Esmocard

Dostępność	na receptę
Wskazania	krótkotrwałe leczenie przyspieszonej czynności serca (nadkomorowej tachykardii, z wyjątkiem zespołów preekscytacji); szybka kontrola rytmu komór u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków w okresie okołooperacyjnym, pooperacyjnym lub w innych okolicznościach; leczenie tachykardii i nadciśnienia tętniczego występujących podczas lub bezpośrednio po zabiegu operacyjnym
Postać	Roztwór do wstrzykiwań
Dawka	100 mg/10 ml (10 mg/ml)
Substancja czynna	Esmololi hydrochloridum (esmololu chlorowodorek)
Ulotka do pobrania	Esmocard 100 mg/10 ml - ulotka

Czym jest lek Esmocard i w jakim celu się go stosuje?

Lek Esmocard jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu następujących stanów klinicznych:

• nadkomorowej tachykardii (z wyjątkiem zespołów preekscytacji),
• migotania lub trzepotania przedsionków — w celu szybkiej kontroli rytmu komór w okresie okołooperacyjnym, pooperacyjnym lub w innych okolicznościach,
• tachykardii i nadciśnienia tętniczego występujących podczas lub bezpośrednio po zabiegu operacyjnym,
• niewyrównanej tachykardii zatokowej, jeżeli w ocenie lekarza szybka akcja serca wymaga szczególnej interwencji.

O zastosowaniu leku Esmocard oraz jego dawkowaniu zawsze decyduje lekarz na podstawie indywidualnej oceny stanu pacjenta i wyłącznie w warunkach umożliwiających stałe monitorowanie parametrów życiowych. Lek nie jest wskazany do stosowania w stanach przewlekłych.

Jaki jest skład i postać leku Esmocard?

Lek Esmocard ma postać roztworu do wstrzykiwań. Substancją czynną preparatu jest esmololu chlorowodorek. Każdy mililitr roztworu zawiera 10 mg esmololu chlorowodorku, co pozwala na precyzyjne dawkowanie leku w zależności od potrzeb klinicznych pacjenta.

W skład leku, oprócz substancji czynnej, wchodzą również substancje pomocnicze, które zapewniają odpowiednią postać i stabilność preparatu. Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania leku. Przed zastosowaniem należy zapoznać się z jej treścią.

Jak działa Esmocard i do jakiej grupy leków należy?

Esmocard należy do grupy leków nazywanych kardioselektywnymi beta-adrenolitykami. Jest wybiórczym antagonistą receptorów adrenergicznych beta-1. W dawkach terapeutycznych nie wykazuje wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej (ISA) ani aktywności stabilizującej błonę komórkową.

Blokując receptory beta-1 w sercu, esmolol powoduje:

• zwolnienie rytmu serca,
• wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego,
• zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowe ujemne),
• obniżenie ciśnienia tętniczego.

Cechą charakterystyczną leku jest bardzo szybki początek działania oraz krótki czas utrzymywania się efektu terapeutycznego. Pozwala to na precyzyjną kontrolę jego wpływu na organizm pacjenta i szybkie dostosowanie dawki do zmieniającej się sytuacji klinicznej. W razie pytań dotyczących działania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Kiedy nie należy stosować leku Esmocard?

Leku Esmocard nie wolno podawać w następujących przypadkach:

• uczulenie na esmololu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników leku,
• ciężka bradykardia zatokowa (poniżej 50 skurczów na minutę),
• zespół chorego węzła zatokowego lub ciężkie zaburzenia przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym (bez wszczepionego stymulatora serca),
• blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia,
• wstrząs kardiogenny,
• ciężkie niedociśnienie tętnicze,
• niewyrównana niewydolność serca,
• jednoczesne lub niedawne (w ciągu ostatnich 48 godzin) dożylne podawanie werapamilu,
• nieleczony guz chromochłonny nadnerczy,
• nadciśnienie płucne,
• ostry napad astmy,
• kwasica metaboliczna (zwiększone stężenie kwasów we krwi).

Przed rozpoczęciem leczenia należy bezwzględnie poinformować lekarza prowadzącego o wszystkich zdiagnozowanych chorobach współistniejących. Pozwoli to na pełną ocenę ryzyka i podjęcie decyzji o bezpieczeństwie wdrożenia terapii lekiem Esmocard.

Jakie są ostrzeżenia i środki ostrożności przy stosowaniu Esmocard?

