Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosowany jest u dorosłych w leczeniu objawowej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Jego działanie polega na zmniejszeniu częstości pracy serca.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie objawowej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych pacjentów z prawidłowym rytmem zatokowym, u których częstość akcji serca wynosi 70 lub więcej uderzeń na minutę, gdy beta-adrenolityki nie są tolerowane, przeciwwskazane lub gdy stan nie jest w pełni kontrolowany; leczenie przewlekłej niewydolności serca (klasa ii-iv wg nyha) z zaburzeniami czynności skurczowej, u dorosłych pacjentów z rytmem zatokowym, u których częstość akcji serca wynosi 75 lub więcej uderzeń na minutę, w skojarzeniu ze standardowym leczeniem |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 5 mg, 7,5 mg |
| Substancja czynna | Ivabradinum (iwabradyna) |
| Ulotka do pobrania | Raenom - ulotka |
Lek Raenom jest stosowany w leczeniu objawowej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Preparat przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów z prawidłowym rytmem zatokowym, u których częstość akcji serca wynosi 70 lub więcej uderzeń na minutę.
Terapia tym lekiem jest wskazana w sytuacjach, gdy leczenie beta-adrenolitykami nie jest tolerowane, jest przeciwwskazane lub gdy stan pacjenta nie jest w pełni kontrolowany za pomocą tej grupy leków.
Stosowanie leku jest przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią. Nie należy go również przyjmować w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby, po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego oraz we wstrząsie kardiogennym. Wszelkie wątpliwości dotyczące terapii należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Iwabradyna jest lekiem o swoistym działaniu zmniejszającym częstość pracy serca poprzez wybiórcze i swoiste działanie na prąd If rozrusznika serca, który kontroluje samoistną depolaryzację węzła zatokowego w okresie rozkurczu i reguluje częstość pracy serca. Lek działa wyłącznie na węzeł zatokowy i nie ma wpływu na czas przewodnictwa w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym lub komorach serca ani na kurczliwość mięśnia sercowego lub repolaryzację komory. Prowadzi to do zmniejszenia obciążenia serca oraz zużycia tlenu przez mięsień sercowy.
Dostępne informacje na temat leku Raenom precyzują jego zastosowanie w leczeniu objawowej stabilnej dławicy piersiowej (u dorosłych z rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥70 uderzeń na minutę) oraz przewlekłej niewydolności serca klasy II–IV wg NYHA (u dorosłych z rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥75 uderzeń na minutę). Lek działa wyłącznie na węzeł zatokowy — wpływ na ciśnienie tętnicze krwi i obwodowe opory naczyniowe jest nieznaczny i klinicznie nieistotny.
Terapia lekiem Raenom jest rozważana w sytuacjach, gdy stosowanie beta-adrenolityków jest niemożliwe z powodu nietolerancji lub przeciwwskazań, a także wtedy, gdy leczenie nimi nie przynosi pełnej kontroli nad objawami choroby.
Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego. W celu uzyskania pełnych informacji na temat działania leku, w tym jego wpływu na ciśnienie tętnicze, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Raenom jest wskazany w leczeniu objawowej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych pacjentów z prawidłowym rytmem zatokowym, u których częstość akcji serca wynosi 70 lub więcej uderzeń na minutę, a także w leczeniu przewlekłej niewydolności serca klasy II–IV wg NYHA z zaburzeniami czynności skurczowej u dorosłych pacjentów z rytmem zatokowym i częstością akcji serca wynoszącą 75 lub więcej uderzeń na minutę, w skojarzeniu ze standardowym leczeniem.
Zastosowanie leku rozważa się w sytuacjach, gdy leki z grupy beta-adrenolityków nie są tolerowane przez pacjenta, są dla niego przeciwwskazane lub gdy ich działanie nie prowadzi do pełnej kontroli objawów choroby. Ostateczną decyzję o włączeniu leku do terapii podejmuje lekarz prowadzący na podstawie indywidualnej oceny stanu zdrowia pacjenta.
