Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w profilaktyce i leczeniu powikłań zakrzepowo-zatorowych.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | profilaktyka powikłań zakrzepowo-zatorowych; leczenie powikłań zakrzepowo-zatorowych |
| Postać | tabletki |
| Dawka | 4 mg |
| Substancja czynna | acenokumarol (Acenocoumarolum) |
| Ulotka do pobrania | Acenocumarol WZF - ulotka |
Acenocumarol WZF jest wskazany w profilaktyce powikłań zakrzepowo-zatorowych i ich leczeniu. Należy do doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy antagonistów witaminy K, pochodnych kumaryny. Zaburza powstawanie czynników krzepnięcia II, VII, IX i X, więc w osoczu krążą ich nieaktywne postacie.
Lek nie rozpuszcza uformowanego zakrzepu. Ogranicza jednak ryzyko jego narastania oraz groźnych powikłań zakrzepowo-zatorowych. Pełne działanie przeciwzakrzepowe rozwija się po 3-5 dniach leczenia, a wydłużenie czasu protrombinowego następuje w ciągu 36-72 godzin, zależnie od dawki początkowej.
Schemat dawkowania ustala lekarz indywidualnie, a tabletkę przyjmuje się raz na dobę, zawsze o tej samej porze. Przy prawidłowym wyniku PT/INR przed leczeniem osoby z prawidłową masą ciała przyjmują pierwszego dnia od 2 mg do 4 mg na dobę, bez dawki nasycającej. Leczenie można też rozpocząć od dawki nasycającej, zazwyczaj 6 mg pierwszego dnia i 4 mg drugiego dnia.
Dawka podtrzymująca mieści się zazwyczaj w przedziale od 1 mg do 8 mg na dobę. Zalecany INR to zwykle 2,0-3,0 w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żylnej (włączając zatory płucne), migotaniu przedsionków, po zawale mięśnia sercowego ze zwiększonym ryzykiem zakrzepu oraz przy zastawkach biologicznych. Dla pozostałych sztucznych zastawek serca zalecany INR wynosi 2,0-3,5.
W leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej włącza się antagonistę witaminy K równocześnie z heparyną lub fondaparynuksem, które kontynuuje się co najmniej 5 dni, do uzyskania INR ≥2 przez 2 kolejne dni. W innych sytuacjach, gdy potrzebne jest szybkie zmniejszenie krzepliwości, podaje się heparynę, bo acenokumarol działa z opóźnieniem; wtedy leczenie acenokumarolem można zacząć jednocześnie z heparyną albo później, zależnie od sytuacji klinicznej. Pełną dawkę heparyny kontynuuje się do uzyskania stabilnego działania acenokumarolu, ocenianego na podstawie PT/INR, a w tym czasie parametry krzepnięcia monitoruje się szczególnie uważnie.
Pacjenci w podeszłym wieku, z chorobami wątroby, z ciężką niewydolnością serca i przekrwieniem wątroby oraz niedożywieni mogą wymagać mniejszych dawek. Doświadczenie ze stosowaniem u dzieci jest ograniczone, więc zaleca się ostrożność i częstsze monitorowanie PT/INR.
Czas protrombinowy PT/INR oznacza się przed rozpoczęciem leczenia, a następnie codziennie do ustabilizowania się parametrów krzepnięcia. Później odstępy można wydłużać, zależnie od stabilności wyników, ale nie rzadziej niż raz w miesiącu. Próbki krwi najlepiej pobierać o tej samej porze dnia. Gdy regularne oznaczenia nie są możliwe, nie wolno stosować leku.
Tabletka 4 mg ma po obu stronach linie podziału i można ją podzielić na cztery równe dawki po 1 mg. Należy ją położyć na twardym podłożu i palcami nacisnąć brzegi po obu stronach linii podziału. Lekarz powinien ocenić, czy pacjent jest w stanie sam podzielić tabletkę.
Pominiętą dawkę należy przyjąć tego samego dnia, tak szybko jak to możliwe. Nie wolno podwajać kolejnej dawki, jeśli pominięto dawkę poprzedniego dnia; o pominięciu dawki trzeba skonsultować się z lekarzem.
