Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany jako lek rozszerzający oskrzela w leczeniu podtrzymującym przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz jako dodatkowy lek w ciężkiej astmie. Substancja czynna powoduje rozkurcz oskrzeli, co ułatwia przepływ powietrza do płuc i łagodzi objawy.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | jako lek rozszerzający oskrzela w leczeniu podtrzymującym w celu złagodzenia objawów u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (pochp); jako dodatkowy lek rozszerzający oskrzela w leczeniu podtrzymującym u pacjentów w wieku 6 lat i starszych z ciężką astmą, u których wystąpiło jedno lub więcej ciężkich zaostrzeń astmy w poprzedzającym roku |
| Postać | Roztwór do inhalacji |
| Dawka | 2,5 mikrograma/dawkę odmierzoną |
| Substancja czynna | Tiotropium (w postaci jednowodnego bromku tiotropiowego) |
| Ulotka do pobrania | Spiriva Respimat - ulotka |
Spiriva Respimat to długo działający lek rozszerzający oskrzela w postaci przezroczystego, bezbarwnego roztworu do inhalacji, podawanego wyłącznie z inhalatora Respimat. Stosuje się go codziennie w leczeniu podtrzymującym, aby ułatwić oddychanie chorym na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP) i ciężką astmę.
Tiotropium jest długo działającym antagonistą receptorów muskarynowych. W drogach oddechowych wiąże się z receptorami M3 w mięśniach gładkich oskrzeli i blokuje działanie acetylocholiny, co rozkurcza oskrzela i ułatwia przepływ powietrza do płuc i z płuc. Efekt zależy od dawki i utrzymuje się ponad 24 godziny, dlatego lek przyjmuje się raz na dobę.
Nie. Tiotropium jest lekiem przeciwcholinergicznym, a nie kortykosteroidem: działa przez rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, a nie przeciwzapalnie.
W astmie lek stosuje się wyłącznie jako dodatek do leczenia obejmującego kortykosteroid wziewny i długo działającego beta-2-agonistę, nigdy w monoterapii. Nie zastępuje kortykosteroidu wziewnego, którego nie należy odstawiać, nawet gdy nastąpi poprawa.
W POChP lek łagodzi objawy w ramach leczenia podtrzymującego; według ulotki codzienne stosowanie pomaga też zapobiegać zaostrzeniom objawów.
W astmie jest dodatkowym lekiem rozszerzającym oskrzela w leczeniu podtrzymującym u pacjentów od 6 lat z ciężką astmą, u których w poprzednim roku wystąpiło co najmniej jedno ciężkie zaostrzenie. Pełne korzyści w astmie są widoczne po przyjęciu kilku dawek.
Nie. Leku nie stosuje się w początkowym leczeniu ostrych napadów skurczu oskrzeli ani do doraźnego łagodzenia objawów. W ostrym napadzie stosuje się szybko działającego beta-2-agonistę zaleconego przez lekarza.
Zalecana dawka u dorosłych i dzieci od 6 lat to dwa rozpylenia (łącznie 5 mikrogramów tiotropium) raz na dobę, o tej samej porze każdego dnia. Moc 2,5 mikrograma dotyczy jednego rozpylenia. Nie należy przekraczać zalecanej dawki ani stosować leku częściej niż raz na dobę.
Osoby w podeszłym wieku i pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby stosują zwykłą dawkę. Przy umiarkowanych lub ciężkich zaburzeniach czynności nerek (klirens kreatyniny 50 ml/min lub mniej) lek stosuje się tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść przewyższa ryzyko. Dzieci powinny przyjmować lek z pomocą dorosłych. W POChP leku nie stosuje się u osób poniżej 18 lat, a u dzieci poniżej 6 lat nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności.
Większość działań niepożądanych wynika z działania przeciwcholinergicznego. Najczęstsza jest suchość błony śluzowej jamy ustnej: w badaniach dotyczyła około 2,9% pacjentów z POChP (często) i 0,83% pacjentów z astmą (niezbyt często). Po dłuższym czasie może sprzyjać próchnicy zębów.
Niezbyt często, zarówno w POChP, jak i w astmie, występują zawroty i ból głowy, kaszel, zapalenie gardła, chrypka, kandydoza jamy ustnej i gardła oraz wysypka. Zaparcia, zatrzymanie moczu i bolesne lub utrudnione oddawanie moczu występują niezbyt często w POChP. Bezsenność, kołatanie serca i skurcz oskrzeli są niezbyt częste w astmie, a rzadkie w POChP.
Rzadko zgłaszano m.in. niewyraźne widzenie, jaskrę, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe, migotanie przedsionków, częstoskurcz, trudności w przełykaniu, chorobę refluksową przełyku, krwawienie z nosa, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i zakażenia dróg moczowych. Do ciężkich działań przeciwcholinergicznych należą jaskra, zaparcia, niedrożność jelit i zatrzymanie moczu.
Jedno rozpylenie zawiera 2,5 mikrograma tiotropium, co odpowiada 3,124 mikrograma jednowodnego bromku tiotropiowego. Substancje pomocnicze to chlorek benzalkoniowy (0,0011 mg w każdym rozpyleniu), disodu edetynian, woda oczyszczona i kwas solny 3,6% do ustalenia pH.
