Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu choroby Ménière’a oraz w objawowym leczeniu zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego, a jego działanie polega na poprawie przepływu krwi w uchu wewnętrznym.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie choroby ménière’a, której objawami mogą być zawroty głowy, szumy uszne, utrata słuchu i nudności; objawowe leczenie zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego (powstających, gdy wewnętrzna część ucha kontrolująca równowagę nie działa prawidłowo) |
| Postać | tabletki |
| Dawka | 8 mg, 16 mg |
| Substancja czynna | Betahistini dihydrochloridum (dichlorowodorek betahistyny) |
| Ulotka do pobrania | Vestibo - ulotka |
Lek Vestibo jest preparatem stosowanym w leczeniu choroby Ménière’a oraz w objawowym leczeniu zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Choroba Ménière’a to schorzenie, którego typowymi objawami mogą być zawroty głowy, pojawiające się szumy uszne, postępująca utrata słuchu oraz towarzyszące im nudności.
Lek jest również wskazany w terapii zawrotów głowy, które wynikają z nieprawidłowego funkcjonowania ucha wewnętrznego – struktury odpowiedzialnej za kontrolę równowagi organizmu. Preparat ten jest przeznaczony do leczenia objawowego tego rodzaju dolegliwości.
Substancją czynną leku jest betahistyna. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u osób z nadwrażliwością na betahistynę oraz u pacjentów ze zdiagnozowanym guzem chromochłonnym nadnerczy. Vestibo zawiera laktozę. Produktu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Mechanizm działania leku Vestibo jest złożony i poznany jedynie częściowo. Jego substancja czynna, betahistyna, wpływa na receptory histaminowe H1 oraz H3 w tkance nerwowej, co prowadzi do zwiększenia obrotu i uwalniania histaminy. Działanie to przekłada się na efekt terapeutyczny w leczeniu choroby Ménière’a.
Betahistyna może poprawiać przepływ krwi w obrębie ucha wewnętrznego (w okolicy ślimaka) oraz w całym mózgu. Dzieje się tak poprzez jej wpływ na rozluźnienie zwieraczy przedwłośniczkowych. Substancja ta dodatkowo przyspiesza powrót do prawidłowego funkcjonowania przedsionka po jego uszkodzeniu i hamuje generowanie impulsów w neuronach jąder przedsionkowych.
Lek jest stosowany w leczeniu choroby Ménière’a. W składzie preparatu znajduje się laktoza, co jest istotną informacją dla pacjentów z nietolerancją tego cukru. Przed zastosowaniem leku należy omówić z lekarzem wszystkie schorzenia towarzyszące.
Dawkowanie leku Vestibo jest ustalane indywidualnie przez lekarza, który dostosowuje je do potrzeb pacjenta. U osób dorosłych leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od dawki wynoszącej od 8 mg do 16 mg, przyjmowanej trzy razy w ciągu doby.
Dawka podtrzymująca wynosi na ogół od 24 mg do 48 mg na dobę. Jest to również zazwyczaj maksymalna dawka dobowa stosowana w leczeniu podtrzymującym. Lekarz może modyfikować schemat dawkowania w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. U pacjentów w podeszłym wieku dostosowanie dawki zazwyczaj nie jest konieczne.
Stosowanie leku Vestibo nie jest zalecane u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Wynika to z braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności preparatu w tej grupie wiekowej. W celu uzyskania dokładnych zaleceń dotyczących dawkowania należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Szczególną ostrożność podczas stosowania leku Vestibo należy zachować u pacjentów z niektórymi schorzeniami współistniejącymi. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o astmie oskrzelowej oraz o chorobie wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, zarówno występującej obecnie, jak i w przeszłości.
Ostrożność jest również wskazana u osób, u których występuje pokrzywka, wysypki skórne lub alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ponieważ stosowanie leku może prowadzić do nasilenia tych objawów. Ponadto pacjenci z ciężkim niedociśnieniem tętniczym (niskim ciśnieniem krwi) powinni być monitorowani podczas leczenia.
