Diflucan to lek przeciwgrzybiczy z grupy pochodnych triazolu przeznaczony do stosowania ogólnego.

Podaje się go w leczeniu zakażeń grzybiczych, np. kokcydioidomikozy, kryptokowego zapalenia opon mózgowych, zakażeń drożdżakowych oraz w zapobieganiu ich nawrotom. Przeznaczony jest dla osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Preparat Diflucan ma postać roztworu do infuzji i zawiera substancję czynną fluoknazol w dawce 2 mg/ml. Lek dostępny jest tylko na receptę w lecznictwie zamkniętym.

Właściwość Wartość
Dostępność lecznictwo zamknięte
Wskazania zakażenia grzybicze
Postać roztwór do infuzji
Dawka 2 mg/ml
Substancja czynna flukonazol

Diflucan – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Diflucan to lek przeciwgrzybiczy do stosowania ogólnego. Ma postać roztworu do infuzji i zawiera substancję czynną flukonazol. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie dostępny jest tylko na receptę w lecznictwie zamkniętym w warunkach szpitalnych. To oznacza, że podawanie preparatu odpowiada personel medyczny.

Substancja czynna flukonazol po dostaniu się do organizmu wykazuje działanie grzybostatyczne, hamując biosyntezę ergosterolu. Prowadzi to do uszkodzenia ściany komórkowej i obumarcia grzyba. Wykazuje wysoką skuteczność m.in. przeciw drożdżakom Candida. Lek Diflucan przeznaczony jest dla osób dorosłych, dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Podstawowe wskazania medyczne do stosowania leku Diflucan to:

  • kryptokokowe zapalenie opon mózgowych (grzybicze zakażenie mózgu);
  • zakażenia wywołane przez drożdżaki Candida – wykryte we krwi, drogach moczowych lub narządach wewnętrznych (np. serce, płuca);
  • kokcydioidomikoza (choroba układu oddechowego);
  • zakażenia drożdżakowe (pleśniawki) błony śluzowej, w tym zakażenie błony śluzowej jamy ustnej,
    gardła i otarć w jamie ustnej związanych ze stosowaniem protez zębowych;
  • zapobiegania nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych;
  • zapobiegania zakażeniom drożdżakowym (u pacjentów z osłabionym i nieprawidłowo działającym układem odpornościowym);
  • zapobiegania nawrotom drożdżakowych zakażeń błon śluzowych (kandydozy).

Ile kosztuje Diflucan?

Obecnie lek Diflucan dostępny jest tylko w lecznictwie zamkniętym w szpitalu, dlatego nie ma możliwości jego swobodnego zakupu w aptece. Uśredniona cena tego preparatu przy ewentualnej pełnej odpłatności, ustalona przez producenta, to:

  • Diflucan (roztwór do infuzji, 2 mg/ml, 50 ml) - 19,60 PLN;
  • Diflucan (roztwór do infuzji, 2 mg/ml, 50 ml) - 53,30 PLN.

Czy lek Diflucan jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Diflucan dostępny jest w lecznictwie zamkniętym i wówczas podlega pełnej refundacji. Oznacza to, że pacjent otrzymuje go w leczeniu przeciwgrzybiczym bez ponoszenia dodatkowych kosztów. Dawkowanie dopasowywane jest do rodzaju zakażenia i wieku pacjenta. Poniżej standardowe wskazania.

Leczenie kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u osób dorosłych:

  • 400 mg w pierwszej dobie;
  • następnie od 200 mg do 400 mg raz na dobę przez 6 do 8 tygodni lub dłużej;
  • możliwe jest zwiększenie dawki do 800 mg na dobę.

Zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u osób dorosłych:

  • 200 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia.

Leczenie kokcydioidomikozy u osób dorosłych:

  • 200 mg do 400 mg raz na dobę od 11 do 24 miesięcy lub dłużej;
  • możliwe jest zwiększenie dawki do 800 mg na dobę.

Leczenie zakażenia narządów wewnętrznych wywołanego przez drożdżaki Candida u osób dorosłych:

  • 800 mg w pierwszej dobie;
  • następne 400 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia.

