Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w zapobieganiu i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, a także w leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca. Jego działanie przeciwzakrzepowe polega na hamowaniu procesu krzepnięcia krwi.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | zapobieganie rozwojowi żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w chirurgii i w chirurgii ortopedycznej; zapobieganie rozwojowi żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów unieruchomionych z przyczyn innych niż zabieg chirurgiczny, u których istnieje wysokie ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych (np. znaczne nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, niewydolność serca, ciężkie zakażenia); zapobieganie wykrzepianiu w układzie krążenia pozaustrojowego podczas hemodializy |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce |
| Dawka | 2 850 j.m. AXa/0,3 ml, 3 800 j.m. AXa/0,4 ml, 5 700 j.m. AXa/0,6 ml, 7 600 j.m. AXa/0,8 ml, 9 500 j.m. AXa/1 ml |
| Substancja czynna | Nadroparinum calcicum (nadroparyna wapniowa) |
| Ulotka do pobrania | Fraxiparine - ulotka |
Fraxiparine jest lekiem przeciwzakrzepowym z grupy heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH). Zapobiega tworzeniu się zakrzepów w naczyniach krwionośnych lub pomaga w leczeniu zakrzepów już uformowanych. Podaje się go we wstrzyknięciu podskórnym lub dożylnie.
Nadroparyna wapniowa jest heparyną drobnocząsteczkową otrzymaną przez depolimeryzację standardowej heparyny. Charakteryzuje się dużą aktywnością anty-Xa i małą aktywnością anty-IIa. Działa przeciwzakrzepowo, oddziałując na proteazy serynowe układu krzepnięcia: opóźnia wytwarzanie trombiny i neutralizuje już wytworzoną trombinę. W porównaniu ze standardową heparyną ma większą aktywność fibrynolityczną i mniej oddziałuje z płytkami krwi. Dawka jest wyrażona w jednostkach międzynarodowych aktywności anty-Xa (j.m. AXa).
Fraxiparine to roztwór do wstrzykiwań w fabrycznie napełnionych ampułko-strzykawkach z nasadką zabezpieczającą przed ukłuciem igłą po podaniu. Roztwór jest klarowny do lekko opalizującego, bezbarwny lub lekko żółtawy, lekko brązowy albo lekko ciemnożółty. Opakowanie zawiera 2 lub 10 ampułko-strzykawek w pojedynczych blistrach w tekturowym pudełku.
Lek jest dostępny w kilku dawkach, a ampułko-strzykawki z podziałką ułatwiają dostosowanie dawki do masy ciała pacjenta. Substancjami pomocniczymi są roztwór wodorotlenku wapnia lub rozcieńczony kwas solny (do ustalenia pH) oraz woda do wstrzykiwań.
Zarejestrowane wskazania do stosowania leku Fraxiparine obejmują:
O rozpoczęciu terapii decyduje lekarz, który uwzględnia stan pacjenta i charakter schorzenia.
Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od wskazania, stanu klinicznego i masy ciała. Lek należy stosować tak długo, jak zaleci lekarz, i nie wolno go odstawiać ani zmieniać dawki bez porozumienia z lekarzem.
U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) czynność nerek może być zaburzona, dlatego lekarz może zlecić badania krwi i czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia i odpowiednio dostosować dawkę. Przy zaburzeniach czynności nerek dawkę dobiera się według stopnia ich ciężkości.
Lek podaje się podskórnie, zwykle w ścianę przednio-boczną brzucha, na zmianę po prawej i lewej stronie; innym miejscem może być udo. Lek może być podawany także dożylnie, zgodnie z zaleceniem lekarza. Leku nie wolno podawać domięśniowo.
Obecność małego pęcherzyka powietrza w ampułko-strzykawce jest normalna i nie należy go usuwać przed wstrzyknięciem, ponieważ może to prowadzić do utraty części leku. Jeśli pacjent ma wykonywać wstrzyknięcia samodzielnie, personel medyczny powinien wcześniej pokazać prawidłową technikę.