Lek zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany przez pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Vestibo jest bezwzględnie przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na betahistynę lub którykolwiek ze składników leku, a także w przypadku guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma). Pełna lista sytuacji, w których nie należy przyjmować tego leku, znajduje się w oficjalnej ulotce dołączonej do opakowania. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących przeciwwskazań, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Lek Vestibo może wchodzić w interakcje z niektórymi grupami leków, dlatego należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych preparatach. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania Vestibo z lekami przeciwhistaminowymi oraz inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO).
Jednoczesne przyjmowanie leków przeciwhistaminowych może teoretycznie prowadzić do wzajemnego osłabiania działania obu substancji. Oznacza to, że betahistyna (substancja czynna leku Vestibo) może zmniejszać skuteczność leków przeciwhistaminowych, a one z kolei mogą osłabiać działanie betahistyny.
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), stosowane między innymi w leczeniu depresji oraz choroby Parkinsona, mogą natomiast nasilać działanie leku Vestibo. Dzieje się tak, ponieważ mogą one zwiększać stężenie betahistyny w organizmie. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszystkie stosowane leki.
Stosowanie leku Vestibo w okresie ciąży nie jest zalecane i należy go unikać. Decyzję o ewentualnym włączeniu leczenia w tym okresie może podjąć wyłącznie lekarz, jeśli uzna to za absolutnie konieczne po dokładnej ocenie stanu zdrowia pacjentki i potencjalnych korzyści oraz ryzyka.
W ciąży należy unikać stosowania leku Vestibo, chyba że lekarz zdecyduje, że jest to absolutnie konieczne. Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży, lub planuje mieć dziecko, powinna bezwzględnie skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania tego leku.
Nie należy karmić piersią podczas przyjmowania leku Vestibo, chyba że lekarz prowadzący wyraźnie na to zezwoli. Nie ma wystarczających danych, aby jednoznacznie stwierdzić, czy betahistyna, substancja czynna leku, przenika do mleka matki i jaki mogłaby mieć wpływ na karmione dziecko.
Ze względu na brak informacji dotyczących bezpieczeństwa, zaleca się przerwanie karmienia piersią na czas terapii lub rezygnację z przyjmowania leku. Każdą taką sytuację należy indywidualnie omówić z lekarzem, który pomoże podjąć najlepszą decyzję, biorąc pod uwagę stan zdrowia matki i dobro dziecka.
Substancja czynna leku Vestibo, betahistyna, nie ma wpływu lub ma tylko niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Oznacza to, że sam lek nie powinien upośledzać sprawności psychomotorycznej.
Należy jednak pamiętać, że choroby, w leczeniu których stosuje się ten preparat, takie jak choroba Ménière’a czy zawroty głowy, mogą same w sobie negatywnie oddziaływać na zdolność do bezpiecznego kierowania pojazdami. Wystąpienie objawów podstawowego schorzenia może stanowić zagrożenie w ruchu drogowym.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących prowadzenia samochodu w trakcie terapii, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym, który oceni indywidualną sytuację pacjenta.
Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości wymieniane są skórne i podskórne reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych podczas stosowania leku Vestibo należą dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i niestrawność (dyspepsja), a także ból głowy. Objawy te określane są jako częste.
Rzadziej pacjenci mogą odczuwać kołatanie serca (palpitacje). Z nieznaną częstością mogą również wystąpić łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (np. wymioty, bóle żołądka i jelit, wzdęcia, gazy) oraz senność.
Należy pamiętać o możliwości wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów po zażyciu leku, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ciężka reakcja alergiczna (anafilaksja) jest stanem nagłym, który wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Do jej objawów, które mogą wystąpić po zażyciu leku, należy obrzęk twarzy, ust, języka lub szyi. Taki obrzęk może powodować poważne trudności w oddychaniu.
Innymi sygnałami alarmowymi są zmiany skórne, takie jak czerwona wysypka lub stan zapalny skóry połączony ze świądem. Reakcji anafilaktycznej mogą towarzyszyć również objawy ogólnoustrojowe, w tym nagły spadek ciśnienia krwi, który może prowadzić nawet do utraty przytomności.
