Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych. Działanie leku polega na rozkurczaniu mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego samoistnego u osób dorosłych (w wieku powyżej 18 lat) |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 10 mg, 20 mg |
| Substancja czynna | Lercanidipini hydrochloridum (lerkanidypiny chlorowodorek) |
| Ulotka do pobrania | Lerakta - ulotka |
Lek Lerakta jest stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego samoistnego. Preparat jest przeznaczony do terapii wyłącznie u osób dorosłych, czyli pacjentów, którzy ukończyli 18. rok życia. Jego celem jest kontrolowanie podwyższonego ciśnienia krwi.
Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów, u których występują określone schorzenia. Należą do nich między innymi ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek, a także nieleczona zastoinowa niewydolność serca. Leku nie należy również przyjmować w przypadku niestabilnej dławicy piersiowej ani w ciągu 1 miesiąca od wystąpienia zawału mięśnia sercowego.
Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem lub farmaceutą wszystkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki w celu zapewnienia bezpieczeństwa leczenia.
Lerkanidypina jest antagonistą wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny. Hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych oraz komórek mięśnia serca. Mechanizm działania przeciwnadciśnieniowego polega na bezpośrednim działaniu rozkurczającym na mięśnie gładkie naczyń, co prowadzi do zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego.
Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe może wystąpić w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia lub zmiany dawki. O spodziewanym czasie i efektach terapii należy rozmawiać z lekarzem prowadzącym.
Substancją czynną leku Lerakta jest lerkanidypiny chlorowodorek. Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dwóch mocach:
Substancją pomocniczą zawierającą cukier jest laktoza jednowodna. Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
Lek Lerakta jest wskazany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego samoistnego. Oznacza to, że preparat stosuje się w terapii podwyższonego ciśnienia krwi, którego przyczyna nie jest bezpośrednio związana z inną, możliwą do zidentyfikowania chorobą.
Terapia z użyciem tego leku jest przeznaczona wyłącznie dla osób dorosłych, czyli pacjentów, którzy ukończyli 18. rok życia. O zasadności zastosowania leku Lerakta w konkretnym przypadku klinicznym zawsze decyduje lekarz na podstawie przeprowadzonej diagnostyki i oceny stanu zdrowia pacjenta.
Leku Lerakta nie należy stosować w przypadku uczulenia na substancję czynną, lerkanidypiny chlorowodorek, lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Przeciwwskazaniem jest również zwężenie drogi odpływu krwi z lewej komory serca oraz nieleczona zastoinowa niewydolność serca.
Preparatu nie wolno przyjmować w przypadku niestabilnej dławicy piersiowej, a także w okresie jednego miesiąca od wystąpienia zawału mięśnia sercowego. Inne przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR < 30 ml/min), w tym u pacjentów poddawanych dializoterapii.
Leku nie należy stosować jednocześnie z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna czy klarytromycyna) ani z cyklosporyną. Podczas leczenia nie wolno spożywać grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego.
Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza prowadzącego o wszystkich współistniejących schorzeniach oraz przyjmowanych lekach.
Zalecana dawka leku Lerakta u osób dorosłych wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie, lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do 20 mg raz na dobę. Dawkowanie nie powinno przekraczać 20 mg na dobę.
Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo. Należy pamiętać, że pełne działanie przeciwnadciśnieniowe leku może wystąpić w ciągu około 2 tygodni od rozpoczęcia terapii lub modyfikacji dawkowania.
Tabletkę należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze, najlepiej rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wystarczającą ilością wody.
U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki dobowej, jednak zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności na początku leczenia. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby można stosować zwykle zalecane dawki, lecz należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki do 20 mg. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Ostateczną dawkę i schemat leczenia zawsze ustala lekarz.
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku, należy pominąć nieprzyjętą dawkę i przyjąć kolejną dawkę następnego dnia o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Podczas stosowania leku Lerakta mogą wystąpić działania niepożądane. Do często zgłaszanych objawów należą: ból głowy, szybka czynność serca (tachykardia), kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub górnej części klatki piersiowej oraz obrzęk w okolicy kostek.
Niezbyt często obserwowane działania niepożądane obejmują: zawroty głowy, obniżenie ciśnienia tętniczego, dolegliwości ze strony układu pokarmowego (zgaga, nudności, ból w nadbrzuszu), wysypkę skórną, świąd, ból mięśni, oddawanie dużych ilości moczu, osłabienie oraz zmęczenie.
Do rzadkich działań niepożądanych należą: senność, wymioty, biegunka, pokrzywka, częstsze niż zwykle oddawanie moczu, ból w klatce piersiowej, dławica piersiowa (ucisk w klatce piersiowej), omdlenie oraz reakcje alergiczne (swędzenie, wysypka, pokrzywka). W przypadku wystąpienia tych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują: przerost dziąseł, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w osoczu (stwierdzane w badaniach krwi), zmętnienie płynu odprowadzanego podczas dializy otrzewnowej oraz obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła mogący powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu).
