Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w leczeniu schizofrenii oraz w leczeniu i zapobieganiu nawrotom epizodów manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Substancja czynna leku ma działanie przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie schizofrenii; długoterminowe leczenie podtrzymujące u pacjentów, u których stwierdzono dobrą odpowiedź na leczenie w początkowej fazie terapii schizofrenii; leczenie umiarkowanych i ciężkich epizodów manii |
| Postać | ['tabletki', 'tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej'] |
| Dawka | 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg |
| Substancja czynna | olanzapinum (olanzapina) |
| Ulotka do pobrania | Zalasta - ulotka |
Lek Zalasta zawiera olanzapinę, która jest substancją o działaniu przeciwpsychotycznym, przeciwmaniakalnym oraz stabilizującym nastrój. Mechanizm jej działania jest złożony i opiera się na wpływie na liczne układy receptorowe w mózgu.
Olanzapina wykazuje powinowactwo do wielu typów receptorów, w tym serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1, D2, D3, D4, D5), cholinergicznych receptorów muskarynowych (M1-M5), a także do receptorów α1-adrenergicznych i histaminowych H1.
Działanie farmakologiczne leku wynika z blokowania (antagonizmu) wymienionych receptorów. Charakterystyczne dla olanzapiny jest silniejsze powinowactwo do receptorów serotoninowych 5HT2 niż do receptorów dopaminowych D2, co może tłumaczyć jej profil jako atypowego leku przeciwpsychotycznego.
Lek Zalasta stosowany jest w leczeniu schizofrenii oraz w terapii umiarkowanych i ciężkich epizodów manii. Preparat wykorzystuje się również w długoterminowym leczeniu podtrzymującym u pacjentów ze schizofrenią, u których uzyskano dobrą odpowiedź na leczenie w początkowej fazie terapii.
Ponadto, wskazaniem do stosowania leku jest zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej u pacjentów, u których w terapii epizodów manii uzyskano dobrą odpowiedź na leczenie olanzapiną.
Substancją czynną leku Zalasta jest olanzapina (łac. olanzapinum).
Stosowanie leku jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości (uczulenia) na olanzapinę lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Innym przeciwwskazaniem jest stwierdzone u pacjenta ryzyko wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania.
Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Leku Zalasta nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości (uczulenia) na olanzapinę lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Przeciwwskazaniem jest również stwierdzone u pacjenta ryzyko wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania.
Stosowanie leku Zalasta wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności, ponieważ wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienne, takie jak pocenie się, bezsenność, drżenia, lęk, nudności i wymioty. Nie zaleca się podawania preparatu pacjentom w podeszłym wieku z otępieniem ze względu na zwiększoną śmiertelność i ryzyko udaru mózgu. Terapia może również prowadzić do wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN) – stanu zagrażającego życiu, który objawia się wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości.
Podczas leczenia należy zwrócić uwagę na możliwość pojawienia się nieprawidłowych, mimowolnych ruchów, zwłaszcza w obrębie twarzy lub języka (tzw. późne dyskinezy). Obserwowano również zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów krwi.
Terapia może wpływać na metabolizm, prowadząc do przyrostu masy ciała oraz wzrostu stężenia cukru i lipidów we krwi. Z tego powodu lekarz może zalecić regularne kontrolowanie masy ciała oraz wykonywanie badań krwi. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem prowadzącym.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, u których występują lub występowały w przeszłości: udar, choroba Parkinsona, zaburzenia gruczołu krokowego, niedrożność jelit, choroby wątroby, nerek, serca, krwi, cukrzyca lub napady drgawek. Ponadto, pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni wiedzieć, że standardowe tabletki Zalasta zawierają laktozę, a tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej – aspartam (źródło fenyloalaniny).
Dawkowanie leku Zalasta jest ustalane przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta, a jego schemat zależy od leczonego schorzenia. U dorosłych w leczeniu schizofrenii oraz w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. W przypadku epizodów manii dawka początkowa to 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej z innymi lekami.
W zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie, lekarz może dostosować dawkę dobową, która zazwyczaj mieści się w zakresie od 5 mg do 20 mg.
Stosowanie leku Zalasta nie jest zalecane u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Powodem jest brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności terapii w tej grupie wiekowej. Ostateczną decyzję dotyczącą dawkowania zawsze podejmuje lekarz i nie należy modyfikować zaleconej dawki bez jego zgody.
Czas, po którym obserwuje się efekty terapeutyczne leku Zalasta, jest ściśle związany z rodzajem leczonego schorzenia oraz indywidualną odpowiedzią organizmu pacjenta na farmakoterapię. Działanie leku jest oceniane przez lekarza prowadzącego w kontekście konkretnej jednostki chorobowej.
