Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosowany jest jako dodatek do diety w celu obniżenia poziomu tłuszczów (lipidów) we krwi, np. w leczeniu ciężkiej hipertrójglicerydemii. Jego działanie polega na aktywowaniu procesu rozkładu i usuwania z krwi cząsteczek bogatych w trójglicerydy.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie ciężkiej hipertrójglicerydemii z niskim stężeniem cholesterolu o wysokiej gęstości (hdl) lub bez; mieszana hiperlipidemia, jeżeli stosowanie statyn jest przeciwwskazane lub nie są one tolerowane; stosowany jako dodatek do diety niskotłuszczowej oraz innych terapii niefarmakologicznych (np. ćwiczenia fizyczne, utrata masy ciała) w celu obniżenia poziomu tłuszczów (lipidów) we krwi |
| Postać | kapsułki, twarde |
| Dawka | 267 mg |
| Substancja czynna | Fenofibratum (fenofibrat) |
| Ulotka do pobrania | Fenardin - ulotka |
Fenardin należy do fibratów, czyli leków obniżających stężenie tłuszczów (lipidów) we krwi, między innymi trójglicerydów. Lek stosuje się łącznie z dietą niskotłuszczową i innymi metodami niefarmakologicznymi, takimi jak ćwiczenia fizyczne i redukcja masy ciała. O włączeniu leczenia decyduje lekarz.
Substancją czynną jest fenofibrat (łac. Fenofibratum), 267 mg w każdej kapsułce. Zawartość kapsułki tworzą: makroglicerydów lauryniany, makrogol 20000, hydroksypropyloceluloza i karboksymetyloskrobia sodowa. Otoczka to żelatyna oraz barwniki: tlenki żelaza (czerwony, żółty i czarny, E 172), dwutlenek tytanu (E 171) i indygotyna (E 132).
Kapsułki są twarde, żelatynowe, w kolorze zielonym i karmelowym. Jedna kapsułka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, czyli lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Fenofibrat jest pochodną kwasu fibrynowego. Aktywuje receptor PPAR typu alfa, co nasila rozkład i usuwanie z osocza cząstek bogatych w trójglicerydy (przez aktywację lipazy lipoproteinowej i zmniejszenie produkcji apoproteiny C-III). W rezultacie spada stężenie frakcji VLDL i LDL, a rośnie stężenie HDL.
W badaniach klinicznych opisanych w ChPL fenofibrat zmniejszał stężenie trójglicerydów o 40–55% i cholesterolu całkowitego o 20–25%, a stężenie cholesterolu HDL zwiększał o 10–30%. Po podaniu doustnym fenofibrat jest szybko przekształcany w czynny metabolit, kwas fenofibrynowy, którego maksymalne stężenie w osoczu występuje po 4–5 godzinach, a okres półtrwania wynosi około 20 godzin. ChPL zaznacza, że nie wykazano, aby fibraty obniżały śmiertelność ogólną w profilaktyce pierwotnej i wtórnej chorób sercowo-naczyniowych.
Wskazania obejmują dwie sytuacje:
Skuteczność leczenia ocenia się, kontrolując stężenie lipidów w surowicy. Jeśli po kilku (np. trzech) miesiącach nie osiągnięto oczekiwanego wyniku, ChPL zaleca rozważyć leczenie dodatkowe lub inne.
Według ChPL zalecana dawka początkowa u dorosłych to 160 mg (jedna kapsułka Fenardin 160 mg) raz na dobę, którą można zwiększyć do 267 mg (jedna kapsułka Fenardin 267 mg) raz na dobę; dawkę ustala lekarz. Kapsułkę połyka się w całości, popijając szklanką wody, zawsze w trakcie posiłku, bo na czczo lek wchłania się gorzej i działa słabiej.
W grupach szczególnych obowiązują następujące zasady:
Przeciwwskazania według ChPL i ulotki to:
Ulotka wymienia też jako przeciwwskazane jednoczesne przyjmowanie IMAO; ChPL formułuje to jako zalecenie unikania łączenia fenofibratu z substancjami hepatotoksycznymi, takimi jak IMAO.
Najczęściej występują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Częste działania niepożądane (u mniej niż 1 na 10 pacjentów) to biegunka, ból brzucha, wzdęcia, nudności i wymioty, a w badaniach laboratoryjnych zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i wyższe stężenie homocysteiny.
