Neupogen to lek zawierający filgrastym (filgrastym).

Stosuje się go w celu skrócenia czasu trwania neutropenii, czyli zbyt małej liczby białych krwinek, która może wystąpić m.in. po chemioterapii. Lek pobudza szpik kostny do wytwarzania większej liczby granulocytów obojętnochłonnych, co zmniejsza ryzyko zakażeń.

Dostępność na receptę
Wskazania skrócenie czasu trwania neutropenii i zmniejszenie częstości występowania gorączki neutropenicznej u pacjentów poddawanych chemioterapii cytotoksycznej z powodu nowotworów złośliwych (z wyjątkiem przewlekłej białaczki szpikowej i zespołów mielodysplastycznych); skrócenie czasu trwania neutropenii u pacjentów poddawanych chemioterapii mieloablacyjnej, po której wykonuje się przeszczepienie szpiku kostnego; mobilizacja komórek progenitorowych krwi obwodowej (pbpc)
Postać roztwór do wstrzykiwań
Dawka 300 mikrogramów/ml (30 mln j.m./ml)
Substancja czynna filgrastym
Ulotka do pobrania Neupogen - ulotka

Czym jest lek Neupogen i w jakim celu się go stosuje?

Neupogen to czynnik wzrostu krwinek białych (czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, G-CSF), należący do grupy leków zwanych cytokinami. Czynniki wzrostu to białka wytwarzane naturalnie w organizmie, które za pomocą metod biotechnologicznych można wytwarzać i stosować jako leki.

Leczenie powinno być prowadzone we współpracy ze specjalistycznym ośrodkiem onkologicznym, który ma doświadczenie w stosowaniu G-CSF i w leczeniu hematologicznym. Aby poprawić kontrolę nad przepisywanymi czynnikami wzrostu kolonii granulocytów, w karcie pacjenta należy wyraźnie odnotować nazwę handlową podanego leku.

Jaki jest mechanizm działania substancji czynnej leku Neupogen?

Neupogen pobudza szpik kostny do szybkiego wytwarzania nowych krwinek białych. Zmniejszenie ich liczby (neutropenia) osłabia zdolność organizmu do zwalczania zakażeń.

Lek działa głównie na prekursory granulocytów obojętnochłonnych i zwiększa liczbę tych komórek. U pacjentów ze zmniejszoną liczbą prekursorów, na przykład po intensywnej radioterapii lub chemioterapii albo przy naciekach nowotworowych w szpiku, odpowiedź ze strony granulocytów obojętnochłonnych może być słabsza.

Jakie są szczegółowe wskazania do stosowania leku Neupogen?

Neupogen jest wskazany w następujących sytuacjach:

  • skrócenie czasu trwania neutropenii i zmniejszenie częstości występowania gorączki neutropenicznej u pacjentów poddawanych chemioterapii cytotoksycznej z powodu nowotworów złośliwych, z wyjątkiem przewlekłej białaczki szpikowej i zespołów mielodysplastycznych;
  • skrócenie czasu trwania neutropenii u pacjentów poddawanych chemioterapii mieloablacyjnej, po której wykonuje się przeszczepienie szpiku kostnego, a którzy są narażeni na przedłużoną ciężką neutropenię;
  • mobilizacja komórek progenitorowych krwi obwodowej (PBPC), w tym u zdrowych dawców przed przeszczepieniem allogenicznych komórek;
  • długotrwałe leczenie dzieci i dorosłych z ciężką wrodzoną, cykliczną lub idiopatyczną neutropenią (ANC ≤ 0,5 × 10⁹/l), u których w wywiadzie stwierdza się ciężkie lub nawracające zakażenia;
  • uporczywa neutropenia (ANC ≤ 1,0 × 10⁹/l) u pacjentów w zaawansowanym stadium zakażenia wirusem HIV, jeśli inne metody leczenia neutropenii nie mogą być zastosowane.

Stosowanie leku nie jest wskazane w przewlekłej białaczce szpikowej ani w zespole mielodysplastycznym. Ostateczną decyzję o leczeniu podejmuje lekarz.

Jaki jest skład i substancja czynna leku Neupogen?

Substancją czynną jest filgrastym w mocy 300 mikrogramów/ml (30 mln j.m./ml). Pozostałe składniki to kwas octowy lodowaty, sodu wodorotlenek 1 N, sorbitol (E420), polisorbat 80 i woda do wstrzykiwań. Lek zawiera 50 mg sorbitolu w każdym ml, a sorbitol jest źródłem fruktozy.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę 0,3 mg/ml, czyli uznaje się go za „wolny od sodu”. Nie zawiera środków konserwujących.

Neupogen ma postać przejrzystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań (koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji) w fiolce ze szkła typu I. Opakowanie zawiera 5 fiolek po 1 ml.

