Duomox to lek zawierający amoksycylinę (Amoxicillinum).

Jest stosowany w leczeniu zakażeń u dzieci i dorosłych, a jego działanie polega na zwalczaniu bakterii powodujących infekcję.

Dostępność na receptę
Wskazania leczenie zakażeń u dzieci i dorosłych
Postać tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej
Dawka 250 mg, 375 mg, 500 mg, 750 mg, 1 g
Substancja czynna amoksycylina
Ulotka do pobrania Duomox - ulotka

Na co stosuje się Duomox?

Duomox jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na amoksycylinę, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Wskazania obejmują:

Duomox stosuje się także w zapobieganiu zapaleniu wsierdzia. Przy wyborze leczenia lekarz uwzględnia oficjalne wytyczne dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych. Antybiotyki są nieskuteczne w zakażeniach wirusowych, więc wskazania z powyższej listy dotyczą wyłącznie zakażeń bakteryjnych.

Jak działa Duomox?

Duomox zabija bakterie, hamując budowę ich ściany komórkowej. Amoksycylina jest półsyntetyczną penicyliną (antybiotykiem beta-laktamowym), która blokuje enzymy biorące udział w syntezie peptydoglikanu, czyli składnika ściany komórki bakteryjnej. Osłabiona ściana prowadzi zazwyczaj do rozpadu komórki i śmierci bakterii.

Amoksycylina jest rozkładana przez beta-laktamazy, dlatego nie działa na bakterie, które te enzymy wytwarzają. Niemal wszystkie szczepy Staphylococcus aureus są oporne z powodu wytwarzania penicylinaz, a szczepy oporne na metycylinę są oporne na amoksycylinę. Naturalnie oporne są m.in. Klebsiella, Pseudomonas, Enterobacter, Acinetobacter, Chlamydia, Mycoplasma i Legionella.

Po podaniu doustnym lek szybko i dobrze się wchłania, a biodostępność wynosi około 70%.

Jak stosować Duomox i w jakich dawkach?

Tabletkę wkłada się do szklanki wody, miesza i wypija natychmiast po przygotowaniu, niezależnie od posiłku, bo jedzenie nie zaburza wchłaniania. Linia podziału na tabletce ma charakter estetyczny i nie służy do dzielenia na równe dawki. Leczenie można rozpocząć od postaci pozajelitowych amoksycyliny, dawkowanej według zaleceń dla podania dożylnego, i kontynuować Duomoxem doustnie.

Dawkę dobiera lekarz według patogena, ciężkości i miejsca zakażenia oraz wieku i masy ciała pacjenta. Dawki w ciągu doby przyjmuje się w równych odstępach, co najmniej 4-godzinnych.

Dorośli i dzieci o masie ciała co najmniej 40 kg:

  • ostre zapalenie zatok, pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ropień okołozębowy, bakteriomocz w ciąży: 250–500 mg co 8 godzin lub 750 mg–1 g co 12 godzin, a w ciężkich zakażeniach 750 mg–1 g co 8 godzin,
  • w ostrym zapaleniu pęcherza moczowego można alternatywnie podać 3 g dwa razy na dobę przez jeden dzień,
  • ostre zapalenie ucha środkowego: 500 mg co 8 godzin lub 750 mg–1 g co 12 godzin, a w ciężkich zakażeniach 750 mg–1 g co 8 godzin przez 10 dni,
  • zapalenie migdałków i gardła, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc: 500 mg–1 g co 8 godzin,
  • dur brzuszny i dur rzekomy: 500 mg–2 g co 8 godzin,
  • zakażenia związane z protezowaniem stawów: 500 mg–1 g co 8 godzin,
  • zapobieganie zapaleniu wsierdzia: 2 g jednorazowo na 30–60 minut przed zabiegiem,
  • eradykacja H. pylori: 750 mg–1 g dwa razy na dobę przez 7 dni, razem z inhibitorem pompy protonowej i innym antybiotykiem,
  • choroba z Lyme, postać wczesna: 500 mg–1 g co 8 godzin (maksymalnie 4 g na dobę) przez 14 dni (10–21 dni); postać późna: 500 mg–2 g co 8 godzin (maksymalnie 6 g na dobę) przez 10–30 dni.

