Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w leczeniu zakażeń dróg moczowych, pochwy i sromu, a także w pełzakowicy i lambliozie jelitowej. Substancja czynna działa przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo i przeciwpierwotniakowo, nie niszcząc przy tym fizjologicznej flory bakteryjnej pochwy.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie zakażeń dróg moczowych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na nifuratel; leczenie zakażeń pochwy i sromu wywołanych przez: rzęsistka pochwowego (trichomonas vaginalis), grzyby z rodzaju candida spp., bakterie tlenowe i beztlenowe wrażliwe na nifuratel; leczenie pełzakowicy (amebiozy) jelitowej |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 200 mg |
| Substancja czynna | Nifuratelum (Nifuratel) |
| Ulotka do pobrania | Macmiror - ulotka |
Lek Macmiror stosuje się w leczeniu zakażeń dróg moczowych, zakażeń pochwy i sromu, pełzakowicy (amebiozy) jelitowej oraz lambliozy (giardiazy) jelitowej. Wskazaniem do jego stosowania są infekcje wywołane przez drobnoustroje wykazujące wrażliwość na zawartą w leku substancję czynną, nifuratel.
W przypadku zakażeń ginekologicznych lek jest przeznaczony do leczenia infekcji pochwy i sromu, których przyczyną mogą być rzęsistek pochwowy (Trichomonas vaginalis), grzyby z rodzaju Candida spp., a także bakterie tlenowe i beztlenowe wrażliwe na działanie nifuratelu.
Przed rozpoczęciem stosowania leku konieczna jest konsultacja z lekarzem, który określi dokładne dawkowanie i czas trwania terapii na podstawie diagnozy. Wszelkie wątpliwości dotyczące leczenia należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Każda tabletka powlekana leku Macmiror zawiera 200 mg nifuratelu (Nifuratelum) jako substancję czynną. Jedną z substancji pomocniczych o znanym działaniu jest sacharoza.
Nifuratel jest syntetyczną pochodną nitrofuranu wykazującą szerokie spektrum działania przeciw drobnoustrojom, obejmujące aktywność przeciwpierwotniakową, przeciwbakteryjną i przeciwgrzybiczą. Mechanizm działania nie jest w pełni wyjaśniony, jednak wiadomo, że metabolity nifuratelu działają na enzymy biorące udział w procesach wzrostu drobnoustrojów. Substancja jest skuteczna m.in. wobec: Trichomonas vaginalis, Gardnerella vaginalis, Escherichia coli, Candida spp. oraz Chlamydia trachomatis.
Istotną właściwością nifuratelu jest brak działania na pałeczki kwasu mlekowego (Lactobacillus spp.), które są fizjologicznym składnikiem prawidłowej flory bakteryjnej pochwy — dzięki temu leczenie zakażeń pochwy przebiega sprawniej i wiąże się z mniejszą częstością nawrotów. Nifuratel nie powoduje oporności krzyżowej.
Spektrum działania przeciwbakteryjnego nifuratelu obejmuje również takie drobnoustroje jak Shigella, Salmonella spp., Bacillus sp., Proteus spp. oraz Klebsiella pneumoniae. Warto zaznaczyć, że w ciągu ponad 30 lat stosowania leku nie odnotowano występowania oporności krzyżowej na inne substancje.
Lek Macmiror zawiera nifuratel — syntetyczną pochodną nitrofuranu. Substancja ta wykazuje szerokie spektrum działania, obejmujące aktywność przeciwbakteryjną wobec bakterii tlenowych i beztlenowych Gram-ujemnych i Gram-dodatnich (m.in. Gardnerella vaginalis, Escherichia coli), przeciwgrzybiczą wobec Candida spp. oraz przeciwpierwotniakową wobec Trichomonas vaginalis.
Podczas stosowania leku należy pamiętać o ważnych środkach ostrożności. Lek jest przeciwwskazany w przypadku stwierdzonego uczulenia na nifuratel. Należy również unikać spożywania alkoholu w trakcie terapii ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji disulfiramowej.
W celu uzyskania pełnych informacji na temat właściwości i klasyfikacji leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawkowanie i czas leczenia lekiem Macmiror zależą od rodzaju zakażenia i są ustalane przez lekarza.
Zakażenia dróg moczowych U dorosłych zalecana dawka dobowa wynosi od 600 mg do 1200 mg (3–6 tabletek) podawana w trzech dawkach podzielonych po posiłkach. Leczenie trwa 7–14 dni. U dzieci w wieku powyżej 6 lat dawka dobowa wynosi 10–20 mg/kg masy ciała w dwóch dawkach podzielonych po posiłkach, przez 7–14 dni.
Zakażenia pochwy i sromu U dorosłych zalecana dawka dobowa to 800–1200 mg (4–6 tabletek) w dwóch lub trzech dawkach podzielonych po posiłkach. Leczenie trwa 7 dni. Zaleca się jednoczesne leczenie partnera seksualnego. Partner seksualny powinien być leczony jednocześnie w dawce 600 mg na dobę przez 7 dni. U dziewczynek w wieku powyżej 6 lat dawka dobowa wynosi 10 mg/kg masy ciała w dwóch dawkach podzielonych po posiłkach przez 7 dni.