W przypadku zaobserwowania któregokolwiek z wymienionych symptomów, należy bezzwłocznie przerwać stosowanie leku i pilnie skontaktować się z lekarzem lub wezwać pomoc medyczną.
Lek Vestibo zawiera laktozę, co może być przyczyną dolegliwości żołądkowo-jelitowych u pacjentów z jej nietolerancją. Vestibo zawiera laktozę. Produktu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Stany te wymienione są wśród specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności (ChPL 4.4), nie wśród bezwzględnych przeciwwskazań.
Osoby ze zdiagnozowaną nietolerancją niektórych cukrów powinny poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia. Zapobieganie ewentualnym problemom żołądkowym polega na ścisłym przestrzeganiu zaleceń medycznych i niestosowaniu leku w przypadku występowania nadwrażliwości na jego składniki.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub wystąpienia niepokojących objawów ze strony układu pokarmowego w trakcie terapii, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
W przypadku pominięcia dawki leku Vestibo należy poczekać do czasu, kiedy powinna być przyjęta następna dawka. Należy ją przyjąć o zwykłej porze, kontynuując schemat leczenia zalecony przez lekarza.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej. Takie postępowanie mogłoby zaburzyć cykl leczenia i nie jest zalecane.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących dawkowania lub postępowania w przypadku pominięcia tabletki, należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty.
Objawami przedawkowania betahistyny są nudności, uczucie zmęczenia, ból brzucha, wymioty i niestrawność. Po przyjęciu dużych dawek lub w kombinacji z innymi lekami mogą wystąpić drgawki oraz powikłania płucne lub sercowe. Leczenie ma charakter podtrzymujący.
Zamienniki to leki zawierające tę samą substancję czynną (dichlorowodorek betahistyny) i mogą być stosowane zamiennie po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Do odpowiedników leku Vestibo należą m.in.:
Należy pamiętać, że dostępność, dawki i ceny poszczególnych zamienników mogą się różnić.
Na podstawie dostępnych danych, lek Vestibo (w dawkach 8 mg i 16 mg) nie podlega refundacji przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ). Oznacza to, że pacjent ponosi pełny koszt zakupu leku w aptece.
Lek Vestibo należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Zapewnienie takich warunków jest kluczowe dla utrzymania właściwości i skuteczności preparatu przez cały okres jego ważności.
Aby dodatkowo chronić lek przed działaniem czynników zewnętrznych, takich jak światło czy wilgoć, zaleca się przechowywanie go zawsze w oryginalnym opakowaniu. Należy unikać trzymania tabletek w miejscach narażonych na bezpośrednie działanie promieni słonecznych lub wysoką wilgotność, np. w łazience.
Okres ważności leku wynosi 3 lata. Po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu produktu leczniczego nie należy stosować. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących prawidłowego przechowywania leku należy skonsultować się z farmaceutą.
Kwestię spożywania alkoholu w trakcie terapii należy zawsze omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Istotne jest również, aby poinformować specjalistę o wszystkich innych przyjmowanych lekach, ponieważ Vestibo może wchodzić w interakcje z niektórymi z nich, co może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.
Należy wiedzieć, że leki przeciwhistaminowe mogą teoretycznie osłabiać działanie betahistyny. Z kolei leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), stosowane między innymi w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona, mogą prowadzić do zwiększenia stężenia betahistyny w organizmie.
Szczególną ostrożność należy zachować również w przypadku pacjentów, u których występuje astma oskrzelowa lub choroba wrzodowa żołądka bądź dwunastnicy (obecnie lub w przeszłości). Dotyczy to także osób z pokrzywką, wysypkami lub alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. O wszystkich schorzeniach towarzyszących należy poinformować lekarza przed rozpoczęciem stosowania leku.
Lek Vestibo w każdej dawce (8 mg, 16 mg) jest dostępny wyłącznie na receptę lekarską (Rx). Nie można go kupić bez zlecenia od lekarza.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.