Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc, zakażenia kości i stawów czy zakaźne zapalenie wsierdzia. Działanie leku polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich zniszczenia.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (cssti); zakażenia kości i stawów; pozaszpitalne i szpitalne zapalenie płuc (w tym respiratorowe zapalenie płuc) |
| Postać | Proszek do sporządzania roztworu do infuzji |
| Dawka | 500 mg, 1 g |
| Substancja czynna | Wankomycyna (Vancomycinum) |
| Ulotka do pobrania | Edicin - ulotka |
Lek Edicin stosuje się w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Jest to antybiotyk glikopeptydowy, którego mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej wrażliwych bakterii, głównie Gram-dodatnich.
Ze względu na swoje właściwości oraz sposób podawania, preparat jest przeznaczony do stosowania w warunkach lecznictwa zamkniętego. Terapia odbywa się w szpitalach, pod ścisłym nadzorem personelu medycznego.
Lek Edicin stosuje się u pacjentów we wszystkich grupach wiekowych w leczeniu następujących zakażeń:
Podanie dożylne:
Podanie doustne:
Ostateczną decyzję o zastosowaniu leku Edicin w konkretnym przypadku klinicznym zawsze podejmuje lekarz, opierając się na ocenie stanu pacjenta i wynikach badań mikrobiologicznych.
Stosowanie leku Edicin może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości ich występowania:
Często:
Niezbyt często:
Rzadko:
Bardzo rzadko:
Nieznana częstość:
W razie pojawienia się niepokojących objawów, zwłaszcza ciężkich reakcji skórnych lub objawów anafilaktycznych, należy niezwłocznie poinformować personel medyczny.
Lek Edicin jest przygotowywany przez wykwalifikowany personel medyczny i podawany w postaci infuzji dożylnej lub doustnie (wyłącznie w leczeniu zakażeń Clostridium difficile).
Przygotowanie roztworu do infuzji:
Przygotowanie roztworu doustnego (C. difficile):
Ze względu na konieczność monitorowania stanu pacjenta w trakcie terapii, lek nie jest przeznaczony do samodzielnego stosowania w domu.
Roztwór wankomycyny ma niskie pH i nie należy go mieszać z innymi lekami, zwłaszcza o odczynie zasadowym, bez potwierdzonej zgodności, ze względu na ryzyko niestabilności fizycznej lub chemicznej.
Dawkowanie leku Edicin jest ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego, z uwzględnieniem wieku, masy ciała i czynności nerek pacjenta.
Dorośli i dzieci w wieku 12 lat i powyżej (podanie dożylne):
Niemowlęta w wieku od 1. miesiąca i dzieci poniżej 12 lat (podanie dożylne):
Leczenie C. difficile (podanie doustne):
Pacjenci w podeszłym wieku: Konieczne może być stosowanie mniejszych dawek podtrzymujących ze względu na związane z wiekiem obniżenie czynności nerek.
Noworodki i wcześniaki: Schemat dawkowania ustala lekarz doświadczony w leczeniu noworodków, na podstawie wieku postkoncepcyjnego.
Lek jest podawany przez personel medyczny w szpitalu. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących dawkowania należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
Lekarz ustala dawkę indywidualnie, biorąc pod uwagę nie tylko wiek, masę ciała i czynność nerek, ale także rodzaj zakażenia i stan słuchu pacjenta. W trakcie leczenia monitoruje się stężenie wankomycyny we krwi — docelowe minimalne stężenie terapeutyczne wynosi 10-20 mg/l (w cięższych zakażeniach zaleca się 15-20 mg/l).
Czas trwania leczenia zależy od wskazania i wynosi zazwyczaj:
W przypadku nawrotowego zakażenia C. difficile lekarz może zalecić schemat ze stopniowym zmniejszaniem dawki lub leczenie pulsacyjne (np. 125–500 mg/dobę co 2–3 dni przez co najmniej 3 tygodnie).
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka początkowa nie jest zmniejszana; w ciężkiej niewydolności preferuje się wydłużenie odstępów między dawkami. U pacjentów z niewydolnością wątroby oraz u pacjentów otyłych (dawkę ustala się wg całkowitej masy ciała) nie ma konieczności modyfikacji dawki.
Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stwierdzona nadwrażliwość lub uczulenie na wankomycynę. Lek nie może być podawany domięśniowo ze względu na ryzyko martwicy w miejscu podania.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub uszkodzeniem słuchu, ponieważ lek może nasilać te dolegliwości.
