Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego u dorosłych i dzieci, przewlekłej niewydolności serca oraz w celu ochrony nerek u pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2. Lek jest również wskazany w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia udaru mózgu.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie pierwotnego (wysokiego) ciśnienia tętniczego (nadciśnienia) u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat; ochrona nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, z laboratoryjnie potwierdzonym zaburzeniem czynności nerek i białkomoczem ≥ 0,5 g na dobę; leczenie przewlekłej niewydolności serca, gdy leczenie inhibitorami ace nie jest uważane przez lekarza za właściwe |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 50 mg |
| Substancja czynna | Losartanum kalicum (losartan potasowy) |
| Ulotka do pobrania | Lozap 50 - ulotka |
Lek Lozap stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej niewydolności serca oraz w celu ochrony nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2. Wskazaniem do jego przyjmowania jest pierwotne nadciśnienie tętnicze u pacjentów dorosłych oraz u dzieci i młodzieży.
Preparat jest również wykorzystywany w terapii przewlekłej niewydolności serca, gdy leczenie innymi lekami (inhibitorami ACE) jest uznawane za nieodpowiednie. Ponadto Lozap stosuje się w celu spowolnienia pogarszania się czynności nerek u pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2, u których potwierdzono białkomocz. Lek stosuje się także w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia udaru mózgu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przerostem (pogrubieniem) ściany lewej komory serca, potwierdzonym w zapisie EKG. Ostateczną decyzję o zastosowaniu leku podejmuje lekarz.
Tak, lek Lozap obniża ciśnienie tętnicze. Jego substancją czynną jest losartan, który należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II. Działanie preparatu polega na blokowaniu tych receptorów, co uniemożliwia angiotensynie II zwężanie naczyń krwionośnych.
W rezultacie dochodzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, co bezpośrednio prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Co istotne, mechanizm działania leku nie wpływa na częstotliwość rytmu serca. Wszelkie wątpliwości dotyczące działania leku należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Nie, lek Lozap nie jest lekiem moczopędnym, czyli diuretykiem. Jego substancja czynna, losartan, nie działa poprzez zwiększanie wydalania wody i sodu z organizmu, co jest charakterystyczne dla leków moczopędnych.
Główny mechanizm działania leku Lozap polega na blokowaniu receptorów angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia. Warto jednak zaznaczyć, że w terapii nadciśnienia tętniczego losartan bywa łączony w jednym preparacie lub w terapii skojarzonej z lekami moczopędnymi, jednak sam w sobie nie posiada takich właściwości. W razie pytań skonsultuj się z lekarzem prowadzącym.
Zalecane dawkowanie leku Lozap jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego, który bierze pod uwagę stan zdrowia pacjenta oraz wskazanie do stosowania preparatu.
Schematy dawkowania różnią się w zależności od leczonego schorzenia. Inne dawki stosuje się w terapii nadciśnienia tętniczego, inne w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, a jeszcze inne w celu ochrony nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2 i białkomoczem.
Pod żadnym pozorem nie należy samodzielnie modyfikować dawki zaleconej przez specjalistę, ponieważ może to wpłynąć na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Wszelkie wątpliwości dotyczące dawkowania należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
Tabletki Lozap należy przyjmować doustnie, popijając je szklanką wody. Lek można zażywać niezależnie od posiłków, co oznacza, że pokarm nie wpływa na jego wchłanianie.
W celu uzyskania najlepszych efektów terapeutycznych i utrzymania stałego stężenia leku w organizmie, zaleca się przyjmowanie go regularnie, najlepiej o tej samej porze każdego dnia.
W razie jakichkolwiek pytań dotyczących prawidłowego sposobu przyjmowania leku, należy zwrócić się o poradę do lekarza prowadzącego lub farmaceuty.
Leku Lozap nie należy stosować przede wszystkim w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości (uczulenia) na jego substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu.
Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również ciąża, zwłaszcza drugi i trzeci trymestr. Zgodnie z informacjami zawartymi w ulotce leku, istnieją także inne stany kliniczne, w których jego stosowanie jest niewskazane.
Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest poinformowanie lekarza o wszystkich współistniejących chorobach i przyjmowanych lekach. Ostateczną decyzję o bezpieczeństwie stosowania leku Lozap u danego pacjenta zawsze podejmuje lekarz.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Lozap należy poinformować lekarza o wszelkich schorzeniach, ponieważ w niektórych sytuacjach klinicznych konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów, u których występują zaburzenia czynności nerek lub wątroby.
Kluczowe jest, aby lekarz prowadzący posiadał pełną wiedzę na temat stanu zdrowia pacjenta przed wdrożeniem terapii. Przekazanie informacji o wszystkich współistniejących chorobach pozwala na ocenę bezpieczeństwa i dobranie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości związanych z leczeniem, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy samodzielnie modyfikować zaleceń terapeutycznych.
Podczas stosowania leku Lozap, tak jak każdego innego leku, mogą wystąpić działania niepożądane, chociaż nie pojawiają się one u wszystkich pacjentów. Do najczęściej zgłaszanych skutków ubocznych należą między innymi zawroty głowy. Pełna lista możliwych działań niepożądanych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
Istnieje również ryzyko wystąpienia rzadszych, ale poważnych działań niepożądanych. W przypadku zaobserwowania niepokojących objawów, które mogłyby wskazywać na ciężką reakcję, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Zaleca się, aby pacjent zgłaszał lekarzowi prowadzącemu wszelkie objawy, które budzą jego niepokój w trakcie terapii. Umożliwia to monitorowanie bezpieczeństwa leczenia i ewentualną modyfikację postępowania.
