Bonogren to lek zawierający kwetiapinę (Quetiapinum).

Stosuje się go w leczeniu schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej, a także w zapobieganiu jej nawrotom.

Dostępność na receptę
Wskazania leczenie schizofrenii; leczenie choroby afektywnej dwubiegunowej; zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej
Postać tabletki powlekane
Dawka 25 mg
Substancja czynna kwetiapina (Quetiapinum)
Ulotka do pobrania Bonogren - ulotka

Na co stosuje się Bonogren?

Bonogren stosuje się w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W chorobie dwubiegunowej lek jest wskazany w epizodach maniakalnych o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, w epizodach ciężkiej depresji oraz zapobiegawczo w nawrotach u pacjentów, którzy odpowiadali klinicznie na leczenie kwetiapiną.

Jak działa Bonogren?

Kwetiapina i jej czynny metabolit, norkwetiapina, wiążą się z receptorami serotoninowymi (5HT2) oraz dopaminowymi (D1 i D2) w mózgu. Uważa się, że silniejsze działanie na receptory 5HT2 niż na receptory D2 odpowiada za działanie przeciwpsychotyczne i za małą skłonność kwetiapiny do wywoływania objawów pozapiramidowych w porównaniu z typowymi lekami przeciwpsychotycznymi. Norkwetiapina hamuje też transporter norepinefryny i częściowo pobudza receptory 5HT1A, co może przyczyniać się do działania przeciwdepresyjnego.

Jak dawkować Bonogren?

Dawkowanie zależy od wskazania, dlatego schemat ustala lekarz. Lek może być przyjmowany z pokarmem lub bez pokarmu.

  • W schizofrenii lek przyjmuje się dwa razy na dobę. Dawka dobowa rośnie przez cztery dni: 50 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg. Dawka skuteczna wynosi zazwyczaj 300 do 450 mg na dobę, a lekarz może ją dostosować w zakresie 150 do 750 mg na dobę.
  • W manii w chorobie dwubiegunowej lek przyjmuje się dwa razy na dobę. Dawka dobowa w czterech pierwszych dniach wynosi 100, 200, 300 i 400 mg, a następnie można ją zwiększać nie więcej niż o 200 mg na dobę do 800 mg do dnia 6. Dawka skuteczna mieści się zazwyczaj w przedziale 400 do 800 mg na dobę.
  • W ciężkich epizodach depresyjnych w chorobie dwubiegunowej lek przyjmuje się raz na dobę przed snem. Dawka dobowa w czterech pierwszych dniach wynosi 50, 100, 200 i 300 mg, a zalecana dawka dzienna to 300 mg. Dawki większe niż 300 mg powinien wprowadzać lekarz doświadczony w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej.
  • W zapobieganiu nawrotom kontynuuje się dawkę, przy której uzyskano odpowiedź. Lekarz może ją dostosować w zakresie 300 do 800 mg na dobę, przyjmowanych w dwóch dawkach. W leczeniu podtrzymującym stosuje się najmniejszą skuteczną dawkę.

U osób w podeszłym wieku dawkę zwiększa się wolniej, a dawka terapeutyczna może być mniejsza, ponieważ średni klirens kwetiapiny jest u nich mniejszy o 30 do 50%. Przy zaburzeniach czynności nerek nie trzeba zmieniać dawki. Przy zaburzeniach czynności wątroby leczenie zaczyna się od 25 mg na dobę, a dawkę zwiększa się codziennie o 25 do 50 mg. Leku nie stosuje się u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Co zrobić po pominięciu dawki Bonogrenu?

Pominiętą tabletkę należy przyjąć niezwłocznie po przypomnieniu sobie o niej. Jeśli zbliża się czas następnej dawki, pominiętą dawkę należy opuścić i przyjąć kolejną o zwykłej porze. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.

Kiedy nie stosować Bonogrenu (przeciwwskazania)?

Bonogrenu nie wolno stosować przy nadwrażliwości na kwetiapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu CYP3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon.

Środki ostrożności podczas stosowania Bonogrenu

Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie lekarz powinien kontrolować parametry metaboliczne: masę ciała, stężenie glukozy i lipidów.

