Dipper-Mono

Dostępność	na receptę
Wskazania	leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych; leczenie nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do poniżej 18 lat; leczenie dorosłych pacjentów w stabilnym stanie klinicznym z objawową niewydolnością serca lub bezobjawową niewydolnością skurczową lewej komory serca po świeżo przebytym (od 12 godzin do 10 dni) zawale mięśnia sercowego
Postać	tabletki powlekane
Dawka	80 mg, 160 mg
Substancja czynna	Valsartanum (walsartan)
Ulotka do pobrania	Dipper-Mono - ulotka

Na co stosuje się lek Dipper Mono?

Lek Dipper Mono stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Wskazaniem do jego przyjmowania jest terapia nadciśnienia tętniczego u pacjentów dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do poniżej 18 lat.

Preparat jest również wykorzystywany w leczeniu dorosłych pacjentów w stabilnym stanie klinicznym po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego (od 12 godzin do 10 dni) — zarówno z objawową niewydolnością serca, jak i bezobjawową niewydolnością skurczową lewej komory. Innym wskazaniem jest leczenie objawowej niewydolności serca u dorosłych — gdy inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) nie są tolerowane, lub jako terapia dodana do inhibitorów ACE u pacjentów nietolerujących leków beta-adrenolitycznych, gdy nie można zastosować antagonistów receptorów dla mineralokortykosteroidów. O zastosowaniu leku Dipper Mono w konkretnym przypadku klinicznym zawsze decyduje lekarz na podstawie stanu zdrowia pacjenta.

Jak działa Dipper Mono i czy obniża ciśnienie?

Tak, głównym efektem terapeutycznym leku Dipper Mono jest obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Działanie preparatu opiera się na właściwościach jego substancji czynnej — walsartanu.

Walsartan należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II. Działa wybiórczo na podtyp receptora AT1, który jest odpowiedzialny za zwężanie naczyń krwionośnych i wzrost ciśnienia tętniczego. Blokując ten receptor, walsartan powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia. W przeciwieństwie do inhibitorów ACE, walsartan nie hamuje kininazy II — enzymu rozkładającego bradykininę — dzięki czemu ryzyko wystąpienia suchego kaszlu jest znacznie mniejsze.

Działanie przeciwnadciśnieniowe występuje zazwyczaj w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia, natomiast pełny efekt terapeutyczny uzyskuje się po około 4 tygodniach regularnego stosowania.

Jaki jest skład leku Dipper Mono?

Substancją czynną leku Dipper Mono jest walsartan (valsartanum). Preparat występuje w dawkach 80 mg i 160 mg, co pozwala lekarzowi dobrać odpowiednią siłę leczenia do potrzeb pacjenta.

Ze względu na zawartość walsartanu stosowanie leku jest przeciwwskazane w niektórych sytuacjach klinicznych, takich jak ciąża po 3. miesiącu czy ciężka choroba wątroby. Należy również poinformować lekarza o współistniejącej cukrzycy lub zaburzeniach czynności nerek, szczególnie jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie aliskiren.

Poza substancją czynną lek zawiera substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy zapoznać się z jego pełnym składem, aby wykluczyć ewentualną alergię na którykolwiek składnik. Pełna lista substancji pomocniczych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania leku.

Jakie są możliwe działania niepożądane leku Dipper Mono?

Stosowanie leku Dipper Mono może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, choć nie u każdego pacjenta one wystąpią.