Pełzakowica (amebioza) jelitowa U dorosłych dawka dobowa wynosi 1200 mg (6 tabletek) w trzech dawkach podzielonych po posiłkach przez 10 dni. U dzieci w wieku powyżej 6 lat: 30 mg/kg masy ciała w trzech dawkach podzielonych po posiłkach przez 10 dni.
Lamblioza (giardiaza) jelitowa U dorosłych dawka dobowa wynosi 800–1200 mg (4–6 tabletek) w dwóch lub trzech dawkach podzielonych po posiłkach przez 7 dni. U dzieci w wieku powyżej 6 lat: 30 mg/kg masy ciała w dwóch dawkach podzielonych po posiłkach przez 7 dni.
Wszelkie wątpliwości dotyczące dawkowania należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
W leczeniu zakażeń dróg moczowych terapię należy kontynuować aż do ustąpienia objawów i uzyskania prawidłowych wyników badań moczu, w tym bakteriologicznych. W przypadku zakażeń pochwy i sromu o dużym nasileniu lekarz może zalecić dodatkowo leki o działaniu miejscowym. Z kolei po zakończeniu leczenia pełzakowicy lub lambliozy, w celu potwierdzenia skuteczności, należy wykonać kontrolne badanie mikroskopowe kału, a badaniom powinny poddać się także osoby z bliskiego otoczenia pacjenta.
Tabletki Macmiror należy przyjmować doustnie, po posiłkach. Tabletkę należy połknąć w całości — nie rozgryzać ani nie kruszyć — popijając dużą ilością płynu.
Całkowita dawka dobowa jest podzielona na kilka mniejszych porcji przyjmowanych w regularnych odstępach czasu. Schemat dawkowania (liczba dawek dziennie) zależy od wskazania i jest ustalany przez lekarza.
Dokładny sposób przyjmowania leku, liczbę tabletek oraz częstotliwość zażywania określa lekarz. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Dokumentacja leku nie zawiera szczegółowych instrukcji dotyczących postępowania w przypadku pominięcia dawki. Należy jednak pamiętać, aby nie przerywać zaleconego leczenia bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Przedwczesne zakończenie terapii może prowadzić do jej nieskuteczności, nawet jeśli objawy ustąpiły. Ciągłość leczenia jest kluczowa dla osiągnięcia zamierzonego efektu terapeutycznego.
W razie pominięcia dawki lub jakichkolwiek innych wątpliwości związanych ze stosowaniem preparatu, zaleca się skontaktowanie z lekarzem lub farmaceutą w celu uzyskania indywidualnej porady.
Leku Macmiror nie należy stosować w przypadku:
Ponadto, zgodnie ze specjalnymi ostrzeżeniami i środkami ostrożności (ChPL pkt 4.4), produkt w postaci tabletek powlekanych nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 6 roku życia.
Ze względu na zawartość sacharozy, leku nie powinny przyjmować osoby z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami: nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Możliwe działania niepożądane po zastosowaniu leku Macmiror występują rzadko. Dotyczą one głównie układu pokarmowego oraz reakcji skórnych o podłożu alergicznym.
Do rzadkich skutków ubocznych zalicza się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności. Bardzo rzadko mogą wystąpić również wymioty oraz niestrawność, określana medycznie jako dyspepsja.
Wśród bardzo rzadkich działań niepożądanych wymienia się także reakcje alergiczne. Mogą one objawiać się jako wysypka skórna, pokrzywka lub miejscowy obrzęk. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Macmiror w okresie ciąży może być stosowany wyłącznie w sytuacjach, gdy jest to bezwzględnie konieczne, a terapia musi odbywać się pod bezpośrednim nadzorem lekarza. Samodzielne przyjmowanie preparatu w tym okresie jest niedozwolone.
Decyzję o włączeniu leku u pacjentki ciężarnej podejmuje lekarz po starannej analizie stanu klinicznego oraz ocenie stosunku korzyści z leczenia dla matki do potencjalnego ryzyka dla płodu.
Stosowanie produktu leczniczego Macmiror nie jest zalecane w okresie karmienia piersią. W przypadku konieczności leczenia w tym czasie, należy omówić dalsze postępowanie z lekarzem prowadzącym.
Produkt leczniczy Macmiror nie jest zalecany do stosowania w czasie karmienia piersią.
Decyzję o stosowaniu każdego leku w okresie karmienia piersią należy bezwzględnie skonsultować z lekarzem, który oceni potencjalne korzyści dla matki i ryzyko dla dziecka. Tylko specjalista może zadecydować o bezpieczeństwie i konieczności wdrożenia farmakoterapii w tym szczególnym czasie.
Dotychczas nie stwierdzono, aby substancja czynna leku Macmiror, nifuratel, wchodziła w klinicznie istotne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Mimo to, przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych dostępnych bez recepty.
Należy jednak bezwzględnie unikać spożywania alkoholu w trakcie całego okresu leczenia. