Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn, pomagając w uzyskaniu i utrzymaniu wzwodu prącia w stopniu wystarczającym do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn (niezdolność uzyskania lub utrzymania wzwodu prącia w stopniu wystarczającym do osiągnięcia satysfakcjonującego stosunku płciowego) |
| Postać | tabletki powlekane, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej |
| Dawka | 5 mg (tabletki powlekane), 10 mg (tabletki powlekane), 20 mg (tabletki powlekane), 10 mg (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) |
| Substancja czynna | wardenafil (w postaci chlorowodorku) |
| Ulotka do pobrania | Levitra - ulotka |
Lek Levitra jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn, czyli niezdolności do uzyskania lub utrzymania wzwodu prącia w stopniu wystarczającym do osiągnięcia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Lek nie jest przeznaczony dla kobiet ani dla osób poniżej 18. roku życia.
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz przeprowadza wywiad i badanie fizykalne, aby rozpoznać zaburzenie erekcji i ustalić jego możliwe przyczyny. Decyzję o zastosowaniu leku podejmuje lekarz.
Substancją czynną leku Levitra jest wardenafil w postaci chlorowodorku; każda tabletka zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg wardenafilu (tabletki powlekane) albo 10 mg (tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej). Tabletki powlekane zawierają ponadto: w rdzeniu krospowidon, magnezu stearynian, celulozę mikrokrystaliczną i krzemionkę koloidalną bezwodną; w otoczce makrogol 400, hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171) oraz tlenki żelaza żółty i czerwony (E172).
Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej zawierają: aspartam (E951), aromat mięty pieprzowej, magnezu stearynian, krospowidon, mannitol (E421), krzemionkę koloidalną uwodnioną i sorbitol (E420). Jedna tabletka zawiera 1,80 mg aspartamu, będącego źródłem fenyloalaniny, która może być szkodliwa dla osób z fenyloketonurią, oraz 7,96 mg sorbitolu.
Wardenafil jest silnym i selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5). Podczas pobudzenia seksualnego uwalniany jest tlenek azotu, który aktywuje cyklazę guanylową i zwiększa stężenie cyklicznego monofosforanu guanozyny (cGMP) w ciałach jamistych prącia. Powoduje to rozkurcz mięśni gładkich i większy napływ krwi do prącia. Wardenafil hamuje PDE5, enzym rozkładający cGMP, i w ten sposób nasila działanie endogennego tlenku azotu.
Lek nie wywołuje erekcji sam z siebie: do jej wystąpienia konieczne jest pobudzenie seksualne.
Leku Levitra nie należy stosować w następujących przypadkach:
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach i przyjmowanych lekach.
Zalecana dawka to 10 mg, przyjmowane w razie potrzeby około 25 do 60 minut przed planowaną aktywnością seksualną. Po pobudzeniu seksualnym erekcję można uzyskać w czasie od 25 minut do 4-5 godzin po przyjęciu leku. W zależności od skuteczności i tolerancji lekarz może zwiększyć dawkę tabletek powlekanych do 20 mg (maksymalna zalecana dawka) lub zmniejszyć ją do 5 mg. Maksymalna dawka tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej wynosi 10 mg na dobę. Leku nie należy przyjmować częściej niż raz na dobę.
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat nie ma konieczności dostosowania dawki, jednak zwiększenie do 20 mg należy uważnie rozważyć. W łagodnym i umiarkowanym zaburzeniu czynności wątroby oraz w ciężkim zaburzeniu czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) lekarz może rozpocząć leczenie od 5 mg; w umiarkowanym zaburzeniu czynności wątroby maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg (tabletka powlekana). Przy jednoczesnym stosowaniu erytromycyny lub klarytromycyny dawka wardenafilu nie powinna przekraczać 5 mg. Lek nie jest wskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Tabletkę powlekaną należy połknąć i popić szklanką wody. Tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej nie wyjmuje się z blistra, dopóki nie zamierza się jej zażyć od razu. Suchymi rękami należy lekko nacisnąć blister, wyjąć tabletkę (nie rozkruszać jej) i umieścić na języku, gdzie rozpuści się w ciągu kilku sekund; następnie połyka się ją ze śliną, bez popijania płynem.
Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego. W przypadku tabletek powlekanych lepiej unikać posiłków obfitych i tłustych, ponieważ mogą opóźnić początek działania. Podczas leczenia nie należy pić soku grejpfrutowego, który może niekorzystnie wpłynąć na działanie leku. Napoje alkoholowe mogą nasilać problemy z uzyskaniem erekcji.
Lek przyjmuje się doraźnie przed planowaną aktywnością seksualną, a nie według stałego schematu, dlatego pominięcie dawki nie ma zastosowania.
Podczas stosowania leku Levitra mogą wystąpić działania niepożądane, choć nie u każdego. Większość z nich jest łagodna lub umiarkowana. Bardzo często (więcej niż u 1 na 10 osób) występuje ból głowy.
