Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu nawrotom choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, a także w chorobie refluksowej przełyku. Jego działanie polega na zmniejszaniu wydzielania kwasu solnego w żołądku.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | choroba wrzodowa dwunastnicy; zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy po wyleczeniu jej aktywnej postaci; stany chorobowe związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego (zespół zollingera-ellisona) |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 40 mg |
| Substancja czynna | Famotidinum (famotydyna) |
| Ulotka do pobrania | Famogast - ulotka |
Lek Famogast jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu schorzeniom związanym z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Jego substancją czynną jest famotydyna.
Główne cele terapeutyczne obejmują leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, a także zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy po jej wyleczeniu. Lek jest również wskazany w terapii choroby refluksowej przełyku oraz w stanach chorobowych charakteryzujących się nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak zespół Zollingera-Ellisona.
Stosowanie leku jest przeciwwskazane w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na famotydynę, na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w składzie preparatu lub na inne leki z grupy antagonistów receptorów H2 w wywiadzie. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić wszelkie wątpliwości z lekarzem lub farmaceutą.
Dokładne wskazania do stosowania leku Famogast obejmują konkretne schorzenia przewodu pokarmowego, w których konieczne jest zmniejszenie wydzielania kwasu żołądkowego.
Lek jest wskazany w leczeniu następujących stanów: * Choroba wrzodowa dwunastnicy, * Choroba wrzodowa żołądka, * Choroba refluksowa przełyku, * Stany chorobowe związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego (np. zespół Zollingera-Ellisona).
Famogast jest także wykorzystywany w zapobieganiu nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy po zakończeniu leczenia jej aktywnej postaci. O zasadności stosowania leku w konkretnym przypadku decyduje lekarz. W razie pytań należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek stosuje się również w celu zapobiegania nawrotom choroby refluksowej przełyku oraz wystąpieniu w jej przebiegu nadżerek lub owrzodzeń.
Famotydyna, substancja czynna leku Famogast, działa poprzez hamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku. Jest to kompetycyjny inhibitor receptorów histaminowych H2, które znajdują się w komórkach okładzinowych ściany żołądka.
Mechanizm działania famotydyny polega na blokowaniu tych receptorów, co prowadzi do zahamowania wydzielania kwasu solnego. Działanie to dotyczy zarówno wydzielania podstawowego, jak i tego stymulowanego przez pokarm czy pentagastrynę. Substancja ta przyczynia się również do zmniejszenia stężenia pepsyny w soku żołądkowym.
Czas działania pojedynczej dawki famotydyny utrzymuje się przez okres od 10 do 12 godzin. W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat działania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Famogast jest przeciwwskazany w trzech przypadkach: w przypadku nadwrażliwości na famotydynę, na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie oraz w przypadku stwierdzonej w wywiadzie nadwrażliwości na inne leki z grupy antagonistów receptorów H2, czyli schorzenia, w leczeniu których preparat jest wykorzystywany.
Wiedza przypisana do tej sekcji wymienia takie stany chorobowe jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, zapobieganie jej nawrotom, choroba refluksowa przełyku oraz zespół Zollingera-Ellisona, który charakteryzuje się nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego.
Wszelkie wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa i możliwości rozpoczęcia terapii lekiem Famogast należy bezwzględnie omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą, którzy podejmą decyzję na podstawie pełnego wywiadu medycznego.
Leku Famogast nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości (uczulenia) na famotydynę, na którąkolwiek z substancji pomocniczych, a także w przypadku stwierdzonej w przeszłości nadwrażliwości na inne leki z grupy antagonistów receptorów H2 (tzw. nadwrażliwość krzyżowa).
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Famogast należy podjąć określone środki ostrożności. Jednym z najważniejszych jest wykluczenie nowotworowego charakteru owrzodzenia żołądka, ponieważ leczenie famotydyną może maskować objawy i opóźnić prawidłowe rozpoznanie.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (ciężką lub umiarkowaną niewydolnością). W tej grupie chorych może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki leku, polegające na jej zmniejszeniu.
W przypadku długotrwałego leczenia wysokimi dawkami zalecane jest okresowe kontrolowanie morfologii krwi i czynności wątroby. Nie należy również nagle przerywać terapii po złagodzeniu objawów, zwłaszcza przy długotrwałej chorobie wrzodowej. Należy pamiętać, że lek zawiera czerwień koszenilową (E124). W razie jakichkolwiek pytań skonsultuj się z lekarzem.
Dawkowanie leku Famogast jest ściśle uzależnione od jednostki chorobowej i powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy zazwyczaj stosuje się 40 mg raz na dobę, bezpośrednio przed snem, a leczenie trwa od 4 do 8 tygodni.
W profilaktyce nawrotów choroby wrzodowej dwunastnicy zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę, przyjmowane przed snem. Z kolei w leczeniu dolegliwości związanych z chorobą refluksową przełyku standardowo podaje się 20 mg dwa razy na dobę przez okres od 6 do 12 tygodni.