Objawy wymagające natychmiastowej pomocy medycznej: Obrzęk naczynioruchowy (szczególna reakcja alergiczna): obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub połykaniu, pokrzywka, świąd. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

• Zawroty głowy (w tym przy zmianie pozycji ciała)
• Niedociśnienie tętnicze — z objawami takimi jak zawroty głowy i omdlenie przy wstawaniu
• Zaburzenia czynności nerek

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

• Obrzęk naczynioruchowy
• Nagła utrata przytomności (omdlenie)
• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (ostra niewydolność nerek)
• Hiperkaliemia — kurcze mięśni, zaburzenia rytmu serca
• Objawy niewydolności serca: duszność, trudności z oddychaniem w pozycji leżącej, obrzęk stóp lub nóg
• Ból głowy
• Kaszel
• Ból brzucha
• Nudności
• Biegunka
• Uczucie zmęczenia, osłabienie (astenia)

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• Obrzęk naczynioruchowy jelit — ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka

Działania niepożądane o nieznanej częstości:

• Pęcherze na skórze (pęcherzowe zapalenie skóry)
• Choroba posurowicza — wysypka, świąd, pokrzywka, gorączka, obrzęk i ból stawów, ból mięśni, obrzęk węzłów chłonnych, objawy grypopodobne
• Zapalenie naczyń krwionośnych — purpurowo-czerwone plamy, gorączka, świąd
• Małopłytkowość — nietypowe krwawienia lub wybroczyny
• Ból mięśni (mialgia)
• Neutropenia — gorączka, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej
• Niedokrwistość (zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu)
• Hiperkaliemia — zwiększone stężenie potasu we krwi
• Zwiększone wartości wskaźników czynności wątroby, w tym stężenia bilirubiny
• Zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi i kreatyniny w surowicy
• Hiponatremia — małe stężenie sodu we krwi

W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Częstość występowania niektórych działań niepożądanych może się różnić w zależności od leczonego schorzenia. Na przykład zawroty głowy i zaburzenia czynności nerek obserwowano rzadziej u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym niż u pacjentów z niewydolnością serca lub po zawale serca. Działania niepożądane obserwowane u dzieci i młodzieży są podobne do tych, które występują u pacjentów dorosłych.

Jak prawidłowo dawkować i przyjmować Dipper Mono?

Lek Dipper Mono przeznaczony jest do podania doustnego. Tabletki należy połykać, popijając wodą. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, codziennie o tej samej porze.

Dorośli — nadciśnienie tętnicze: Zalecana dawka początkowa wynosi 80 mg raz na dobę. U pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedniej kontroli ciśnienia, dawkę można zwiększyć do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg raz na dobę.

Dorośli — stan po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego: Leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 20 mg dwa razy na dobę. Dawkę stopniowo zwiększa się przez kilka tygodni do maksymalnej dawki 160 mg dwa razy na dobę, w zależności od tolerancji pacjenta. Maksymalna dawka docelowa wynosi 160 mg dwa razy na dobę.

Dorośli — objawowa niewydolność serca: Leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 40 mg dwa razy na dobę. Dawkę stopniowo zwiększa się przez kilka tygodni do maksymalnej dawki 160 mg dwa razy na dobę, w zależności od tolerancji pacjenta.

Dzieci i młodzież (6 do poniżej 18 lat) — nadciśnienie tętnicze:

• Masa ciała poniżej 35 kg: zalecana dawka 40 mg raz na dobę
• Masa ciała 35 kg i powyżej: dawka początkowa 80 mg raz na dobę, można zwiększyć do 160 mg, maksymalnie do 320 mg

W przypadku dzieci, które nie mogą połykać tabletek, zaleca się stosowanie walsartanu w postaci roztworu doustnego.

Pacjenci w podeszłym wieku: Modyfikacja dawki nie jest konieczna.

Nie należy samodzielnie modyfikować przepisanej dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

W leczeniu stanu po zawale serca ulotka wskazuje dawkę 20 mg uzyskiwaną przez podział tabletki 40 mg — tabletka w mocy 40 mg nie jest dostępna w produkcie Dipper-Mono (dostępne moce: 80 mg i 160 mg); instrukcja podziału jest niewykonalna dla tego produktu. Należy pamiętać, że lek Dipper Mono nie jest dostępny w postaci roztworu doustnego. Jeśli konieczne jest zastosowanie takiej formy leku u dziecka, należy poszukać innego preparatu z walsartanem.