Stosowanie leku Raenom może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych. Do bardzo częstych skutków ubocznych należą zaburzenia widzenia, opisywane jako chwilowe wrażenia widzenia silnego światła (tzw. fosfeny). Zazwyczaj są one spowodowane przez nagłe zmiany natężenia światła.
Często zgłaszane działania niepożądane obejmują: bradykardię, migotanie przedsionków, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, dodatkowe skurcze komorowe, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, bóle głowy (zazwyczaj w pierwszym miesiącu leczenia), zawroty głowy (prawdopodobnie związane z bradykardią) oraz niewyraźne widzenie. Mogą również wystąpić nieregularne i szybkie skurcze serca (migotanie przedsionków) oraz inne nietypowe odczucia bicia serca, w tym rzadkoskurcz, dodatkowe skurcze komorowe czy blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia. W przypadku zaobserwowania niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Leku Raenom nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na iwabradynę lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Przeciwwskazaniem jest również częstość akcji serca w spoczynku poniżej 70 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia.
Do przeciwwskazań zalicza się również stany takie jak wstrząs kardiogenny, świeży (ostry) zawał mięśnia sercowego, ciężkie niedociśnienie tętnicze (poniżej 90/50 mmHg), ciężka niewydolność wątroby, niestabilna lub ostra niewydolność serca, niestabilna dławica piersiowa oraz blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia.
Lek jest także przeciwwskazany u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym oraz u osób, u których czynność serca jest zależna od stymulatora. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach, aby mógł on ocenić bezpieczeństwo stosowania preparatu.
Dawkowanie leku Raenom jest ustalane przez lekarza i zależy od leczonego schorzenia. W terapii stabilnej dławicy piersiowej dawka początkowa zazwyczaj nie przekracza 5 mg dwa razy na dobę. Po okresie 3-4 tygodni lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki do 7,5 mg przyjmowanych dwa razy na dobę.
W leczeniu przewlekłej niewydolności serca (u pacjentów z rytmem zatokowym i częstością akcji serca wynoszącą 75 lub więcej uderzeń na minutę) zalecana dawka początkowa to 5 mg dwa razy na dobę. W zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie i w razie potrzeby, dawka ta może zostać w późniejszym czasie zwiększona do 7,5 mg dwa razy na dobę.
Leku Raenom nie należy podawać dzieciom oraz młodzieży. Ostateczną dawkę oraz czas trwania terapii zawsze określa lekarz prowadzący. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących dawkowania należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Tabletki Raenom należy przyjmować dwa razy w ciągu doby, jedną dawkę rano i jedną wieczorem, zawsze podczas posiłków. Zachowanie stałych pór przyjmowania leku jest istotne dla zapewnienia jego stałego poziomu w organizmie i prawidłowego działania terapeutycznego.
Stosowanie leku zgodnie z zaleceniem, czyli w trakcie jedzenia, jest ważnym elementem terapii. Regularny schemat dawkowania – rano i wieczorem – ma na celu utrzymanie ciągłości działania farmakologicznego przez całą dobę.
Wszelkie szczegółowe wytyczne dotyczące sposobu przyjmowania leku powinny zostać omówione z lekarzem. Jeśli pojawią się jakiekolwiek pytania lub wątpliwości co do sposobu zażywania tabletek, należy zwrócić się o poradę do lekarza lub farmaceuty.
W razie pominięcia dawki leku Raenom, następną tabletkę należy przyjąć o zwykłej, stałej porze. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki, ponieważ nie jest to zalecane i może zaburzyć schemat leczenia.
Należy po prostu kontynuować przyjmowanie leku zgodnie z ustalonym przez lekarza harmonogramem. Pominięcie jednej dawki nie wymaga zmiany całego planu leczenia, a jedynie powrotu do regularnego przyjmowania leku w następnym wyznaczonym terminie.