Podczas stosowania leku Esmocard należy zachować szczególną ostrożność w określonych grupach pacjentów, a cała terapia musi przebiegać pod ścisłym nadzorem medycznym:

• U pacjentów z cukrzycą: lek może maskować objawy hipoglikemii (niskiego stężenia cukru we krwi), takie jak tachykardia.
• U pacjentów z astmą lub zwężeniem dróg oddechowych: należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli.
• U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek: może wystąpić podwyższone stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia).
• U pacjentów z guzem chromochłonnym: lek można stosować tylko po wcześniejszym leczeniu alfa-adrenolitykiem.
• U pacjentów z łuszczycą w wywiadzie: stosować wyłącznie po dokładnym rozważeniu ryzyka i korzyści.
• U pacjentów z alergią lub w grupie ryzyka wystąpienia reakcji anafilaktycznej: lek może powodować zaostrzenie alergii i utrudniać jej leczenie.
• U pacjentów z zaburzeniami krążenia obwodowego (np. choroba Raynauda): należy zachować ostrożność ze względu na możliwe pogorszenie objawów (blednięcie palców, bolesność lub piekący ból nóg).
• Należy unikać podawania leku do małych żył, aby zapobiec podrażnieniu i uszkodzeniu skóry w miejscu wstrzyknięcia.

W trakcie leczenia konieczne jest ciągłe monitorowanie ciśnienia tętniczego i EKG. Niedociśnienie jest bardzo częstym działaniem niepożądanym (może wystąpić u co najmniej 1 na 10 pacjentów) i zazwyczaj ustępuje po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu podawania leku.

Leczenie z użyciem leku Esmocard powinno odbywać się wyłącznie w warunkach szpitalnych lub w placówkach zapewniających ścisły nadzór medyczny oraz możliwość natychmiastowej interwencji w przypadku wystąpienia niepożądanych reakcji.

Jak dawkować lek Esmocard?

Dawkowanie leku Esmocard jest ustalane indywidualnie przez lekarza. Podawanie odbywa się wyłącznie dożylnie przez wykwalifikowany personel medyczny.

Dorośli: Stosuje się schemat dawki nasycającej (500 mikrogramów/kg mc./min przez 1 minutę), a następnie dawki podtrzymującej. Skuteczna dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj od 50 do 200 mikrogramów/kg mc./min. Stosowano również dawki do 300 mikrogramów/kg mc./min, jednak bezpieczeństwo dawek przekraczających tę wartość nie było badane.

Dzieci i młodzież poniżej 18. roku życia: Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku w tej grupie wiekowej. Nie należy stosować.

Osoby w podeszłym wieku: Leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki. Wymagana jest szczególna ostrożność.

Ponieważ lek jest podawany przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych, pominięcie dawki jest mało prawdopodobne. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących dawkowania należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką.

Co zrobić w przypadku przyjęcia większej dawki leku Esmocard niż zalecana?

Objawy przedawkowania mogą obejmować m.in.: ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię zatokową, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie akcji serca, skurcz oskrzeli, niewydolność oddechową, utratę przytomności, drgawki, nudności, wymioty, hipoglikemię i hiperkaliemię.

Ponieważ lek Esmocard jest podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel, ryzyko przypadkowego przedawkowania jest minimalne. Pacjent podczas terapii jest stale monitorowany, co pozwala na szybką reakcję w razie pojawienia się niepokojących objawów. W przypadku przedawkowania lekarz natychmiast przerwie podawanie leku. Ze względu na krótki okres półtrwania (ok. 9 minut) objawy powinny szybko ustąpić. W razie potrzeby zostanie wdrożone leczenie objawowe (np. atropina w przypadku bradykardii, leki presyjne w niedociśnieniu, beta-2-sympatykomimetyki w skurczu oskrzeli).

Jakie mogą być działania niepożądane leku Esmocard?

Działania niepożądane są klasyfikowane według częstości ich występowania.

Bardzo często (u co najmniej 1 na 10 pacjentów):

• niedociśnienie tętnicze (obniżenie ciśnienia),
• nadmierne pocenie.

Często (u 1–10 na 100 pacjentów):

• jadłowstręt, uczucie niepokoju lub depresji, zawroty głowy, senność, ból głowy, parestezje (mrowienie, drętwienie), zaburzenia koncentracji, dezorientacja lub pobudzenie, nudności, wymioty, uczucie osłabienia, zmęczenie, podrażnienie i stwardnienie skóry w miejscu wstrzyknięcia.

Niezbyt często (m.in.): bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, duszność, obrzęk płuc, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa, ból i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia.

Bardzo rzadko: zahamowanie zatokowe, asystolia, zakrzepowe zapalenie żył, martwica skóry (spowodowana przedostaniem się roztworu poza naczynie).

Pełna lista potencjalnych działań niepożądanych, wraz z klasyfikacją częstości, znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów w trakcie terapii należy niezwłocznie poinformować lekarza lub pielęgniarkę.

