Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosowany jest w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca u dorosłych.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie objawowe przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych z chorobą niedokrwienną serca, z prawidłowym rytmem zatokowym oraz z częstością akcji serca ≥ 70 uderzeń na minutę. stosowany u dorosłych z nietolerancją lub przeciwwskazaniem do stosowania beta-adrenolityków, lub w skojarzeniu z beta-adrenolitykami u pacjentów niewystarczająco kontrolowanych; leczenie przewlekłej niewydolności serca ii do iv stopnia według klasyfikacji nyha, z zaburzeniami czynności skurczowej, u pacjentów z rytmem zatokowym, u których częstość akcji serca wynosi ≥ 75 uderzeń na minutę, w skojarzeniu ze standardowym leczeniem, w tym z beta-adrenolitykiem lub gdy leczenie beta-adrenolitykiem jest przeciwwskazane albo nie jest tolerowane |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 5 mg, 7,5 mg |
| Substancja czynna | iwabradyna (w postaci chlorowodorku) |
| Ulotka do pobrania | Procoralan - ulotka |
Procoralan to produkt leczniczy wydawany na receptę, którego substancją czynną jest iwabradyna. Stosuje się go w leczeniu określonych chorób serca, w tym stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych z chorobą niedokrwienną serca oraz przewlekłej niewydolności serca u dorosłych pacjentów.
Głównym celem terapii jest kontrola objawów związanych z tymi schorzeniami oraz poprawa funkcjonowania mięśnia sercowego. Działanie leku opiera się na regulacji rytmu serca, co przekłada się na jego wydajniejszą pracę. Lek jest przeciwwskazany w określonych sytuacjach, m.in. w ciąży, podczas karmienia piersią, w ciężkiej niewydolności wątroby, po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego oraz przy bardzo niskim ciśnieniu tętniczym. Ostateczną decyzję o zastosowaniu leku podejmuje lekarz.
Procoralan działa poprzez wybiórcze spowolnienie czynności serca, a jego głównym efektem farmakologicznym jest obniżenie tętna (częstości akcji serca). Mechanizm ten nie wpływa na kurczliwość mięśnia sercowego.
Substancja czynna leku, iwabradyna, działa bezpośrednio na węzeł zatokowy, który jest naturalnym rozrusznikiem serca. Wpływa ona na tzw. prąd I_f_, który odgrywa kluczową rolę w generowaniu impulsów elektrycznych prowadzących do skurczu serca. Zmniejszenie częstości akcji serca jest zależne od dawki leku i prowadzi do zmniejszenia obciążenia serca oraz jego zapotrzebowania na tlen. Wszelkie wątpliwości dotyczące działania leku należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Działanie iwabradyny jest ograniczone do węzła zatokowego i nie wpływa na przewodnictwo wewnątrzsercowe ani repolaryzację komór. Substancja czynna może również oddziaływać na prąd Ih w siatkówce, co wyjaśnia występowanie zgłaszanych zaburzeń widzenia.
Zarejestrowane wskazania do stosowania leku Procoralan obejmują leczenie objawowe przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz leczenie przewlekłej niewydolności serca u dorosłych pacjentów. O kwalifikacji do terapii zawsze decyduje lekarz prowadzący.
W leczeniu dławicy piersiowej lek jest przeznaczony dla pacjentów z prawidłowym rytmem zatokowym. Może być stosowany w terapii skojarzonej z beta-adrenolitykami u pacjentów niewystarczająco kontrolowanych za pomocą optymalnej dawki beta-adrenolityku lub jako alternatywa, gdy leki te są przeciwwskazane lub źle tolerowane. Drugim wskazaniem jest leczenie przewlekłej niewydolności serca u dorosłych pacjentów, stosowanego w skojarzeniu ze standardowym leczeniem, w tym z beta-adrenolitykiem, lub gdy leczenie beta-adrenolitykiem jest przeciwwskazane albo nie jest tolerowane.
W leczeniu dławicy piersiowej lek jest wskazany u pacjentów z częstością akcji serca wynoszącą co najmniej 70 uderzeń na minutę. W przypadku przewlekłej niewydolności serca (klasa II-IV wg NYHA) z zaburzeniami czynności skurczowej, kryterium kwalifikacji obejmuje łącznie: rytm zatokowy oraz częstość akcji serca wynosząca co najmniej 75 uderzeń na minutę.
Substancją czynną leku Procoralan jest iwabradyna, która występuje w postaci chlorowodorku. Jest to kluczowy składnik odpowiedzialny za działanie farmakologiczne preparatu, wpływający na czynność serca.