Kiedy nie należy stosować leku Dipper Mono?

Leku Dipper Mono nie należy stosować w przypadku:

• Nadwrażliwości na walsartan lub którykolwiek z pozostałych składników leku
• Ciężkich zaburzeń czynności wątroby, marskości wątroby lub zastoju żółci
• Ciąży po 3. miesiącu (drugi i trzeci trymestr) — w pierwszym trymestrze stosowanie leku również nie jest zalecane
• Jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m²)

Ostateczną decyzję o możliwości bezpiecznego zastosowania leku podejmuje lekarz.

Jakie są ostrzeżenia i środki ostrożności przy stosowaniu Dipper Mono?

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dipper Mono należy poinformować lekarza, jeśli:

• Pacjent ma chorobę wątroby
• Pacjent ma ciężką chorobę nerek lub jest poddawany dializie
• Pacjent ma zwężenie tętnicy nerkowej
• Pacjent przebył niedawno przeszczepienie nerki
• Pacjent ma ciężką chorobę serca inną niż niewydolność serca lub zawał
• Pacjent stracił dużą ilość płynów na skutek biegunki lub wymiotów (odwodnienie)
• Pacjent przyjmuje leki zwiększające stężenie potasu we krwi
• Pacjent ma hiperaldosteronizm

Nie zaleca się podwójnej blokady układu renina–angiotensyna–aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE lub aliskirenem z powodu zwiększonego ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.

W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (obrzęk twarzy, języka) należy natychmiast przerwać stosowanie leku i nigdy więcej go nie stosować.

Lekarz może regularnie kontrolować czynność nerek, ciśnienie tętnicze i stężenie elektrolitów (np. potasu) we krwi — zwłaszcza u pacjentów po zawale serca lub z niewydolnością serca.

Należy poinformować lekarza, jeśli kiedykolwiek w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy (obrzęk języka i twarzy) podczas stosowania innych leków, w tym inhibitorów ACE. Nie wolno samodzielnie przerywać leczenia, ponieważ może to spowodować zaostrzenie choroby. U dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, które przyjmują Dipper Mono razem z innymi lekami hamującymi układ renina-angiotensyna-aldosteron, lekarz może zalecić regularne kontrolowanie czynności nerek i stężenia potasu we krwi. W przypadku wystąpienia bólu brzucha, nudności, wymiotów lub biegunki w trakcie leczenia, należy omówić to z lekarzem.

Czy Dipper Mono wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Tak, Dipper Mono może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych aktualnie preparatach, w tym lekach bez recepty i suplementach diety.

Szczególnie istotne interakcje dotyczą:

• Innych leków obniżających ciśnienie tętnicze — zwłaszcza leków moczopędnych, inhibitorów ACE (np. enalaprylu, lizynoprilu) oraz aliskirenu. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek
• Leków zwiększających stężenie potasu — suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, eplerenon) oraz heparyna — ryzyko hiperkaliemii
• Niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) — w tym wybiórczych inhibitorów COX-2 oraz kwasu acetylosalicylowego w dawce powyżej 3 g/dobę — ryzyko pogorszenia czynności nerek i osłabienia działania walsartanu
• Ryfampicyny, cyklosporyny, rytonawiru — mogą nasilać działanie walsartanu
• Litu — ryzyko zwiększenia toksyczności litu
• Potrójnego skojarzenia inhibitorów ACE z beta-blokerami lub antagonistami receptorów mineralokortykosteroidowych (np. spironolakton, eplerenon) w leczeniu niewydolności serca — nie jest zalecane

Czy można stosować Dipper Mono w ciąży i podczas karmienia piersią?

Ciąża: W pierwszym trymestrze ciąży stosowanie leku Dipper Mono nie jest zalecane. Po 3. miesiącu ciąży (drugi i trzeci trymestr) stosowanie jest przeciwwskazane, gdyż może poważnie zaszkodzić dziecku. Kobiety planujące ciążę powinny zmienić leczenie na alternatywne. Pacjentki, które zaszły w ciążę w trakcie terapii, muszą niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Karmienie piersią: Stosowanie leku Dipper Mono nie jest zalecane w okresie karmienia piersią. Lekarz może wybrać inny, odpowiedni lek, zwłaszcza w przypadku karmienia noworodka lub wcześniaka.

Refundacja i poziom odpłatności

Lek Dipper Mono jest objęty refundacją. Poziom odpłatności dla pacjenta wynosi 30% we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach.

Lek jest również dostępny bezpłatnie (do limitu finansowania) dla pacjentów, którzy spełniają określone kryteria: * Seniorzy 65+: we wskazaniach objętych refundacją. * Dzieci i młodzież do 18. roku życia: we wskazaniach objętych refundacją.

Wysokość dopłaty pacjenta przy odpłatności 30% wynosi np. ok. 6,99 zł za opakowanie 56 tabletek w dawce 80 mg.

Dostępność

Lek Dipper Mono jest produktem leczniczym wydawanym wyłącznie z apteki na podstawie ważnej recepty lekarskiej (kategoria dostępności Rx).

Czym Dipper Mono różni się od leku Dipperam?

Dipper Mono różni się od leku Dipperam przede wszystkim składem substancji czynnych. Dipper Mono jest preparatem jednoskładnikowym zawierającym wyłącznie walsartan.

Dipperam jest natomiast lekiem złożonym, w którego składzie znajduje się więcej niż jedna substancja czynna, co determinuje jego odmienne działanie i zastosowanie. W razie jakichkolwiek wątpliwości co do nazwy lub składu przepisanego leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jak wygląda lek Dipper Mono i jakie są dostępne opakowania?

Tabletki Dipper Mono 80 mg są jasnoczerwone, okrągłe, o średnicy około 8,2 mm, ze ściętymi krawędziami. Po jednej stronie tabletki znajduje się linia podziału z wytłoczonym symbolem „D" po jednej jej stronie i „V" po drugiej, a na odwrocie symbol „NVR".

Tabletki Dipper Mono 160 mg są szaropomarańczowe, owalne, lekko wypukłe, o wymiarach około 14,2 mm × 5,7 mm. Po jednej stronie tabletki widnieje linia podziału z symbolem „DX" po obu jej stronach, a na odwrocie symbol „NVR".

Linia podziału na tabletce ułatwia wyłącznie jej rozkruszenie w celu łatwiejszego połknięcia — nie służy do podziału na równe dawki. Dostępne moce produktu (80 mg i 160 mg) wykluczają uzyskanie niższych dawek przez podział tabletek Dipper-Mono.

Lek jest dostępny w opakowaniach zawierających 14, 28, 30, 56, 60 lub 98 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Jak prawidłowo przechowywać lek Dipper Mono?

Lek Dipper Mono należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Termin ważności wynosi 3 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu zewnętrznym oraz blistrze.

Nie należy stosować leku, jeśli opakowanie jest uszkodzone lub nosi ślady naruszenia. Zużytych leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak je usunąć w sposób bezpieczny dla środowiska.

Kto jest producentem i podmiotem odpowiedzialnym dla Dipper Mono?

Podmiotem odpowiedzialnym jest Sandoz GmbH, Biochemiestrasse 10, 6250 Kundl, Austria.

Lek jest wytwarzany przez kilka wytwórni, m.in.:

• Lek Pharmaceuticals d.d., Verovškova 57, 1526 Ljubljana, Słowenia
• Lek Pharmaceuticals d.d., Trimlini 2D, 9220 Lendava, Słowenia
• Lek S.A., ul. Domaniewska 50 C, 02-672 Warszawa, Polska
• Lek S.A., ul. Podlipie 16, 95-010 Stryków, Polska
• Salutas Pharma GmbH, Otto-von-Guericke-Allee 1, 39179 Barleben, Niemcy
• Novartis Farmacéutica S.A., Gran Vía de les Corts Catalanes, 764, 08013 Barcelona, Hiszpania
• Novartis Farma S.p.A., Via Provinciale Schito 131, 80058 Torre Annunziata (NA), Włochy

Czy Dipper Mono jest dostępny na receptę?