Jeżeli pojawią się jakiekolwiek wątpliwości związane z pominięciem dawki lub dalszym postępowaniem, zaleca się skonsultowanie się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą w celu uzyskania dokładnych i spersonalizowanych zaleceń.
W przypadku przyjęcia większej dawki leku Raenom niż zalecana, należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Przedawkowanie leku jest stanem wymagającym pilnej interwencji medycznej, a leczenie powinno odbywać się w warunkach specjalistycznego oddziału.
Objawami przyjęcia zbyt dużej dawki mogą być duszność lub nasilone uczucie zmęczenia. Symptomy te wynikają z nadmiernego zwolnienia czynności serca, które określane jest jako ciężka i przedłużająca się bradykardia.
Leczenie po przedawkowaniu ma charakter objawowy i jest dostosowywane do stanu pacjenta. Wszelkie wątpliwości dotyczące dawkowania leku należy zawsze konsultować z lekarzem prowadzącym.
Lek Raenom może wchodzić w interakcje z innymi lekami oraz z sokiem grejpfrutowym, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Podczas leczenia należy unikać picia soku grejpfrutowego.
Jednoczesne stosowanie leku Raenom jest przeciwwskazane z niektórymi lekami. Do tej grupy należą m.in. ketokonazol, itrakonazol, antybiotyki makrolidowe (np. jozamycyna, klarytromycyna, telitromycyna, erytromycyna doustna), leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV (nelfinawir, rytonawir), a także nefazodon, diltiazem i werapamil.
Szczególna ostrożność lub modyfikacja dawki przez lekarza może być konieczna przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak flukonazol, ryfampicyna, barbiturany, fenytoina, preparaty z dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) oraz leki wydłużające odstęp QT (np. chinidyna).
Stosowanie leku Raenom jest przeciwwskazane zarówno w okresie ciąży, jak i podczas karmienia piersią. Leku nie wolno przyjmować również w przypadku planowania ciąży.
Kobiety w wieku rozrodczym, które przyjmują lek Raenom, muszą stosować odpowiednie i skuteczne metody zapobiegania ciąży przez cały okres leczenia. Jest to kluczowy warunek bezpieczeństwa terapii.
Lek jest również przeciwwskazany w okresie laktacji. Jeśli przyjmowanie preparatu Raenom jest konieczne u matki karmiącej, należy przerwać karmienie piersią. Wszelkie decyzje dotyczące leczenia w tym okresie należy bezwzględnie skonsultować z lekarzem.
Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn po zażyciu leku Raenom, ponieważ może on powodować przemijające zaburzenia widzenia. Objawiają się one najczęściej jako wrażenia silnego światła (tzw. zjawiska fosfenowe).
Szczególną ostrożność należy zachować w sytuacjach, gdy mogą wystąpić nagłe zmiany natężenia oświetlenia, co ma znaczenie zwłaszcza podczas prowadzenia pojazdów w nocy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości dotyczących wpływu leku na zdolność do bezpiecznego kierowania pojazdami, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Substancją czynną leku Raenom jest iwabradyna (Ivabradinum). Poza substancją czynną lek zawiera również inne składniki pomocnicze.
Stosowanie iwabradyny jest również wykluczone w określonych stanach klinicznych. Należą do nich między innymi wstrząs kardiogenny, świeży zawał mięśnia sercowego oraz spoczynkowa częstość akcji serca poniżej 70 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia. Przed zastosowaniem leku należy zapoznać się z pełną listą przeciwwskazań zawartą w ulotce lub omówić ją z lekarzem.
Kwestia ewentualnej refundacji leku jest ściśle powiązana z konkretnymi wskazaniami medycznymi, w których jest on stosowany. Zgodnie z dostępnymi informacjami, lek Raenom jest przeznaczony do leczenia objawowej stabilnej dławicy piersiowej u określonej grupy dorosłych pacjentów z prawidłowym rytmem zatokowym.