Jak prawidłowo przygotować i podać lek Neupogen?

Lek należy stosować zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza. Zazwyczaj podaje się go codziennie we wstrzyknięciu podskórnym, a w niektórych wskazaniach także w powolnej infuzji dożylnej. Dawka zależy od rodzaju schorzenia i masy ciała pacjenta.

Zalecane dawki (w mikrogramach na kg mc. na dobę):

  • chemioterapia cytotoksyczna: 5 µg/kg mc., podskórnie lub w 30-minutowej infuzji dożylnej; pierwsza dawka najwcześniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii; leczenie trwa do przeminięcia nadiru granulocytów i powrotu ich liczby do normy, zwykle do 14 dni, a po leczeniu ostrej białaczki szpikowej do 38 dni; w większości przypadków preferowana jest droga podskórna;
  • chemioterapia mieloablacyjna z przeszczepieniem szpiku: 10 µg/kg mc., najwcześniej 24 godziny po chemioterapii i po przeszczepieniu; po przekroczeniu nadiru, gdy ANC przez 3 kolejne dni przekracza 1,0 × 10⁹/l, dawkę zmniejsza się do 5 µg/kg mc., a po kolejnych 3 dniach z ANC powyżej tej wartości lek odstawia; podanie w infuzji dożylnej (30 minut lub 24 godziny) lub w ciągłej 24-godzinnej infuzji podskórnej;
  • mobilizacja PBPC w monoterapii: 10 µg/kg mc. przez 5 do 7 kolejnych dni, we wstrzyknięciach podskórnych lub w 24-godzinnej infuzji podskórnej;
  • mobilizacja PBPC po chemioterapii mielosupresyjnej: 5 µg/kg mc. od pierwszego dnia po zakończeniu chemioterapii do przeminięcia nadiru, we wstrzyknięciu podskórnym;
  • mobilizacja PBPC u zdrowych dawców: 10 µg/kg mc. przez 4 do 5 kolejnych dni, podskórnie;
  • ciężka przewlekła neutropenia, podskórnie: dawka początkowa 12 µg/kg mc. przy postaci wrodzonej oraz 5 µg/kg mc. przy postaci idiopatycznej lub cyklicznej, w dawce pojedynczej lub podzielonej; po 1 do 2 tygodniach dawkę można podwoić lub zmniejszyć o połowę, a następnie dostosowywać co 1 do 2 tygodni;
  • zakażenie HIV, podskórnie: dawka początkowa 1 µg/kg mc., stopniowo zwiększana do maksymalnie 4 µg/kg mc., aż do uzyskania prawidłowej liczby neutrofilów; u niewielkiego odsetka pacjentów (poniżej 10%) konieczne były dawki do 10 µg/kg mc.; w leczeniu podtrzymującym zaleca się 300 µg (30 mln j.m.) na dobę co drugi dzień, z dalszym dostosowaniem do ANC.

U osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne modyfikowanie dawki. Dla osób w podeszłym wieku nie ustalono odrębnych zaleceń dawkowania.

Jeśli lek podaje się w infuzji, można go rozcieńczyć wyłącznie w 5% roztworze glukozy (w infuzji w 20 ml). Nie wolno rozcieńczać go roztworami chlorku sodu. Nie zaleca się rozcieńczania do stężenia końcowego poniżej 2 µg (0,2 mln j.m.)/ml, a przy stężeniach poniżej 15 µg (1,5 mln j.m.)/ml należy dodać ludzką albuminę do stężenia końcowego 2 mg/ml. Roztwór trzeba obejrzeć przed użyciem i stosować tylko przejrzysty, bez cząstek. Fiolki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku.

Kiedy nie należy stosować leku Neupogen?

Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na filgrastym lub którykolwiek ze składników pomocniczych. Nie wolno też podawać leku pacjentom, u których w wywiadzie występuje nadwrażliwość na filgrastym lub pegfilgrastym.

Ze względu na zawartość sorbitolu pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą przyjmować leku, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. U niemowląt i małych dzieci w wieku poniżej 2 lat dziedziczna nietolerancja fruktozy może nie być jeszcze rozpoznana, a produkty z sorbitolem podawane dożylnie mogą stanowić zagrożenie dla życia; są u nich przeciwwskazane, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i brak alternatyw.

Nie należy stosować leku u pacjentów z ciężką wrodzoną neutropenią, u których rozwinęła się białaczka lub występują cechy ewolucji w jej kierunku. Przy innych nowotworach krwi lek stosuje się wyłącznie, jeśli zaleci to lekarz.

Jakie specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności należy zachować?