Leczenie zakażenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i otarć w jamie ustnej związanych ze stosowaniem protez zębowych u osób dorosłych:

  • 200 mg do 400 mg w pierwszej dobie;
  • następnie 100 mg do 200 mg raz na dobę do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia.

Zakażenia drożdżakowe (pleśniawki) błony śluzowej u osób dorosłych:

  • 50 mg do 400 mg raz na dobę przez 7 do 30 dni do czasu, aż lekarz zaleci zakończenie leczenia;
  • dawka zależy od lokalizacji zakażenia.

Zapobieganie nawrotom zakażeń błony śluzowej jamy ustnej i gardła u osób dorosłych:

  • 100 mg do 200 mg raz na dobę;
  • 200 mg 3 razy na tydzień przy większym ryzyku nawrotów zakażenia.

Zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u dorosłych pacjentów z osłabionym i nieprawidłowo działającym układem odpornościowym:

  • 200 mg do 400 mg raz na dobę.

W przypadku młodzieży w wieku od 12 do 17 lat lekarz decyduje o tym, czy podać dawkę wskazaną dla osoby dorosłej, czy dla dziecka do 11. roku życia.

Stosowanie leku Diflucan u dzieci do 11. roku życia:

  • maksymalna dawka dobowa wynosi 400 mg na dobę i ustalana jest na podstawie masy ciała dziecka w kilogramach;
  • zakażenia drożdżakowe (pleśniawki) błon śluzowych jamy ustnej i gardła: 3 mg/kg mc. raz na dobę, przy czym w pierwszej dobie można podać dawkę 6 mg/kg mc.;
  • kryptokokowe zapalenie opon mózgowych lub drożdżakowe zakażenia narządów wewnętrznych: 6 do 12 mg/kg mc. raz na dobę;
  • zapobieganie zakażeniom drożdżakowym u dzieci z osłabionym i nieprawidłowo działającym układem odpornościowym: 3 do 12 mg/kg mc. raz na dobę;
  • zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych: 6 mg/kg mc. raz na dobę.

Stosowanie leku Diflucan u noworodków i niemowląt do 4 tygodni życia:

  • dawkowanie u dzieci poniżej 2 tygodni życia: dawka dla dzieci do 11. roku życia, jednak podawana co drugi dzień, maksymalna dawka to 12 mg/kg mc. co 72 godziny;
  • dawkowanie u dzieci od 3 do 4 tygodni życia: dawka dla dzieci do 11. roku życia, jednak podawana co drugi dzień, maksymalna dawka to 12 mg/kg mc. co 48 godzin.

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lekarz może zalecić modyfikowanie dawkowania. Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Diflucan. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane, w tym zaburzenia słuchu, widzenia, odczuć czy myślenia. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Diflucan – czy istnieją zamienniki?

W lecznictwie zamkniętym dostępne są bezpośrednie zamienniki leku Diflucan w postaci roztworu do infuzji. Należą do nich Fluconazole Kabi i Fluconazole B. Braun. O konieczności ich zastosowania decyduje lekarz prowadzący.

Diflucan – jak dawkować?

O stosowaniu i dawkowaniu leku Diflucan decyduje lekarz prowadzący. Roztwór do infuzji podawany jest przez personel medyczny w lecznictwie zamkniętym. Podaje się go w postaci powolnego wlewu do żyły. 

Diflucan – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

O możliwości podania leku Diflucan u kobiety w ciąży, podejrzewającej ciążę lub starającej się o dziecko decyduje lekarz. Co do zasady, nie należy przyjmować flukonazolu w ciąży, ponieważ może to powodować działania niepożądane, w tym ryzyko poronienia czy wad wrodzonych serca, kości i mięśni u dziecka. Największe ryzyko występuje w pierwszym trymestrze. Do tej pory odnotowywano m.in. wady wrodzone czaszki, uszu, kości udowej i łokciowej.

Jeżeli pacjentka zamierza zajść w ciążę, to po przyjęciu pojedynczej dawki flukonazolu należy odczekać minimum tydzień przed rozpoczęciem starań. Przy dłuższych cyklach leczenia konieczne może być zastosowanie skutecznej metody antykoncepcji ze względów bezpieczeństwa.

