Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w leczeniu zaburzeń wzwodu u dorosłych mężczyzn, czyli niemożności uzyskania lub utrzymania erekcji prącia wystarczającej do odbycia stosunku płciowego.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie zaburzeń wzwodu u dorosłych mężczyzn, czyli impotencji definiowanej jako niemożność uzyskania lub utrzymania erekcji prącia wystarczającej do odbycia stosunku płciowego |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 50 mg, 100 mg |
| Substancja czynna | Sildenafilum (syldenafil) |
| Ulotka do pobrania | Sildenafil PPH - ulotka |
Sildenafil PPH jest wskazany do stosowania u dorosłych mężczyzn z zaburzeniami erekcji, czyli niezdolnością uzyskania lub utrzymania erekcji prącia wystarczającej do odbycia stosunku płciowego. Do skutecznego działania leku niezbędna jest stymulacja seksualna.
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien zebrać wywiad i zbadać pacjenta, aby rozpoznać zaburzenie erekcji i określić jego przyczyny. Zalecana jest też ocena stanu układu sercowo-naczyniowego, ponieważ z aktywnością seksualną wiąże się ryzyko dla układu krążenia.
Leku nie wolno stosować w przypadku:
Ostrożność jest potrzebna u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia (np. choroba Peyroniego) oraz z chorobami predysponującymi do priapizmu, czyli przedłużonej erekcji: niedokrwistością sierpowatokrwinkową, szpiczakiem mnogim lub białaczką. U pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub czynną chorobą wrzodową nie ma danych o bezpieczeństwie, dlatego lek stosuje się u nich tylko po rozważeniu korzyści i zagrożeń.
Syldenafil powoduje niewielkie, przemijające obniżenie ciśnienia krwi, więc lekarz ocenia, czy pacjent może być podatny na działanie rozszerzające naczynia. Dotyczy to zwłaszcza chorych z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory serca (np. zwężenie ujścia aorty) oraz z zanikiem wielonarządowym. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano ciężkie zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym zawał serca i nagłą śmierć sercową, głównie u osób z czynnikami ryzyka chorób serca.
W razie nagłych zaburzeń widzenia należy przerwać przyjmowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Lek nie jest wskazany dla osób w wieku poniżej 18 lat ani dla kobiet.
Azotany, leki uwalniające tlenek azotu i riocyguat są przeciwwskazane, ponieważ może dojść do niebezpiecznego spadku ciśnienia. Nie zaleca się łączenia syldenafilu z innymi inhibitorami PDE5, z syldenafilem stosowanym w nadciśnieniu płucnym ani z innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji. Nie zaleca się też jednoczesnego stosowania z rytonawirem.
Przy innych inhibitorach CYP3A4 (w tym inhibitorach proteazy stosowanych w zakażeniu HIV) lekarz rozważa dawkę początkową 25 mg. U pacjentów przyjmujących leki alfa-adrenolityczne, np. z powodu nadciśnienia lub rozrostu prostaty, możliwe są zawroty głowy związane ze spadkiem ciśnienia przy wstawaniu, najczęściej w ciągu 4 godzin od przyjęcia leku. Stan takiego pacjenta powinien być ustabilizowany przed rozpoczęciem leczenia, a lekarz może rozpocząć od 25 mg. O przyjmowaniu sakubitrylu z walsartanem należy poinformować lekarza lub farmaceutę.
Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego, ale obfity posiłek może wydłużyć czas do rozpoczęcia działania. Sok grejpfrutowy, słaby inhibitor CYP3A4, może nieznacznie zwiększać stężenie syldenafilu we krwi.
Po spożyciu alkoholu zdolność do uzyskania erekcji może być czasowo zaburzona, dlatego przed zażyciem leku nie należy pić znacznych ilości alkoholu. W badaniu na zdrowych ochotnikach syldenafil 50 mg nie nasilał działania alkoholu obniżającego ciśnienie krwi.
Zalecana dawka to 50 mg przyjmowana w razie potrzeby około godzinę przed planowaną aktywnością seksualną. W zależności od skuteczności i tolerancji lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg (maksymalna zalecana) lub zmniejszyć do 25 mg. Leku nie zaleca się stosować częściej niż raz na dobę. Lek przyjmuje się doustnie.
U pacjentów w wieku 65 lat i starszych oraz z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki nie jest wymagane. Przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) oraz zaburzeniach czynności wątroby, np. marskości, należy rozważyć dawkę początkową 25 mg, którą w razie potrzeby stopniowo zwiększa się do 50 mg, maksymalnie do 100 mg. Ostateczną dawkę ustala lekarz.
Działanie zwykle występuje po pół godzinie do godziny od przyjęcia, a różni się między pacjentami. Może nastąpić później, jeśli lek zostanie przyjęty po obfitym posiłku.
W razie przyjęcia większej liczby tabletek niż zalecono należy skontaktować się z lekarzem. Po większych dawkach działania niepożądane (bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, niestrawność, uczucie zatkanego nosa, zmiany widzenia) występowały częściej i były bardziej nasilone. Dawka 200 mg nie zwiększała skuteczności leku. W zależności od objawów stosuje się standardowe leczenie podtrzymujące.
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) występuje ból głowy. Często (u mniej niż 1 na 10) zgłaszane są nudności, nagłe zaczerwienienie twarzy, uderzenia gorąca, niestrawność, widzenie z kolorową poświatą, niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia, uczucie zatkanego nosa oraz zawroty głowy.
Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100) pojawiają się m.in. wymioty, wysypka, podrażnienie i ból oczu, kołatanie serca, zmiany ciśnienia tętniczego, bóle mięśni, senność, krwawienie z nosa oraz ból w klatce piersiowej. Do niezbyt częstych należy też reakcja alergiczna z nagłym świszczącym oddechem, trudnościami w oddychaniu lub obrzękiem powiek, twarzy, ust i gardła. Rzadko (u mniej niż 1 na 1000) występują omdlenia, udar, zawał serca, drgawki, podwójne widzenie, nagłe pogorszenie lub utrata wzroku, krwawienie z prącia, nagłe osłabienie słuchu oraz ciężkie reakcje skórne.
W razie reakcji alergicznej, nagłej utraty wzroku, drgawek lub ciężkich reakcji skórnych należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zasięgnąć pomocy medycznej. Jeśli ból w klatce piersiowej wystąpi w trakcie stosunku lub po nim, należy przyjąć pozycję półsiedzącą, spróbować się rozluźnić i nie przyjmować azotanów.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu; oznacza on ostatni dzień wskazanego miesiąca.
Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg lub 100 mg syldenafilu w postaci cytrynianu. Substancje pomocnicze w rdzeniu to mannitol (E421), krospowidon, powidon, bezwodna krzemionka koloidalna, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu i laurylosiarczan sodu. Otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 6000, dwutlenek tytanu (E171), talk i lak indygotyny (E132). Tabletki są niebieskie, okrągłe i obustronnie wypukłe, o średnicy 8 mm (50 mg) lub 10 mm (100 mg).
Opakowanie zawiera 1, 4, 8 lub 12 tabletek w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Lek może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ w badaniach klinicznych zgłaszano zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Przed prowadzeniem pojazdu lub obsługą maszyn pacjent powinien poznać swoją reakcję na lek.
Podmiotem odpowiedzialnym jest Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A., ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański.
Lek nie jest przeznaczony do stosowania przez kobiety. Nie przeprowadzono odpowiednich, ściśle kontrolowanych badań z udziałem kobiet w ciąży lub karmiących piersią. W badaniach na szczurach i królikach po podaniu doustnym nie stwierdzono działań niepożądanych na rozrodczość.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.