Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, przede wszystkim gruźlicy, a także trądu, brucelozy czy ciężkich zakażeń gronkowcowych, zazwyczaj w skojarzeniu z innymi lekami.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | gruźlica (wszystkie postacie, w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi); trąd (w skojarzeniu z co najmniej jednym innym lekiem przeciwtrądowym); bruceloza (w skojarzeniu z innymi antybiotykami) |
| Postać | kapsułki twarde |
| Dawka | 150 mg, 300 mg |
| Substancja czynna | ryfampicyna (Rifampicinum) |
| Ulotka do pobrania | Rifampicyna TZF - ulotka |
Lek Rifampicyna TZF jest preparatem stosowanym w leczeniu określonych zakażeń bakteryjnych. Jego użycie jest wskazane w terapii wszystkich postaci gruźlicy, a także w leczeniu trądu.
Zgodnie z zaleceniami, w terapii gruźlicy lek ten podaje się w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi. W przypadku leczenia trądu, Rifampicyna TZF również musi być stosowana łącznie z co najmniej jednym innym lekiem przeciwtrądowym, aby zapewnić skuteczność kuracji.
Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w leczeniu brucelozy oraz legionellozy. W obu tych przypadkach terapia wymaga jednoczesnego podawania innych, odpowiednio dobranych antybiotyków. Ostateczną decyzję o zastosowaniu leku i schemacie leczenia podejmuje lekarz.
Ryfampicyna jest antybiotykiem bakteriobójczym, który hamuje aktywność bakteryjnej polimerazy RNA zależnej od DNA. Blokuje w ten sposób syntezę RNA w komórkach bakteryjnych, co prowadzi do ich śmierci. Działa silnie na enzym bakteryjny, nie hamując jednocześnie tego enzymu u ssaków, które obserwuje się głównie w leczeniu przerywanym. Często mogą pojawić się również uderzenia gorąca oraz świąd, któremu niekiedy towarzyszy wysypka.
Wśród częstych reakcji wymienia się także paradoksalną reakcję na lek. Polega ona na nawrocie lub pojawieniu się nowych objawów gruźlicy po okresie początkowej poprawy klinicznej. Niezbyt często mogą wystąpić cięższe uczuleniowe reakcje skórne.
Rzadko obserwuje się małopłytkowość, która może przebiegać z plamicą lub bez niej. Należy pamiętać, że kontynuowanie leczenia po wystąpieniu plamicy może prowadzić do wylewu krwi do mózgu. Wszelkie niepokojące objawy należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi prowadzącemu.
Wskazaniami do stosowania leku Rifampicyna TZF są zakażenia bakteryjne, w tym wszystkie postacie gruźlicy oraz trąd. Lek ten jest kluczowym elementem terapii skojarzonej w leczeniu tych chorób.
W przypadku gruźlicy, preparat jest stosowany niezależnie od postaci choroby, jednak zawsze musi być łączony z innymi lekami przeciwprątkowymi. Podobnie w leczeniu trądu, terapia wymaga jednoczesnego podawania co najmniej jednego dodatkowego leku działającego przeciwko prątkom trądu.
Inne wskazania obejmują brucelozę oraz legionellozę. W tych schorzeniach Rifampicyna TZF również nie jest stosowana w monoterapii, lecz w skojarzeniu z innymi antybiotykami. O doborze leków i sposobie leczenia decyduje lekarz na podstawie stanu klinicznego pacjenta.
Zalecane dawkowanie leku Rifampicyna TZF jest uzależnione od wskazania klinicznego, wieku oraz masy ciała pacjenta. Ostateczną dawkę i schemat leczenia zawsze ustala lekarz prowadzący, dostosowując je indywidualnie do potrzeb chorego.
