Nebilet HCT

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	nadciśnienie tętnicze
Postać	tabletki powlekane
Dawka	12,5 mg + 5 mg, 25 mg + 5 mg
Substancja czynna	nebiwolol + hydrochlorotiazyd

 

Nebilet HCT – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje? 

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Nebilet HCT to preparat złożony obniżający ciśnienie tętnicze krwi. Ma postać tabletek powlekanych i zawiera substancje czynne nebiwolol i hydrochlorotiazyd. Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie preparat Nebilet HCT dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej. 

 

Nebiwolol to preparat z grupy selektywnych leków beta-adrenolitycznych, które wybiórczo oddziałują na układ sercowo-naczyniowy. Po dostaniu się do organizmu zapobiega przyspieszaniu czynności serca i zwiększa kontrolę siły skurczu serca, rozszerzając naczynia krwionośne. Hydrochlorotiazyd jest lekiem moczopędnym, który zwiększa ilość wytwarzanego i wydalanego moczu. 

 

Preparat Nebilet HCT przeznaczony jest dla osób dorosłych i nie zaleca się jego podawania u pacjentów poniżej 18. roku życia, chyba że lekarz zaleci inaczej. Podstawowe wskazanie medyczne do stosowania leku Nebilet HCT to leczenie nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których uzyskuje się pożądaną kontrolę przy przyjmowaniu obu substancji czynnych w oddzielnych lekach i zaleca się podawanie ich w jednej tabletce.

Ile kosztuje Nebilet HCT?

Obecnie lek Nebilet HCT dostępny jest w dwóch opakowaniach, które różnią się stężeniem substancji czynnych w pojedynczej tabletce. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Nebilet HCT (tabletki powlekane, 12,5 mg + 5 mg, 28 tabletek) - 36,00 PLN;
• Nebilet HCT (tabletki powlekane, 25 mg + 5 mg, 28 tabletek) - 36,00 PLN.

Czy lek Nebilet HCT jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Nebilet HCT nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania medycznego i wieku pacjenta. Oznacza to, że pacjent musi pokryć całkowity koszt zakupu preparatu w aptece.

Nebilet HCT – czy istnieją zamienniki?

Lek Nebilet HCT nie ma bezpośrednich zamienników. Jeżeli pacjent nie może go przyjmować, to lekarz powinien zaproponować inną terapię.

Nebilet HCT – jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Nebilet HCT ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Tabletki przeznaczone są do przyjmowania doustnego. Standardowo przyjmuje się jedną tabletkę na dobę, popijając szklanką wody. Najlepiej robić to codziennie o tej samej porze. Lek Nebilet HCT można stosować przed podczas lub po posiłku, a także niezależnie od posiłków. Lekarz dobiera odpowiednią dawkę do potrzeb pacjenta. 

 

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Nebilet HCT. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem substancji czynnych, w tym: niskie ciśnienie krwi, omdlenia, duszność, bardzo wolną czynność serca, ostrą niewydolność serca nadmierne oddawanie moczu i odwodnienie, nudności i senność, zaburzenia rytmu serca, kurcze mięśni. W takiej sytuacji należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Nebilet HCT – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Lek Nebilet HCT nie jest zalecany u kobiet w ciąży lub podejrzewających ciążę. Może mieć potencjalnie szkodliwy wpływ na płód i noworodka. Lekarz może podjąć decyzję o wdrożeniu preparatu w tej grupie pacjentek, jeżeli korzyści z tym związane znacznie przewyższają ewentualne ryzyko. 

 

Nie zaleca się podawania leku Nebilet HCT u kobiet w okresie karmienia piersią. Substancje czynne mogą przenikać do mleka matki i powodować działania niepożądane ze strony dziecka. Należy stosować się do wskazań lekarza.

Nebilet HCT – działania niepożądane

U pacjentów stosujących lek Nebilet HCT mogą występować skutki uboczne. Nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie działań niepożądanych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu. 

 

W przypadku ciężkich objawów trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dotyczy to:

• obrzęku naczynioruchowego (nagły obrzęk wokół ust, oczu, języka, trudności w oddychaniu);
• reakcji nadwrażliwości z uogólnionymi zmianami skórnymi;
• pokrzywki;
• reakcji anafilaktycznej;
• zapaści krążeniowej (wstrząsu);
• powstawania zakrzepów krwi (zakrzepicy);
• nagłe omdlenia w pozycji stojącej;
• ostra niewydolność oddechowa;
• toczeń rumieniowaty skórny;
• toksyczna nekroliza naskórka;
• martwicze zapalenie naczyń.