Często (rzadziej niż u 1 na 10 osób) zgłaszane są zawroty głowy, zaczerwienienie twarzy, katar lub uczucie zatkanego nosa oraz niestrawność. Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób) mogą pojawić się: obrzęk skóry i błon śluzowych (w tym twarzy, warg lub gardła), zaburzenia snu, senność, drętwienie i zaburzenia czucia, zaczerwienienie oczu, zmiany w widzeniu kolorów, ból i dyskomfort w oku, wrażliwość na światło, szum w uszach, kołatanie i szybkie bicie serca, duszność, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka, ból pleców lub mięśni, przedłużone erekcje oraz złe samopoczucie.
Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 osób) występują m.in.: omdlenie, drgawki, utrata pamięci, jaskra, zawał serca, dławica piersiowa lub zmiany rytmu serca, wahania ciśnienia tętniczego, krwawienie z nosa, bolesne erekcje (priapizm) oraz przemijające zmniejszenie dopływu krwi do części mózgu.
Bardzo rzadko lub z częstością nieznaną (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób albo częstość nie może być określona) zgłaszano: krwotok do mózgu, krew w moczu, krwawienie z prącia, krew w nasieniu, nagłe pogorszenie lub zniekształcone widzenie centralne oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Zgłaszano także przypadki nagłego pogorszenia lub utraty słuchu. W razie nagłych zaburzeń widzenia lub słuchu albo objawów ciężkiej reakcji skórnej należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
U mężczyzn przyjmujących wardenafil odnotowano też przypadki nagłego zgonu i bólu w klatce piersiowej; u większości z nich problemy z sercem występowały przed przyjęciem leku, a związku przyczynowego z lekiem nie można ustalić.
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien ocenić stan układu sercowo-naczyniowego, ponieważ aktywność seksualna wiąże się z pewnym ryzykiem dla serca, a wardenafil może powodować łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego. Ostrożność jest wskazana u pacjentów z arytmią, wrodzonymi chorobami serca wpływającymi na zapis EKG oraz z zaburzonym odpływem krwi z lewej komory (np. zwężenie aorty). Wardenafil może nieznacznie wydłużać odstęp QTc, dlatego najlepiej unikać go u osób z czynnikami ryzyka, np. z hipokaliemią lub wrodzonym zespołem wydłużonego QT.
Specjalnej uwagi wymagają pacjenci z anatomicznymi zniekształceniami prącia (skrzywienie, zwłóknienie ciał jamistych, choroba Peyroniego) oraz ze schorzeniami predysponującymi do priapizmu (niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi, białaczka). Nie ma danych o bezpieczeństwie u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia (np. hemofilia) i czynną chorobą wrzodową żołądka, dlatego lek stosuje się u nich po wnikliwej ocenie stosunku ryzyka do korzyści.
Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa łączenia tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej z tabletkami powlekanymi ani z innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji, więc nie zaleca się takich połączeń. Po wystąpieniu objawów ciężkiej reakcji skórnej wardenafilu nie wolno wznawiać u tego pacjenta.
Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także dostępnych bez recepty. Połączenia przeciwwskazane wymieniono w sekcji o przeciwwskazaniach; poważne interakcje może też powodować nikorandyl, który zawiera azotan.
Ketokonazolu i itrakonazolu (postać doustna) należy unikać, ponieważ znacznie zwiększają stężenie wardenafilu. Antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna) mogą wymagać zmniejszenia dawki wardenafilu. Ostrożność należy zachować przy lekach przeciwarytmicznych (chinidyna, prokainamid, amiodaron, sotalol) ze względu na wpływ na odstęp QTc. Leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne, stosowane m.in. w nadciśnieniu i łagodnym przeroście prostaty, mogą wywołać objawowe obniżenie ciśnienia tętniczego; u osób już je przyjmujących leczenie wardenafilem zaczyna się od 5 mg w postaci tabletki powlekanej.
Tabletki powlekane są dostępne w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, w blistrach po 2, 4, 8, 12 lub 20 tabletek. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej mają dawkę 10 mg i są dostępne w blistrach jednodawkowych po 1, 2, 4 lub 8 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata; nie stosować po upływie terminu ważności z opakowania (ostatni dzień podanego miesiąca). Tabletki powlekane nie wymagają szczególnych warunków przechowywania, a tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej należy trzymać w oryginalnym opakowaniu, chroniąc je przed wilgocią i światłem.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki; sposób usunięcia nieużywanych leków wskaże farmaceuta.
Lek Levitra nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Nie przeprowadzono badań wardenafilu u kobiet w ciąży, a dane o wpływie na płodność nie są dostępne.
Nie badano wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ponieważ w badaniach klinicznych zgłaszano zawroty głowy i zaburzenia widzenia, przed prowadzeniem pojazdów należy poznać swoją reakcję na lek. Jeśli takie objawy wystąpią, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Po przyjęciu dawki większej niż zalecana mogą nasilić się działania niepożądane i wystąpić silny ból pleców (opisany po 40 mg tabletek powlekanych dwa razy na dobę). W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem; w razie potrzeby stosuje się standardowe leczenie podtrzymujące. Dializa nerkowa raczej nie zwiększy usuwania wardenafilu z organizmu.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady, jaką udzieli lekarz lub farmaceuta. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.