U dorosłych w leczeniu gruźlicy stosuje się od 8 do 12 mg/kg masy ciała na dobę. W praktyce oznacza to dawkę 450 mg na dobę dla pacjentów o masie ciała poniżej 50 kg lub 600 mg na dobę dla pacjentów ważących powyżej 50 kg. W przypadku trądu dawka wynosi 600 mg raz w miesiącu lub 10 mg/kg masy ciała raz na dobę. W terapii brucelozy, legionellozy i ciężkich zakażeń gronkowcowych podaje się od 600 do 1200 mg na dobę w 2–4 dawkach podzielonych, zawsze w skojarzeniu z innym antybiotykiem. W zapobieganiu meningokokowemu zapaleniu opon mózgowych stosuje się 600 mg dwa razy na dobę przez 2 dni.
U dzieci w leczeniu gruźlicy zalecana dawka wynosi od 10 do 20 mg/kg masy ciała na dobę. Wszelkie wątpliwości dotyczące dawkowania należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
Sposób przyjmowania leku Rifampicyna TZF jest ściśle powiązany z leczoną chorobą i obejmuje określony schemat dawkowania oraz częstotliwość. Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, który określa, jak często i w jakich porcjach należy przyjmować preparat.
W zależności od schorzenia lek może być przyjmowany raz na dobę, co jest typowe dla leczenia gruźlicy u dorosłych. W terapii trądu schemat może być odmienny i obejmować przyjmowanie jednej dawki raz w miesiącu lub, w innym wariancie, raz na dobę. W przypadku leczenia brucelozy, legionellozy czy zakażeń gronkowcowych, dobowa dawka jest zazwyczaj dzielona na 2 do 4 mniejszych dawek przyjmowanych w ciągu dnia.
W profilaktyce zakażeń meningokokowych lek przyjmuje się w określonym, krótkim schemacie – dwa razy na dobę przez okres 2 dni. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących sposobu przyjmowania leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Leku Rifampicyna TZF nie należy stosować w przypadku występowania nadwrażliwości na ryfamycyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Jest to podstawowe przeciwwskazanie, które bezwzględnie wyklucza możliwość rozpoczęcia terapii tym lekiem.
Kolejnym przeciwwskazaniem do stosowania ryfampicyny jest występowanie u pacjenta żółtaczki, niezależnie od jej przyczyny. Stosowanie leku w takim przypadku mogłoby prowadzić do nasilenia objawów i pogorszenia stanu zdrowia pacjenta.
Leku nie wolno również stosować jednocześnie z niektórymi innymi preparatami. Przeciwwskazane jest łączenie ryfampicyny z następującymi substancjami: sakwinawirem, rytonawirem, sofosbuwirem, kabotegrawirem, fostemsawirem, lenkapawirem oraz lurazydonem. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz o wszelkich istniejących schorzeniach.
Stosowanie leku Rifampicyna TZF, jak każdego innego leku, może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do częstych skutków ubocznych należą objawy grypopodobne, takie jak gorączka, dreszcze, bóle i zawroty głowy, które obserwuje się głównie w leczeniu przerywanym. Mogą również wystąpić uderzenia gorąca oraz świąd, niekiedy z towarzyszącą wysypką. Często zgłaszano także paradoksalną reakcję na lek, polegającą na nawrocie lub pojawieniu się nowych objawów gruźlicy po początkowej poprawie.
Niezbyt często mogą pojawić się cięższe uczuleniowe reakcje skórne. Rzadko występują zaburzenia związane z krzepnięciem krwi, takie jak małopłytkowość (z plamicą lub bez niej) oraz rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe. Należy pamiętać, że kontynuowanie leczenia po wystąpieniu plamicy może prowadzić do wylewu krwi do mózgu.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Rifampicyna TZF może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na ich skuteczność i bezpieczeństwo. Stosowanie ryfampicyny jest przeciwwskazane z niektórymi lekami przeciwwirusowymi, takimi jak sakwinawir, rytonawir, sofosbuwir, kabotegrawir, fostemsawir i lenkapawir, a także z lekiem przeciwpsychotycznym lurazydonem.
Lek może również wchodzić w interakcje z lekami stosowanymi w leczeniu nadciśnienia (np. losartan, bisoprolol, enalapryl, diltiazem), chorób serca i arytmii (np. meksyletyna, chinidyna, propafenon, digoksyna, werapamil), a także z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna).