Tak, lek Lozap może wchodzić w interakcje z innymi produktami leczniczymi, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, włączając w to preparaty dostępne bez recepty, suplementy diety i zioła.
Substancja czynna leku Lozap (losartan) może wchodzić w istotne interakcje z niektórymi grupami leków. Należą do nich między innymi inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), aliskiren, leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty zawierające lit oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ).
Jednoczesne stosowanie tych leków z lekiem Lozap może prowadzić do zmiany ich skuteczności lub zwiększenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. Decyzję o bezpieczeństwie terapii skojarzonej zawsze podejmuje lekarz na podstawie indywidualnej oceny stanu zdrowia pacjenta.
Stosowanie leku Lozap w okresie ciąży i karmienia piersią wymaga bezwzględnej konsultacji z lekarzem. Zgodnie z informacjami zawartymi w ulotce, przyjmowanie tego preparatu w ciąży nie jest zalecane, a w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu.
Nie zaleca się również stosowania leku podczas karmienia piersią. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa przenikania substancji czynnej do mleka matki i jej wpływu na karmione dziecko.
Przed rozpoczęciem terapii, w przypadku planowania ciąży, zajścia w ciążę lub w okresie laktacji, należy poinformować o tym lekarza. Specjalista oceni sytuację i może zadecydować o zmianie sposobu leczenia na bezpieczniejszy w tym szczególnym czasie.
Stosowanie leku Lozap może u niektórych pacjentów wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy czy uczucie zmęczenia, które mogą osłabiać koncentrację i sprawność psychomotoryczną.
Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza na początku leczenia lub w okresie zmiany dawki. W tym czasie organizm adaptuje się do działania leku, a ryzyko wystąpienia objawów utrudniających bezpieczne prowadzenie pojazdów jest największe.
W przypadku wystąpienia złego samopoczucia, zawrotów głowy lub innych objawów, które mogłyby wpłynąć na zdolność koncentracji, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
W przypadku pominięcia dawki leku Lozap należy pominąć zapomnianą tabletkę i przyjąć następną dawkę o zwykłej, planowej porze. Najważniejszą zasadą jest, aby nie stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej.
Przyjęcie podwójnej dawki leku nie wyrówna pominięcia, a może zwiększyć ryzyko wystąpienia lub nasilenia działań niepożądanych. Należy kontynuować leczenie zgodnie z ustalonym przez lekarza schematem dawkowania.
Jeżeli pacjent ma jakiekolwiek wątpliwości dotyczące dalszego postępowania po pominięciu dawki, powinien skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą w celu uzyskania indywidualnych zaleceń.
W przypadku przyjęcia większej dawki leku Lozap niż zalecana, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się na najbliższy szpitalny oddział ratunkowy. Samodzielne oczekiwanie na ustąpienie objawów może być niebezpieczne dla zdrowia.
Możliwe objawy przedawkowania obejmują niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie) oraz przyspieszoną czynność serca (tachykardia); może również wystąpić zwolniona czynność serca (bradykardia).
Udając się po pomoc medyczną, należy koniecznie zabrać ze sobą opakowanie leku. Umożliwi to personelowi medycznemu szybką identyfikację przyjętej substancji i dawki, co jest kluczowe dla wdrożenia odpowiedniego postępowania leczniczego.
Substancją czynną leku Lozap jest losartan potasowy. Każda tabletka powlekana zawiera ściśle określoną ilość tej substancji, zgodną z dawką przepisaną przez lekarza. Losartan należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II.
Oprócz substancji czynnej, w skład rdzenia tabletki oraz jej otoczki wchodzą również różne substancje pomocnicze. Do najważniejszych z nich należą między innymi celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, krospowidon oraz stearynian magnezu. Pełna lista składników znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
Informacje o składzie są szczególnie istotne dla pacjentów z alergiami lub nietolerancjami na określone składniki. Przed rozpoczęciem terapii należy upewnić się, że pacjent nie jest uczulony na losartan ani na żadną z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Preparaty zawierające tę samą substancję czynną (losartan potasowy) w tej samej dawce, które mogą być stosowane jako zamienniki, to m.in.:
Lek Lozap 50 mg jest objęty refundacją. Poziomy odpłatności mogą być następujące:
Lek Lozap należy przechowywać w warunkach określonych przez producenta, aby zapewnić jego pełną skuteczność i bezpieczeństwo. Preparat powinien być chroniony przed światłem i przechowywany w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu.
Ze względów bezpieczeństwa, lek musi być przechowywany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Ma to na celu uniknięcie ryzyka przypadkowego spożycia preparatu przez najmłodszych, co mogłoby prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
Nie należy stosować leku Lozap po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu zewnętrznym oraz na blistrze. Stosowanie przeterminowanego produktu jest niedozwolone.
Lek Lozap 50 mg jest dostępny wyłącznie na podstawie recepty lekarskiej (Rx).
Podczas terapii lekiem Lozap należy zachować szczególną ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania innych substancji, które mogą wpływać na ciśnienie tętnicze. Interakcje mogą prowadzić do jego nadmiernego obniżenia i zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia.
Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne przyjmowanie innych leków zmniejszających ciśnienie tętnicze, a także trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych, baklofenu czy amifostyny. Również niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak indometacyna, mogą wchodzić w interakcje z lekiem.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, a także o stanach mogących wpływać na działanie leku, takich jak nasilone wymioty, biegunka czy wystąpienie w przeszłości obrzęku naczynioruchowego. Wszelkie wątpliwości dotyczące łączenia leku z innymi substancjami należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.