Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w objawowym leczeniu chorób reumatycznych, ostrych stanów zapalnych oraz bólów kostno-mięśniowych. Jego działanie polega na hamowaniu syntezy substancji odpowiedzialnych za powstawanie bólu i stanu zapalnego.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | objawowe leczenie chorób reumatycznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów i choroby zwyrodnieniowej stawów; objawowe leczenie ostrych stanów zapalnych narządu ruchu (np. zapalenie ścięgna, urazy); bóle kostno-mięśniowe o nasileniu niewielkim do umiarkowanego, niezależnie od pochodzenia |
| Postać | czopki |
| Dawka | 100 mg |
| Substancja czynna | Ketoprofenum (ketoprofen) |
| Ulotka do pobrania | Profenid - ulotka |
Lek Profenid stosuje się w objawowym leczeniu chorób reumatycznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów i choroby zwyrodnieniowej stawów. Stosuje się go także w objawowym leczeniu ostrych stanów zapalnych narządu ruchu (zapalenie ścięgna, urazy) oraz w bólach kostno-mięśniowych o nasileniu niewielkim do umiarkowanego, niezależnie od ich pochodzenia.
Profenid to lek o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Jego substancja czynna, ketoprofen, należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Działanie ketoprofenu wiąże się z hamowaniem cyklooksygenazy, enzymu odpowiedzialnego za syntezę prostaglandyn. Ketoprofen hamuje również agregację płytek.
Substancją czynną jest ketoprofen; jeden czopek zawiera 100 mg tej substancji. Substancje pomocnicze to krzemionka hydrofobowa i glicerydy półsyntetyczne. Opakowanie zawiera 10 czopków (2 blistry po 5 sztuk) w tekturowym pudełku.
Leku Profenid nie należy stosować w przypadku:
Czopki są dodatkowo przeciwwskazane u osób z zapaleniem odbytu lub krwawieniem z odbytu w wywiadzie.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o astmie oskrzelowej, przewlekłym nieżycie nosa, przewlekłym zapaleniu zatok lub polipach nosa, gdyż ketoprofen może wywołać napad astmy lub skurcz oskrzeli, szczególnie u osób z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ. Ostrożność jest konieczna u pacjentów z chorobą przewodu pokarmowego w wywiadzie (choroba wrzodowa, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna), z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz z zaburzeniami gospodarki wodnej, na przykład po odwodnieniu w wyniku stosowania leków moczopędnych. Ryzyko owrzodzenia lub krwawienia jest większe przy jednoczesnym przyjmowaniu doustnych kortykosteroidów, leków przeciwzakrzepowych, leków z grupy SSRI, aspiryny i nikorandylu.
Ketoprofen, zwłaszcza w dużych dawkach, może być związany z wyższym ryzykiem poważnej toksyczności ze strony przewodu pokarmowego niż pozostałe NLPZ. Leki z tej grupy mogą też nieznacznie zwiększać ryzyko migotania przedsionków. Lekarza należy poinformować o niedawno przebytym zabiegu pomostowania tętnic wieńcowych. W razie zaburzeń widzenia należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
U osób z nadwrażliwością na NLPZ w wywiadzie obserwowano ciężkie, rzadko prowadzące do zgonu reakcje anafilaktyczne. Jeśli w przeszłości podczas stosowania ketoprofenu wystąpił rumień trwały, należy poinformować o tym lekarza. U kobiet przyjmujących ketoprofen długotrwale może wystąpić wtórna niepłodność bez jajeczkowania, a lek, podobnie jak inne NLPZ, może utrudniać zajście w ciążę; pacjentka planująca ciążę lub mająca trudności z jej zajściem powinna poinformować o tym lekarza. Podczas długotrwałego stosowania należy wykonywać badania krwi oraz kontrolować czynność wątroby i nerek.
Lek Profenid w postaci czopków stosuje się doodbytniczo, zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów.