Interakcje dotyczą również leków obniżających stężenie cholesterolu (np. klofibrat, symwastatyna), leków moczopędnych (np. eplerenon) oraz leków przeciwpsychotycznych (np. haloperydol, arypiprazol) i przeciwlękowych. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych bez recepty.
Stosowanie leku Rifampicyna TZF w okresie ciąży i karmienia piersią jest obarczone pewnymi ograniczeniami i wymaga konsultacji z lekarzem. Lek może być podawany kobietom w ciąży wyłącznie w sytuacjach, gdy w ocenie lekarza korzyść dla matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu.
Szczególną ostrożność należy zachować w ostatnich miesiącach ciąży, ponieważ stosowanie ryfampicyny może prowadzić do krwawień poporodowych zarówno u matki, jak i u noworodka. W takich przypadkach zaleca się profilaktyczne podawanie witaminy K1. Substancja czynna leku przenika do mleka ludzkiego, dlatego jeśli leczenie jest konieczne w okresie laktacji, zaleca się przerwanie karmienia piersią.
Decyzję o zastosowaniu leku w ciąży lub podczas karmienia piersią zawsze podejmuje lekarz prowadzący.
Nie przeprowadzono badań, które oceniałyby wpływ leku Rifampicyna TZF na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Z tego powodu pacjenci stosujący ten lek powinni zachować szczególną ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
W trakcie leczenia mogą pojawić się działania niepożądane, które potencjalnie osłabiają koncentrację i szybkość reakcji. Należą do nich między innymi ból i zawroty głowy, a także zaburzenia widzenia. W przypadku wystąpienia takich objawów należy bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn.
Wszelkie wątpliwości dotyczące samopoczucia oraz wpływu leku na zdolność bezpiecznego kierowania pojazdami należy omówić z lekarzem prowadzącym.
W sytuacji przyjęcia większej dawki leku Rifampicyna TZF niż została zalecona, należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Przedawkowanie leku jest stanem potencjalnie zagrażającym zdrowiu i wymaga pilnej interwencji medycznej.
Objawy, które mogą wskazywać na przedawkowanie, to między innymi nudności oraz wymioty. W ciężkich przypadkach zatrucia może dojść do rozwoju śpiączki. W oczekiwaniu na pomoc medyczną, istotne może być jak najszybsze usunięcie niewchłoniętego leku z organizmu, na przykład przez sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka czy podanie węgla aktywnego. Działania te powinny być jednak podejmowane wyłącznie po konsultacji i zgodnie z zaleceniami personelu medycznego.
Substancją czynną leku Rifampicyna TZF jest ryfampicyna (Rifampicinum). Jest to antybiotyk należący do grupy ryfamycyn.
Oprócz substancji czynnej, w skład leku wchodzą również substancje pomocnicze, które są niezbędne do uformowania odpowiedniej postaci farmaceutycznej produktu. Pełna lista wszystkich składników jest zawsze dostępna w ulotce dołączonej do opakowania. Rifampicyna TZF dostępna jest w postaci kapsułek twardych w dwóch mocach: 150 mg oraz 300 mg.
Zapoznanie się ze składem jest kluczowe, ponieważ nadwrażliwość na ryfampicynę, inne ryfamycyny lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub znanych alergii należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 lipca 2026). Refundacja obejmuje: gruźlica, w tym również gruźlica wielolekooporna i inne mykobakteriozy. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Rifampicyna TZF, kaps. twarde, 150 mg | 100 szt. | 147,68 zł | bezpłatny do limitu |
| Rifampicyna TZF, kaps. twarde, 300 mg | 100 szt. | 283,59 zł | bezpłatny do limitu |
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Na podstawie dostarczonych danych nie można stwierdzić, czy lek Rifampicyna TZF kwalifikuje się do programu bezpłatnych leków dla seniorów (65+). Przynależność do tego programu zależy od umieszczenia leku na specjalnej liście publikowanej przez Ministra Zdrowia oraz od wskazań, w jakich jest on refundowany.
Wiedza na temat preparatu wskazuje, że jest on przeznaczony do leczenia poważnych chorób zakaźnych, takich jak gruźlica, trąd, bruceloza i legionelloza, zawsze w skojarzeniu z innymi lekami. To, czy konkretne wskazanie jest objęte programem dla seniorów, wymaga weryfikacji w aktualnym wykazie leków.