Poza substancją czynną, w skład leku wchodzą również substancje pomocnicze. Należy zwrócić szczególną uwagę na obecność laktozy, co jest istotną informacją dla pacjentów z nietolerancją niektórych cukrów. Pełna lista substancji pomocniczych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
Lek jest dostępny w różnych dawkach, takich jak 5 mg i 7,5 mg. Ostateczny dobór dawki zależy od decyzji lekarza prowadzącego. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących składu leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Leku Procoralan nie należy stosować w przypadku występowania określonych stanów klinicznych i schorzeń. Do bezwzględnych przeciwwskazań należą między innymi: nadwrażliwość na iwabradynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą, spoczynkowa częstość akcji serca poniżej określonej wartości, wstrząs kardiogenny, a także ciężka niewydolność wątroby.
Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego, z bardzo niskim ciśnieniem tętniczym, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
Przed rozpoczęciem leczenia kluczowe jest poinformowanie lekarza o wszystkich aktualnych i przebytych chorobach oraz przyjmowanych lekach. Tylko pełny wywiad medyczny pozwala na bezpieczne wdrożenie terapii i uniknięcie potencjalnych zagrożeń.
Do szczegółowych przeciwwskazań należą również: częstość akcji serca w spoczynku poniżej 70 uderzeń na minutę, ciężkie niedociśnienie (< 90/50 mm Hg), niestabilna dławica piersiowa, niestabilna lub ostra niewydolność serca, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia oraz sytuacja, gdy czynność serca jest narzucona wyłącznie przez stymulator. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z werapamilem lub diltiazemem.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Procoralan należy zwrócić szczególną uwagę na niektóre stany kliniczne, które wymagają zachowania ostrożności i ścisłego nadzoru medycznego.
Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z umiarkowaną niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek, z niektórymi rodzajami zaburzeń rytmu serca (arytmii) oraz pacjenci po niedawno przebytym udarze mózgu. W tych przypadkach lekarz może zalecić indywidualne dostosowanie dawki lub częstsze kontrole w celu zapewnienia bezpieczeństwa terapii.
W trakcie leczenia zalecane jest regularne monitorowanie przez lekarza. Może ono obejmować okresowe kontrole, w tym badanie EKG, w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa leczenia. Wszelkie niepokojące objawy lub wątpliwości należy niezwłocznie zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.
Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy mogące świadczyć o migotaniu przedsionków, takie jak tętno w spoczynku powyżej 110 uderzeń na minutę lub tętno nieregularne i trudne do zmierzenia.
Lek Procoralan należy dawkować ściśle według zaleceń lekarza, przyjmując go doustnie dwa razy na dobę – rano i wieczorem. Preparat powinien być zażywany w trakcie posiłków, aby zapewnić jego prawidłowe wchłanianie i działanie.
Dawka początkowa oraz dawka docelowa, do której dąży się w terapii, są ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta przez lekarza prowadzącego. Decyzja ta opiera się na ocenie stanu klinicznego pacjenta oraz jego indywidualnej reakcji na leczenie.
Pod żadnym pozorem nie wolno samodzielnie zmieniać zaleconego dawkowania. Każda modyfikacja schematu leczenia, w tym zwiększenie lub zmniejszenie dawki, musi być bezwzględnie skonsultowana z lekarzem.
Zazwyczaj zalecana dawka początkowa to 5 mg dwa razy na dobę, a dawka podtrzymująca nie powinna przekraczać 7,5 mg dwa razy na dobę. U pacjentów w wieku 75 lat i starszych lekarz może rozważyć rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki (2,5 mg dwa razy na dobę).
W sytuacji pominięcia dawki leku Procoralan należy przyjąć kolejną, planową dawkę o zwykłej porze. Nie należy podejmować żadnych dodatkowych działań w celu nadrobienia zapomnianej tabletki.
Kategorycznie zabrania się stosowania dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej. Takie postępowanie jest nieprawidłowe i może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych ze zbyt dużą ilością substancji czynnej w organizmie.
Jeśli pojawią się jakiekolwiek wątpliwości dotyczące dalszego postępowania po pominięciu dawki, zaleca się skontaktowanie się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą w celu uzyskania dokładnych instrukcji.
W regularnym przyjmowaniu leku może pomóc kalendarz nadrukowany na blistrze.
W przypadku przyjęcia większej dawki leku Procoralan niż zalecana należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Jest to sytuacja wymagająca pilnej interwencji medycznej.
