Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w leczeniu dużych epizodów depresji, a jego działanie polega na wpływie na substancje chemiczne w mózgu – noradrenalinę i dopaminę.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie dużych epizodów depresji |
| Postać | Tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu |
| Dawka | 150 mg, 300 mg |
| Substancja czynna | Bupropioni hydrochloridum (chlorowodorek bupropionu) |
| Ulotka do pobrania | Wellbutrin XR - ulotka |
Lek Wellbutrin XR stosuje się w leczeniu epizodów dużej depresji u osób dorosłych. Nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. O wdrożeniu leczenia decyduje lekarz.
Bupropion jest selektywnym inhibitorem neuronalnego wychwytu zwrotnego amin katecholowych, czyli noradrenaliny i dopaminy. Mechanizm, w jaki działa przeciwdepresyjnie, nie jest znany. Wydaje się, że odbywa się to przez mechanizm noradrenergiczny i (lub) dopaminergiczny.
Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia na bupropion lub którykolwiek ze składników preparatu oraz przy jednoczesnym przyjmowaniu innych leków zawierających bupropion. Przeciwwskazaniem są też napady drgawkowe, zarówno obecnie, jak i w przeszłości, oraz guz mózgu.
Lek jest przeciwwskazany u osób, u których występują lub występowały zaburzenia odżywiania, takie jak bulimia lub jadłowstręt psychiczny, oraz u pacjentów z ciężką marskością wątroby. Nie stosuje się go także u osób, u których nagłe odstawienie alkoholu lub leków uspokajających (w tym benzodiazepin) wiąże się z ryzykiem napadów drgawkowych.
Przeciwwskazane jest jednoczesne przyjmowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO). Po zakończeniu leczenia nieodwracalnymi inhibitorami MAO należy odczekać co najmniej 14 dni, a po odwracalnych inhibitorach MAO wystarczy przerwa 24 godzin.
Lek może wywoływać napady drgawkowe u około 1 na 1000 pacjentów, częściej w grupach zwiększonego ryzyka, np. u osób regularnie pijących duże ilości alkoholu, z cukrzycą leczoną insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi albo z poważnym urazem głowy w przeszłości. W razie napadu drgawkowego należy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Bupropion może wywołać objawy psychotyczne i maniakalne, głównie u pacjentów z chorobą psychiczną w wywiadzie, a u osób z ryzykiem zaburzeń dwubiegunowych epizod tej choroby. U pacjentów z chorobami wątroby lub nerek częściej mogą wystąpić działania niepożądane, dlatego lekarz może zalecić ścisłą kontrolę terapii.
Lek może ujawnić zespół Brugadów, rzadką, uwarunkowaną genetycznie chorobę wpływającą na rytm serca. Należy poinformować lekarza o zespole Brugadów oraz o zatrzymaniu akcji serca lub nagłej śmierci w rodzinie.
Wellbutrin XR nie jest zalecany do leczenia dzieci w wieku poniżej 18 lat. U osób w tym wieku leczonych lekami przeciwdepresyjnymi istnieje zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych.
U pacjentów z depresją mogą występować myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie. Mogą one nasilić się na początku przyjmowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ zaczynają one działać dopiero po pewnym czasie, zwykle po około dwóch tygodniach, a czasem później. Ryzyko jest większe u osób, które miały wcześniej takie myśli, oraz u młodych dorosłych poniżej 25. roku życia.
W razie takich myśli należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może być poinformowanie bliskiej osoby o depresji i poproszenie jej o zwrócenie uwagi na pogorszenie nastroju lub niepokojące zmiany w zachowaniu.
Leku nie wolno łączyć z inhibitorami MAO (patrz: przeciwwskazania). Lekarz powinien znać wszystkie leki przyjmowane obecnie lub ostatnio, także bez recepty, ziołowe i witaminy.
Ryzyko napadów drgawkowych rośnie przy jednoczesnym stosowaniu m.in. innych leków przeciwdepresyjnych i przeciwpsychotycznych, teofiliny, tramadolu, leków uspokajających, przeciwmalarycznych (meflokina, chlorokina), leków pobudzających lub regulujących masę ciała i apetyt, steroidów, chinolonów, niektórych leków przeciwhistaminowych o działaniu uspokajającym oraz leków przeciwcukrzycowych.
