moczowego;
• zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej;
• drżenie;
• niepokój;
• wzmożone uczucie głodu;
• duża aktywność gamma glutamylotransferazy;
• zaparcia;
• zaburzenia ruchu (dyskinezy);
• suchość błony śluzowej jamy ustnej;
• skrajne zmęczenie;
• utrata siły;
• wysypka;
• zatrzymanie wody w organizmie powodujące obrzęki rąk, stóp, okolicy kostek, ból stawów;
• gorączka;
• zaburzenia seksualne (np. zmniejszenie libido, zaburzenia erekcji u mężczyzn);
• cukrzyca lub nasilenie jej przebiegu;
• kwasica ketonowa;
• cukrzyca ze śpiączką;
• napady drgawek;
• zwiększenie całkowitego stężenia bilirubiny;
• wrażliwość na światło słoneczne;
• zwolnienie czynności serca;
• sztywność lub kurcz mięśni (w tym ruchy gałek ocznych);
• zaburzenia mowy;
• jąkanie;
• zespół niespokojnych nóg;
• ślinienie się;
• wzdęcie brzucha;
• krwawienie z nosa;
• wydłużenie odstępu QT;
• wypadanie włosów;
• trudności z oddawaniem moczu, nietrzymanie moczu;
• utrata pamięci lub brak pamięci;
• uczucie parcia na pęcherz;
• brak lub zmniejszenie miesiączki;
• wydzielanie mleka poza okresem karmienia;
• nietypowe powiększenie piersi u kobiet lub mężczyzn;
• małopłytkowość;
• złośliwy zespół neuroleptyczny;
• obniżenie prawidłowej temperatury ciała;
• zaburzenia świadomości;
• wysoka gorączka;
• objawy odstawienia;
• nagła śmierć z niewyjaśnionej przyczyny;
• zaburzenia rytmu serca;
• zapalenie trzustki powodujące silny ból brzucha;
• choroba wątroby objawiająca się zmianą barwy skóry i białych części oka na kolor żółty;
• choroba mięśni objawiająca się niewyjaśnionym pobolewaniem i bólem.

Dodatkowo u pacjentów w podeszłym wieku z rozpoznaniem otępienia mogą występować:

• nietrzymanie moczu;
• zapalenie płuc;
• udar;
• skrajne zmęczenie;
• upadki;
• omamy wzrokowe;
• podwyższona temperatura ciała;
• zaczerwienienie skóry i problemy z chodzeniem;
• śmierć.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Ranofren?

Przed rozpoczęciem stosowania leku Ranofren należy skonsultować się z lekarzem oraz zapoznać z ulotką dołączoną do opakowania. Przeciwwskazania do przyjmowania tych tabletek to:

• uczulenie na olanzapinę lub jakikolwiek inny składnik leku;
• zaburzenia dotyczące oczu, w tym niektóre rodzaje jaskry (np. zwiększone ciśnienie w oku).

Jeżeli występuje jakiekolwiek z tych przeciwwskazań, to należy o tym poinformować lekarza prowadzącego.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Ranofren?

W określonych sytuacjach należy zachować szczególną ostrożność w trakcie stosowania leku Ranofren. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce. Szczególnej uwagi wymagają zwłaszcza osoby, u których występowały lub występują:

• podeszły wiek z rozpoznaniem otępienia;
• nieprawidłowe ruchy, zwłaszcza w obrębie twarzy i języka po przyjęciu leku Ranofren;
• zespół objawów obejmujących: gorączkę, pocenie się, przyspieszony oddech, ospałość, sztywność mięśni, senność po przyjęciu leku Ranofren;
• wysokie stężenie cukru we krwi i wysokie stężenie lipidów po zastosowaniu leku Ranofren;
• przyrost masy ciała po przyjęciu leku Ranofren;
• zakrzepy obecnie lub w przeszłości;
• cukrzyca;
• napady drgawek;
• choroba wątroby lub nerek;
• choroba serca;
• choroby krwi;
• niedrożność jelit (porażenna);
• zaburzenia dotyczące gruczołu krokowego;
• choroba Parkinsona;
• udar lub mini udar (przemijające objawy udaru);
• utrata soli w wyniku przedłużającej się, ciężkiej biegunki lub wymiotów, lub stosowania diuretyków. 

Wszelkie wątpliwości w zakresie terapii lekiem Ranofren należy omówić z lekarzem prowadzącym, a następnie postępować zgodnie z jego zaleceniami.

Z czym nie łączyć Ranofren?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Jest to związane z tym, że lek Ranofren może wchodzić z nimi w interakcje, zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na takie środki farmakologiczne jak:

• leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona;
• leki przeciwdepresyjne;
• leki uspokajające;
• leki nasenne;
• cyprofkloksacyna (antybiotyk);
• fluwoksamina (lek przeciwdepresyjny);
• karbamazepina (lek przeciwpadaczkowy i stabilizujący nastrój).

Do tego nie wolno łączyć leku Ranofren z alkoholem, ponieważ może to wywoływać senność. Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości jednoczesnego stosowania leków z tej listy ze środkiem Ranofren decyduje lekarz prowadzący i ze względów bezpieczeństwa należy się do tego stosować.

Ranofren — skład leku

Podstawowy składnik tabletek Ranofren to substancja czynna olanzapina. Pozostałe składniki preparatu to: stearynian magnezu, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, karboksymetyloskrobia sodowa typ A. 

Pytania pacjentów o lek (FAQ)