Niezbyt częste (u mniej niż 1 na 100) są: ból głowy, kamica żółciowa, zmniejszenie popędu seksualnego, wysypki i świąd skóry oraz wzrost stężenia kreatyniny. Rzadkie (u mniej niż 1 na 1000) to wypadanie włosów, wzrost stężenia mocznika, nadwrażliwość skóry na światło słoneczne i lampy opalające oraz zmniejszenie stężenia hemoglobiny i liczby białych krwinek. Częstość nieznaną mają ciężkie reakcje skórne ze złuszczaniem skóry, długotrwałe zaburzenia funkcji płuc (choroba śródmiąższowa płuc) i uczucie wyczerpania.
Ulotka każe przerwać lek i pilnie skontaktować się z lekarzem przy:
W badaniu FIELD z udziałem 9795 chorych na cukrzycę typu 2 zapalenie trzustki (0,8% vs 0,5%) i zatorowość płucna (1,1% vs 0,7%) występowały częściej w grupie fenofibratu niż placebo.
Tak. O wszystkich przyjmowanych lekach trzeba poinformować lekarza. Najważniejsze interakcje:
Ulotka zaleca nie przyjmować leku w ciąży ani przy jej planowaniu i poinformować lekarza o podejrzeniu ciąży. Według ChPL brakuje wystarczających danych u kobiet w ciąży, badania na zwierzętach wykazały działanie embriotoksyczne po dawkach toksycznych dla matki, a potencjalne ryzyko dla człowieka nie jest znane, więc lek można stosować tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
Nie należy go stosować w okresie karmienia piersią: nie wiadomo, czy fenofibrat przenika do mleka matki, a wpływu na dziecko nie można wykluczyć. U zwierząt obserwowano odwracalny wpływ na płodność, brak natomiast danych klinicznych o płodności u ludzi.
Przed leczeniem trzeba powiedzieć lekarzowi o chorobach wątroby i nerek, zapaleniu wątroby, niedoczynności tarczycy oraz o przyjmowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych. Wtórne przyczyny hiperlipidemii, takie jak niekontrolowana cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy czy alkoholizm, powinny być leczone przed rozpoczęciem terapii. U kobiet przyjmujących estrogeny lub antykoncepcję z estrogenami należy ustalić, czy hiperlipidemia jest pierwotna, bo doustne estrogeny mogą zwiększać stężenie lipidów.
Ryzyko rabdomiolizy jest większe u osób powyżej 70. roku życia, z chorobami nerek lub tarczycy, z dziedziczną lub rodzinną skłonnością do chorób mięśni, pijących duże ilości alkoholu, przyjmujących statyny oraz u tych, u których wcześniej wystąpiły choroby mięśni podczas stosowania statyn lub fibratów. Lekarz może zlecić badanie krwi oceniające stan mięśni przed leczeniem i w jego trakcie. Przy znacznym wzroście CPK (ponad 5-krotność górnej granicy normy) leczenie się przerywa.
Zarówno ChPL, jak i ulotka podają, że Fenardin nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.
Po przyjęciu większej dawki leku, także przez inną osobę, należy poinformować lekarza lub skontaktować się z najbliższym szpitalem. Zgłaszano pojedyncze przypadki przedawkowania fenofibratu, w większości bez objawów. Nie ma swoistego antidotum, stosuje się leczenie objawowe i podtrzymujące, a fenofibrat nie jest usuwany przez hemodializę.
Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata, a po terminie podanym na opakowaniu po „EXP” (ostatni dzień wskazanego miesiąca) leku nie wolno stosować. Leków nie wyrzuca się do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki; sposób usunięcia niepotrzebnych leków podpowie farmaceuta.
Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026). Refundacja obejmuje wszystkie wskazania zarejestrowane na dzień wydania decyzji. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:
| Preparat | Opakowanie | Cena detaliczna | Odpłatność |
|---|---|---|---|
| Fenardin, kaps. twarde, 160 mg | 30 szt. | 20,44 zł | 30% |
| Fenardin, kaps. twarde, 267 mg | 30 szt. | 27,81 zł | 30% |
Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.
Lek Fenardin jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
Według ulotki kapsułki 267 mg pakowane są po 30, 50, 60, 90 lub 100 sztuk, a ChPL wymienia w blistrach z PCV i aluminium także opakowania po 14, 20, 28, 56 i 98 sztuk. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiotem odpowiedzialnym jest Bausch Health Ireland Limited (Dublin, Irlandia). Wytwórcami wskazanymi w ulotce są SMB Technology S.A. (Marche-en-Famenne, Belgia) oraz Bausch Health Poland sp. z o.o. (Mysłowice). Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu to 12273, a pierwsze pozwolenie wydano 8 czerwca 2006 roku.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.