Przeciwwskazania obejmują:
Podczas leczenia Acenocumarolem WZF pacjent powinien wiedzieć o możliwości krwawień i nie przyjmować innych leków bez uzgodnienia z lekarzem. Szczególnej ostrożności wymagają nadczynność tarczycy, nowotwory, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, zakażenia i stany zapalne, ciężka niewydolność serca, zaburzenia wchłaniania w przewodzie pokarmowym oraz niedobór białka C lub S.
Należy unikać wstrzyknięć domięśniowych, bo mogą powodować krwiaki. Wstrzyknięcia dożylne i podskórne nie wiążą się z takim ryzykiem powikłań. Szczególną kontrolę wymagają zabiegi diagnostyczne i lecznicze, np. angiografia, nakłucie lędźwiowe, mały zabieg chirurgiczny czy ekstrakcja zęba. Drobne zabiegi stomatologiczne i chirurgiczne, przy łatwo dostępnym polu zabiegowym, mogą być wykonane bez przerywania leczenia i bez nadmiernego ryzyka krwotoku, ale decyzję o ewentualnej przerwie podejmuje lekarz. Czasowa zamiana na heparynę zależy od oceny ryzyka zakrzepu i krwawienia.
U pacjentów z INR powyżej zakresu terapeutycznego i krwiomoczem zaleca się ścisłe monitorowanie, w tym ocenę czynności nerek z powodu ryzyka nefropatii związanej z lekami przeciwzakrzepowymi.
Tabletka zawiera 429,4 mg laktozy jednowodnej. Lek nie jest przeznaczony dla osób z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Pochodne kumaryny wchodzą w interakcje z wieloma lekami, m.in. przez zaburzenia wchłaniania, wpływ na enzym CYP2C9 i zmniejszenie dostępności witaminy K1. Przy włączaniu lub odstawianiu innego leku zaleca się częste badania krzepnięcia, np. dwa razy w tygodniu.
Kortykosteroidy mogą zwiększać lub zmniejszać działanie. Dziurawiec (Hypericum perforatum) osłabiał działanie warfaryny i fenprokumonu, a przy acenokumarolu taka interakcja może nie zachodzić. Fenytoina podawana z acenokumarolem osiąga większe stężenie w surowicy, a acenokumarol nasila działanie hipoglikemizujące glibenklamidu i glimepirydu.
Alkohol należy ograniczyć, zwłaszcza przy zaburzeniach czynności wątroby, bo nie można przewidzieć nasilenia działania leku ani wczesnych objawów interakcji.
Dieta powinna zawierać względnie stałe ilości witaminy K1 i nie może jej mieć w nadmiarze. Pokarmy bogate w witaminę K1, np. warzywa kapustne, sałata, szpinak, cykoria i brzoskwinie, osłabiają działanie leku. Nie należy pić soku żurawinowego, który nasila działanie przeciwzakrzepowe, a opisywano ciężkie krwawienia u osób go pijących. Przy innych produktach z żurawiną zaleca się ostrożność.
Nie w ciąży, a podczas karmienia piersią tylko po decyzji lekarza. Stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane, bo acenokumarol przechodzi przez barierę łożyskową i nawet małe dawki mogą powodować wady rozwojowe oraz krwawienia u płodu. Przeciwwskazanie dotyczy też kobiet planujących ciążę, a kobiety, które mogą zajść w ciążę, powinny stosować skuteczną antykoncepcję.
Podczas karmienia piersią lek można stosować tylko po decyzji lekarza, który rozważa korzyści i ryzyko. Acenokumarol przenika do mleka w bardzo małych ilościach, jednak zaleca się ostrożność: dziecku podaje się profilaktycznie 1 mg witaminy K1 na tydzień, a w razie potrzeby wykonuje się badania krzepnięcia i stężenia witaminy K u dziecka. Matkę leczoną lekiem monitoruje się, by nie przekroczyć ustalonego dla niej zakresu PT/INR.