Połączenie z innymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. paroksetyną, citalopramem, escitalopramem, fluoksetyną, wenlafaksyną) może wywołać zespół serotoninowy, stan potencjalnie zagrażający życiu. Zwiększone ryzyko działań niepożądanych dotyczy też leków stosowanych w chorobie Parkinsona (lewodopa, amantadyna, orfenadryna), cyklofosfamidu, ifosfamidu, tyklopidyny, klopidogrelu, metoprololu, propafenonu, flekainidu oraz plastrów nikotynowych.
Karbamazepina, fenytoina i kwas walproinowy wpływają na metabolizm bupropionu. Rytonawir i efawirenz (leki stosowane w zakażeniu HIV) mogą zmniejszać skuteczność Wellbutrinu XR; dawki nie wolno zwiększać bez zalecenia lekarza. Bupropion może z kolei zmniejszać skuteczność tamoksyfenu oraz stężenie digoksyny, więc lekarz może rozważyć zmianę leczenia lub dawki digoksyny.
Alkohol może wpływać na działanie leku, a ich jednoczesne przyjęcie może, choć rzadko, powodować nerwowość lub zmieniać stan psychiczny. Niektórzy pacjenci stają się bardziej wrażliwi na alkohol podczas leczenia, a lekarz może zalecić rezygnację z picia lub znaczne ograniczenie jego spożycia.
Osoby pijące obecnie duże ilości alkoholu nie powinny nagle przestawać pić, ponieważ może to wywołać napad drgawkowy. Kwestię alkoholu należy omówić z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Zalecana dawka początkowa dla dorosłych to 150 mg raz na dobę, przyjmowana rano, z posiłkiem lub bez posiłku. Między kolejnymi dawkami należy zachować co najmniej 24 godziny, a leku nie przyjmuje się częściej niż raz na dobę. Przyjmowanie rano zmniejsza ryzyko bezsenności.
Jeżeli po 4 tygodniach leczenia nie widać poprawy, lekarz może zwiększyć dawkę do 300 mg raz na dobę. U pacjentów z chorą wątrobą lub nerkami lekarz może zalecić pozostanie przy 150 mg raz na dobę.
Tabletki należy połykać w całości, nie wolno ich żuć, rozkruszać ani dzielić. Zbyt szybkie uwolnienie leku grozi przedawkowaniem i może zwiększyć ryzyko działań niepożądanych, w tym napadów drgawkowych. Pusta otoczka tabletki może być widoczna w stolcu, ponieważ nie ulega wchłonięciu.
U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się takie same dawki jak u dorosłych, choć nie można wykluczyć większej wrażliwości u niektórych z nich.
W razie pominięcia dawki należy odczekać i przyjąć kolejną o zwykłej porze. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej.
Działanie leku obserwowano po 14 dniach od rozpoczęcia leczenia, ale pełny efekt przeciwdepresyjny może pojawić się dopiero po kilku tygodniach, a według ulotki nawet po kilku miesiącach. Pacjentów z depresją leczy się co najmniej 6 miesięcy, a o czasie trwania terapii decyduje lekarz wspólnie z pacjentem. Nawet po poprawie lekarz może zalecić dalsze przyjmowanie leku, aby zapobiec nawrotowi depresji.
Nie wolno przerywać leczenia ani zmniejszać dawki bez uzgodnienia z lekarzem. W badaniach klinicznych nie stwierdzano objawów odstawienia, jednak nie można wykluczyć efektu z odbicia lub reakcji odstawienia, dlatego lekarz powinien rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki.
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób) występują trudności w zasypianiu, ból głowy, suchość w jamie ustnej oraz nudności i wymioty.
Często (u nie więcej niż 1 na 10 osób) zgłaszano m.in. gorączkę, zawroty głowy, świąd, pocenie się, wysypkę, dreszcze, drżenia, osłabienie, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, lęk, pobudzenie, ból brzucha, zaparcia, zmianę odczuwania smaku, utratę apetytu, zwiększenie ciśnienia krwi (czasami znaczne), zaczerwienienie twarzy, szumy uszne i zaburzenia widzenia. Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 osób) występują uczucie depresji, dezorientacja, trudności z koncentracją, przyspieszenie akcji serca i utrata masy ciała.