Dipper Mono jest lekiem wydawanym wyłącznie na podstawie ważnej recepty lekarskiej (kategoria Rx). Nie można go kupić w aptece bez zlecenia wystawionego przez lekarza.

Decyzję o konieczności zastosowania leku i jego przepisaniu zawsze podejmuje lekarz po przeprowadzeniu wywiadu medycznego oraz ocenie stanu zdrowia pacjenta, w tym wyników pomiarów ciśnienia tętniczego.

Czy można pić alkohol podczas stosowania Dipper Mono?

Ulotka leku Dipper Mono nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących spożywania alkoholu w trakcie terapii. Ponieważ alkohol może nasilać działanie leków obniżających ciśnienie tętnicze, wszelkie wątpliwości dotyczące łączenia terapii z alkoholem należy skonsultować z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Szczególna ostrożność wymagana jest u pacjentów z chorobą wątroby lub ciężką chorobą nerek. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza innych preparatach zmniejszających ciśnienie tętnicze i suplementach zwiększających stężenie potasu we krwi.

Czy po zażyciu Dipper Mono można prowadzić pojazdy?

Stosowanie leku Dipper Mono może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Preparat może wywoływać zawroty głowy lub uczucie znużenia, które zaburzają koncentrację oraz szybkość reakcji.

Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza na początku terapii. Przed podjęciem decyzji o prowadzeniu samochodu lub obsługiwaniu urządzeń mechanicznych pacjent powinien upewnić się, jak jego organizm reaguje na lek. W przypadku wystąpienia objawów utrudniających koncentrację należy powstrzymać się od tych czynności i skonsultować się z lekarzem.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Dipper Mono?

Przedawkowanie leku Dipper Mono może powodować znaczne niedociśnienie tętnicze, które może prowadzić do zaburzeń świadomości, zapaści krążeniowej i wstrząsu. W razie wystąpienia ciężkich zawrotów głowy lub omdlenia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i położyć się.

Aby uniknąć ryzyka przedawkowania, kluczowe jest ścisłe przestrzeganie dawkowania ustalonego przez lekarza:

• Nadciśnienie tętnicze u dorosłych: dawka początkowa 80 mg raz na dobę, maksymalna 320 mg raz na dobę
• Stan po zawale serca: leczenie od 20 mg dwa razy na dobę, stopniowe zwiększanie do maksymalnie 160 mg dwa razy na dobę
• Niewydolność serca: leczenie od 40 mg dwa razy na dobę, stopniowe zwiększanie do maksymalnie 160 mg dwa razy na dobę

W przypadku omyłkowego przyjęcia zbyt dużej dawki należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub szpitalem.

Co zrobić, jeśli zapomniano przyjąć dawkę Dipper Mono?

W razie pominięcia dawki leku należy przyjąć ją możliwie szybko po przypomnieniu. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę i przyjąć kolejną o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Jakie są zamienniki Dipper Mono?

O wyborze konkretnego preparatu, w tym Dipper Mono lub jego ewentualnych zamienników, zawsze decyduje lekarz na podstawie stanu zdrowia i wskazań medycznych pacjenta. Walsartan należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II (tzw. sartanów) — inne preparaty z tej grupy mogą stanowić alternatywę terapeutyczną, jednak decyzję o zamianie podejmuje wyłącznie lekarz prowadzący lub farmaceuta.

Substancje pomocnicze

Pełen skład substancji pomocniczych leku Dipper Mono to: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 8000, żelaza tlenek czerwony (E172), żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czarny (E172).

Najczęstsze pytania o Dipper Mono (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.