Dicloreum

Dostępność	na receptę
Wskazania	leczenie objawowych epizodów ostrego bólu w przebiegu chorób zapalnych układu mięśniowo-szkieletowego
Postać	roztwór do wstrzykiwań
Dawka	75 mg/3 ml (25 mg/ml)
Substancja czynna	Diclofenacum natricum (diklofenak sodowy)
Ulotka do pobrania	Dicloreum - ulotka

Czym jest lek Dicloreum i jak działa?

Lek Dicloreum zawiera diklofenak sodowy, który jest niesteroidowym związkiem o działaniu przeciwreumatycznym, przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Jego główny mechanizm działania polega na hamowaniu biosyntezy prostaglandyn, czyli substancji odgrywających kluczową rolę w rozwoju procesu zapalnego, odczuwaniu bólu oraz powstawaniu gorączki.

Stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane w niektórych stanach klinicznych. Należą do nich między innymi czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienie lub perforacja. Leku nie należy również przyjmować w trzecim trymestrze ciąży.

Przed zastosowaniem leku należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, aby omówić pełne wskazania, przeciwwskazania oraz potencjalne ryzyko związane z terapią.

Jaka jest substancja czynna leku Dicloreum?

Substancją czynną leku Dicloreum jest diklofenak sodowy (w nazewnictwie łacińskim: Diclofenacum natricum). Jest to związek należący do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Stosowanie leku jest przeciwwskazane w przypadku stwierdzonego uczulenia na diklofenak, pirosiarczyn sodu lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Inne przeciwwskazania obejmują czynną chorobę wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienie lub perforację; a także krwawienie do przewodu pokarmowego lub perforację w wywiadzie, związane z wcześniejszym leczeniem NLPZ.

Leku nie należy stosować u pacjentów ze zdiagnozowaną ciężką niewydolnością serca, nerek lub wątroby. Diklofenak jest również przeciwwskazany u kobiet w trzecim trymestrze ciąży. W celu uzyskania pełnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Na co stosuje się lek Dicloreum?

Lek Dicloreum stosuje się w leczeniu objawowych epizodów ostrego bólu, które towarzyszą chorobom zapalnym układu mięśniowo-szkieletowego. Terapia ma na celu łagodzenie dolegliwości bólowych w okresach zaostrzeń tych schorzeń.

Wskazanie do stosowania preparatu obejmuje zatem sytuacje, w których ból o charakterze ostrym jest bezpośrednio powiązany ze stanem zapalnym w obrębie mięśni, stawów oraz innych struktur aparatu ruchu.

Decyzję o rozpoczęciu leczenia oraz jego schemat ustala lekarz na podstawie indywidualnej oceny stanu zdrowia pacjenta. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jakie są przeciwwskazania do stosowania Dicloreum?

Przeciwwskazaniami do stosowania leku Dicloreum są:

• uczulenie na diklofenak, pirosiarczyn sodu lub którykolwiek z pozostałych składników leku,
• czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, której towarzyszy krwawienie lub perforacja,
• krwawienie do przewodu pokarmowego lub perforacja w wywiadzie, związane z wcześniejszym leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ),
• nawracająca choroba wrzodowa lub krwawienia w wywiadzie (co najmniej dwa epizody),
• ostatni trymestr ciąży,
• ciężka niewydolność wątroby, nerek lub serca,
• stwierdzona zastoinowa niewydolność serca (klasa II–IV wg NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroba naczyń obwodowych i (lub) choroba naczyń mózgowych,
• wcześniejsze wystąpienie ataków astmy, pokrzywki lub ostrego nieżytu nosa po podaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ,
• wiek poniżej 18 lat.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach i przyjmowanych lekach.

Jakie są możliwe skutki uboczne stosowania Dicloreum?

Podczas stosowania leku Dicloreum mogą wystąpić działania niepożądane. Do częstych skutków ubocznych zalicza się dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia czy anoreksja. Często zgłaszane są również ból i zawroty głowy różnego pochodzenia, wysypka oraz reakcje w miejscu podania (ból, podrażnienie, stwardnienie).

Wśród częstych działań niepożądanych wymienia się także zwiększenie aktywności aminotransferaz w badaniach laboratoryjnych. Rzadziej mogą pojawić się senność, astma (w tym duszność), zapalenie błony śluzowej żołądka oraz krwawienia z przewodu pokarmowego.

Do rzadkich, ale potencjalnie poważnych reakcji, należą objawy nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, które mogą prowadzić do spadku ciśnienia tętniczego (hipotensji) i wstrząsu. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Do rzadkich działań niepożądanych należą również pokrzywka, obrzęk, choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy (z krwawieniem lub perforacją), krwawe wymioty, krwawe biegunki, smoliste stolce, zapalenie wątroby, żółtaczka oraz zanik tkanki w miejscu podania. Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie powikłania, takie jak zaburzenia krwiotworzenia (trombocytopenia, leukopenia, anemia, agranulocytoza), zaburzenia psychotyczne, drgawki, udar mózgu, zawał serca, niewydolność serca, piorunujące zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella) oraz ostra niewydolność nerek. Z nieznaną częstością zgłaszano zespół Kounisa, niedokrwienne zapalenie okrężnicy oraz zespół Nicolaua (martwica skóry i tkanek) w miejscu wstrzyknięcia.