Jeden wkład zawiera 4 ml roztworu i dostarcza 60 rozpyleń, czyli 30 dawek leczniczych. Zarejestrowano opakowania z inhalatorem i 1 lub 3 wkładami oraz opakowania uzupełniające z 1 lub 3 wkładami (nie wszystkie muszą być w obrocie).
Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na tiotropium, którąkolwiek substancję pomocniczą albo na atropinę lub jej pochodne, np. ipratropium lub oksytropium.
Ostrożności wymagają osoby z jaskrą z wąskim kątem przesączania, rozrostem gruczołu krokowego lub zwężeniem szyi pęcherza moczowego. Dotyczy to też pacjentów po zawale serca w ciągu ostatnich 6 miesięcy, z niestabilną lub zagrażającą życiu arytmią albo arytmią wymagającą interwencji lub zmiany leczenia w ostatnim roku, a także hospitalizowanych w ostatnim roku z powodu niewydolności serca (klasa NYHA III lub IV). Takich pacjentów nie włączano do badań klinicznych.
Leku nie zaleca się w mukowiscydozie, bo może nasilać jej objawy. Chlorek benzalkoniowy może powodować świszczący oddech i trudności w oddychaniu, szczególnie u chorych na astmę. Jeśli bezpośrednio po inhalacji nasilą się problemy z oddychaniem albo pojawi się wysypka, obrzęk lub swędzenie, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza.
Lek nie może dostać się do oczu, bo może wywołać lub zaostrzyć jaskrę z wąskim kątem przesączania, ból oka, przemijające niewyraźne widzenie lub widzenie tęczowej obwódki wokół źródła światła. W takim przypadku oczy przemywa się ciepłą wodą, przerywa stosowanie leku i niezwłocznie zgłasza się do lekarza.
Nie zaleca się łączenia tiotropium z innymi lekami przeciwcholinergicznymi (np. ipratropium), ponieważ takiego połączenia nie badano.
Formalnych badań interakcji nie przeprowadzono. W praktyce jednoczesne stosowanie z innymi lekami często używanymi w POChP i astmie nie powodowało interakcji. Dotyczy to krótko działających leków rozszerzających oskrzela (np. salbutamolu), metyloksantyn (np. teofiliny), steroidów wziewnych i doustnych (np. budezonidu, prednizolonu), leków przeciwhistaminowych, mukolitycznych i przeciwleukotrienowych, kromonów i leków anty-IgE.
Dane o stosowaniu tiotropium w ciąży są bardzo ograniczone, dlatego z ostrożności należy unikać leku w tym okresie. Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na rozrodczość.
Nie wiadomo, czy tiotropium przenika do mleka kobiecego, i stosowanie leku podczas karmienia piersią nie jest zalecane. Lekarz decyduje, czy kontynuować karmienie, czy leczenie, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i dla matki. Ulotka zaleca, by w ciąży i podczas karmienia przyjmować lek tylko na wyraźne zalecenie lekarza.
Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zawroty głowy lub niewyraźne widzenie, które mogą wystąpić w trakcie leczenia, mogą tę zdolność zaburzać.
Codziennie należy wykonać dwa rozpylenia. Przed każdym z nich trzeba obrócić przezroczystą podstawę przy zamkniętym wieczku do kliknięcia (pół obrotu) i odchylić wieczko. Potem robi się powolny, pełny wydech i szczelnie obejmuje ustnik ustami. Przycisk uwolnienia dawki naciska się podczas powolnego, głębokiego wdechu, a następnie wstrzymuje oddech na 10 sekund lub tak długo, jak nie sprawia to dyskomfortu.
Wkład wymienia się najpóźniej 3 miesiące po umieszczeniu go w inhalatorze. Z jednym inhalatorem zaleca się użyć maksymalnie 6 wkładów, ale nie dłużej niż przez rok od włożenia pierwszego. Leku nie wolno zamrażać, a okres ważności nieotwartego opakowania wynosi 3 lata. Niepotrzebnych leków nie wyrzuca się do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki; sposób ich usunięcia wskaże farmaceuta.
Pominiętą dawkę (dwa rozpylenia) należy przyjąć jak najszybciej, a następną o zwykłej porze. Nie należy przyjmować dwóch dawek jednocześnie ani tego samego dnia.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026). Refundacja obejmuje: przewlekła obturacyjna choroba płuc – leczenie podtrzymujące. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Spiriva Respimat, roztwór do inhalacji, 2.5 µg/dawkę odmierzoną | 1 wkł. 30 dawek leczniczych (60 dawek odmierzonych) + 1 inhalator Respimat | 118,66 zł | 30% |
Astma nie jest objęta refundacją tego leku. Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania; dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Po przyjęciu więcej niż dwóch rozpyleń na dobę należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Może wtedy wzrosnąć ryzyko objawów przeciwcholinergicznych, takich jak suchość w ustach, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu, przyspieszenie akcji serca lub niewyraźne widzenie. U zdrowych ochotników jednorazowa dawka do 340 mikrogramów bromku tiotropiowego nie wywołała ogólnoustrojowych działań przeciwcholinergicznych.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.