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o niedokrwistości sierpowatokrwinkowej, nosicielstwie jej genu (zgłaszano przełom sierpowatokrwinkowy, niekiedy zakończony zgonem) oraz o osteoporozie. Przy ciągłym leczeniu trwającym ponad 6 miesięcy u chorych z osteoporozą może być wskazane monitorowanie gęstości mineralnej kości.

Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi o następujących objawach:

  • wysypka, swędzenie, pokrzywka, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, nagłe obniżenie ciśnienia, duszność lub sapanie, mogące oznaczać ciężką reakcję alergiczną, w tym anafilaksję; przy klinicznie istotnej nadwrażliwości podawanie leku należy trwale przerwać;
  • kaszel, gorączka i duszność mogące być wczesnymi objawami ostrego zespołu niewydolności oddechowej (ARDS); należy wtedy zaprzestać podawania leku i zastosować odpowiednie leczenie;
  • obrzęk twarzy lub kostek, krew w moczu lub mocz zabarwiony na brązowo, rzadsze oddawanie moczu, co może wskazywać na kłębuszkowe zapalenie nerek; zalecana jest kontrola badania moczu, a stan zwykle ustępuje po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku;
  • szybko narastający obrzęk, trudności w oddychaniu, obrzęk brzucha i uczucie pełności, zmęczenie, rzadsze oddawanie moczu, co może oznaczać zespół przesiąkania włośniczek, który wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej;
  • ból w lewej górnej części brzucha, po lewej stronie w okolicy żeber lub na szczycie lewego barku, mogący świadczyć o powiększeniu lub pęknięciu śledziony (niektóre przypadki pęknięcia były śmiertelne, a powiększenie śledziony bywa bezobjawowe);
  • gorączka, ból brzucha, złe samopoczucie i ból pleców z podwyższonymi markerami zapalenia, mogące być objawami zapalenia aorty;
  • nietypowe krwawienie lub siniaki, mogące wskazywać na zmniejszenie liczby płytek krwi;
  • gorączka lub dreszcze, przyspieszona czynność serca, splątanie, skrócony oddech i lepka skóra, mogące oznaczać posocznicę.

W trakcie leczenia lekarz kontroluje liczbę płytek krwi i krwinek białych. Przy liczbie leukocytów powyżej 50 × 10⁹/l po osiągnięciu nadiru podawanie leku należy natychmiast przerwać. Jeśli odpowiedź na leczenie zanika lub nie można jej utrzymać, lekarz zbada przyczyny, w tym możliwe przeciwciała neutralizujące działanie filgrastymu. U pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią istnieje ryzyko nowotworu krwi (białaczka, zespół mielodysplastyczny), dlatego należy omówić z lekarzem to ryzyko i potrzebne badania. U osób po przeszczepieniu allogenicznym może wystąpić choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi.

Działania niepożądane o kategorii „bardzo częste” (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób) to zmniejszenie liczby płytek krwi, niedokrwistość, ból głowy, biegunka, wymioty, nudności, łysienie, zmęczenie, zapalenie błon śluzowych przewodu pokarmowego i gorączka. Do najczęściej zgłaszanych należą też bóle mięśniowo-szkieletowe (kości, pleców, stawów, mięśni, kończyn, klatki piersiowej, szyi). Do częstych (nie więcej niż 1 na 10 osób) należą między innymi posocznica, zapalenie oskrzeli, zakażenia górnych dróg oddechowych i dróg moczowych, zawroty głowy, bezsenność, zmniejszenie apetytu, nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze, kaszel, krwioplucie, krwawienia z nosa, zaparcia, wysypka, skurcze mięśni oraz reakcje poprzetoczeniowe. Niezbyt częste (nie więcej niż 1 na 100 osób) to między innymi leukocytoza, nadwrażliwość, choroba zarostowa żył wątrobowych, obrzęk płuc, śródmiąższowa choroba płuc, krwotok płucny i reakcja w miejscu wstrzyknięcia. Rzadkie (nie więcej niż 1 na 1000 osób) to między innymi reakcja anafilaktyczna, zespół Sweeta, zapalenie naczyń skóry, dna rzekoma i hematopoeza pozaszpikowa. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL (https://smz.ezdrowie.gov.pl) lub podmiotowi odpowiedzialnemu.

Czy Neupogen wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Bezpieczeństwo i skuteczność leku podawanego w tym samym dniu co chemioterapia mielosupresyjna nie zostały ostatecznie ustalone. Nie zaleca się stosowania leku od 24 godzin przed rozpoczęciem do 24 godzin po zakończeniu podawania leków cytostatycznych. Wstępne wyniki badań na małej grupie pacjentów otrzymujących równocześnie Neupogen i 5-fluorouracyl wykazały, że może dojść do nasilenia neutropenii.