Leku nie należy stosować, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych stanów:
W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Podczas leczenia rzadko może wystąpić zmniejszenie liczby płytek krwi, które czasem ma ciężki przebieg, dlatego lekarz zaleci badania krwi. Lekarza należy poinformować o stanach zwiększających ryzyko krwawienia, takich jak choroba wrzodowa, zaburzenia krzepnięcia, niedawny zabieg w obrębie mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, nadciśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności nerek oraz choroby oczu obejmujące naczynia krwionośne. W razie jakiegokolwiek krwawienia trzeba niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Przy znieczuleniu zewnątrzoponowym, podpajęczynówkowym lub nakłuciu lędźwiowym istnieje ryzyko krwawienia do rdzenia kręgowego, dlatego stan pacjenta jest wtedy często kontrolowany. Martwica skóry w miejscu wstrzyknięcia, poprzedzona drobnymi wylewami podskórnymi albo twardym lub bolesnym zaczerwienieniem, wymaga natychmiastowego odstawienia leku i kontaktu z lekarzem. Osłonka na igłę może zawierać lateks, który może powodować ciężkie reakcje alergiczne.
Lek może być stosowany w ciąży tylko wtedy, jeśli lekarz uzna, że spodziewane korzyści przewyższają możliwe ryzyko. Nie wiadomo, czy składniki leku przenikają do mleka ludzkiego, dlatego nie należy karmić piersią w okresie jego stosowania. Pacjentka w ciąży, planująca ciążę lub karmiąca piersią powinna poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
O wszystkich przyjmowanych lekach, także dostępnych bez recepty, należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie. Ze względu na ryzyko krwawienia nie zaleca się jednoczesnego stosowania z kwasem acetylosalicylowym (np. aspiryną), niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ, np. ibuprofenem) oraz lekami przeciwpłytkowymi (np. klopidogrelem). Gdy nie można tego uniknąć, lekarz ściśle kontroluje stan pacjenta.
Ostrożnie stosuje się lek razem z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), glikokortykosteroidami i dekstranem.
Bardzo często występują krwawienia o różnej lokalizacji, częstsze u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka, oraz małe krwiaki w miejscu wstrzyknięcia. Często zgłaszano reakcję skórną w miejscu wstrzyknięcia oraz zwykle przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz.
Rzadko występują małopłytkowość, nadpłytkowość, wysypka, pokrzywka, świąd i zwapnienie pod skórą w miejscu wstrzyknięcia. Bardzo rzadko opisywano reakcje uczuleniowe, w tym obrzęk naczynioruchowy, reakcję rzekomoanafilaktyczną, martwicę skóry, zwiększenie liczby eozynofili, zwiększenie stężenia potasu we krwi oraz długotrwały, bolesny wzwód prącia (priapizm), który wymaga pilnego kontaktu z lekarzem. Przy reakcji uczuleniowej lub martwicy skóry należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem. Z nieznaną częstością mogą wystąpić ból głowy i migrena.
Po pominięciu dawki należy kontynuować stosowanie leku, nie zwiększając następnej dawki. Nie wolno skracać odstępu między kolejnymi dawkami ani stosować dawki podwójnej.
Głównym objawem przedawkowania są krwawienia. W razie zastosowania dawki większej niż zalecana należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026). Poniższa tabela podaje urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności dla pozycji wymienionych w obwieszczeniu:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Fraxiparine, roztwór do wstrzykiwań, 3800 j.m. Axa/0,4 ml | 10 amp.-strz.po 0,4 ml | 101,45 zł | ryczałt |
| Fraxiparine, roztwór do wstrzykiwań, 5700 j.m. Axa/0,6 ml | 10 amp.-strz.po 0,6 ml | 149,44 zł | ryczałt |
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata, a po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu leku nie wolno stosować. Leków i zużytych strzykawek nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki; sposób utylizacji warto omówić z farmaceutą.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady, jaką udzieli lekarz lub farmaceuta. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.