 

Do tej pory odnotowywano także takie działania niepożądane jak m.in.:

• bóle głowy;
• zawroty głowy;
• zaparcie;
• nudności;
• biegunka;
• uczucie zmęczenia;
• obrzęk rąk lub stóp;
• duszność;
• nietypowe uczucie pieczenia, kłucia, łaskotania lub mrowienia;
• koszmary senne;
• zaburzenia widzenia;
• impotencja;
• kurczowe bóle nóg podczas chodzenia;
• niskie ciśnienie tętnicze;
• wolna czynność serca lub inne zaburzenia dotyczące serca;
• zaburzenia depresyjne;
• wysypka skórna, świąd;
• zaburzenia trawienne, wymioty, gazy w żołądku i jelitach;
• skurcz oskrzeli;
• zaostrzenie łuszczycy;
• omdlenie;
• zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca;
• zmiany w elektrokardiogramie;
• zmiana objętości płynów ustrojowych (odwodnienie);
• zmniejszenie liczby krwinek białych;
• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych;
• zmniejszenie liczby płytek krwi;
• zaburzone wytwarzanie nowych krwinek w szpiku kostnym;
• zmiana stężenia związków chemicznych we krwi;
• zmniejszenie stężenia sodu;
• zmniejszenie stężenia potasu;
• zmniejszenie stężenia magnezu;
• zwiększenie stężenia wapnia;
• zmniejszenie stężenia chlorków;
• zwiększenie stężenia kwasu moczowego;
• dna moczanowa;
• cukrzyca;
• zasadowica metaboliczna;
• zwiększenie stężenia glukozy we krwi;
• zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi i triglicerydów;
• niewydolność oddechowa;
• choroba śródmiąższowa płuc;
• osłabienie mięśni (niedowład);
• drgawki, zaburzenia świadomości, śpiączka, ból głowy, zawroty głowy;
• suchość błony śluzowej jamy ustnej;
• dyskomfort w obrębie żołądka;
• brak apetytu;
• brak perystaltyki jelit (niedrożność porażenna);
• zażółcenie skóry (żółtaczka);
• zapalenie pęcherzyka żółciowego;
• zapalenie trzustki;
• zwiększenie aktywności amylazy we krwi;
• zaburzenia wzwodu;
• zaburzenia czynności nerek;
• i inne.

 

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Nebilet HCT?

Przed rozpoczęciem stosowania leku Nebilet HCT należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania. Przeciwwskazania do przyjmowania tych tabletek to:

• uczulenie na nebiwolol, hydrochlorotiazyd lub jakikolwiek inny składnik leku;
• nadwrażliwość na inne pochodne sulfonamidów (leki podobne do hydrochlorotiazydu);
• ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach górnych lub dolnych;
• niskie ciśnienie tętnicze;
• zaburzenia czynności wątroby;
• ciężkie zaburzenia dotyczące nerek;
• bezmocz (całkowity brak moczu);
• bardzo wolna czynność serca;
• blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia;
• blok zatokowo-przedsionkowy;
• zespół chorego węzła zatokowego;
• inne ciężkie zaburzenia rytmu serca;
• niedawno przebyta niewydolność serca, jej nasilenie lub przyjmowanie leczenia dożylnego z powodu wstrząsu kardiogennego w przebiegu ostrej niewydolności serca;
• duże stężenie wapnia we krwi;
• małe stężenie sodu we krwi;
• małe stężenie potasu we krwi;
• astma lub świszczący oddech (obecnie lub w przeszłości);
• zaburzenia metaboliczne (kwasica metaboliczna);
• cukrzycowa kwasica ketonowa;
• duże stężenie kwasu moczowego z objawami dny moczanowej.

 

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy niezwłocznie poinformować lekarza prowadzącego. Wszystko po to, aby zadbać o bezpieczeństwo terapii i zmniejszenie ryzyka wystąpienia poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Nebilet HCT?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania leku Nebilet HCT. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce. Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie stany zdrowia lub choroby jak:

• blok serca I stopnia (łagodne zaburzenie przewodzenia w sercu);
• ból w klatce piersiowej spowodowany samoistnym skurczem tętnic wieńcowych (dławica piersiowa typu Prinzmetala);
• nieleczona przewlekła niewydolność serca;
• nieprawidłowo wolna czynność serca;
• utrzymujące się trudności w oddychaniu;
• nadczynność tarczycy;
• łuszczyca obecnie lub w przeszłości;
• toczeń rumieniowaty układowy;
• zaburzenia krążenia w rękach lub nogach (np.: bóle kurczowe podczas chodzenia, choroba lub zespół Raynaud’a);
• cukrzyca;
• zaburzenia czynności nerek;
• skłonność do małego stężenia potasu we krwi, zwłaszcza przy wydłużonym odstępie QT lub podczas przyjmowania glikozydów naparstnicy;
• planowany zabieg chirurgiczny ze znieczuleniem;
• jakiekolwiek uczulenie;
• przebyty w przeszłości nowotwór złośliwy skóry;
• pojawienie się w trakcie terapii nieoczekiwanej zmiany skórnej;
• osłabienie wzroku lub ból oka w trakcie leczenia;
• problemy z oddychaniem lub płucami w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu.