Dzieci o masie ciała poniżej 40 kg:

  • zapalenie zatok, ucha środkowego, płuc, pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ropień okołozębowy: 20–90 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych,
  • zapalenie migdałków i gardła: 40–90 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych,
  • dur brzuszny i dur rzekomy: 100 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach,
  • zapobieganie zapaleniu wsierdzia: 50 mg/kg mc. jednorazowo na 30–60 minut przed zabiegiem,
  • choroba z Lyme: 25–50 mg/kg mc./dobę (postać wczesna, 10–21 dni) lub 100 mg/kg mc./dobę (postać późna, 10–30 dni), w trzech dawkach.

Schemat dwa razy na dobę należy rozważać wyłącznie przy stosowaniu większych dawek z podanego zakresu.

U osób w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest konieczna. U bardzo małych dzieci w pierwszym tygodniu życia, w tym wcześniaków, leku nie podaje się częściej niż dwa razy na dobę z powodu niedojrzałości nerek.

Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek i wątroby

Zmiana schematu zależy od wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR). Powyżej 30 ml/min nie jest potrzebna. Przy GFR 10–30 ml/min dorośli i dzieci od 40 kg przyjmują nie więcej niż 500 mg dwukrotnie w ciągu doby, a przy GFR poniżej 10 ml/min nie więcej niż 500 mg dziennie. U dzieci lżejszych niż 40 kg odpowiednio 15 mg/kg mc. dwa razy lub raz na dobę, z limitem 500 mg na dawkę. Hemodializa usuwa amoksycylinę: dorośli i dzieci od 40 kg dostają 15 mg/kg mc. raz dziennie oraz dodatkowo tę samą dawkę przed zabiegiem i po nim, a przy dializie otrzewnowej obowiązuje limit 500 mg dziennie.

W zaburzeniach czynności wątroby dawkuje się ostrożnie i regularnie kontroluje wątrobę.

Co zrobić po pominięciu dawki Duomoxu?

Pominiętą dawkę należy przyjąć w chwili przypomnienia sobie o niej. Do kolejnej dawki trzeba odczekać około 4 godzin, a dawki podwójnej nie stosuje się w celu uzupełnienia pominiętej.

Jak długo stosować Duomox?

Duomox należy stosować tak długo, jak zaleci lekarz, także gdy objawy ustąpią wcześniej. Przerwanie leczenia może pozwolić części bakterii przeżyć i spowodować nawrót zakażenia. Czas terapii zależy od rodzaju zakażenia i reakcji na leczenie i powinien być możliwie jak najkrótszy.

Przeciwwskazania do stosowania Duomoxu

Duomoxu nie wolno stosować w dwóch sytuacjach:

  • przy nadwrażliwości na amoksycylinę, którąkolwiek penicylinę lub substancję pomocniczą,
  • po przebytej ciężkiej natychmiastowej reakcji nadwrażliwości (np. anafilaksji) na inny lek beta-laktamowy, czyli cefalosporynę, karbapenem lub monobaktam.

Ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania leku Duomox

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien zebrać wywiad dotyczący reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne leki beta-laktamowe. Ciężkie reakcje alergiczne, sporadycznie zakończone zgonem, są bardziej prawdopodobne u osób uczulonych na penicyliny i z chorobami atopowymi. Przy reakcji alergicznej leczenie przerywa się. Reakcje nadwrażliwości mogą prowadzić do zespołu Kounisa, czyli reakcji alergicznej mogącej przejść w zawał serca.

Obowiązują też następujące środki ostrożności:

  • Zapalenie jelit indukowane lekami (DIES), głównie u dzieci: przewlekłe wymioty 1–4 godziny po przyjęciu leku bez objawów skórnych i oddechowych, czasem z bólem brzucha, biegunką i niedociśnieniem.
  • Mononukleoza zakaźna: amoksycyliny unika się przy podejrzeniu tej choroby, ponieważ wiąże się z wysypkami odropodobnymi.
  • Reakcje skórne: uogólniony rumień z krostkami i gorączką na początku leczenia może być objawem AGEP. Wymaga to odstawienia leku i wyklucza dalsze jego podawanie.
  • Drgawki: ryzyko dotyczy osób z zaburzeniami nerek, przyjmujących duże dawki oraz z drgawkami lub padaczką w wywiadzie.
  • Reakcja Jarischa-Herxheimera w chorobie z Lyme: wynika z bakteriobójczego działania amoksycyliny na krętki Borrelia burgdorferi i zazwyczaj ustępuje samoistnie.
  • Biegunka w trakcie lub po antybiotyku: może oznaczać zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem. Przy rozpoznaniu takiego zapalenia lek odstawia się natychmiast, a leków hamujących perystaltykę jelit nie wolno stosować.
  • Długotrwałe stosowanie: może czasami powodować nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych. W czasie długotrwałego leczenia zaleca się też okresowe badania czynności nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.
  • Krystaluria: przy dużych dawkach zaleca się odpowiednie nawodnienie i diurezę, a u osób z cewnikiem w pęcherzu kontrolę jego drożności.

Wpływ na badania laboratoryjne

Duże stężenie amoksycyliny w moczu może dawać fałszywie dodatnie wyniki testów chemicznych, dlatego glukozę w moczu w trakcie leczenia oznacza się metodami enzymatycznymi z oksydazą glukozową. Amoksycylina może też zaburzać wynik testów na stężenie estriolu u kobiet w ciąży.

Interakcje Duomoxu z innymi lekami

Duomox wchodzi w interakcje z pięcioma grupami leków:

  • probenecyd: zmniejsza wydzielanie nerkowe amoksycyliny, przez co jej stężenie rośnie i długo się utrzymuje, dlatego nie zaleca się łączenia,
  • allopurynol: może zwiększać prawdopodobieństwo skórnych reakcji alergicznych,
  • tetracykliny i inne leki bakteriostatyczne: mogą wpływać na działanie bakteriobójcze amoksycyliny,
  • doustne leki przeciwzakrzepowe (acenokumarol, warfaryna): opisano wzrost INR, dlatego przy jednoczesnym stosowaniu kontroluje się czas protrombinowy lub INR, a dawkę leku przeciwzakrzepowego może być trzeba zmienić,
  • metotreksat: penicyliny mogą zmniejszać jego wydalanie i zwiększać toksyczność.

O wszystkich przyjmowanych lekach należy poinformować lekarza lub farmaceutę.

Duomox w ciąży i podczas karmienia piersią

W ciąży Duomox może być stosowany tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają ryzyko. Badania na zwierzętach nie wskazują na szkodliwy wpływ na reprodukcję, a ograniczone dane u kobiet w ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych. Wykazano, że amoksycylina przenika przez łożysko.

Amoksycylina przenika do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach. U karmionego piersią dziecka może to wywołać uczulenie, biegunkę i zakażenie grzybicze błon śluzowych, więc może być konieczne zaprzestanie karmienia. Lek można stosować w czasie karmienia po ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza. Brak danych o wpływie amoksycyliny na płodność u ludzi, a badania na zwierzętach nie wykazały takiego wpływu.

Czy Duomox wpływa na prowadzenie pojazdów?

Badań nad wpływem Duomoxu na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn nie przeprowadzono, a działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, zawroty głowy i drgawki, mogą pogarszać tę zdolność. Nie należy więc prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, chyba że pacjent czuje się dobrze.

Działania niepożądane Duomoxu

Działania niepożądane Duomoxu uporządkowano według częstości:

  • często: biegunka, nudności, wysypka skórna,
  • niezbyt często: wymioty, pokrzywka, świąd,
  • bardzo rzadko: kandydoza skóry i błon śluzowych, przemijające zmiany we krwi (leukopenia, w tym ciężka neutropenia i agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna), wydłużony czas krwawienia i czas protrombinowy, ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej, alergiczne zapalenia naczyń), hiperkinezja, zawroty głowy, drgawki, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem (w tym rzekomobłoniaste i krwotoczne), czarny włochaty język, powierzchniowe przebarwienie zębów, zapalenie wątroby i żółtaczka zastoinowa, niewielki wzrost AspAT i AlAT, ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, AGEP, DRESS), śródmiąższowe zapalenie nerek,
  • częstość nieznana: reakcja Jarischa-Herxheimera, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół Kounisa, zapalenie jelit indukowane lekami, nadwrażliwość na światło, linijna IgA dermatoza, krystaluria.

