Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych oraz jamy brzusznej. Jego działanie polega na niszczeniu bakterii oraz zapobieganiu ich obronie przed lekiem.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne zapalenie płuc oraz zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora (dorośli i młodzież); powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek (dorośli i młodzież); powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej (dorośli, młodzież i dzieci w wieku 2-12 lat) |
| Postać | Proszek do sporządzania roztworu do infuzji |
| Dawka | 2 g + 0,25 g, 4 g + 0,5 g |
| Substancja czynna | Piperacillinum + Tazobactamum (Piperacylina + Tazobaktam) |
| Ulotka do pobrania | Tazocin - ulotka |
Tazocin to lek złożony zawierający dwie substancje czynne: piperacylinę oraz tazobaktam. Piperacylina jest półsyntetyczną penicyliną o szerokim spektrum działania, natomiast tazobaktam jest inhibitorem beta-laktamaz – enzymów produkowanych przez bakterie w celu unieszkodliwienia antybiotyków. Dzięki tej kombinacji Tazocin wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum bakterii, w tym szczepów wytwarzających beta-laktamazy, które byłyby oporne na samą piperacylinę.
Lek dostępny jest w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji w dwóch mocach: 2 g piperacyliny + 0,25 g tazobaktamu oraz 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu. Podmiotem odpowiedzialnym jest Pfizer Europe MA EEIG. Lek wydawany jest wyłącznie na receptę (Rx) i stosowany w warunkach szpitalnych.
Lek Tazocin stosuje się w leczeniu ciężkich i powikłanych zakażeń bakteryjnych u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 2. roku życia. Wskazania rejestracyjne obejmują:
Ostateczną decyzję o zastosowaniu leku w konkretnym przypadku klinicznym zawsze podejmuje lekarz na podstawie oceny stanu pacjenta. W celu uzyskania szczegółowych informacji należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Tazocin to preparat złożony, łączący dwie substancje czynne działające synergistycznie. Piperacylina, półsyntetyczna penicylina o szerokim spektrum działania, działa bakteriobójczo przez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Tazobaktam jest inhibitorem wielu beta-laktamaz, czyli enzymów produkowanych przez bakterie, które unieczynniają antybiotyki takie jak penicyliny. Tazobaktam zapobiega unieczynnieniu piperacyliny przez te enzymy, co rozszerza jej spektrum działania o wiele szczepów bakteryjnych, które w innym przypadku byłyby oporne na leczenie.
Tazocin może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na ich działanie lub bezpieczeństwo. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Jednoczesne stosowanie z probenecydem, lekiem stosowanym w leczeniu dny moczanowej, może skutkować przedłużeniem czasu usuwania leku Tazocin z organizmu. W przypadku przyjmowania leków przeciwzakrzepowych, takich jak heparyna, warfaryna czy kwas acetylosalicylowy, może być konieczne częstsze monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi.
Tazocin może przedłużać działanie leków zwiotczających mięśnie, na przykład wekuronium. Ponadto może zmniejszać wydalanie metotreksatu, stosowanego w leczeniu nowotworów, zapalenia stawów czy łuszczycy, co z kolei zwiększa ryzyko jego toksyczności.
Aminoglikozydy (np. tobramycyna, gentamycyna) należy podawać oddzielnie – nie można ich mieszać z Tazocinem w tym samym pojemniku infuzyjnym. Jednoczesne stosowanie z wankomycyną może zwiększać ryzyko ostrego uszkodzenia nerek. Leki zmniejszające stężenie potasu we krwi, takie jak niektóre leki moczopędne, mogą nasilać ryzyko hipokaliemii podczas stosowania z Tazocinem.
Wszelkie wątpliwości dotyczące jednoczesnego stosowania leków z lekiem Tazocin należy zawsze konsultować z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Pozwoli to na bezpieczne dostosowanie terapii i uniknięcie potencjalnych powikłań.
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Tazocin należy bezwzględnie poinformować lekarza o wszelkich alergiach, zwłaszcza na penicyliny, cefalosporyny i inne antybiotyki beta-laktamowe.
Wystąpienie ciężkiej, uporczywej biegunki w trakcie lub po leczeniu może świadczyć o rzekomobłoniastym zapaleniu jelit i wymaga natychmiastowej konsultacji z lekarzem. Może wystąpić hipokaliemia (niskie stężenie potasu we krwi), zwłaszcza przy długotrwałym leczeniu. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami nerek lub wątroby, ponieważ może być konieczne dostosowanie dawki. Podczas leczenia, zwłaszcza długotrwałego, może wystąpić leukopenia i neutropenia, dlatego zaleca się okresową kontrolę morfologii krwi.
Lek zawiera sód, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących jego zawartość w diecie. Stosowanie leku Tazocin może powodować fałszywie dodatnie wyniki testu na obecność glukozy w moczu metodami nieenzymatycznymi – personel medyczny powinien być o tym poinformowany.
Zalecane dawkowanie leku Tazocin zależy od wieku pacjenta, rodzaju i ciężkości zakażenia oraz ogólnego stanu zdrowia. Ostateczną dawkę i schemat leczenia zawsze ustala lekarz prowadzący.