Acenocumarol WZF nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Najczęstszym działaniem niepożądanym jest krwawienie (często, ≥1/100 do <1/10). Jego ryzyko zależy od dawki, wieku pacjenta i choroby podstawowej, ale nie od czasu leczenia. Alarmujące objawy to m.in. niewyjaśnione krwawienia z nosa lub dziąseł, siniaki bez przyczyny, obfite krwawienie po skaleczeniu, obfite miesiączki, krew w moczu, krwiste lub czarne smoliste stolce, krwiste wymioty lub plwocina oraz krwawienie do skóry, mózgu i oczu. W razie któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast zgłosić się do lekarza prowadzącego.
Rzadko występują reakcje alergiczne (pokrzywka, wysypka), utrata apetytu, nudności, wymioty i łysienie. Bardzo rzadko pojawiają się zapalenie naczyń, uszkodzenie wątroby i krwotoczna martwica skóry, zazwyczaj związana z wrodzonym niedoborem białka C lub S. Z nieznaną częstością opisano kalcyfilaksję (zwapnienie naczyń z martwicą skóry) i nefropatię związaną z lekami przeciwzakrzepowymi. Podejrzewane działania niepożądane można zgłaszać w Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych albo podmiotowi odpowiedzialnemu.
Główny objaw przedawkowania to krwawienie, najczęściej do skóry, krwiomocz, krwiaki oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, macicy, nosa i dziąseł. Pojedyncze, nawet bardzo duże dawki zwykle nie okazują się niebezpieczne, a objawy wynikają zwykle z przedłużonego stosowania dawek większych od potrzebnych. Przy podejrzeniu przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, nie czekając na krwawienie; przy krwawieniu trzeba zaprzestać przyjmowania leku i jechać do szpitala.
Antidotum jest witamina K1, która może w ciągu 3-5 godzin znieść hamujący wpływ leku na czynniki krzepnięcia. Jej dawkę dobiera lekarz do nasilenia krwotoku. Zniesienie działania przeciwzakrzepowego bywa niebezpieczne dla pacjentów wymagających stałego obniżenia krzepliwości, np. z protezą zastawki serca.
Nie, pacjent nie powinien odstawiać Acenocumarolu WZF ani zmieniać dawki samodzielnie, bo o zakończeniu leczenia decyduje lekarz. Lekarz zwykle może zakończyć leczenie bez stopniowego zmniejszania dawki, ale u niektórych pacjentów dużego ryzyka, np. po zawale, w krańcowo rzadkich przypadkach może wystąpić nadkrzepliwość z odbicia, dlatego u nich przerwanie powinno być stopniowe.
Jedna tabletka Acenocumarolu WZF zawiera 4 mg acenokumarolu. Substancje pomocnicze to laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, kopowidon, sodu laurylosiarczan i kwas stearynowy. Tabletka jest biała, w kształcie czterolistnej koniczyny, a opakowanie to pojemnik polietylenowy z 60 tabletkami w tekturowym pudełku.
Acenocumarol WZF przechowuje się w temperaturze nie wyższej niż 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata.
Zamiennik to produkt leczniczy z tą samą substancją czynną, w tej samej dawce i o tej samej postaci. W Rejestrze Produktów Leczniczych (stan na 18 listopada 2026 r.) takie same substancja, moc i postać występują m.in. w preparatach: Sintrom. O zamianie leku decyduje lekarz lub farmaceuta; nie należy zmieniać preparatu samodzielnie.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026). Refundacja obejmuje wszystkie zarejestrowane wskazania. Opakowania spoza wykazu są pełnopłatne. Urzędowe ceny detaliczne, limity finansowania i dopłaty pacjenta:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Poziom odpłatności | Limit finansowania | Dopłata pacjenta |
|---|---|---|---|---|---|
| Acenocumarol WZF, tabletki, 4 mg | 60 tabletek | 14,66 zł | ryczałt | 14,66 zł | 4,35 zł |
Dopłata pacjenta dotyczy zakupu na receptę we wskazaniu objętym refundacją; ostateczną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Podmiotem odpowiedzialnym posiadającym pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. (Rejestr Produktów Leczniczych, stan na 18 listopada 2026 r.).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.