Częstości „często” i „niezbyt często” oszacowano na podstawie badań klinicznych z udziałem około 6000 dorosłych i dzieci. Przebarwienie zębów odnotowywano u dzieci, a dobra higiena jamy ustnej pomaga mu zapobiegać; zazwyczaj można je usunąć szczotkowaniem.

Przy objawach ciężkiej reakcji alergicznej, takich jak obrzęk twarzy, warg i języka lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Podejrzewane działania niepożądane można zgłaszać za pośrednictwem systemu Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych (smz.ezdrowie.gov.pl).

Przedawkowanie Duomoxu

Po zażyciu zbyt dużej dawki mogą wystąpić nudności, wymioty i biegunka oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub otrzymujących duże dawki mogą wystąpić także drgawki. Opisywano też tworzenie się kryształków amoksycyliny w moczu (krystalurię), w niektórych przypadkach prowadzące do niewydolności nerek. Objawy ze strony przewodu pokarmowego leczy się objawowo, pilnując nawodnienia i elektrolitów, a amoksycylinę można usunąć z krążenia hemodializą. Po przyjęciu większej dawki należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem i zabrać ze sobą lek.

Skład, opakowanie i przechowywanie Duomoxu

Tabletka Duomoxu zawiera 250 mg, 375 mg, 500 mg, 750 mg lub 1 g amoksycyliny w postaci amoksycyliny trójwodnej. Substancje pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna (E460), celuloza mikrokrystaliczna z karmelozą sodową (E466), krospowidon (E1202), wanilina, aromat cytrynowy, aromat mandarynkowy, sacharyna (E954) i stearynian magnezu (E470b). Tabletka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, więc lek uznaje się za wolny od sodu.

Opakowanie zawiera 20 tabletek w blistrach Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. Okres ważności wynosi 3 lata. Lek przechowuje się w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, w oryginalnym opakowaniu i opakowaniu zewnętrznym. Podmiotem odpowiedzialnym jest CHEPLAPHARM Arzneimittel GmbH.

Jakie są zamienniki Duomoxu?

Zamiennik to produkt leczniczy z tą samą substancją czynną, w tej samej dawce i o tej samej postaci. W Rejestrze Produktów Leczniczych (stan na 13 listopada 2026 r.) takie same substancja, moc i postać występują m.in. w preparatach: Amoxicillin Aurovitas. O zamianie leku decyduje lekarz lub farmaceuta; nie należy zmieniać preparatu samodzielnie.

Ile kosztuje Duomox i jaka jest refundacja?

Duomox nie znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 października 2026), dlatego jest lekiem pełnopłatnym: pacjent pokrywa całą cenę. Cena zależy od apteki, mocy i wielkości opakowania, dlatego aktualną kwotę najlepiej sprawdzić w aptece.

Najczęstsze pytania o Duomox (FAQ)

Ulotka nie podaje, po jakim czasie należy spodziewać się poprawy. Amoksycylina osiąga maksymalne stężenie we krwi po około 1 godzinie, ale poprawa samopoczucia zwykle następuje później. Jeśli objawy się nie zmniejszają, trzeba skontaktować się z lekarzem.
Tylko wtedy, gdy kaszel jest objawem zakażenia bakteryjnego wrażliwego na amoksycylinę, np. zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli lub pozaszpitalnego zapalenia płuc. W zakażeniach wirusowych lek jest nieskuteczny.
Tak, ale tylko w wybranych wskazaniach: u dorosłych i dzieci od 40 kg 1 g co 8 godzin przewidziano m.in. w ciężkich zakażeniach, zapaleniu migdałków i gardła, zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz zapaleniu płuc, a schemat ustala lekarz.
Tak, ale tylko w ostrym bakteryjnym zapaleniu zatok wywołanym przez bakterie wrażliwe na amoksycylinę, a nie w wirusowym.
Nie, takich zakażeń nie ma wśród wskazań Duomoxu (obejmują one m.in. zatoki, ucho środkowe, gardło, drogi moczowe i płuca), więc o doborze antybiotyku decyduje lekarz.

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.

Potrzebujesz Duomox?
Rozpocznij konsultację

Podobne leki

Augmentin
Amoclan
Amoksiklav