Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu zespołów depresyjnych oraz w leczeniu fobii społecznej.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie zespołów depresyjnych; leczenie fobii społecznej |
| Postać | tabletka powlekana |
| Dawka | 150 mg |
| Substancja czynna | moklobemid (Moclobemidum) |
| Ulotka do pobrania | Mobemid - ulotka |
Mobemid stosuje się w leczeniu zespołów depresyjnych oraz fobii społecznej. O rozpoznaniu i wyborze leczenia decyduje lekarz.
W badaniach wyraźną poprawę w depresji uzyskiwało około 60–70% chorych, wobec około 30% w grupie placebo. Skuteczność jest prawdopodobnie większa w depresji endogennej bez objawów psychotycznych.
Mobemid działa przez selektywne i odwracalne hamowanie MAO-A, enzymu rozkładającego serotoninę, noradrenalinę i dopaminę. Efekt przeciwdepresyjny wiąże się z nasileniem neurotransmisji serotoninergicznej i katecholaminergicznej.
Dawkę Mobemidu ustala lekarz, a tabletki przyjmuje się doustnie, bezpośrednio po posiłku. Ostatnia dawka dobowa nie powinna przypadać na zbyt późne godziny wieczorne.
W depresji dawka początkowa wynosi 300 mg na dobę w dawkach podzielonych. Zależnie od nasilenia objawów można ją zwiększyć do 600 mg na dobę, a dawka dobowa nie może przekraczać 600 mg. Aby osiągnąć pełny efekt leczniczy, lek podaje się przez 4–6 tygodni; o całkowitym czasie leczenia i odstawieniu decyduje lekarz.
W fobii społecznej dawka początkowa wynosi 300 mg na dobę. Po 3 dniach zwiększa się ją do 600 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych. Leczenie dawką 600 mg kontynuuje się przez 8–12 tygodni, aby ocenić skuteczność.
Jeśli dawka podtrzymująca wynosi 150 mg, przyjmuje się ją raz na dobę rano.
U osób w podeszłym wieku i z niewydolnością nerek nie trzeba zmieniać dawkowania. W chorobach wątroby zaburzających metabolizm oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków zaburzających aktywność enzymów wątrobowych dobową dawkę zmniejsza się do połowy, a nawet do jednej trzeciej zalecanej.
Nie wolno przyjmować dawki podwójnej, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Mobemidu nie wolno stosować w przypadku:
Podczas stosowania Mobemidu ostrożność jest potrzebna przy nadczynności tarczycy, ponieważ lek może podnosić ciśnienie tętnicze. U chorych z zaburzeniami dwubiegunowymi może wywołać stany maniakalne, a w depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej faza depresyjna może przejść w maniakalną.
U pobudzonych pacjentów z depresją lek można stosować pod warunkiem jednoczesnego podawania środków uspokajających, np. benzodiazepin.
Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, które może utrzymywać się do pełnej remisji i nasilać we wczesnym etapie poprawy. Pacjentów, zwłaszcza z grupy podwyższonego ryzyka, należy ściśle obserwować na początku terapii i przy zmianie dawki. W metaanalizie badań z placebo u osób poniżej 25. roku życia stosujących leki przeciwdepresyjne ryzyko zachowań samobójczych było zwiększone. Pacjent i jego opiekunowie powinni niezwłocznie zgłosić lekarzowi nasilenie choroby, myśli lub zachowania samobójcze i nietypowe zmiany w zachowaniu.
Tabletka zawiera 148 mg laktozy jednowodnej, więc lek nie jest przeznaczony dla osób z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy. Zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę.
Mobemid nie może być łączony z innymi lekami przeciwdepresyjnymi. Po inhibitorach wychwytu zwrotnego serotoniny trzeba zachować przerwę równą 4–5 okresom półtrwania poprzednio podawanego leku lub jego aktywnego metabolitu. Mobemid można zastosować nie wcześniej niż tydzień po odstawieniu inhibitorów MAO i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz po 2 tygodniach od odstawienia paroksetyny i 5 tygodniach od odstawienia fluoksetyny. Przy łączeniu tych leków opisywano pojedyncze przypadki zespołu serotoninowego (hipertermia, zaburzenia świadomości, wzmożone odruchy, skurcze kloniczne mięśni).
Nie stosować razem z Mobemidem: klomipramina, petydyna, dekstropropoksyfen, dekstrometorfan, selegilina, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Ostrożnie: cymetydyna, metoprolol, leki przeciwdrgawkowe, opioidowe leki przeciwbólowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne.
Moklobemid może nasilać działanie fenylefryny i innych leków sympatykomimetycznych, dlatego nie stosuje się go z nimi ani z lekami hamującymi łaknienie. Z lewodopą może wystąpić przełom nadciśnieniowy. Cymetydyna zwiększa stężenie moklobemidu, więc dawkę moklobemidu zmniejsza się wtedy o połowę. Lek może nasilać działanie opioidów, ibuprofenu i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz osłabiać działanie nifedypiny i furosemidu.