Sole litu zwiększają uwalnianie granulocytów obojętnochłonnych, więc lit może nasilać działanie leku. Nie przeprowadzano specjalnych badań tej interakcji, ale brak dowodów, że jest szkodliwa. Możliwe interakcje z innymi krwiotwórczymi czynnikami wzrostu i cytokinami nie były dotychczas badane w badaniach klinicznych. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych lekach.

Czy lek Neupogen można stosować w ciąży i w okresie karmienia piersią?

Nie zaleca się stosowania leku w ciąży. Dane dotyczące filgrastymu u kobiet w ciąży są ograniczone lub brak ich, badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (zwiększona częstość poronień u królików), a w literaturze opisano przenikanie filgrastymu przez łożysko. Pacjentka, która jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub ją planuje, powinna poinformować o tym lekarza.

Nie wiadomo, czy filgrastym przenika do mleka ludzkiego, i nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i dzieci. Zgodnie z ulotką, jeśli lekarz nie zaleci inaczej, należy przerwać karmienie piersią w trakcie stosowania leku; według Charakterystyki Produktu Leczniczego decyzję o przerwaniu karmienia lub leczenia podejmuje się, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i z leczenia dla matki.

Filgrastym nie wpływał na rozrodczość ani płodność samców i samic szczurów.

Czy stosowanie leku Neupogen wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Lek może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ może powodować zawroty głowy. Zaleca się, aby pacjent odczekał i sprawdził swoje samopoczucie po przyjęciu leku, zanim zacznie prowadzić pojazd lub obsługiwać maszynę.

Co należy zrobić w przypadku pominięcia dawki leku Neupogen?

W przypadku pominięcia dawki należy jak najszybciej powiadomić lekarza, który zdecyduje o dalszym postępowaniu.

Jak postępować w przypadku przyjęcia większej dawki niż zalecana?

W przypadku podejrzenia podania dawki większej niż zalecona należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Skutki przedawkowania nie zostały ustalone. Po przerwaniu leczenia liczba krążących granulocytów obojętnochłonnych zazwyczaj zmniejsza się o 50% w ciągu 1 do 2 dni, a następnie wraca do wartości prawidłowych w ciągu 1 do 7 dni.

Jak należy przechowywać lek Neupogen?

Lek należy przechowywać w lodówce, w temperaturze 2°C do 8°C, w zewnętrznym tekturowym pudełku w celu ochrony przed światłem. Przypadkowe zamrożenie nie wpływa na jakość ani stabilność leku. Okres ważności wynosi 30 miesięcy, a po upływie terminu ważności z etykiety leku stosować nie wolno. Nie należy stosować leku, jeśli roztwór jest przebarwiony, mętny lub zawiera drobiny.

Rozcieńczony roztwór do infuzji zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C; z mikrobiologicznego punktu widzenia należy go użyć natychmiast, a jeśli nie zostanie użyty od razu, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Kto jest podmiotem odpowiedzialnym i wytwórcą leku Neupogen?

Podmiotem odpowiedzialnym jest Amgen Europe B.V., Minervum 7061, 4817 ZK Breda, Holandia. Wytwórcami są Amgen Technology (Ireland) Unlimited Company (Irlandia) oraz Amgen NV (Belgia). Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu to 11878. Przedstawicielem w Polsce jest Amgen Biotechnologia Sp. z o.o., ul. Puławska 145, 02-715 Warszawa.

Najczęstsze pytania o Neupogen (FAQ)

Lek stosuje się do czasu powrotu liczby krwinek białych do normy. W tym czasie regularnie wykonuje się badania krwi, aby ją sprawdzać. Lekarz informuje pacjenta, jak długo ma przyjmować lek.
Tak, lek stosuje się u dzieci otrzymujących chemioterapię lub chorujących na ciężką postać neutropenii. Dawkowanie u dzieci otrzymujących chemioterapię jest takie jak u dorosłych. W programie badawczym dotyczącym ciężkiej przewlekłej neutropenii 65% pacjentów miało mniej niż 18 lat i leczenie było w tej grupie skuteczne.
Bóle mięśni lub kości można złagodzić zwykle stosowanymi lekami przeciwbólowymi. W badaniach u pacjentów z chorobami nowotworowymi ból mięśniowo-szkieletowy o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym występował u 10% pacjentów, a o nasileniu ciężkim u 3%. Nasilone dolegliwości warto omówić z lekarzem.
Dawcami komórek macierzystych mogą być wyłącznie osoby w wieku od 16 do 60 lat. U zdrowych dawców obserwowano zwiększenie liczby białych krwinek oraz zmniejszenie liczby płytek krwi, co monitoruje lekarz. Mobilizacja nie przynosi zdrowemu dawcy bezpośrednich korzyści klinicznych.

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.

Potrzebujesz Neupogen?
Rozpocznij konsultację

Podobne leki

Accofil
Nivestim
Ratiograstim
Tevagrastim