Napady drgawkowe zgłaszano rzadko (u nie więcej niż 1 na 1000 osób). Bardzo rzadko (u nie więcej niż 1 na 10 000 osób) mogą pojawić się m.in. kołatanie serca, omdlenia, drgania i sztywność mięśni, problemy z koordynacją, agresywność, omamy, urojenia, żółtaczka, ciężkie reakcje skórne i łysienie. Z nieznaną częstością odnotowano m.in. myśli samobójcze, psychozę, napady lęku panicznego, zmiany w obrazie krwi (niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię), hiponatremię, toczniową wysypkę skórną i ostrą uogólnioną osutkę krostkową.
Objawy reakcji alergicznej (wysypka, pokrzywka, świsty lub trudności z oddychaniem, obrzęk powiek, ust lub języka, zapaść) lub napad drgawkowy wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem i zaprzestania przyjmowania leku.
Lek może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, czasami znaczny, zarówno u pacjentów z nadciśnieniem w wywiadzie, jak i bez niego. Zaleca się monitorowanie ciśnienia podczas leczenia, zwłaszcza u osób z wcześniejszym nadciśnieniem.
U pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi doświadczenie ze stosowaniem leku jest ograniczone i należy zachować ostrożność; o chorobach serca trzeba poinformować lekarza.
Przedawkowanie może wywołać napady drgawkowe, senność, utratę przytomności oraz zmiany w zapisie EKG (zaburzenia przewodzenia i rytmu serca, tachykardię). Zgłaszano rzadkie przypadki zgonów po dawkach dużo większych od zalecanych. Nie jest znane swoiste antidotum.
W razie przyjęcia zbyt dużej dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się na najbliższy szpitalny oddział ratunkowy. Zalecana jest hospitalizacja i kontrola EKG oraz czynności życiowych.
Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że stan kliniczny pacjentki tego wymaga i nie ma innej metody leczenia. Niektóre, ale nie wszystkie, badania wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych, szczególnie wad serca, u dzieci matek stosujących bupropion; nie wiadomo, czy było to spowodowane tym lekiem.
Bupropion i jego czynne metabolity przenikają do mleka matki. Decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub leczenia podejmuje się, uwzględniając korzyści dla dziecka z karmienia i korzyści dla matki z leczenia.
Jeżeli lek powoduje zawroty głowy lub uczucie pustki w głowie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Tak. Z powodu budowy podobnej do amfetaminy bupropion wpływa na wyniki niektórych szybkich testów moczu na obecność narkotyków i może dawać wyniki fałszywie dodatnie, zwłaszcza dla pochodnych amfetaminy. Wynik dodatni powinien zostać potwierdzony bardziej swoistą metodą, a osoba badana powinna poinformować o przyjmowaniu leku.
Działania niepożądane można zgłaszać lekarzowi lub farmaceucie, a także bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (strona: https://smz.ezdrowie.gov.pl) lub podmiotowi odpowiedzialnemu. Zgłoszenia pomagają gromadzić informacje o bezpieczeństwie leku.
Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed wilgocią i światłem, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Butelka zawiera pochłaniacz wilgoci z węglem drzewnym i żelem krzemionkowym, który należy pozostawić w butelce i którego nie wolno połykać.
Termin ważności produktu wynosi 2 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu po EXP; oznacza on ostatni dzień podanego miesiąca.
Wybór ewentualnego innego leku przeciwdepresyjnego należy do lekarza. W przypadku zmiany z tabletek bupropionu o przedłużonym uwalnianiu przyjmowanych dwa razy na dobę (Wellbutrin SR) na Wellbutrin XR należy w miarę możliwości zachować taką samą całkowitą dawkę dobową.
Wellbutrin XR jest wydawany wyłącznie na receptę (kategoria dostępności Rx). Tabletki 150 mg i 300 mg są dostępne w białych polietylenowych butelkach po 7, 30, 90 lub 90 (3x30) tabletek; nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Wellbutrin XR należy do grupy leków przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX12).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.