Nie należy podawać leku Diflucan u kobiet w okresie karmienia piersią. Lekarz może zalecić podanie pojedynczej dawki 150 mg, co nie wymaga przerwania karmienia piersią. Przy większych dawkach należy przerwać karmienie, ponieważ może to powodować poważne działania niepożądane ze strony dziecka.

Diflucan – działania niepożądane

U pacjentów otrzymujących lek Diflucan mogą występować działania niepożądane, jednak nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie skutków ubocznych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta.

W przypadku ciężkich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i należą do nich:

  • rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, powiększone węzły chłonne (możliwy zespół nadwrażliwości na lek lub zespół DRESS);
  • rekcje alergiczne, np. nagłe sapanie, wysypka na skórze, trudności w oddychaniu, ucisk w piersi, opuchlizna powiek, twarzy lub warg, swędzenie ciała, zaczerwienienie skóry, czerwone lub swędzące krosty;
  • objawy ze strony wątroby, w tym: utrata apetytu, wymioty, uczucie zmęczenia, zażółcenie skóry lub białkówek oka.

Ponadto w trakcie terapii odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

  • wysypka;
  • zwiększenie wartości testów czynności wątroby;
  • ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej;
  • wymioty;
  • nudności;
  • biegunka;
  • ból głowy;
  • senność lub bezsenność;
  • zmniejszenie apetytu;
  • zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (powoduje bladość, duszność, osłabienie);
  • zaburzenia równowagi (uczucie wirowania);
  • zawroty głowy;
  • drgawki;
  • zmiany smaku;
  • zaburzenia czucia;
  • ból mięśni;
  • suchość w jamie ustnej;
  • wzdęcia;
  • niestrawność;
  • zaparcia;
  • złe samopoczucie;
  • uczucie zmęczenia;
  • gorączka;
  • uszkodzenie wątroby oraz zażółcenie skóry i oczu;
  • ból mięśni;
  • zwiększona potliwość;
  • świąd;
  • pokrzywka;
  • bąble na skórze
  • małe stężenie potasu we krwi;
  • wypadanie włosów;
  • niewydolność wątroby;
  • zaburzenia rytmu serca, w tym zaburzenia w zapisie EKG;
  • wysokie stężenie cholesterolu, lipidów we krwi;
  • zmniejszenie liczby białych komórek krwi;
  • czerwone lub fioletowe przebarwienie skóry;
  • reakcje nadwrażliwości;
  • i inne.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane warto zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Diflucan?

Przed podaniem leku Diflucan należy omówić swoją sytuację z lekarzem oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania. Przeciwwskazania do przyjmowania tego preparatu to:

  • uczulenie na flukonazol, inne leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych lub jakikolwiek składnik preparatu;
  • jednoczesne stosowanie takich leków jak: astemizol, terfenadyna (leki przeciwhistaminowe), erytromycyna (antybiotyk), chinidyna (stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca), pimozyd (stosowany w leczeniu zaburzeń umysłowych), cyzapryd (stosowany w leczeniu zaburzeń żołądka).

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza prowadzącego. Wszystko po to, aby zadbać o bezpieczeństwo prowadzenia terapii i ograniczyć ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Diflucan?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania leku Diflucan. Każdy pacjent podlega indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie objawy lub stany jak:

  • zaburzenia czynności wątroby;
  • zaburzenia czynności nerek;
  • ciężkie reakcje skórne (swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności w oddychaniu);
  • potwierdzone choroby serca, np. zaburzenia rytmu serca;
  • zaburzenia stężenia potasu, wapnia lub magnezu we krwi;
  • wystąpienie objawów niewydolności kory nadnerczy (np. długo trwające zmęczenie, utrata apetytu, osłabienie mięśni, ból brzucha, zmniejszenie masy ciała);
  • występująca kiedykolwiek ciężka wysypka skórna, złuszczanie się skóry, pęcherze lub owrzodzenia jamy ustnej po zastosowaniu leku Diflucan. 