Przed włączeniem leczenia konieczne jest poinformowanie lekarza o wszystkich aktualnych i przebytych chorobach oraz przyjmowanych lekach.
Edicin może wchodzić w interakcje z innymi lekami, prowadząc do zmiany ich działania lub nasilenia działań niepożądanych:
Przed rozpoczęciem leczenia należy bezwzględnie poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, włącznie z lekami dostępnymi bez recepty, suplementami diety oraz produktami ziołowymi.
Jednoczesne stosowanie z lekami znieczulającymi może wywołać silną reakcję przypominającą uczuleniową. Ryzyko to jest mniejsze, gdy wankomycyna jest podawana w powolnej infuzji przed zastosowaniem znieczulenia. Należy również zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ, np. ibuprofen), gdyż może to zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek.
Stosowanie leku Edicin wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności:
Wszelkie niepokojące objawy zaobserwowane podczas terapii należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi prowadzącemu.
Wankomycyna podawana dożylnie nie jest skuteczna w leczeniu zakażenia jelit wywołanego przez Clostridium difficile. W tym wskazaniu lek należy podawać wyłącznie doustnie.
Wankomycynę można podawać podczas ciąży tylko w razie bezwzględnej konieczności, po dokładnym rozważeniu stosunku ryzyka do korzyści. Lek przenika przez łożysko i nie można wykluczyć ryzyka działania toksycznego na płód. Decyzję o zastosowaniu zawsze podejmuje lekarz.
W okresie karmienia piersią: wankomycyna przenika do mleka ludzkiego. Można ją stosować wyłącznie, gdy inne antybiotyki okazały się nieskuteczne. Lekarz będzie starannie kontrolować stan niemowlęcia lub zaleci przerwanie karmienia piersią. Samodzielne przyjmowanie preparatu w tym okresie jest niedopuszczalne.
U kobiet w ciąży konieczne może być stosowanie znacznie większych dawek w celu osiągnięcia stężenia terapeutycznego. Lekarz może zalecić regularną kontrolę stężenia leku we krwi, aby zmniejszyć ryzyko toksycznego działania na płód. Brak jest badań dotyczących wpływu leku na płodność.
W razie przedawkowania można spodziewać się działań wynikających z dużego stężenia wankomycyny w surowicy, głównie uszkodzenia słuchu (ototoksyczność) i nerek (nefrotoksyczność). Zalecane jest leczenie objawowe podtrzymujące prawidłową pracę nerek (filtrację kłębuszkową). Wszelkie podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie zgłosić personelowi medycznemu.
Lek Edicin jest podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, który precyzyjnie kontroluje dawkę i szybkość podania, co znacząco minimalizuje ryzyko przypadkowego przedawkowania.
Substancją czynną leku Edicin jest wankomycyna w postaci wankomycyny chlorowodorku. Lek ma postać białego lub prawie białego proszku liofilizowanego do sporządzania roztworu do infuzji.
Produkt nie zawiera substancji pomocniczych.
Wankomycyna jest trójpierścieniowym antybiotykiem glikopeptydowym o powolnym działaniu bakteriobójczym wobec dzielących się mikroorganizmów.
Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z dużym powinowactwem z D-alanylo-D-alaninowym końcem cząsteczek prekursorowych ściany komórkowej. Uniemożliwienie budowy tej struktury prowadzi do obumarcia komórki bakteryjnej. Dodatkowo wankomycyna zaburza przepuszczalność błony komórkowej bakterii i syntezę RNA.
Lek wykazuje aktywność skierowaną głównie przeciwko wrażliwym bakteriom Gram-dodatnim.
Edicin ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Na rynku farmaceutycznym mogą być dostępne inne preparaty zawierające wankomycynę jako substancję czynną w identycznej dawce i postaci farmaceutycznej. Decyzję o ewentualnej zamianie leku Edicin na inny preparat może podjąć wyłącznie lekarz prowadzący terapię lub farmaceuta po przeanalizowaniu sytuacji klinicznej pacjenta.
Lek Edicin nie jest objęty refundacją.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa, w celu ochrony środowiska.
Brak danych dotyczących bezpośrednich interakcji wankomycyny z alkoholem. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących łączenia leku Edicin z innymi substancjami, w tym alkoholem, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Informacja niedostępna w ulotce — skonsultuj z farmaceutą.
Lek Edicin jest dostępny na receptę (Rx). Jest to produkt stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym (szpitalnym).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.