Głównym objawem, który może wystąpić po przedawkowaniu leku, jest nasilona i długotrwała bradykardia, czyli znaczące spowolnienie czynności serca (zbyt wolne tętno). Może to prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
Pacjent po przyjęciu zbyt dużej dawki leku wymaga ścisłego monitorowania w warunkach specjalistycznych, zazwyczaj szpitalnych. Umożliwia to stałą kontrolę parametrów życiowych i szybką reakcję personelu medycznego w razie potrzeby.
Przedawkowanie, oprócz nadmiernego zwolnienia czynności serca, może objawiać się dusznością lub uczuciem zmęczenia.
Procoralan, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Bardzo często (u ponad 1 na 10 pacjentów) występują zaburzenia widzenia, określane jako świetlne zjawiska (fosfeny). Często (u 1–10 na 100 pacjentów) obserwuje się spowolnienie czynności serca (bradykardię), bóle głowy oraz zawroty głowy.
Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości ich występowania. Świetlne zjawiska w polu widzenia są uznawane za bardzo częste. Często zgłaszane są bradykardia, ból i zawroty głowy oraz niewyraźne widzenie. Niezbyt często mogą pojawić się m.in. kołatanie serca, duszność, nudności czy zmiany w badaniach laboratoryjnych.
Niektóre objawy, takie jak znaczne spowolnienie akcji serca, omdlenia, silne zmęczenie lub zawroty głowy, wymagają pilnej konsultacji z lekarzem. Wszystkie zaobserwowane działania niepożądane, nawet te, które nie zostały wymienione w ulotce, należy zgłaszać lekarzowi lub farmaceucie w celu monitorowania bezpieczeństwa terapii.
Procoralan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zmieniać jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Z tego powodu pacjent musi poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, również tych dostępnych bez recepty i suplementach diety.
Jednoczesne stosowanie leku Procoralan z niektórymi substancjami jest przeciwwskazane. Należą do nich silne inhibitory enzymu CYP3A4, takie jak niektóre leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol) oraz wybrane antybiotyki makrolidowe (np. klarytromycyna). Leki te mogą znacząco zwiększać stężenie Procoralanu w organizmie.
Szczególną ostrożność należy zachować, łącząc Procoralan z lekami, które mogą wydłużać odstęp QT w zapisie EKG (np. niektóre leki antyarytmiczne) oraz z niektórymi lekami moczopędnymi, które obniżają stężenie potasu we krwi. Stosowanie takich połączeń wymaga ścisłego nadzoru medycznego.
Procoralan należy przyjmować dwa razy na dobę, rano i wieczorem, zawsze podczas posiłków. Przyjmowanie leku z jedzeniem zapewnia jego prawidłowe wchłanianie i działanie.
Podczas terapii lekiem Procoralan należy bezwzględnie unikać picia soku grejpfrutowego oraz spożywania grejpfrutów. Sok grejpfrutowy może wchodzić w istotną interakcję z lekiem, prowadząc do znacznego wzrostu jego stężenia we krwi. Zwiększa to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza nadmiernego spowolnienia pracy serca.
Kwestię spożywania alkoholu w trakcie leczenia należy zawsze omówić z lekarzem prowadzącym. Lekarz, na podstawie indywidualnego stanu zdrowia pacjenta, oceni ewentualne ryzyko i wyda odpowiednie zalecenia.
Do często zgłaszanych działań niepożądanych zalicza się również migotanie przedsionków, dodatkowe skurcze komorowe, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia i niekontrolowane ciśnienie tętnicze. Niezbyt często mogą wystąpić m.in. obrzęk naczynioruchowy, niskie ciśnienie krwi, omdlenia, biegunka, kurcze mięśni, duszność, podwójne lub osłabione widzenie oraz zmiany w badaniach krwi (wzrost stężenia kreatyniny, kwasu moczowego, eozynofilia). Rzadko obserwuje się pokrzywkę, swędzenie i zaczerwienienie skóry, a bardzo rzadko – blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia oraz zespół chorego węzła zatokowego.
Procoralan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub bezpieczeństwo. Jednoczesne stosowanie z niektórymi grupami leków jest przeciwwskazane, np. z silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4, takimi jak ketokonazol czy niektóre antybiotyki makrolidowe. Należy zachować szczególną ostrożność przy łączeniu leku Procoralan z preparatami wydłużającymi odstęp QT oraz z niektórymi lekami moczopędnymi. Pacjent musi poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych dostępnych bez recepty i suplementach diety. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Niezalecane jest stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT (m.in. chinidyna, sotalol, amiodaron, pimozyd, meflochina, erytromycyna dożylna). Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z flukonazolem, ryfampicyną, barbituranami, fenytoiną, preparatami dziurawca oraz lekami moczopędnymi mogącymi obniżać stężenie potasu (np. furosemid, hydrochlorotiazyd).
