Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w celu skrócenia czasu trwania neutropenii, czyli zbyt małej liczby białych krwinek, która może wystąpić m.in. po chemioterapii. Lek pobudza szpik kostny do wytwarzania większej liczby granulocytów obojętnochłonnych, co zmniejsza ryzyko zakażeń.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | skrócenie czasu trwania neutropenii i zmniejszenie częstości występowania gorączki neutropenicznej u pacjentów poddawanych chemioterapii cytotoksycznej z powodu nowotworów złośliwych (z wyjątkiem przewlekłej białaczki szpikowej i zespołów mielodysplastycznych); skrócenie czasu trwania neutropenii u pacjentów poddawanych chemioterapii mieloablacyjnej, po której wykonuje się przeszczepienie szpiku kostnego; mobilizacja komórek progenitorowych krwi obwodowej (pbpc) |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Dawka | 300 mikrogramów/ml (30 mln j.m./ml) |
| Substancja czynna | filgrastym |
| Ulotka do pobrania | Neupogen - ulotka |
Neupogen to czynnik wzrostu krwinek białych (czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, G-CSF), należący do grupy leków zwanych cytokinami. Czynniki wzrostu to białka wytwarzane naturalnie w organizmie, które za pomocą metod biotechnologicznych można wytwarzać i stosować jako leki.
Leczenie powinno być prowadzone we współpracy ze specjalistycznym ośrodkiem onkologicznym, który ma doświadczenie w stosowaniu G-CSF i w leczeniu hematologicznym. Aby poprawić kontrolę nad przepisywanymi czynnikami wzrostu kolonii granulocytów, w karcie pacjenta należy wyraźnie odnotować nazwę handlową podanego leku.
Neupogen pobudza szpik kostny do szybkiego wytwarzania nowych krwinek białych. Zmniejszenie ich liczby (neutropenia) osłabia zdolność organizmu do zwalczania zakażeń.
Lek działa głównie na prekursory granulocytów obojętnochłonnych i zwiększa liczbę tych komórek. U pacjentów ze zmniejszoną liczbą prekursorów, na przykład po intensywnej radioterapii lub chemioterapii albo przy naciekach nowotworowych w szpiku, odpowiedź ze strony granulocytów obojętnochłonnych może być słabsza.
Neupogen jest wskazany w następujących sytuacjach:
Stosowanie leku nie jest wskazane w przewlekłej białaczce szpikowej ani w zespole mielodysplastycznym. Ostateczną decyzję o leczeniu podejmuje lekarz.
Substancją czynną jest filgrastym w mocy 300 mikrogramów/ml (30 mln j.m./ml). Pozostałe składniki to kwas octowy lodowaty, sodu wodorotlenek 1 N, sorbitol (E420), polisorbat 80 i woda do wstrzykiwań. Lek zawiera 50 mg sorbitolu w każdym ml, a sorbitol jest źródłem fruktozy.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę 0,3 mg/ml, czyli uznaje się go za „wolny od sodu”. Nie zawiera środków konserwujących.
Neupogen ma postać przejrzystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań (koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji) w fiolce ze szkła typu I. Opakowanie zawiera 5 fiolek po 1 ml.
Lek należy stosować zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza. Zazwyczaj podaje się go codziennie we wstrzyknięciu podskórnym, a w niektórych wskazaniach także w powolnej infuzji dożylnej. Dawka zależy od rodzaju schorzenia i masy ciała pacjenta.
Zalecane dawki (w mikrogramach na kg mc. na dobę):
U osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne modyfikowanie dawki. Dla osób w podeszłym wieku nie ustalono odrębnych zaleceń dawkowania.
Jeśli lek podaje się w infuzji, można go rozcieńczyć wyłącznie w 5% roztworze glukozy (w infuzji w 20 ml). Nie wolno rozcieńczać go roztworami chlorku sodu. Nie zaleca się rozcieńczania do stężenia końcowego poniżej 2 µg (0,2 mln j.m.)/ml, a przy stężeniach poniżej 15 µg (1,5 mln j.m.)/ml należy dodać ludzką albuminę do stężenia końcowego 2 mg/ml. Roztwór trzeba obejrzeć przed użyciem i stosować tylko przejrzysty, bez cząstek. Fiolki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku.
Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na filgrastym lub którykolwiek ze składników pomocniczych. Nie wolno też podawać leku pacjentom, u których w wywiadzie występuje nadwrażliwość na filgrastym lub pegfilgrastym.
Ze względu na zawartość sorbitolu pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą przyjmować leku, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. U niemowląt i małych dzieci w wieku poniżej 2 lat dziedziczna nietolerancja fruktozy może nie być jeszcze rozpoznana, a produkty z sorbitolem podawane dożylnie mogą stanowić zagrożenie dla życia; są u nich przeciwwskazane, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i brak alternatyw.
Nie należy stosować leku u pacjentów z ciężką wrodzoną neutropenią, u których rozwinęła się białaczka lub występują cechy ewolucji w jej kierunku. Przy innych nowotworach krwi lek stosuje się wyłącznie, jeśli zaleci to lekarz.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o niedokrwistości sierpowatokrwinkowej, nosicielstwie jej genu (zgłaszano przełom sierpowatokrwinkowy, niekiedy zakończony zgonem) oraz o osteoporozie. Przy ciągłym leczeniu trwającym ponad 6 miesięcy u chorych z osteoporozą może być wskazane monitorowanie gęstości mineralnej kości.
Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi o następujących objawach:
W trakcie leczenia lekarz kontroluje liczbę płytek krwi i krwinek białych. Przy liczbie leukocytów powyżej 50 × 10⁹/l po osiągnięciu nadiru podawanie leku należy natychmiast przerwać. Jeśli odpowiedź na leczenie zanika lub nie można jej utrzymać, lekarz zbada przyczyny, w tym możliwe przeciwciała neutralizujące działanie filgrastymu. U pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią istnieje ryzyko nowotworu krwi (białaczka, zespół mielodysplastyczny), dlatego należy omówić z lekarzem to ryzyko i potrzebne badania. U osób po przeszczepieniu allogenicznym może wystąpić choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi.
Działania niepożądane o kategorii „bardzo częste” (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób) to zmniejszenie liczby płytek krwi, niedokrwistość, ból głowy, biegunka, wymioty, nudności, łysienie, zmęczenie, zapalenie błon śluzowych przewodu pokarmowego i gorączka. Do najczęściej zgłaszanych należą też bóle mięśniowo-szkieletowe (kości, pleców, stawów, mięśni, kończyn, klatki piersiowej, szyi). Do częstych (nie więcej niż 1 na 10 osób) należą między innymi posocznica, zapalenie oskrzeli, zakażenia górnych dróg oddechowych i dróg moczowych, zawroty głowy, bezsenność, zmniejszenie apetytu, nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze, kaszel, krwioplucie, krwawienia z nosa, zaparcia, wysypka, skurcze mięśni oraz reakcje poprzetoczeniowe. Niezbyt częste (nie więcej niż 1 na 100 osób) to między innymi leukocytoza, nadwrażliwość, choroba zarostowa żył wątrobowych, obrzęk płuc, śródmiąższowa choroba płuc, krwotok płucny i reakcja w miejscu wstrzyknięcia. Rzadkie (nie więcej niż 1 na 1000 osób) to między innymi reakcja anafilaktyczna, zespół Sweeta, zapalenie naczyń skóry, dna rzekoma i hematopoeza pozaszpikowa. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL (https://smz.ezdrowie.gov.pl) lub podmiotowi odpowiedzialnemu.
Bezpieczeństwo i skuteczność leku podawanego w tym samym dniu co chemioterapia mielosupresyjna nie zostały ostatecznie ustalone. Nie zaleca się stosowania leku od 24 godzin przed rozpoczęciem do 24 godzin po zakończeniu podawania leków cytostatycznych. Wstępne wyniki badań na małej grupie pacjentów otrzymujących równocześnie Neupogen i 5-fluorouracyl wykazały, że może dojść do nasilenia neutropenii.
Sole litu zwiększają uwalnianie granulocytów obojętnochłonnych, więc lit może nasilać działanie leku. Nie przeprowadzano specjalnych badań tej interakcji, ale brak dowodów, że jest szkodliwa. Możliwe interakcje z innymi krwiotwórczymi czynnikami wzrostu i cytokinami nie były dotychczas badane w badaniach klinicznych. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych lekach.
Nie zaleca się stosowania leku w ciąży. Dane dotyczące filgrastymu u kobiet w ciąży są ograniczone lub brak ich, badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (zwiększona częstość poronień u królików), a w literaturze opisano przenikanie filgrastymu przez łożysko. Pacjentka, która jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub ją planuje, powinna poinformować o tym lekarza.
Nie wiadomo, czy filgrastym przenika do mleka ludzkiego, i nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i dzieci. Zgodnie z ulotką, jeśli lekarz nie zaleci inaczej, należy przerwać karmienie piersią w trakcie stosowania leku; według Charakterystyki Produktu Leczniczego decyzję o przerwaniu karmienia lub leczenia podejmuje się, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i z leczenia dla matki.
Filgrastym nie wpływał na rozrodczość ani płodność samców i samic szczurów.
Lek może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ może powodować zawroty głowy. Zaleca się, aby pacjent odczekał i sprawdził swoje samopoczucie po przyjęciu leku, zanim zacznie prowadzić pojazd lub obsługiwać maszynę.
W przypadku pominięcia dawki należy jak najszybciej powiadomić lekarza, który zdecyduje o dalszym postępowaniu.
W przypadku podejrzenia podania dawki większej niż zalecona należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Skutki przedawkowania nie zostały ustalone. Po przerwaniu leczenia liczba krążących granulocytów obojętnochłonnych zazwyczaj zmniejsza się o 50% w ciągu 1 do 2 dni, a następnie wraca do wartości prawidłowych w ciągu 1 do 7 dni.
Lek należy przechowywać w lodówce, w temperaturze 2°C do 8°C, w zewnętrznym tekturowym pudełku w celu ochrony przed światłem. Przypadkowe zamrożenie nie wpływa na jakość ani stabilność leku. Okres ważności wynosi 30 miesięcy, a po upływie terminu ważności z etykiety leku stosować nie wolno. Nie należy stosować leku, jeśli roztwór jest przebarwiony, mętny lub zawiera drobiny.
Rozcieńczony roztwór do infuzji zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C; z mikrobiologicznego punktu widzenia należy go użyć natychmiast, a jeśli nie zostanie użyty od razu, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Podmiotem odpowiedzialnym jest Amgen Europe B.V., Minervum 7061, 4817 ZK Breda, Holandia. Wytwórcami są Amgen Technology (Ireland) Unlimited Company (Irlandia) oraz Amgen NV (Belgia). Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu to 11878. Przedstawicielem w Polsce jest Amgen Biotechnologia Sp. z o.o., ul. Puławska 145, 02-715 Warszawa.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.