Do połączeń uznawanych za bezpieczne należy stosowanie z digoksyną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, pochodnymi kumaryny, glibenklamidem, hydrochlorotiazydem, insuliną, moksonidyną, zolmitryptanem, benzodiazepinami i litem.
Nie, podczas leczenia nie należy pić napojów alkoholowych.
Specjalna dieta nie jest wymagana, ale niektórzy pacjenci mogą być nadwrażliwi na tyraminę. Zaleca się wtedy unikać potraw nią bogatych, zwłaszcza ryb wędzonych, wędzonego mięsa, niektórych żółtych serów (Cheddar, Camembert, Gruyere), czekolady, wina, piwa, produktów drożdżowych i soi.
Mobemid można stosować w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności, ponieważ brakuje odpowiednich badań klinicznych u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania teratogennego.
Nie należy stosować Mobemidu w okresie karmienia piersią, ponieważ moklobemid przenika do mleka.
Mobemid nie powinien zaburzać sprawności psychofizycznej, ale w początkowym okresie leczenia nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
Do częstych działań niepożądanych (≥1/100 do <1/10) należą: ból głowy, bezsenność i zaburzenia snu, zawroty głowy, drżenie, niepokój, nerwowość, senność, zmęczenie, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, suchość w jamie ustnej, tachykardia, palpitacje, niedociśnienie, pocenie się, niewyraźne widzenie oraz zmiany apetytu.
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują m.in. migrena, szum uszny, parestezje, zgaga, wzdęcie, nadciśnienie, zwolnienie czynności serca, koszmary nocne, omamy, zaburzenia pamięci, splątanie, nasilenie depresji, zachowania agresywne, wysypka, świąd, zaburzenia oddawania moczu i krwawienia z dróg rodnych. W badaniach laboratoryjnych notowano niewielkie zmniejszenie liczby leukocytów i aktywności aminotransferaz bez znaczenia klinicznego. Rzadko występują zapalenie spojówek i drżenie mięśniowe.
Zgłaszano myśli i zachowania samobójcze w trakcie leczenia i krótko po jego odstawieniu. Jeśli objawy niepożądane utrzymują się lub nasilają, należy skontaktować się z lekarzem. Podejrzewane działania niepożądane można zgłaszać przez system zgłoszeń Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych lub podmiotowi odpowiedzialnemu.
W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Przedawkowanie samego moklobemidu zwykle powoduje łagodne i krótkotrwałe objawy: senność, zaburzenia mowy i orientacji, amnezję oraz nudności i wymioty. Dalsze postępowanie, w tym płukanie żołądka lub podanie węgla aktywnego oraz kontrolę podstawowych czynności życiowych, prowadzi personel medyczny.
Przedawkowanie, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, może zagrażać życiu i wymaga hospitalizacji. Opisano zgon po dawce 4,9 g.
Mobemid zawiera w jednej tabletce powlekanej 150 mg moklobemidu. Tabletki są żółto-pomarańczowe, okrągłe i obustronnie wypukłe. Substancje pomocnicze to laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, a w otoczce hypromeloza, makrogol 6000, hydroksypropyloceluloza, talk, dwutlenek tytanu (E 171), żółty tlenek żelaza (E 172) i symetykon.
Opakowanie to pudełko tekturowe z 30 tabletkami powlekanymi w 2 blistrach Al/PVC po 15 sztuk.
Mobemid przechowuje się w temperaturze poniżej 25°C. Okres ważności wynosi 3 lata.
Zamiennik to produkt leczniczy z tą samą substancją czynną, w tej samej dawce i o tej samej postaci. W Rejestrze Produktów Leczniczych (stan na 18 listopada 2026 r.) takie same substancja, moc i postać występują m.in. w preparatach: Aurorix, Moklar. O zamianie leku decyduje lekarz lub farmaceuta; nie należy zmieniać preparatu samodzielnie.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026). Refundacja obejmuje leczenie chorób psychicznych. Urzędowe ceny detaliczne, limity finansowania i dopłaty pacjenta:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Poziom odpłatności | Limit finansowania | Dopłata pacjenta |
|---|---|---|---|---|---|
| Mobemid, tabletki powlekane, 150 mg | 30 tabletek | 18,63 zł | 30% | 18,63 zł | 5,59 zł |
Dopłata pacjenta dotyczy zakupu na receptę we wskazaniu objętym refundacją; ostateczną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Podmiotem odpowiedzialnym posiadającym pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest Bausch Health Ireland Ltd. (Rejestr Produktów Leczniczych, stan na 18 listopada 2026 r.).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.