Wskazanie to dotyczy pacjentów, u których częstość akcji serca wynosi 70 lub więcej uderzeń na minutę, a leczenie beta-adrenolitykami nie jest tolerowane, przeciwwskazane lub nie zapewnia pełnej kontroli choroby. O dokładną cenę leku oraz aktualne warunki refundacji należy zapytać w aptece lub skonsultować się z lekarzem prowadzącym.
Substancją czynną leku Raenom jest iwabradyna. Oprócz substancji czynnej, lek zawiera również inne składniki, nazywane substancjami pomocniczymi, w tym laktozę. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku. Pełny wykaz wszystkich składników leku znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących składu preparatu, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 lipca 2026). Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Raenom, tabl. powl., 5 mg | 56 szt. | 72,19 zł | ryczałt |
| Raenom, tabl. powl., 7.5 mg | 56 szt. | 105,01 zł | ryczałt |
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Lek Raenom nie wymaga specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania. Najważniejszą zasadą jest trzymanie preparatu w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, aby zminimalizować ryzyko przypadkowego spożycia.
Okres ważności produktu leczniczego wynosi 3 lata. Po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu, leku nie należy już stosować. Zawsze przed przyjęciem preparatu należy sprawdzić datę na opakowaniu.
Leków, które nie są już potrzebne lub których termin ważności minął, nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpady. W celu prawidłowej i bezpiecznej utylizacji należy skonsultować się z farmaceutą, który wskaże odpowiednie sposoby postępowania, co przyczynia się do ochrony środowiska.
Lek Raenom jest dostępny wyłącznie na podstawie ważnej recepty lekarskiej (kategoria dostępności: Rp).
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Raenom należy poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach, ze szczególnym uwzględnieniem chorób serca. Kluczowe jest przekazanie informacji o wszelkich zdiagnozowanych zaburzeniach rytmu serca, takich jak na przykład migotanie przedsionków czy zespół długiego odstępu QT, ponieważ w takich przypadkach konieczne jest zachowanie ostrożności.
Lekarz powinien również wiedzieć, czy pacjent jest leczony z powodu objawowej stabilnej dławicy piersiowej i czy jego rytm serca jest prawidłowym rytmem zatokowym. Istotna jest także informacja o częstości akcji serca, zwłaszcza jeśli wynosi ona 70 lub więcej uderzeń na minutę. Należy również zgłosić, jeśli stosowanie leków z grupy beta-adrenolityków było w przeszłości nieskuteczne, źle tolerowane lub przeciwwskazane.
Ważne jest, aby poinformować lekarza o występowaniu objawów, które mogą wskazywać na zbyt wolną pracę serca. Należą do nich przede wszystkim uczucie przewlekłego zmęczenia, zawroty głowy lub pojawiające się duszności. Wszelkie wątpliwości dotyczące stanu zdrowia należy omówić z lekarzem przed przyjęciem pierwszej dawki leku.
Dostarczone informacje nie zawierają danych na temat jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania leku Raenom. Wszelkie pytania dotyczące picia alkoholu w trakcie leczenia należy skierować do lekarza prowadzącego lub farmaceuty, którzy udzielą indywidualnych zaleceń opartych na pełnym obrazie stanu zdrowia pacjenta.
Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na inne napoje i produkty, które mogą wchodzić w interakcje z lekiem. Zgodnie z zaleceniami, podczas całego okresu leczenia lekiem Raenom należy bezwzględnie unikać picia soku grejpfrutowego, ponieważ może on wpływać na działanie preparatu. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie przyjmowane leki i stosowaną dietę.
Na rynku dostępne są inne leki zawierające tę samą substancję czynną (iwabradynę). Przykładowe zamienniki to Ivabradine Zentiva, Ivohart oraz Bixebra. O możliwość zastosowania zamiennika należy zawsze zapytać lekarza lub farmaceutę.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.