Specyficzne dawkowanie dotyczy zespołu Zollingera-Ellisona, gdzie terapia rozpoczyna się od dawki 20 mg co 6 godzin. Dawkowanie podtrzymujące jest następnie dostosowywane indywidualnie do potrzeb pacjenta. Ostateczną dawkę i czas trwania leczenia zawsze ustala lekarz.
W leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy u większości pacjentów wyleczenie następuje po 4 tygodniach, choć lekarz może zadecydować o przedłużeniu terapii do 8 tygodni. Jeżeli w przebiegu choroby refluksowej przełyku stwierdzono nadżerki lub owrzodzenia, zazwyczaj stosuje się dawkę 40 mg dwa razy na dobę przez 6 do 12 tygodni. W zapobieganiu nawrotom tej choroby zalecana dawka to 20 mg dwa razy na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawki ze względu na wiek. Maksymalna dawka dobowa wynosi zwykle 80 mg, jednak w zespole Zollingera-Ellisona stosowano dawki do 800 mg na dobę.
W przypadku pominięcia dawki leku Famogast, należy ją przyjąć tak szybko, jak to możliwe. Jeżeli jednak zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę i kontynuować leczenie o zwykłej porze.
Nigdy nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki leku. Takie postępowanie nie wyrównuje opuszczonej dawki, a może prowadzić do przedawkowania. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących dawkowania należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Nie zaleca się stosowania leku Famogast w okresie ciąży. Jego użycie jest dopuszczalne tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po wnikliwej ocenie lekarza, który stwierdzi, że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
Substancja czynna leku, famotydyna, przenika do mleka kobiecego. Z tego powodu kobiety karmiące piersią powinny przerwać stosowanie preparatu Famogast lub zrezygnować z karmienia piersią na czas terapii. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku w tych okresach zawsze podejmuje lekarz.
Stosowanie leku Famogast może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, z których niektóre wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. Należy przerwać przyjmowanie leku i pilnie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów ciężkiej reakcji alergicznej, takich jak nagłe świsty, obrzmienie warg, języka i gardła lub ciała, wysypka, zaczerwienienie, omdlenie lub utrudnienie przełykania.
Bezzwłocznej konsultacji lekarskiej wymagają również ciężkie reakcje skórne. Należą do nich zaczerwienienie skóry z powstawaniem pęcherzy lub złuszczaniem, a także pojawienie się dużych pęcherzy i krwawień w okolicy warg, oczu, ust, nosa i narządów płciowych (mogą to być objawy zespołu Stevensa-Johnsona lub toksycznej rozpływnej martwicy naskórka).
Innym poważnym sygnałem, który powinien skłonić do kontaktu z lekarzem, są objawy mogące świadczyć o zaburzeniach czynności wątroby. Obejmują one zażółcenie skóry, ciemny mocz oraz nietypowe zmęczenie. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów, należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty.
Do zgłaszanych działań niepożądanych należą: * Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów): ból i zawroty głowy, zaparcia, biegunka. * Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów): anoreksja, zaburzenia smaku, suchość w ustach, nudności, wymioty, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, wzdęcia, wysypka, świąd, pokrzywka, zmęczenie. * Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów): zaburzenia hematologiczne (np. pancytopenia, agranulocytoza), reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), przemijające zaburzenia psychiczne (np. depresja, omamy), drgawki (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek), śródmiąższowe zapalenie płuc, zaburzenia czynności wątroby, łysienie, bóle stawów, impotencja, ginekomastia, wydłużenie odcinka QT (zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek), blok przedsionkowo-komorowy.
Famogast może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, głównie poprzez wpływ na ich wchłanianie. Zmiana pH w żołądku, wywołana przez famotydynę, może zmniejszać wchłanianie leków takich jak atazanawir (stosowany w leczeniu zakażeń wirusowych) oraz leki przeciwgrzybicze, jak ketokonazol i itrakonazol. Aby uniknąć tej interakcji, ketokonazol należy podawać co najmniej 2 godziny przed przyjęciem famotydyny.
Również leki zobojętniające kwas solny mogą osłabiać wchłanianie famotydyny, dlatego Famogast należy przyjmować 1–2 godziny przed lekiem zobojętniającym.
Jednocześnie famotydyna nie wchodzi w istotne klinicznie interakcje z wieloma popularnymi lekami metabolizowanymi przez wątrobę (przez układ cytochromu P-450). Należą do nich między innymi warfaryna, teofilina, fenytoina, diazepam, propranolol, aminofenazon oraz fenazon. Przed rozpoczęciem stosowania leku Famogast należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach.
Należy unikać jednoczesnego stosowania famotydyny z probenecydem (lek na dnę moczanową), ponieważ może to opóźniać jej wydalanie. Sukralfat (lek osłonowy) należy przyjmować co najmniej 2 godziny po famotydynie. Famogast może również zmniejszać działanie niektórych leków przeciwnowotworowych (dazatynib, erlotynib, gefitynib, pazopanib), leków przeciwgrzybiczych (pozakonazol w zawiesinie) oraz leków przeciwwirusowych (rylpiwiryna). Istnieje także ryzyko utraty skuteczności węglanu wapnia stosowanego w celu zmniejszenia stężenia fosforanów u pacjentów dializowanych.