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów po przyjęciu leku, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca, w tym z zespołem chorego węzła zatokowego lub zaburzeniami czynności lewej komory serca. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek można stosować zazwyczaj zalecane dawki, lecz należy zachować ostrożność, szczególnie podczas zwiększania dawki do 20 mg na dobę.
Lek zawiera laktozę jednowodną. Pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów (np. nietolerancją laktozy) powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia, ponieważ może on nasilać działanie hipotensyjne leku. Posiłek o dużej zawartości tłuszczu znacząco zwiększa stężenie lerkanidypiny we krwi — dlatego lek należy przyjmować co najmniej 15 minut przed posiłkiem.
U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej może wystąpić zmętnienie płynu dializacyjnego. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.
Tak, lek Lerakta może wchodzić w interakcje z innymi substancjami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leku z cyklosporyną oraz z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna czy klarytromycyna.
Podczas leczenia nie wolno spożywać grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego. Należy również unikać alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie leku. Z kolei niektóre leki, takie jak leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) oraz ryfampicyna, mogą osłabiać działanie preparatu Lerakta.
Inne leki, z którymi może zachodzić interakcja, to: digoksyna (należy obserwować pacjenta pod kątem objawów toksyczności), midazolam (może zwiększać wchłanianie lerkanidypiny), symwastatyna (patrz FAQ poniżej), cymetydyna w dawkach > 800 mg (może nasilać działanie leku), leki przeciwarytmiczne (amiodaron, chinidyna, sotalol) oraz leki przeciwalergiczne (astemizol, terfenadyna). Lerkanidypinę można bezpiecznie łączyć z lekami moczopędnymi oraz inhibitorami ACE. Tak jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, nasilenie działania hipotensyjnego może natomiast wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu innych produktów wpływających na ciśnienie tętnicze, takich jak alfa-adrenolityki (stosowane np. w leczeniu zaburzeń układu moczowego), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne czy neuroleptyki.
Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach diety i produktach ziołowych.
Lek Lerakta należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Aby zapewnić właściwą ochronę preparatu przed wilgocią, konieczne jest przechowywanie go w oryginalnym opakowaniu. Produkt leczniczy nie ma specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania. Okres ważności leku wynosi 3 lata. Po upływie tego terminu produktu nie należy stosować.
W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z przechowywaniem leku należy skonsultować się z farmaceutą.
Na podstawie analizowanych źródeł, lek Lerakta nie podlega refundacji. Oznacza to, że pacjent ponosi pełny koszt leku (odpłatność 100%).
Ponieważ lek Lerakta nie figuruje na liście leków refundowanych, nie posiada urzędowej ceny zbytu ani ceny detalicznej ustalanej przez Ministerstwo Zdrowia. Aktualna cena leku może się różnić w zależności od apteki. W celu uzyskania informacji o bieżącej cenie należy zapytać bezpośrednio w aptece.
Leki zawierające tę samą substancję czynną (lerkanidypiny chlorowodorek) co Lerakta mogą być stosowane jako jej odpowiedniki. Decyzję o zamianie podejmuje lekarz lub farmaceuta. Przykłady zamienników:
Lek Lerakta jest dostępny w aptekach wyłącznie na podstawie ważnej recepty lekarskiej (kategoria dostępności: Rx).
Podmiotem odpowiedzialnym za wprowadzenie leku Lerakta do obrotu są Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. Pełne dane dotyczące podmiotu odpowiedzialnego i wytwórcy są dostępne w Charakterystyce Produktu Leczniczego oraz w ulotce dołączonej do opakowania. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących legalności lub pochodzenia preparatu należy skonsultować się z farmaceutą.
Lek Lerakta dostępny jest w dwóch mocach: 10 mg i 20 mg, w postaci tabletek powlekanych. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę; w razie potrzeby lekarz może zwiększyć ją do 20 mg raz na dobę. Szczegółowe informacje na temat dostępnych wielkości opakowań można uzyskać w aptece.
Nie zaleca się stosowania leku Lerakta w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej metody antykoncepcji. Stosowanie leku w tych okresach jest odradzane ze względu na bezpieczeństwo matki i dziecka.
Nie należy stosować leku Lerakta podczas karmienia piersią. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących konieczności leczenia nadciśnienia tętniczego w okresie planowania ciąży, w jej trakcie lub po porodzie, należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem prowadzącym w celu omówienia dostępnych i bezpiecznych opcji terapeutycznych.
Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jeśli w trakcie leczenia wystąpią zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie lub – rzadko – senność, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych. Objawy te mogą upośledzać zdolność do wykonywania takich czynności.
W przypadku przyjęcia większej dawki leku niż zalecana należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku.
Przedawkowanie może spowodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, odruchową tachykardię (przyspieszoną czynność serca), zawroty głowy i ból głowy.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.