 

Ponadto podczas przyjmowania leku Nebilet HCT może występować:

• zwiększenie stężenia tłuszczów i kwasu moczowego we krwi;
• nadwrażliwość skóry na światło słoneczne lub sztuczne promieniowanie ultrafiletowe;
• dodatni wynik testu antydopingowego u sportowców.

 

Wszelkie wątpliwości w zakresie terapii należy omówić z lekarzem prowadzącym, a następnie postępować zgodnie z jego wskazaniami. Wpływa to korzystnie na skuteczność terapii i zmniejsza ryzyko ewentualnych skutków ubocznych.

Z czym nie łączyć Nebilet HCT?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Preparat Nebilet HCT może wchodzić w interakcje z innymi lekami, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne. 

 

Szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

• inne leki obniżające ciśnienie tętnicze lub stosowane w zaburzeniach dotyczących serca (np.: amlodypina, amiodaron, klonidyna, cybenzolina, diltiazem, digoksyna, guanfacyna, fleikanid, felodypina, dofetylid, dyzopiramid, hydrochinidyna, lidokaina, lacydypina, ibutylid, meksyletyna, moksonidyna, metylodopa, nifedypina, nikardypina, nitrendypina, nimodypina, rylmenidyna, chinidyna, propafenon, werapamil, sotalol);
• leki przeciwdepresyjne (np.: fluoksetyna, paroksetyna, amitryptylina);
• leki uspokajające i przeciwpsychotyczne (np.: barbiturany, amisulipryd, cyjamemazyna, chloropromazyna, haloperydol, droperydol, lewomepromazyna, fenotiazyna, leki opioidowe, sulpiryd, pimozyd, tiorydazyna, sulotopryd, tiapryd, trifluoperazyna);
• leki znieczulające stosowane w trakcie operacji;
• leki przeciwcukrzycowe (np.: insulina, doustne leki przeciwcukrzycowe, metformina);
• leki przeciwastmatyczne, stosowane przy niedrożnym nosie oraz w niektórych chorobach oczu, w tym w jaskrze;
• leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (np.: sulfinpirazon, probenecyd, allopurynol);
• leki przeczyszczające;
• leki moczopędne;
• wybrane antybiotyki (np.: erytromycyna, amfoterycyna, sparfloksacyna, pentamidyna, sól sodowa penicyliny G);
• steroidy (np. kortyzon i prednizon);
• leki będące pochodnymi kwasu salicylowego (np. kwas acetylosalicylowy/aspiryna i inne salicylany);
• leki stosowane w celu zwiotczenia mięśni (np. tubokuraryna);
• leki przeciwnowotworowe (np. cyklofosfamid, fluorouracyl, metotreksat);
• jodowe środki kontrastujące, stosowane jako kontrast w badaniach rentgenowskich;
• leki zmniejszające wydzielanie kwasu w żołądku;
• niesteroidowe leki przeciwzapalne;
• ACTH (hormon adrenokortykotropowy);
• halofantryna (stosowana w malarii);
• baklofen (lek zwiotczający mięśnie);
• amifostyna (lek o działaniu ochronnym, stosowany podczas leczenia nowotworów);
• sole litu (stosowane jako stabilizatory nastroju);
• beprydyl (stosowany w dławicy piersiowej);
• cyzapryd (stosowany w zaburzeniach układu pokarmowego);
• winkamyna (stosowana w zaburzeniach krążenia mózgowego);
• difemanil (stosowany w przypadku nadmiernego pocenia);
• mizolastyna i terfenadyna (stosowane w uczuleniach);
• sole wapnia (stosowane jako suplementy w celu zwiększenia uwapnienia kości);
• karbenoksolon (stosowany w leczeniu zgagi i wrzodów żołądka);
• amantadyna (lek przeciwwirusowy);
• diazoksyd (stosowany w leczeniu małego stężenia cukru we krwi i wysokiego ciśnienia);
• cyklosporyna (stosowana w celu osłabienia układu odpornościowego organizmu);
• noradrenalina i inne leki stosowane w leczeniu niskiego ciśnienia krwi.

 

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości jednoczesnego stosowania dowolnych leków z tej listy z preparatem Nebilet HCT decyduje lekarz prowadzący. Należy postępować zgodnie z jego wskazaniami, aby zmniejszyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Nebilet HCT – skład leku

Podstawowe składniki leku Nebilet HCT to substancje czynne nebiwolol i hydrochlorotiazyd. Pozostałe składniki pomocnicze to: laktoza jednowodna, hypromeloza 15 mPas, polisorbat 80, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogolu 40 stearynian typ I, dwutlenek tytanu E171, lak, hypromeloza 6 cps, kwas karminowy E120.

Pytania pacjentów o lek (FAQ)