Madopar HBS

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	choroba Parkinsona, zespół niespokojnych nóg
Postać	kapsułki
Dawka	100 mg + 25 mg
Substancja czynna	lewodopa + benserazyd

Madopar HBS – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Madopar HBS to preparat złożony w postaci kapsułek. Skrót HBS wskazuje na Hydrodynamically Balanced System, czyli system hydrodynamicznie zrównoważony oznaczający stopniowe uwalnianie do organizmu. W swoim składzie zawiera dwie substancje czynne lewodopę (prekursor dopaminy) i benserazyd (inhibitor pozamózgowej dekarboksylazy aromatycznych aminokwasów). Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie preparat Madopar HBS dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej.

Madopar HBS to lek o przedłużonym uwalnianiu. Benserazyd zapobiega przemianie lewodopy w dopaminę poza mózgiem, dlatego ta w większej ilości przenika do mózgu i to tam przekształca się w dopaminę. W efekcie łagodzi to objawy choroby Parkinsona. Ponadto substancje czynne redukują objawy zespołu niespokojnych nóg, który powstaje na skutek niedoboru dopaminy.

Preparat Madopar HBS przeznaczony jest dla osób dorosłych i nie zaleca się jego podawania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Podstawowe wskazania medyczne do stosowania leku Madopar HBS to:

• leczenie choroby Parkinsona;
• leczenie zespołu niespokojnych nóg.

Ile kosztuje Madopar HBS?

Obecnie lek Madopar HBS dostępny jest w jednym wariancie opakowania, które zawiera 100 kapsułek. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Madopar HBS (kapsułki, 25 mg + 100 mg, 100 szt.) - 44,75 PLN.

Czy lek Madopar HBS jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Madopar HBS podlega całościowej lub częściowej refundacji w wybranych wskazaniach medycznych. Za darmo otrzymują go pacjenci powyżej 65. roku życia we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją.

Ponadto w ramach częściowej odpłatności mogą nabyć go pozostali pacjenci w takich wskazaniach jak: choroba i zespół Parkinsona, dystonia wrażliwa na lewodopę inna niż w przebiegu choroby i zespołu Parkinsona oraz niedobór hydroksylazy tyrozyny. Wówczas uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Madopar HBS (kapsułki, 25 mg + 100 mg, 100 kapsułek) - 23,50 PLN.

Madopar HBS – czy istnieją zamienniki?

Na rynku dostępne są zamienniki dla leku Madopar HBS, które mają tę samą postać, jednak nieco inne działanie, np. standardowe wchłanianie. Należą do nich: Madopar, Madopar 62,5 mg i Madopar 125 mg. Wszystkie one dostępne są tylko na receptę i można stosować je na wyraźne wskazanie lekarskie.

Madopar HBS – jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Madopar HBS ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Preparat przeznaczony jest do przyjmowania doustnego. Kapsułki Madopar HBS należy połykać zawsze w całości, bez rozgryzania, popijając napojem bezalkoholowym i spożywając jednocześnie trochę pokarmu.

We wczesnym etapie leczenia wymagane może być przyjmowanie leku Madopar w postaci kapsułek lub tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej, które zawierają inne dawki substancji czynnych. Poniżej standardowe dawkowanie w zależności od wskazania medycznego.

Leczenie choroby Parkinsona:

• pacjent musi pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską w trakcie stosowania leku Madopar HBS;
• we wczesnym stadium choroby Parkinsona leczenie rozpoczyna się od jednej kapsułki Madopar 62,5 mg 3-4 razy na dobę;
• optymalny efekt leczniczy otrzymuje się przy dawce leku odpowiadającej 300-800 mg lewodopy + 75-200 mg benserazydu przyjmowanej w trzech dawkach podzielonych przez 4 do 6 tygodni;
• średnia dawka podtrzymująca to jedna kapsułka Madopar 125 mg 3 do 6 razy na dobę, a szczegółowy rozkład przyjmowania leku określa lekarz.

Leczenie idiopatycznego zespołu niespokojnych nóg:

• dawkę lekarz ustala indywidualnie i lek przyjmuje się na godzinę przed pójściem spać z niewielkim posiłkiem, aby uniknąć działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego.

Leczenie RLS z trudnościami z zasypianiem:

• zalecana dawka leku wynosi od 62,5 mg do 125 mg;
• w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 250 mg na dobę.

Leczenie RLS z trudnościami z zasypianiem i z zaburzeniami snu w ciągu nocy:

• zalecana dawka to 1 kapsułka leku Madopar HBS oraz jedna kapsułka leku Madopar 125 mg na godzinę przed pójściem spać;
• w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 2 kapsułek Madopar HBS.

