Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Preparat jest stosowany w objawowym leczeniu lęku u dorosłych, świądu oraz w przygotowaniu pacjentów do zabiegów chirurgicznych. Substancja czynna działa uspokajająco poprzez hamowanie aktywności w ośrodkowym układzie nerwowym, a także wykazuje działanie przeciwhistaminowe.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie objawowe lęku u dorosłych; objawowe leczenie świądu; premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 25 mg |
| Substancja czynna | Hydroxyzini hydrochloridum (chlorowodorek hydroksyzyny) |
| Ulotka do pobrania | Hydroxyzinum Espefa - ulotka |
Hydroxyzinum Espefa należy do leków przeciwlękowych (anksjolityków, pochodnych difenylometanu). Jedna tabletka powlekana zawiera 25 mg chlorowodorku hydroksyzyny.
Substancje pomocnicze to skrobia ziemniaczana, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian i talk, a różowa otoczka zawiera m.in. dwutlenek tytanu (E171) i koszenilę (E120). Tabletki są okrągłe, obustronnie lekko wypukłe, różowe; opakowanie zawiera 25, 30 lub 60 sztuk.
Hydroksyzyna hamuje czynność niektórych obszarów podkorowych ośrodkowego układu nerwowego, z czego wynika jej działanie uspokajające i przeciwlękowe; nie zaburza czynności kory mózgu. Według ulotki działanie to wiąże się z wpływem na przekaźnictwo acetylocholiny, histaminy i dopaminy.
Doświadczalnie wykazano też działanie przeciwhistaminowe, rozkurczające oskrzela i przeciwwymiotne. Hydroksyzyna zmniejszała odczyn bąbel-rumień po śródskórnym podaniu histaminy lub antygenów oraz świąd w różnych postaciach pokrzywki, wyprysku i zapalenia skóry. Jej główny metabolit, cetyryzyna, blokuje obwodowe receptory H1. W dawkach leczniczych hydroksyzyna nie zwiększa wydzielania kwasu solnego w żołądku.
Lek ma trzy wskazania: objawowe leczenie lęku u dorosłych, objawowe leczenie świądu oraz premedykację przed zabiegami chirurgicznymi.
Leku nie stosuje się przy nadwrażliwości na hydroksyzynę, którykolwiek składnik tabletki, cetyryzynę i inne pochodne piperazyny, aminofilinę lub etylenodiaminę, a także u osób z porfirią oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
Przeciwwskazaniem jest też znane wrodzone lub nabyte wydłużenie odstępu QT oraz czynniki ryzyka jego wydłużenia: choroba układu krążenia, znaczące zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia), nagła śmierć sercowa w rodzinie, znacząca bradykardia i jednoczesne przyjmowanie leków wydłużających odstęp QT lub wywołujących zaburzenia rytmu typu torsade de pointes.
Ze względu na działanie przeciwcholinergiczne ostrożności wymagają osoby z jaskrą, utrudnionym odpływem moczu z pęcherza, osłabioną perystaltyką przewodu pokarmowego, nużliwością mięśni lub otępieniem, a także pacjenci ze zwiększoną skłonnością do drgawek. Lek zawiera laktozę, więc nie powinny go stosować osoby z dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Lek stosuje się w najmniejszej skutecznej dawce i możliwie najkrócej, a dawkę dostosowuje się do reakcji pacjenta. U dorosłych:
Tabletek nie zaleca się u dzieci do 6 lat z powodu ryzyka zachłyśnięcia; dla dzieci od 12 miesięcy do 6 lat są produkty z hydroksyzyną w postaci syropu. U dzieci w świądzie stosuje się 1–2 mg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych, a w premedykacji 0,6 mg/kg mc. jednorazowo.
Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg u dorosłych i dzieci ważących powyżej 40 kg oraz 2 mg/kg mc. u dzieci do 40 kg. Przy niewydolności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki dobowej o 33%, a przy umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek zmniejszenie dawek, bo wolniej wydalany jest metabolit cetyryzyna.