  • Myśli samobójcze: ryzyko utrzymuje się do czasu uzyskania remisji, a pacjentów (zwłaszcza poniżej 25. roku życia) należy ściśle obserwować na początku leczenia i przy zmianie dawki.
  • Neutropenia i agranulocytoza: objawy zakażenia, takie jak gorączka, osłabienie czy ból gardła, trzeba natychmiast zgłosić lekarzowi. Przy liczbie neutrofilów poniżej 1,0 x 10^9/l leczenie należy przerwać.
  • Niedociśnienie ortostatyczne i senność: występują zwykle na początku leczenia i zwiększają ryzyko upadku, zwłaszcza u osób starszych.
  • Złośliwy zespół neuroleptyczny: gorączka, sztywność mięśni i zaburzenia świadomości wymagają przerwania leku.
  • Ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS): przy ich objawach lek należy niezwłocznie odstawić.
  • Wydłużenie odstępu QT: ostrożność przy chorobach serca, wydłużeniu QT w wywiadzie rodzinnym i lekach wydłużających QT.
  • Hiperglikemia i cukrzyca: rzadko zgłaszano hiperglikemię oraz rozwój lub nasilenie cukrzycy, czasem z kwasicą ketonową lub śpiączką. Trzeba zwracać uwagę na pragnienie, wielomocz, nadmierny apetyt i osłabienie, a osoby z cukrzycą lub dużym ryzykiem jej rozwoju powinny regularnie kontrolować stężenie glukozy.
  • Zaparcia i niedrożność jelit: zaparcia są czynnikiem ryzyka niedrożności, a zgłaszano także przypadki śmiertelne, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu wielu leków zmniejszających perystaltykę. Osoby z zaparciem powinny pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską.
  • Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa: podczas leczenia lekami przeciwpsychotycznymi zgłaszano jej przypadki, dlatego lekarz powinien przed leczeniem i w jego trakcie ocenić czynniki ryzyka zakrzepicy.
  • Padaczka, jaskra z wąskim kątem, zatrzymanie moczu, niedrożność jelit i przerost prostaty: lek stosuje się ostrożnie.
  • Demencja: kwetiapina jest niewskazana w psychozie powiązanej z demencją, ponieważ zwiększa ryzyko zgonu i zdarzeń naczyniowo-mózgowych u osób starszych.
  • Nadużywanie alkoholu lub leków w wywiadzie: zalecana jest ostrożność, bo zgłaszano niewłaściwe stosowanie i nadużywanie kwetiapiny.

Lek zawiera laktozę, więc nie powinny go stosować osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Tabletki 25 mg zawierają też żółcień pomarańczową (E110), która może powodować reakcje alergiczne.

Interakcje: z jakimi lekami nie łączyć Bonogrenu?

Najważniejsza interakcja dotyczy inhibitorów CYP3A4. Ketokonazol zwiększył ekspozycję na kwetiapinę 5 do 8 razy, dlatego łączenie z takimi lekami jest przeciwwskazane, a sok grejpfrutowy nie jest zalecany. Karbamazepina i fenytoina zmniejszają stężenie kwetiapiny, co może osłabiać skuteczność leczenia. Zmiany w stosowaniu tych leków muszą następować stopniowo. Ostrożności wymaga łączenie z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, serotoninergicznymi (inhibitory MAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), przeciwcholinergicznymi oraz wydłużającymi odstęp QT lub zaburzającymi gospodarkę elektrolitową. Kwetiapina może też dawać fałszywie dodatnie wyniki testów immunologicznych na metadon i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.

Bonogren a alkohol

Kwetiapina działa na ośrodkowy układ nerwowy, a połączone działanie leku i alkoholu może wywoływać senność, dlatego łączenie ich wymaga ostrożności.

Bonogren w ciąży i podczas karmienia piersią

W ciąży kwetiapinę można stosować tylko wtedy, gdy korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko. Dotychczasowe dane (300 do 1000 zakończonych ciąż) nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych, ale nie pozwalają na jednoznaczne wnioski, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. U noworodków narażonych w trzecim trymestrze mogą wystąpić objawy pozapiramidowe i objawy odstawienia, takie jak pobudzenie, drżenie, senność, niewydolność oddechowa lub zaburzenia odżywiania, więc wymagają one obserwacji. Dane o przenikaniu kwetiapiny do mleka są bardzo ograniczone, dlatego decyzję, czy w trakcie leczenia karmić piersią, podejmuje się wspólnie z lekarzem. Wpływ kwetiapiny na płodność u ludzi nie był oceniany.

Czy po Bonogrenie można prowadzić pojazdy?

Nie, dopóki nie wiadomo, jak lek wpływa na pacjenta. Kwetiapina może powodować senność, dlatego odradza się prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na lek.

Jakie działania niepożądane może wywołać Bonogren?