Aby uzyskać wiarygodne informacje, czy lek Rifampicyna TZF może być przepisany bezpłatnie w konkretnym przypadku, należy zwrócić się z pytaniem do lekarza prowadzącego leczenie lub do farmaceuty.
Lek Rifampicyna TZF należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Istotne jest, aby zapewnić mu ochronę przed działaniem światła oraz wilgoci, ponieważ czynniki te mogą negatywnie wpłynąć na stabilność i skuteczność substancji czynnej.
W celu zapewnienia optymalnych warunków, zaleca się trzymanie leku w oryginalnym opakowaniu, które stanowi dodatkową barierę ochronną. Należy unikać przechowywania preparatu w miejscach o dużej wilgotności, takich jak łazienka, czy w miejscach narażonych na bezpośrednie działanie promieni słonecznych.
Ze względów bezpieczeństwa, lek musi być zawsze przechowywany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Ma to na celu zapobieganie przypadkowemu spożyciu preparatu, co mogłoby stanowić zagrożenie dla ich zdrowia.
Dostępne informacje wskazują, że lek Rifampicyna TZF jest stosowany u ludzi w leczeniu określonych zakażeń bakteryjnych. W materiałach źródłowych nie ma odniesień do jego zastosowania w medycynie weterynaryjnej.
Wskazania do stosowania u ludzi obejmują wszystkie postacie gruźlicy oraz trąd. W obu przypadkach lek jest podawany w terapii skojarzonej z innymi, odpowiednimi preparatami przeciwprątkowymi lub przeciwtrądowymi. Preparat jest również zlecany w leczeniu brucelozy i legionellozy, gdzie także stanowi element leczenia skojarzonego z innymi antybiotykami.
Lek może być również zalecony w terapii ciężkich zakażeń wywołanych przez inne wrażliwe na niego drobnoustroje. Wszelkie pytania dotyczące możliwości i bezpieczeństwa stosowania leku należy zawsze kierować do lekarza lub farmaceuty.
Podmiotem odpowiedzialnym i wytwórcą leku Rifampicyna TZF są Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa" Spółka Akcyjna, ul. A. Fleminga 2, 03-176 Warszawa.
Zgodnie z nimi, lek stosuje się w terapii skojarzonej takich chorób jak gruźlica, trąd, bruceloza oraz legionelloza. Może być również wykorzystywany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez inne wrażliwe na niego drobnoustroje.
Jednocześnie podkreślono, że preparat jest przeciwwskazany u pacjentów, u których występuje żółtaczka lub stwierdzono nadwrażliwość na ryfamycyny. Przeciwwskazaniem jest również jednoczesne przyjmowanie leku przeciwwirusowego sakwinawiru. W celu uzyskania pełnych informacji administracyjnych dotyczących leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Podczas terapii lekiem Rifampicyna TZF należy zachować szczególną ostrożność w kontekście substancji mogących wpływać na czynność wątroby, ponieważ leczenie tym preparatem wymaga uwagi w tym zakresie.
Zgodnie z dostępnymi informacjami, u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. Terapia w tej grupie chorych wymaga regularnego monitorowania aktywności enzymów wątrobowych. Ostrożność jest również wskazana u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza przy dawkach dobowych przekraczających 600 mg.
Leczenie ryfampicyną może również utrudniać kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą. Decyzję o ewentualnym spożywaniu alkoholu w trakcie leczenia należy bezwzględnie i każdorazowo skonsultować z lekarzem prowadzącym.
Charakterystyka Produktu Leczniczego oraz ulotka dołączona do opakowania nie zawierają informacji na temat bezpośrednich zamienników leku Rifampicyna TZF. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu innego preparatu zawierającego tę samą substancję czynną lub leku o podobnym działaniu terapeutycznym podejmuje wyłącznie lekarz. Wszelkie wątpliwości należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Rifampicyna TZF jest dostępny wyłącznie na podstawie recepty lekarskiej (Rx).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.