Lek Procoralan należy przyjmować podczas posiłków. W trakcie leczenia trzeba jednak zwrócić szczególną uwagę na spożywane napoje. Należy unikać picia soku grejpfrutowego, ponieważ może on zwiększać stężenie leku we krwi. Decyzję o ewentualnym spożywaniu alkoholu w trakcie terapii należy podjąć po konsultacji z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Nie, stosowanie leku Procoralan jest przeciwwskazane w okresie ciąży oraz nie należy go przyjmować w czasie karmienia piersią. Zgodnie z oficjalnymi zaleceniami, lek nie powinien być stosowany przez kobiety ciężarne.
Pacjentki w wieku rozrodczym, które mogłyby zajść w ciążę, powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres leczenia. W przypadku planowania potomstwa lub podejrzenia ciąży należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w celu omówienia dalszego postępowania i ewentualnej zmiany terapii.
Lek Procoralan może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, dlatego należy zachować szczególną ostrożność. Jego stosowanie może wiązać się z wystąpieniem przemijających zaburzeń widzenia, takich jak wrażenie zwiększonej jasności w polu widzenia, co może utrudniać bezpieczne kierowanie autem.
Należy zachować ostrożność zwłaszcza w sytuacjach, gdy może dojść do nagłych zmian natężenia oświetlenia, szczególnie podczas prowadzenia pojazdów nocą., kiedy ryzyko wystąpienia objawów jest największe.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów, które mogłyby utrudniać koncentrację lub wpływać na szybkość reakcji, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Wszelkie wątpliwości należy omówić z lekarzem prowadzącym.
Procoralan nie jest lekiem przeznaczonym do leczenia wszystkich typów arytmii, a jego działanie koncentruje się na zwalnianiu prawidłowego rytmu zatokowego serca. Jest to jego główny cel terapeutyczny, polegający na kontrolowanym zmniejszeniu częstotliwości rytmu serca.
W przypadku migotania przedsionków iwabradyna jest nieskuteczna i jej stosowanie nie jest zalecane. Z tego powodu nie jest on uniwersalnym lekiem przeciwarytmicznym.
Decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku w terapii konkretnego zaburzenia rytmu serca podejmuje wyłącznie lekarz kardiolog po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta i wykonaniu odpowiednich badań diagnostycznych.
Istnieją zamienniki leku Procoralan zawierające tę samą substancję czynną (iwabradynę). Analizowane źródła nie wymieniają jednak ich konkretnych nazw handlowych.
Lek Procoralan nie jest refundowany. Pacjent ponosi pełną odpłatność (100%) za preparat.
Lek Procoralan należy przechowywać w standardowych warunkach, które zapewnią utrzymanie jego właściwości. Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Należy również zadbać o przechowywanie go w odpowiedniej temperaturze, zgodnej z zaleceniami producenta umieszczonymi na opakowaniu.
Ze względów bezpieczeństwa, lek musi być przechowywany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Ma to na celu zminimalizowanie ryzyka przypadkowego spożycia preparatu przez najmłodszych, co mogłoby prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.
Absolutnie nie należy stosować leku po upływie terminu ważności, który jest wyraźnie oznaczony na opakowaniu zewnętrznym oraz na blistrach. Przeterminowany produkt leczniczy należy zutylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.
Okres ważności leku wynosi 3 lata. Zużytych leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę o prawidłowe metody utylizacji, co pomoże chronić środowisko.
Pacjenci stosujący Procoralan najczęściej pytają o szybkość działania leku, czas trwania terapii oraz o możliwe działania niepożądane w postaci tzw. świetlnych zjawisk. Efekty leczenia mogą być odczuwalne stosunkowo szybko, jednak pełna stabilizacja działania farmakologicznego wymaga czasu.
Kolejną istotną kwestią jest długość leczenia. Terapia z użyciem iwabradyny jest zazwyczaj długotrwała. Ostateczną decyzję dotyczącą czasu przyjmowania preparatu oraz ewentualnego zakończenia leczenia zawsze podejmuje lekarz prowadzący na podstawie indywidualnej oceny stanu pacjenta.
Wielu pacjentów zwraca uwagę na występowanie „świetlnych zjawisk” (fosfenów). Jest to częste działanie niepożądane, które w większości przypadków ma charakter przejściowy. Mimo to, każdy przypadek pojawienia się takich objawów należy zgłosić lekarzowi, który oceni ich znaczenie kliniczne i podejmie decyzję o dalszym postępowaniu.
Procoralan jest lekiem wydawanym wyłącznie na podstawie ważnej recepty lekarskiej (Rx).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.