Leczenie RLS z trudnościami z zasypianiem, z zaburzeniami snu w ciągu nocy oraz z dodatkowymi zaburzeniami w ciągu dnia:

• zalecana dawka początkowa to 125 mg leku Madopar o standardowym uwalnianiu, a maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 500 mg. 

Leczenie zespołu niespokojnych nóg związanego z niewydolnością nerek wymagającą dializy:

• zalecana dawka to 125 mg leku Madopar o standardowym uwalnianiu lub w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny podawana na 30 minut przed dializą.

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Madopar HBS. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane związane z przedawkowaniem, w tym objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca), objawy żołądkowojelitowe (np. nudności i wymioty), zaburzenia psychiczne (np. bezsenność, dezorientację) i nieprawidłowe ruchy mimowolne. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Madopar HBS – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Przeciwwskazane jest podawanie leku Madopar HBS u pacjentek w ciąży, podejrzewających ciążę lub karmiących piersią. Przed przepisaniem tego środka należy wykonać test ciążowy, aby wykluczyć ciążę. Jeżeli kobieta zajdzie w nią w trakcie terapii, to należy odstawić lek po konsultacji z lekarzem prowadzącym. Wymagane jest, aby kobieta w wieku rozrodczym stosowała skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia.

Nie należy przyjmować leku Madopar HBS i jednocześnie karmić piersią, ponieważ substancje czynne mogą przenikać do mleka matki i zaszkodzić dziecku. Jeżeli leczenie jest konieczne, to trzeba przerwać karmienie ze względów bezpieczeństwa.

Madopar HBS – działania niepożądane

U pacjentów przyjmujących lek Madopar HBS mogą występować działania niepożądane, jednak nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie skutków ubocznych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu i stanu zdrowia pacjenta. W przypadku ciężkich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Do tej pory odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• zaostrzenie objawów w zespole niespokojnych nóg;
• ból głowy;
• zakażenie z gorączką;
• zawroty głowy;
• suchość w jamie ustnej;
• katar;
• zapalenie oskrzeli
• nudności;
• biegunka;
• zwiększone ciśnienie krwi;
• zaburzenia rytmu serca i inne zmiany w EKG;
• niedokrwistość hemolityczna;
• leukopenia;
• małopłytkowość;
• zmniejszony apetyt;
• zaburzenia poznawcze i zachowania;
• zwiększone libido;
• depresja;
• stan splatania;
• lęk;
• pobudzenie;
• urojenia;
• omamy;
• bezsenność;
• dezorientacja;
• patologiczna skłonność do hazardu;
• napadowe objadanie się;
• kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kupowanie;
• zespół zaburzeń odżywiania;
• zaburzenia smaku, brak smaku;
• mimowolne ruchy;
• senność i nagłe napady snu;
• zamrożenie;
• zmiany ciśnienia krwi, niedociśnienie ortostatyczne;
• zmiana zabarwienia śliny;
• biegunka;
• wymioty;
• nudności;
• zabarwienie języka;
• zmiana zabarwienia zębów;
• zmiana zabarwienia błony śluzowej jamy ustnej;
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
• świąd;
• wysypka;
• nasilenia objawów w zespole niespokojnych nóg;
• zwiększenie stężenia mocznika we krwi;
• chromaturia;
• zespół dysregulacji dopaminowej;
• i inne.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane warto zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Madopar HBS?

Przed rozpoczęcia leczenia lekiem Madopar HBS należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać z ulotką dołączoną do opakowania.

Przeciwwskazania do przyjmowania tego preparatu to:

• uczulenie na lewodopę, benserazyd lub jakikolwiek inny składnik leku;
• niewyrównane zaburzenia endokrynologiczne, np. zespół Cushinga, nadczynność tarczycy, guz chromochłonny nadnercza;
• niewyrównane zaburzenia czynności nerek z wyjątkiem pacjentów leczonych dializą z RLS,
• niewyrównane zaburzenia czynności wątroby;
• choroby serca, np. niewydolność serca, ciężkie arytmie serca;
• choroby psychiczne z objawami psychotycznymi;
• jaskra z zamkniętym kątem przesądzania;
• ciąża lub wiek rozrodczy i brak stosowania skutecznej metody antykoncepcji;
• wiek poniżej 25. roku życia ze względu na ryzyko dla układu kostnego;
• jednoczesne przyjmowanie takich leków jak: nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy - MAO, selektywne inhibitory - MAO-B (np. rasagilina, selegilina), selektywne inhibitory MAO-A (np. moklobemid);
• stwierdzona nadwrażliwość na orzeszki ziemne lub soję.