Jak prawidłowo dawkować Dicloreum?

Dawkowanie leku Dicloreum jest ustalane przez lekarza. Zazwyczaj zaleca się podawanie jednej ampułki (75 mg) na dobę. W ciężkich przypadkach lekarz może zadecydować o podaniu dwóch ampułek na dobę, co odpowiada dawce 150 mg. Lek podaje się w postaci głębokiego wstrzyknięcia domięśniowego.

Iniekcję należy wykonać w górny, zewnętrzny kwadrant pośladka. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia miejscowych działań niepożądanych, zaleca się podawanie leku naprzemiennie w oba pośladki przy kolejnych wstrzyknięciach.

Stosowanie leku Dicloreum nie jest zalecane u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U pacjentów w podeszłym wieku schemat dawkowania musi być ustalony indywidualnie przez lekarza, który powinien rozważyć zmniejszenie zalecanych dawek. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W ciężkich przypadkach, gdy podawane są dwie ampułki na dobę, zaleca się jak najszybsze rozpoczęcie leczenia w postaci tabletek.

Co zrobić, gdy działanie leku wydaje się za mocne lub za słabe?

Jakiekolwiek zmiany dawkowania wymagają konsultacji z lekarzem. Nie należy samodzielnie modyfikować schematu podawania leku.

W przypadku pominięcia dawki leku, należy ją przyjąć od razu, gdy tylko pacjent sobie przypomni. Jeśli jednak minęła więcej niż połowa czasu do następnej zaplanowanej dawki, pominiętej dawki nie należy podawać — należy podać następną o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie pojawienia się niepokojących objawów po zastosowaniu leku, takich jak nasilone bóle brzucha, duszność czy objawy alergiczne, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Jakie są objawy przedawkowania leku Dicloreum?

Przedawkowanie leku Dicloreum nie daje charakterystycznych objawów. Mogą jednak wystąpić wymioty, krwotok z przewodu pokarmowego, biegunka, zawroty głowy, szumy uszne lub drgawki.

W przypadku przyjęcia większej dawki niż zalecona należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub udać się do szpitala. Nie należy zwlekać z podjęciem działań, nawet jeśli objawy wydają się łagodne.

Czy Dicloreum można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Stosowanie leku Dicloreum w okresie ciąży i karmienia piersią jest związane ze znaczącymi ograniczeniami i podlega ścisłej kontroli lekarskiej. Lek jest przeciwwskazany w ostatnich trzech miesiącach ciąży, ponieważ może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku, prowadząc do zaburzeń pracy nerek i serca, a także powodować komplikacje podczas porodu.

W pierwszych sześciu miesiącach ciąży lek może być stosowany wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Należy pamiętać, że przyjmowanie leku Dicloreum od 20. tygodnia ciąży, jeśli trwa dłużej niż kilka dni, może być przyczyną wystąpienia małowodzia.

Leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią. ponieważ może wywierać szkodliwe działanie u dziecka. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku w okresie ciąży lub laktacji zawsze podejmuje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka.

Diklofenak może utrudniać zajście w ciążę, dlatego kobiety planujące ciążę lub mające z tym problemy powinny poinformować o tym lekarza. Stosowanie leku od 20. tygodnia ciąży, jeśli trwa dłużej niż kilka dni, może również powodować zwężenie naczynia krwionośnego (przewodu tętniczego) w sercu dziecka. W takim przypadku lekarz może zalecić dodatkowe monitorowanie.

Jaki jest pełny skład leku Dicloreum?

Substancją czynną leku Dicloreum jest diklofenak sodowy (Diclofenacum natricum) w dawce 75 mg na ampułkę (3 ml).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu to: alkohol benzylowy (119 mg na ampułkę), glikol propylenowy (581 mg na ampułkę) oraz pirosiarczyn sodu (9 mg na ampułkę). Składniki te mogą powodować reakcje alergiczne lub inne działania niepożądane u wrażliwych osób.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy bezwzględnie zapoznać się z jego pełnym składem, aby wykluczyć ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących składników preparatu, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Alkohol benzylowy może powodować kwasicę metaboliczną u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek. Pirosiarczyn sodu rzadko może wywoływać ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.

Jakie są dostępne zamienniki dla leku Dicloreum?

Charakterystyka Produktu Leczniczego nie zawiera informacji na temat konkretnych zamienników leku Dicloreum. O możliwość zastosowania innego preparatu o tym samym działaniu lub zawierającego tę samą substancję czynną należy zapytać lekarza lub farmaceutę. Tylko specjalista może ocenić, czy inny lek będzie odpowiedni i bezpieczny dla pacjenta.

Jaka jest cena leku Dicloreum?