Lek przyjmuje się doustnie, zgodnie z zaleceniem lekarza. Przed planowanymi testami alergicznymi lub próbą prowokacji dooskrzelowej metacholiną leczenie trzeba przerwać co najmniej 5 dni wcześniej, aby nie zafałszować wyników.
Jeśli pojawi się szybkie bicie serca (palpitacje), trudności z oddychaniem lub utrata przytomności, należy przerwać leczenie i natychmiast zgłosić się do lekarza. Działania niepożądane według częstości:
Małe dzieci są bardziej narażone na działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, a drgawki zgłaszano u nich częściej niż u dorosłych.
Działanie uspokajające zaczyna się 15–30 minut po przyjęciu tabletki i utrzymuje przez 4–6 godzin. Okres półtrwania hydroksyzyny u dorosłych wynosi około 14 godzin (7–20 godzin), a u osób w podeszłym wieku wydłuża się do około 29 godzin.
Senność jest najczęstszym działaniem niepożądanym leku, a nadmierne uspokojenie występuje często. Niezbyt często pojawiają się natomiast odwrotne objawy: bezsenność i pobudzenie.
Przeciwwskazane jest łączenie hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT lub wywołującymi torsade de pointes, m.in. z lekami przeciwarytmicznymi (chinidyna, dyzopiramid, amiodaron, sotalol), niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi (haloperydol), przeciwdepresyjnymi (cytalopram, escytalopram), przeciwmalarycznymi (meflochina), antybiotykami (erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), pentamidyną, prukaloprydem, toremifenem, wandetanibem i metadonem.
Należy unikać jednoczesnego stosowania z inhibitorami MAO i inhibitorami cholinoesterazy. Hydroksyzyna może nasilać działanie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (uspokajających, nasennych) i leków przeciwcholinergicznych, co może wymagać zmiany dawek. Osłabia zwiększające ciśnienie działanie adrenaliny, a według ulotki także przeciwdrgawkowe działanie fenytoiny. Ostrożności wymagają leki wywołujące bradykardię lub hipokaliemię oraz silne inhibitory CYP3A4/5 i dehydrogenazy alkoholowej, które mogą zwiększać stężenie hydroksyzyny; cymetydyna (600 mg dwa razy na dobę) zwiększała je o 36%.
Podczas leczenia należy unikać alkoholu, ponieważ alkohol nasila działanie hydroksyzyny.
Nie. Lek może powodować senność, dlatego w czasie jego stosowania nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych, obsługiwać maszyn ani wykonywać czynności wymagających pełnej sprawności psychoruchowej.
Hydroksyzyny nie stosuje się w ciąży: przenika przez łożysko, osiągając u płodu większe stężenie niż u matki, w badaniach na zwierzętach działała toksycznie na rozrodczość, a brak badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo u kobiet ciężarnych.
Leku nie podaje się w czasie porodu, ponieważ może to wywołać u noworodka m.in. obniżone napięcie mięśni, zaburzenia ruchowe, depresję ośrodkowego układu nerwowego, niedotlenienie lub zatrzymanie moczu. Hydroksyzyna może przenikać do mleka kobiecego, dlatego w czasie leczenia należy przerwać karmienie piersią.
Po przyjęciu zbyt dużej dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, szczególnie gdy dotyczy to dziecka. Najczęstszym objawem przedawkowania jest nadmierne uspokojenie. Mogą też wystąpić nudności, wymioty, tachykardia, gorączka, senność, osłabiony odruch źreniczny, drżenie, splątanie lub omamy, a następnie obniżenie świadomości, depresja oddechowa, drgawki, niedociśnienie lub arytmia, śpiączka i zapaść sercowo-oddechowa.
Swoistej odtrutki nie ma. Leczenie jest objawowe, z monitorowaniem EKG (ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes) oraz kontrolą oddychania, czynności serca i ciśnienia do 24 godzin bez objawów. Nie stosuje się środków wywołujących wymioty, bo grożą zachłystowym zapaleniem płuc.
Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Lek przechowuje się w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata; termin na opakowaniu oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie wyrzuca się do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki; sposób usunięcia niepotrzebnego leku wskaże farmaceuta.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.