Preparat jest stosowany w leczeniu schizofrenii, zarówno w początkowej fazie terapii, jak i w długoterminowym leczeniu podtrzymującym u pacjentów, u których stwierdzono dobrą odpowiedź na leczenie. Wykorzystuje się go również w terapii umiarkowanych i ciężkich epizodów manii.
Ponadto, lek znajduje zastosowanie w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. Ostateczną ocenę skuteczności i momentu rozpoczęcia pełnego działania leku zawsze przeprowadza lekarz. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących postępów leczenia należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Tabletki standardowe należy połknąć w całości, popijając wodą – można je przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej należy umieścić w jamie ustnej, gdzie szybko się rozpuszczą, lub rozpuścić w pełnej szklance wody tuż przed zażyciem. Dawkowanie jest zróżnicowane dla poszczególnych wskazań terapeutycznych.
U dorosłych w leczeniu schizofrenii oraz w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. W przypadku epizodów manii dawka początkowa to 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę, jeśli lek jest stosowany w terapii skojarzonej. Lekarz może następnie dostosować dawkę dobową w zakresie od 5 mg do 20 mg.
Stosowanie leku Zalasta nie jest zalecane u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Decyzja ta wynika z braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności preparatu w tej grupie wiekowej. Wszelkie pytania dotyczące sposobu przyjmowania leku należy kierować do lekarza lub farmaceuty.
W przypadku pominięcia dawki leku Zalasta należy przyjąć tabletkę niezwłocznie po przypomnieniu sobie o tym. Jest to podstawowa zasada, która pozwala na utrzymanie ciągłości terapii i odpowiedniego stężenia substancji czynnej w organizmie.
Najważniejszą regułą, której należy bezwzględnie przestrzegać, jest zakaz stosowania dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej. Przyjęcie dwóch dawek jednocześnie lub w krótkim odstępie czasu może prowadzić do przyjęcia zbyt dużej ilości leku i zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Jeżeli pacjent ma jakiekolwiek wątpliwości dotyczące dalszego postępowania po pominięciu dawki, powinien skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Udzielą oni precyzyjnych wskazówek, jak kontynuować leczenie w sposób bezpieczny i skuteczny.
W przypadku przyjęcia większej dawki leku Zalasta niż zalecana, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia szeregu poważnych objawów, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej.
Do symptomów, które mogą wystąpić, należą: przyspieszone bicie serca, pobudzenie lub agresywne zachowanie, trudności w mówieniu oraz mimowolne ruchy. Może również dojść do zaburzeń świadomości, takich jak ostre splątanie, a w ciężkich przypadkach nawet do drgawek i śpiączki.
Inne możliwe objawy to zespół objawów obejmujący gorączkę, szybki oddech, pocenie się i sztywność mięśni. Obserwuje się także wahania ciśnienia krwi (wysokie lub niskie) oraz zaburzenia rytmu serca. Szybkie działanie jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta.
Podczas stosowania leku Zalasta mogą wystąpić działania niepożądane, z których niektóre klasyfikowane są jako bardzo częste. Do najczęściej zgłaszanych należą zwiększenie masy ciała oraz senność. W badaniach laboratoryjnych bardzo często obserwuje się również zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu.
Bardzo często mogą pojawić się również zmiany w wynikach badań krwi, takie jak eozynofilia (zwiększenie liczby eozynofilów), podwyższone stężenie cholesterolu, glukozy i triglicerydów. Inne częste skutki to zwiększenie apetytu oraz obecność cukru w moczu (cukromocz).
U młodzieży bardzo często zgłaszano uspokojenie polekowe. W tej grupie pacjentów obserwowano również zmiany w parametrach wątrobowych, takie jak zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), zmniejszenie stężenia bilirubiny całkowitej oraz zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.
Do częstych działań niepożądanych zalicza się m.in. zawroty głowy, akatyzję (niepokój ruchowy), parkinsonizm, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, suchość w ustach, zmęczenie, obrzęki i ból stawów. Niezbyt często mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, rozwój lub nasilenie cukrzycy, napady drgawek, późne dyskinezy, amnezja, spowolnienie akcji serca, zakrzepy krwi w żyłach, krwawienie z nosa, wypadanie włosów czy problemy z oddawaniem moczu. Rzadko obserwuje się małopłytkowość, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, rozpad mięśni (rabdomiolizę) oraz priapizm (bolesny, długotrwały wzwód).
Lek Zalasta może wchodzić w interakcje z alkoholem oraz niektórymi innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub nasilać ryzyko działań niepożądanych. Nie należy spożywać alkoholu podczas terapii, ponieważ jego połączenie z lekiem Zalasta może wywoływać senność.
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak leki przeciwdepresyjne, uspokajające czy nasenne, z uwagi na ryzyko nasilenia senności. Olanzapina, substancja czynna leku, może również działać antagonistycznie w stosunku do leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona.