U dorosłych zazwyczaj stosuje się dawkę 4 g piperacyliny z 0,5 g tazobaktamu co 8 godzin. W przypadku leczenia szpitalnego zapalenia płuc oraz u pacjentów z neutropenią (niskim poziomem określonych białych krwinek), zalecana dawka to 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu podawane co 6 godzin. U osób w podeszłym wieku zazwyczaj nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, pod warunkiem prawidłowej czynności nerek (klirens kreatyniny > 40 ml/min).
U dzieci w wieku od 2 do 12 lat dawkowanie jest obliczane na podstawie masy ciała. W leczeniu powikłanych zakażeń w obrębie jamy brzusznej podaje się 100 mg piperacyliny i 12,5 mg tazobaktamu na kilogram masy ciała co 8 godzin. U dzieci z neutropenią stosuje się 80 mg piperacyliny i 10 mg tazobaktamu na kg masy ciała co 6 godzin. Maksymalna dawka jednorazowa nie powinna przekroczyć 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu.
Lek Tazocin jest podawany przez personel medyczny. Jeśli pacjent sądzi, że pominięto dawkę leku, powinien natychmiast poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Lek Tazocin jest przygotowywany i podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych. Podawany jest w postaci infuzji dożylnej trwającej ponad 30 minut.
Przed podaniem proszek należy rozpuścić w zgodnym rozpuszczalniku, takim jak 0,9% roztwór chlorku sodu lub jałowa woda do wstrzykiwań, a następnie ewentualnie dalej rozcieńczyć do objętości 50–150 ml. Wszelkie pytania dotyczące sposobu przygotowania i podania leku należy kierować do personelu medycznego.
Podanie niewłaściwej dawki jest mało prawdopodobne, ponieważ lek podaje personel medyczny. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić nudności, wymioty, biegunka, a u pacjentów z niewydolnością nerek – zwiększona pobudliwość nerwowo-mięśniowa lub drgawki. Należy natychmiast poinformować lekarza lub personel medyczny. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące. Hemodializa może pomóc usunąć nadmiar leku z organizmu.
Podczas stosowania leku Tazocin mogą wystąpić działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Bardzo częstym skutkiem ubocznym zgłaszanym w trakcie terapii jest biegunka. Wszelkie niepokojące objawy należy konsultować z lekarzem.
Do często występujących działań niepożądanych zalicza się zakażenia drożdżakami (kandydozę), zmiany w wynikach badań krwi, takie jak małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi) i niedokrwistość, a także ból głowy oraz bezsenność. Często zgłaszane są również dolegliwości ze strony układu pokarmowego, w tym ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcie czy niestrawność.
Wśród częstych skutków ubocznych znajdują się także reakcje skórne, takie jak wysypka i świąd, oraz objawy ogólne, w tym gorączka i reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Zmiany w badaniach laboratoryjnych mogą obejmować zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej) oraz zmniejszenie stężenia białka we krwi. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek działań niepożądanych należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub personelem medycznym, gdy podczas stosowania leku Tazocin wystąpią:
W każdej sytuacji nagłej lub budzącej niepokój należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza.
Stosowanie leku Tazocin w okresie ciąży jest możliwe tylko w sytuacjach, gdy jest to jednoznacznie wskazane przez lekarza prowadzącego. Decyzja o wdrożeniu leczenia opiera się na ocenie, czy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla rozwijającego się płodu. Ostateczną decyzję w tej kwestii zawsze podejmuje lekarz.
W przypadku kobiet karmiących piersią, substancja czynna leku (piperacylina) przenika w niewielkich ilościach do mleka matki. Podobnie jak w przypadku ciąży, lek może być stosowany w okresie laktacji wyłącznie wtedy, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki są większe niż ewentualne ryzyko dla dziecka.
Stosowanie leku Tazocin prawdopodobnie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Nieotwarte fiolki leku Tazocin należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Okres ważności nieotwartej fiolki wynosi 3 lata. Jak każdy produkt leczniczy, Tazocin musi być przechowywany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zapobiec przypadkowemu użyciu.
Po przygotowaniu roztworu do podania, czyli po jego rozpuszczeniu i rozcieńczeniu, jego właściwości chemiczne i fizyczne pozostają stabilne przez 12 godzin, pod warunkiem przechowywania w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C). Jednakże, z mikrobiologicznego punktu widzenia, zaleca się zużycie przygotowanego roztworu natychmiast po jego sporządzeniu.
Lek Tazocin jest stosowany w ramach lecznictwa zamkniętego (szpitalnego), co oznaczono symbolem "Lz". Oznacza to, że jest on finansowany w ramach świadczeń gwarantowanych podczas hospitalizacji pacjenta, a nie wydawany na receptę do wykupienia w aptece z określonym poziomem odpłatności.
Lek Tazocin jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx) i stosowany w warunkach szpitalnych (lecznictwo zamknięte). Jest podawany dożylnie przez personel medyczny.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.