Czy Esmocard wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Tak, Esmocard może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z:

• antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem) — łączenia z dożylnym werapamilem i stosowania w ciągu 48 godzin po jego odstawieniu należy bezwzględnie unikać,
• nifedypiną,
• innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze lub zwalniającymi pracę serca,
• lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid) i amiodaronem,
• digoksyną i glikozydami naparstnicy,
• insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (esmolol może maskować objawy hipoglikemii i nasilać ich działanie),
• morfiną,
• warfaryną,
• niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ),
• lekami zwiotczającymi mięśnie (chlorek suksametonium, miwakurium),
• innymi lekami wymienionymi w ulotce (m.in. rezerpina, klonidyna, epinefryna, barbiturany, fenotiazyny, klozapina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne).

Bezwzględnie konieczne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych aktualnie i ostatnio lekach — zarówno przepisanych na receptę, jak i dostępnych bez recepty, a także suplementach diety i produktach ziołowych.

Czy Esmocard wchodzi w interakcje z żywnością lub alkoholem?

Ulotka leku Esmocard nie zawiera szczegółowych danych dotyczących interakcji z żywnością. Interakcja z alkoholem nie jest opisana w dokumentacji produktu. Ponieważ lek stosowany jest wyłącznie w warunkach szpitalnych, spożycie alkoholu w trakcie leczenia jest wykluczone ze względów praktycznych. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

Czy można stosować Esmocard w ciąży i podczas karmienia piersią?

Ciąża: Nie zaleca się stosowania leku Esmocard w czasie ciąży z powodu braku wystarczających danych. W późniejszym okresie ciąży należy brać pod uwagę możliwe działania niepożądane na płód i noworodka, takie jak hipoglikemia, niedociśnienie i bradykardia. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku podejmuje wyłącznie lekarz po indywidualnej ocenie stanu zdrowia pacjentki.

Karmienie piersią: Nie wolno podawać leku Esmocard pacjentkom karmiącym piersią, ponieważ esmolol może przenikać do mleka matki.

Czy Esmocard wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Wpływ leku Esmocard na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest nieistotny. Lek jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych, co wyklucza prowadzenie pojazdów w trakcie leczenia.

Jak przechowywać lek Esmocard?

Lek Esmocard należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie używać leku, jeśli widoczne są cząsteczki lub przebarwienie roztworu.

Termin ważności przed otwarciem wynosi 24 miesiące. Po otwarciu produkt jest stabilny przez 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia należy go zużyć natychmiast. Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Jaka jest cena leku Esmocard i czy podlega on refundacji?

Lek Esmocard jest preparatem stosowanym wyłącznie w lecznictwie zamkniętym (szpitalnym), w związku z czym jego koszt jest częścią całkowitego kosztu procedury medycznej lub hospitalizacji. Z tego powodu cena detaliczna w aptece ogólnodostępnej nie ma zastosowania w typowym schemacie użycia tego leku, a pacjent nie nabywa go indywidualnie.

Preparat może być finansowany w ramach programów lekowych lub refundowany jako element świadczenia gwarantowanego podczas pobytu w szpitalu, zgodnie z obowiązującymi przepisami Narodowego Funduszu Zdrowia. O szczegółach dotyczących finansowania leczenia decyduje placówka medyczna realizująca świadczenie.

Dostępność leku Esmocard

Lek Esmocard jest preparatem dostępnym wyłącznie na receptę lekarską (Rx).

Kto jest producentem leku Esmocard?

Podmiotem odpowiedzialnym za lek Esmocard jest Orpha-Devel Handels und Vertriebs GmbH, A-3002 Purkersdorf, Austria.

Wytwórcą produktu jest AOP Orphan Pharmaceuticals GmbH, A-1190 Wiedeń, Austria.

W razie pytań lub konieczności zgłoszenia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub podmiotem odpowiedzialnym.

Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem terapii lekiem Esmocard?

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Esmocard należy bezwzględnie poinformować personel medyczny o wszystkich istotnych kwestiach dotyczących stanu zdrowia. Kluczowe jest przekazanie informacji o wszelkich zdiagnozowanych alergiach, zwłaszcza na leki, oraz o wszystkich aktualnie przyjmowanych preparatach, włączając w to leki dostępne bez recepty, suplementy diety i zioła.

Pacjent powinien być przygotowany na udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące chorób przewlekłych, na przykład: "Czy choruje Pan/Pani na cukrzycę lub astmę?". Przekazanie kompletnego wywiadu medycznego jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności leczenia. Wszelkie wątpliwości lub pytania należy niezwłocznie skonsultować z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Najczęstsze pytania o Esmocard (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.