Informacje dotyczące ceny leku nie są zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego. W celu uzyskania aktualnych informacji na temat kosztów terapii należy skonsultować się z farmaceutą.

W jakich postaciach i opakowaniach występuje Dicloreum?

Opisywana postać leku Dicloreum to roztwór do wstrzykiwań o mocy 75 mg/3 ml (25 mg/ml), przeznaczony do iniekcji domięśniowych. Zgodnie z ulotką, lek dostępny jest również w postaci tabletek dojelitowych powlekanych (50 mg) oraz tabletek o przedłużonym uwalnianiu (100 mg). Szczegółowe informacje o dostępnych opakowaniach można uzyskać od farmaceuty.

Dostępność

Lek Dicloreum jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).

O czym należy pamiętać przed rozpoczęciem terapii lekiem Dicloreum?

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Dicloreum należy pamiętać, że jest on przeznaczony do leczenia objawowego. Oznacza to, że produkt leczniczy ma na celu łagodzenie dolegliwości, takich jak ostry ból, ale nie wpływa na przyczynę choroby podstawowej.

Lek stosuje się w przebiegu chorób zapalnych układu mięśniowo-szkieletowego. Kluczowe jest, aby diagnoza została postawiona przez lekarza, który oceni, czy charakter bólu i jego podłoże kwalifikują się do leczenia tym preparatem. Rozpoczynanie terapii bez konsultacji medycznej nie jest właściwym postępowaniem. Wszelkie pytania dotyczące leczenia należy kierować do lekarza lub farmaceuty.

Należy poinformować lekarza o wszystkich czynnikach ryzyka sercowo-naczyniowego, takich jak palenie tytoniu, cukrzyca, dusznica bolesna, zakrzepy, nadciśnienie tętnicze oraz podwyższone stężenie cholesterolu lub triglicerydów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z porfirią wątrobową, skłonnościami do krwawień, nieprawidłową hematopoezą, niedoborem wagi (zaleca się najniższą dawkę) oraz po dużych zabiegach chirurgicznych. W trakcie leczenia lekarz może zalecić kontrolne badania czynności wątroby i przerwać terapię w razie pogorszenia wyników.

Czy można pić alkohol podczas stosowania Dicloreum?

W udostępnionych informacjach na temat leku nie ma bezpośredniej wzmianki dotyczącej interakcji z alkoholem. Należy jednak pamiętać, że Dicloreum wchodzi w interakcje z wieloma innymi substancjami, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas terapii.

Zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego występuje przy jednoczesnym stosowaniu leku z kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną) oraz niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi (z grupy SSRI). Lek może również wchodzić w reakcje z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), takimi jak kwas acetylosalicylowy czy ibuprofen, a także z litem, digoksyną, lekami moczopędnymi oraz lekami stosowanymi w leczeniu nadciśnienia (inhibitorami ACE i lekami beta-adrenolitycznymi).

Wszelkie wątpliwości dotyczące łączenia leku Dicloreum z innymi produktami, w tym z alkoholem, należy zawsze skonsultować z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Lek może również wchodzić w interakcje z metotreksatem, cyklosporyną, takrolimusem, chinolonami przeciwbakteryjnymi, mifeprystonem, fenytoiną, kolestypolem, cholestiraminą, silnymi inhibitorami CYP2C9 (np. sulfinpirazonem, worykonazolem), doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi oraz lekami hamującymi działanie płytek krwi.

Czy po zażyciu Dicloreum można prowadzić pojazdy?

Należy zachować ostrożność, ponieważ lek Dicloreum może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pacjenci, u których w trakcie leczenia wystąpią określone działania niepożądane, powinni powstrzymać się od wykonywania tych czynności.

Do objawów, które uniemożliwiają bezpieczne prowadzenie pojazdów, należą przede wszystkim zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz inne zaburzenia funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego. Wystąpienie któregokolwiek z tych symptomów jest sygnałem do natychmiastowego zaprzestania prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W przypadku pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości co do wpływu leku na sprawność psychomotoryczną, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

O wystąpieniu działań niepożądanych uniemożliwiających prowadzenie pojazdów należy poinformować lekarza.

Jak przechowywać Dicloreum?

Lek Dicloreum należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Konieczne jest również trzymanie go w miejscu, które jest niewidoczne i niedostępne dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu spożyciu.

Nie należy stosować preparatu po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu. Przed podaniem leku należy zwrócić uwagę na wygląd roztworu. Jeśli jest on mętny, zmienił swoje zabarwienie lub są w nim widoczne jakiekolwiek cząstki stałe, produktu nie wolno używać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących prawidłowego przechowywania lub wyglądu leku, zaleca się konsultację z farmaceutą.

Okres ważności leku wynosi 3 lata. Nie należy stosować preparatu z opakowań, które zostały wcześniej uszkodzone. Nieużywane leki należy usunąć zgodnie z zaleceniami farmaceuty, co pomoże chronić środowisko.

Najczęstsze pytania o Dicloreum (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.