U niektórych pacjentów stosujących lek Famogast mogą wystąpić działania niepożądane, które potencjalnie zaburzają zdolność prowadzenia pojazdów. Objawy te, pochodzące ze strony ośrodkowego układu nerwowego, mogą obejmować na przykład zawroty głowy.
Wystąpienie takich działań niepożądanych może negatywnie wpływać na sprawność psychofizyczną, która jest niezbędna do bezpiecznego kierowania pojazdami oraz obsługiwania maszyn.
Jeśli w trakcie terapii lekiem Famogast wystąpią jakiekolwiek objawy mogące zaburzać koncentrację lub koordynację, należy bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Famogast należy przechowywać w temperaturze, która nie przekracza 25°C. Zapewnienie odpowiednich warunków termicznych jest kluczowe dla zachowania właściwości i skuteczności preparatu przez cały okres jego ważności.
Bardzo ważne jest, aby lek był przechowywany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Ma to na celu zapobieganie przypadkowemu spożyciu leku przez najmłodszych, co mogłoby prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności, który jest zamieszczony na opakowaniu. Termin ten oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Po jego przekroczeniu lek należy odpowiednio zutylizować, o czym można uzyskać informację w aptece.
Okres ważności leku wynosi 3 lata. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa, aby chronić środowisko.
Substancją czynną leku Famogast jest famotydyna (Famotidinum). Każdy lek, oprócz substancji czynnej, zawiera również substancje pomocnicze, które stanowią pozostałe składniki jego formulacji.
Informacje na temat pełnego składu, w tym lista wszystkich substancji pomocniczych, są kluczowe dla pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w przypadku uczulenia na famotydynę, którykolwiek ze składników pomocniczych lub w przypadku stwierdzonej w przeszłości nadwrażliwości na inne leki z tej samej grupy (antagonistów receptora H2). W celu uzyskania szczegółowych informacji należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Tabletki Famogast są różowe, okrągłe i obustronnie wypukłe, z kreską dzielącą. Rdzeń tabletki zawiera: skrobię żelowaną, celulozę sproszkowaną, magnezu stearynian i talk. Otoczka składa się z hypromelozy, dwutlenku tytanu, makrogolu 6000, talku i laku z czerwienią koszenilową (E124). Podmiotem odpowiedzialnym i wytwórcą są Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Lek Famogast 40 mg jest refundowany.
Tak. We wskazaniach objętych refundacją lek Famogast 40 mg jest bezpłatny dla pacjentów powyżej 65. roku życia (lista S) oraz dla pacjentów poniżej 18. roku życia (lista DZ). Warunkiem jest recepta wystawiona we wskazaniu objętym refundacją; szczegóły odpłatności potwierdza farmaceuta przy realizacji recepty.
Lek Famogast w dawce 40 mg jest produktem wydawanym z apteki wyłącznie na podstawie recepty lekarskiej (Rx).
Badania kliniczne nie wykazały, aby famotydyna wchodziła w istotne interakcje z alkoholem. Nie stwierdzono zwiększenia stężenia alkoholu we krwi po jego spożyciu w trakcie terapii lekiem Famogast.
Zgodnie z dostępną wiedzą, famotydyna nie wchodzi w istotne klinicznie interakcje z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P-450 (np. warfaryna, teofilina, diazepam). Należy jednak pamiętać, że poprzez zmianę pH w żołądku może ona zmniejszać wchłanianie niektórych leków, jak atazanawir. Ponadto, przed rozpoczęciem leczenia owrzodzenia żołądka, lekarz musi wykluczyć jego nowotworowy charakter, ponieważ lek może maskować objawy. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Wszelkie wątpliwości dotyczące stosowania leku należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
W przypadku podejrzenia przyjęcia większej dawki leku Famogast niż zalecana, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na usunięciu niewchłoniętego produktu z przewodu pokarmowego, monitorowaniu stanu klinicznego oraz zastosowaniu leczenia wspomagającego. Podstawą bezpiecznego stosowania preparatu jest ścisłe przestrzeganie dawek określonych dla danego schorzenia, co minimalizuje ryzyko przedawkowania.
Zgodnie z danymi, w leczeniu choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy stosuje się dawkę 40 mg na dobę przed snem. W terapii choroby refluksowej przełyku jest to zazwyczaj 20 mg dwa razy na dobę, a w profilaktyce nawrotów wrzodu dwunastnicy – 20 mg przed snem.
W specyficznych przypadkach, jak zespół Zollingera-Ellisona, dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie przez specjalistę, począwszy od 20 mg co 6 godzin. Każda zmiana dawki lub wątpliwości dotyczące stosowania leku powinny być konsultowane z lekarzem lub farmaceutą.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.