Dorośli i młodzież powyżej 15. roku życia przyjmują 1 do 2 czopków na dobę (100–200 mg) w dwóch dawkach podzielonych, zarówno w leczeniu długotrwałym, jak i w krótkotrwałym leczeniu ostrych stanów. Maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg; przed zastosowaniem tej dawki lekarz rozważa bilans korzyści i ryzyka, a większych dawek nie zaleca się.
U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki początkowej i stosowanie najmniejszych dawek skutecznych. U pacjentów z niewydolnością wątroby należy stosować możliwie najmniejsze dawki skuteczne, pod kontrolą lekarza. Leku nie zaleca się stosować u osób poniżej 15. roku życia.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Profenid należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Po zastosowaniu większej dawki ketoprofenu obserwowano letarg, senność, nudności, wymioty i ból brzucha, a po dużych dawkach mogą wystąpić niedociśnienie tętnicze, zatrzymanie oddechu i krwawienie z przewodu pokarmowego. Nie istnieje specyficzna odtrutka; lekarz podejmuje postępowanie objawowe i wdraża leczenie podtrzymujące czynności życiowe.
W przypadku pominięcia dawki leku Profenid należy przyjąć kolejną dawkę o tej samej porze co zwykle. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Działania niepożądane nie wystąpią u każdego pacjenta.
Niepokojące objawy należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi lub farmaceucie.
Lekarzowi należy przekazać pełną listę przyjmowanych leków, także bez recepty. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania ketoprofenu z innymi NLPZ (w tym inhibitorami COX-2) i salicylanami w dużych dawkach, z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwagregacyjnymi (heparyna, warfaryna, klopidogrel, tiklopidyna, dabigatran, apiksaban, rywaroksaban, edoksaban), z litem ani z metotreksatem w dawkach powyżej 15 mg na tydzień.
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACEI), blokerami receptora angiotensyny II (ARB), kortykosteroidami oraz antybiotykami chinolonowymi (ryzyko drgawek). Ostrożność dotyczy również leków zwiększających stężenie potasu we krwi, metotreksatu w dawkach poniżej 15 mg na tydzień, pentoksyfiliny, tenofowiru, nikorandylu, glikozydów nasercowych, cyklosporyny i takrolimusu.
Uwagi wymagają ponadto leki przeciwnadciśnieniowe (ketoprofen może zmniejszać ich skuteczność), leki trombolityczne, probenecyd (zmniejszone wydalanie ketoprofenu przez nerki) i SSRI (większe ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego). Ketoprofen może zmniejszać skuteczność domacicznych środków antykoncepcyjnych.
Stosowanie leku Profenid w ostatnich 3 miesiącach ciąży jest przeciwwskazane, ponieważ może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub spowodować komplikacje podczas porodu. Lek może powodować zaburzenia czynności nerek i serca płodu, wpływać na skłonność do krwawień u matki i dziecka oraz powodować, że poród będzie późniejszy lub dłuższy niż oczekiwano.
W ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży lek nie powinien być stosowany, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i zalecone przez lekarza; dotyczy to także okresu starań o dziecko. Jeśli takie leczenie jest konieczne, stosuje się najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Lek przyjmowany dłużej niż kilka dni od 20. tygodnia ciąży może powodować zaburzenia nerek u dziecka, prowadzące do małowodzia (niskiego poziomu płynu owodniowego) lub zwężenia przewodu tętniczego w jego sercu, dlatego lekarz może zalecić dodatkowe monitorowanie.
Nie zaleca się stosowania ketoprofenu u kobiet karmiących piersią, ponieważ nie wiadomo, czy przenika on do mleka matki.
Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, senność lub drgawki. Przy wystąpieniu któregokolwiek z tych objawów należy wstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do chwili stwierdzenia przez lekarza, że nie ma przeszkód do wykonywania tych czynności.
Lek Profenid należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Termin ważności leku wynosi 2 lata; nie wolno stosować go po upływie terminu ważności podanego na pudełku.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa, w celu ochrony środowiska.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.