U niektórych pacjentów po podaniu preparatu Diflucan odnotowano poważne reakcje skórne, w tym reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Wszelkie wątpliwości dotyczące przyjmowania środka Diflucan omów z lekarzem, a następnie postępuj zgodnie z jego zaleceniami. W ten sposób zwiększa się skuteczność terapii oraz ogranicza ryzyko ewentualnych skutków ubocznych.

Z czym nie łączyć Diflucan?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości, ponieważ preparat Diflucan może wchodzić z nimi w interakcje, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne.

Przeciwwskazane jest jednoczesne przyjmowanie takich leków jak:

  • astemizol, terfenadyna (leki przeciwhistaminowe);
  • erytromycyna (antybiotyk);
  • chinidyna (stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
  • pimozyd (stosowany w leczeniu zaburzeń umysłowych);
  • cyzapryd (stosowany w leczeniu zaburzeń żołądka).

Ponadto szczególnej uwagi wymagają też takie środki farmakologiczne jak:

  • inne leki przeciwgrzybicze, np. worykonazol, amfoterycyna B;
  • benzodiazepiny, np. midazolam, triazolam i podobne leki (leki uspokajające i ułatwiające zasypianie);
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. naproksen, flurbiprofen, celekoksyb, lornoksykam, ibuprofen, diklofenak, meloksykam;
  • doustne środki antykoncepcyjne;
  • leki przeciwcukrzycowe, np. tolbutamid, glipizyd, glibenklamid, chlorpropamid;
  • ryfampicyna lub ryfabutyna (antybiotyki);
  • leki przeciwdepresyjne, np. nortryptylina, amitryptylina;
  • leki przeciwnowotworowe, np. alkaloidy barwinka: winblastyna, winkrystyna oraz cyklofosfamid;
  • leki znieczulające, np. fentanyl, alfentanyl;
  • leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna i podobne preparaty;
  • leki przeciwpadaczkowe, np. fenytoina, karbamazepina;
  • leki immunosupresyjne, np. takrolimus, syrolimus, ewerolimus, cyklosporyna (stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu);
  • leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, np. werapamil, felodypina, nifedypina, izradypina, losartan, amlodypina;
  • leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV, np. sakwinawir, zydowudyna;
  • olaparyb (stosowany w leczeniu raka jajnika);
  • halofantryna (stosowana w leczeniu malarii);
  • witamina A (suplement diety);
  • hydrochlorotiazyd (lek moczopędny);
  • teofilina (stosowana w astmie);
  • lurazydon (stosowany w leczeniu schizofrenii);
  • ibrutynib (stosowany w leczeniu nowotworu krwi);
  • amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
  • iwakaftor (stosowany w leczeniu mukowiscydozy);
  • prednizon (steroid);
  • tofacytynib (stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów);
  • tolwaptan (stosowany w leczeniu hiponatremii);
  • metadon (lek przeciwbólowy).

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości jednoczesnego stosowania wybranych leków z tej listy decyduje lekarz prowadzący. Należy stosować się do jego wskazań, aby ograniczyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Diflucan – skład leku

Podstawowy składnik leku Diflucan to substancja czynna flukonazol. Pozostałe składniki pomocnicze to: sodu chlorek, woda do wstrzykiwań oraz sodu wodorotlenek do ustalenia pH.

Pytania pacjentów o lek (FAQ)

Nie, lek Diflucan podaje się w lecznictwie zamkniętym i nie należy spożywać w tym czasie alkoholu, ponieważ powoduje to nadmierne obciążenie wątroby oraz zwiększa ryzyko skutków ubocznych.
Objawy grzybicy, np. infekcji intymnej, ustępują już w ciągu pierwszych dni od przyjęcia preparatu Diflucan w postaci roztworu do infuzji. Zależy to od indywidualnych predyspozycji organizmu i poziomu zakażenia.
Tak, roztwór Diflucan można przyjmować niezależnie od posiłków, w tym na czczo lub po jedzeniu.
Tak, lek Diflucan może osłabiać działanie tabletek antykoncepcyjnych przy dłuższej terapii. Po pojedynczej dawce tego nie obserwowano.
Potrzebujesz Diflucan?
Rozpocznij konsultację

Podobne leki

Candifluc
Flucofast
Fluconazin
Fluconazole Aurobindo