Do najczęstszych działań niepożądanych (u co najmniej 1 na 10 osób) należą senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, objawy odstawienia, zwiększenie stężenia triglicerydów i cholesterolu całkowitego (głównie LDL), zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL, przyrost masy ciała, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i objawy pozapiramidowe. Często występują m.in. zaparcia, niestrawność, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne, zwiększenie łaknienia i zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Do poważnych, rzadziej zgłaszanych należą priapizm, złośliwy zespół neuroleptyczny, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne i agranulocytoza. Po nagłym odstawieniu mogą wystąpić bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość, dlatego lek odstawia się stopniowo, przez okres co najmniej od jednego do dwóch tygodni. Podejrzewane działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych albo podmiotowi odpowiedzialnemu.

Co się stanie po przedawkowaniu Bonogrenu?

Po przedawkowaniu Bonogrenu pacjent może odczuwać senność, zawroty głowy i nieprawidłowe bicie serca. Trzeba wtedy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala, zabierając opakowanie leku. Możliwe są też poważniejsze skutki: wydłużenie odstępu QT, drgawki, rabdomioliza, niewydolność oddechowa, zatrzymanie moczu, splątanie, majaczenie, śpiączka i zgon. Nie istnieje swoiste antidotum, a leczenie jest objawowe i prowadzone na oddziale intensywnej terapii.

Skład i opakowania Bonogrenu

Jedna tabletka powlekana 25 mg zawiera 25 mg kwetiapiny w postaci fumaranu kwetiapiny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu to laktoza jednowodna (7,00 mg) i żółcień pomarańczowa E110 (0,003 mg). Bonogren jest dostępny także w mocach 100, 200 i 300 mg. Tabletki są brzoskwiniowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, o średnicy 5,7 mm. Blistry PVC/aluminium zawierają 10, 20, 30, 50, 60, 90, 100, 120, 180 lub 240 tabletek, przy czym nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Jak przechowywać Bonogren?

Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata, a po upływie terminu podanego na pudełku nie wolno go stosować.

Jakie są zamienniki Bonogrenu?

Zamiennik to produkt leczniczy z tą samą substancją czynną, w tej samej dawce i o tej samej postaci. W Rejestrze Produktów Leczniczych (stan na 18 listopada 2026 r.) takie same substancja, moc i postać występują m.in. w preparatach: Ketipinor, Kwetaplex, Setinin, Quetiapine Orion, Kefrenex, Kventiax 25 mg tabletki powlekane. O zamianie leku decyduje lekarz lub farmaceuta; nie należy zmieniać preparatu samodzielnie.

Kto jest podmiotem odpowiedzialnym za lek Bonogren?

Podmiotem odpowiedzialnym posiadającym pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest Vipharm S.A. (Rejestr Produktów Leczniczych, stan na 18 listopada 2026 r.).

Ile kosztuje Bonogren i jaka jest refundacja?

Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026). Refundacja obejmuje leczenie schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej. Opakowania spoza wykazu są pełnopłatne. Urzędowe ceny detaliczne, limity finansowania i dopłaty pacjenta:

Preparat Opakowanie Cena detaliczna Poziom odpłatności Limit finansowania Dopłata pacjenta
Bonogren, tabletki powlekane, 25 mg 30 tabletek 8,25 zł ryczałt 5,65 zł 5,80 zł
Bonogren, tabletki powlekane, 100 mg 60 tabletek 44,38 zł ryczałt 44,38 zł 3,20 zł
Bonogren, tabletki powlekane, 200 mg 60 tabletek 84,44 zł ryczałt 84,44 zł 3,20 zł
Bonogren, tabletki powlekane, 300 mg 60 tabletek 121,93 zł ryczałt 121,93 zł 4,80 zł

Dopłata pacjenta dotyczy zakupu na receptę we wskazaniu objętym refundacją; ostateczną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.

Najczęstsze pytania o Bonogren (FAQ)

Działanie uspokajające pojawia się zwykle szybko, ale poprawa objawów choroby wymaga czasu: dawkę zwiększa się stopniowo przez pierwsze dni, a pełna poprawa stanu psychicznego może nastąpić dopiero po kilku tygodniach. W tym czasie nie należy samodzielnie zmieniać dawki ani odstawiać leku.
Kwetiapina działa uspokajająco i często powoduje senność, ale bezsenność nie jest zarejestrowanym wskazaniem leku. O stosowaniu Bonogrenu decyduje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka, bo lek może powodować m.in. przyrost masy ciała i zaburzenia metaboliczne.
Tak, przyrost masy ciała należy do bardzo częstych działań niepożądanych, podobnie jak zwiększenie apetytu i stężenia lipidów we krwi. Dlatego przed leczeniem i w jego trakcie kontroluje się masę ciała, glukozę i lipidy, a o wyraźnym przybieraniu na wadze warto powiedzieć lekarzowi.

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.

Potrzebujesz Bonogren?
Rozpocznij konsultację

Podobne leki

Bonogren SR
Kefrenex
Ketilept retard