Niektóre leki mogą zmieniać stężenie olanzapiny we krwi: karbamazepina (lek przeciwpadaczkowy) może je zmniejszać, natomiast fluwoksamina (lek przeciwdepresyjny) oraz cyprofloksacyna (antybiotyk) mogą je zwiększać. Przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek nowego leku w trakcie terapii lekiem Zalasta, należy poinformować o tym lekarza prowadzącego.
Należy również pamiętać, że węgiel aktywowany może zmniejszać wchłanianie olanzapiny i powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub po leku. Ostrożność jest wymagana przy jednoczesnym stosowaniu leków, które mogą powodować wydłużenie odstępu QTc w EKG.
Stosowanie leku Zalasta w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy lekarz uzna, że spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Decyzję o włączeniu leku do terapii w tym okresie zawsze podejmuje specjalista po dokładnej analizie stanu zdrowia pacjentki.
Należy mieć na uwadze, że u noworodków, których matki stosowały lek w ostatnim trymestrze ciąży, mogą wystąpić objawy takie jak drżenie, sztywność mięśni, senność, trudności z oddychaniem. Obserwowano między innymi drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność, pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane z karmieniem.
Substancja czynna leku w niewielkich ilościach przenika do mleka matki. Z tego względu pacjentkom przyjmującym lek Zalasta odradza się karmienie piersią. Wszelkie wątpliwości dotyczące leczenia w okresie ciąży i laktacji należy bezwzględnie skonsultować z lekarzem prowadzącym.
Lek Zalasta może upośledzać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dlatego pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność. Preparat może wywoływać działania niepożądane, takie jak senność oraz zawroty głowy, które bezpośrednio wpływają na sprawność psychomotoryczną i koncentrację.
Jeżeli u pacjenta w trakcie terapii lekiem Zalasta wystąpią wspomniane objawy, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów mechanicznych. Dotyczy to również obsługiwania maszyn i wykonywania innych czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Specjalista pomoże ocenić indywidualne ryzyko i udzieli stosownych zaleceń.
Zalasta dostępna jest w postaci tabletek oraz tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, w dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Preparat jest stosowany w leczeniu schizofrenii, a także jako długoterminowe leczenie podtrzymujące u pacjentów, u których stwierdzono dobrą odpowiedź w początkowej fazie terapii.
Lek wykorzystuje się również w terapii umiarkowanych i ciężkich epizodów manii. Innym wskazaniem jest zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej u pacjentów, u których uzyskano pozytywną reakcję na leczenie w fazie manii.
Szczegółowe informacje dotyczące dostępnych postaci, mocy oraz schematu dawkowania leku pacjent może uzyskać wyłącznie od lekarza prowadzącego lub farmaceuty. Samodzielna modyfikacja zaleconej terapii jest niedopuszczalna.
Na rynku dostępne są inne leki zawierające tę samą substancję czynną (olanzapinę), które mogą być stosowane jako zamienniki. Przykładowe odpowiedniki to:
Ostateczną decyzję o wyborze zamiennika należy zawsze skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 lipca 2026). Refundacja obejmuje: schizofrenia; Choroba afektywna dwubiegunowa. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Zalasta, tabl., 10 mg | 28 szt. | 60,19 zł | ryczałt |
| Zalasta, tabl., 10 mg | 28 szt. | 63,62 zł | ryczałt |
| Zalasta, tabl., 10 mg | 28 szt. | 76,33 zł | ryczałt |
| Zalasta, tabl., 10 mg | 28 szt. | 91,54 zł | ryczałt |
| Zalasta, tabl. ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 10 mg | 28 szt. | 91,54 zł | ryczałt |
| Zalasta, tabl. ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 10 mg | 70 szt. | 222,83 zł | ryczałt |
| Zalasta, tabl., 10 mg | 70 szt. | 222,83 zł | ryczałt |
| Zalasta, tabl. ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 15 mg | 28 szt. | 132,66 zł | ryczałt |
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Lek Zalasta należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, co jest kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa. Preparat musi być przechowywany w oryginalnym opakowaniu, aby zapewnić mu odpowiednią ochronę przed światłem i wilgocią.
Nie istnieją specjalne zalecenia dotyczące temperatury, w jakiej należy przechowywać lek. Okres ważności produktu wynosi 5 lat. Po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu, lek nie nadaje się do użytku i należy go zutylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości związanych z prawidłowym przechowywaniem leku Zalasta zaleca się konsultację z farmaceutą, który udzieli szczegółowych informacji.
Lek Zalasta jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx). Aby go wykupić w aptece, konieczne jest okazanie ważnej recepty lekarskiej. Preparat jest refundowany, a jego cena dla pacjenta zależy od przysługującego poziomu odpłatności.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.