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, to należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza prowadzącego, a następnie postępować zgodnie z jego zaleceniami. W ten sposób zwiększa się bezpieczeństwo terapii i ogranicza ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Madopar HBS?

W określonych przypadkach należy zachować szczególną ostrożność w trakcie przyjmowania leku Madopar HBS. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają osoby, u których występują takie choroby lub stany jak:

• jaskra z otwartym kątem przesączania, co wymaga regularnych pomiarów ciśnienia śródgałkowego;
• cukrzyca, co wymaga regularnego sprawdzania stężenia glukozy we krwi;
• planowany zabieg chirurgiczny w znieczuleniu ogólnym, gdy lek Madopar HBS odstawia się na minimum 12-48 godzin przed zabiegiem ze względów bezpieczeństwa;
• odnotowane w przeszłości zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca lub zaburzenia tętnic wieńcowych wymagające monitorowania czynności serca;
• podeszły wiek i jednoczesne przyjmowanie leków przeciwnadciśnieniowych i innych środków mogących powodować niedociśnienie ortostatyczne;
• podeszły wiek i odnotowane kiedykolwiek niedociśnienie;
• jednoczesne stosowanie takich leków jak: inhibitor katecholo-O-metylotransferazy, leki pobudzające współczulny układ nerwowy (tzw. sympatykomimetyki), leki antycholinergiczne (np. agonista dopaminy, selegilina, amantadyna, bromokryptyna).

Podczas prowadzenia leczenia należy regularnie kontrolować czynność wątroby, nerek i układu krążenia oraz obraz krwi. U pacjentów w trakcie terapii może wystąpić depresja z lub bez myśli samobójczych. W rzadkich przypadkach odnotowywano senność i nagłe zasypianie, reakcje nadwrażliwości, nietypowe zachowania impulsywne, zwiększone ryzyko rozwoju czerniaka.

Nie wolno nagle odstawiać leku ze względu na ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego z wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zmianami psychicznymi, a stan ten może potencjalnie zagrażać życiu pacjenta. 

Wszelkie wątpliwości w zakresie terapii trzeba omówić z lekarzem prowadzącym, a następnie postępować zgodnie z jego wskazaniami. Wszystko po to, aby zwiększyć skuteczność leczenia oraz jednocześnie ograniczyć ewentualne skutki uboczne.

Z czym nie łączyć Madopar HBS?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w niedalekiej przeszłości. Jest to związane z tym, że preparat Madopar HBS może wchodzić z nimi w interakcje, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne.

Przeciwwskazane jest jednoczesne przyjmowanie takich leków jak:

• selektywne inhibitory MAO-B (np. rasagilina, selegilina);
• selektywne inhibitory MAO-A (np. moklobemid);
• nieselektowne inhibitory monoaminooksydazy – MAO.

Ponadto szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

• leki przeciwnadciśnieniowe, w tym zawierające rezerpinę;
• leki neuroleptyczne;
• opioidy;
• inne leki stosowane w leczeniu Parkinsonizmu (np. selegilina, amantadyna, agoniści dopaminy, brommokryptyna);
• leki antycholinergiczne (np. triheksyfenidyl);
• leki przeciwpsychotyczne;
• metoklopramid;
• siarczan żelaza;
• planowane znieczulenie ogólne przy użyciu halotanu - lek Madopar HBS należy odstawić na 12-48 godzin przed znieczuleniem.

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości jednoczesnego stosowania dowolnego leku z preparatem Madopar HBS decyduje lekarz prowadzący. Należy stosować preparat zgodnie z jego zaleceniami, aby zmniejszyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi.

Do tego lek Madopar HBS może wpływać na fałszywe wyniki badań laboratoryjnych kreatyniny, kwasu moczowego, katecholamin, glukozurii oraz fałszywie dodatni wynik obecności związków ketonowych w moczu czy odczynu Coombsa.

Madopar HBS – skład leku

Podstawowy składniki leku Madopar HBS to substancje czynne lewodopa i benserazyd. Pozostałe składniki pomocnicze to: hypromeloza, olej roślinny uwodorniony, wapnia wodorofosforan, powidon, mannitol, talk, magnezu stearynian, żelatyna, tytanu dwutlenek E171, żelaza tlenek czerwony E172, indygotyna E132.

Pytania pacjentów o lek (FAQ)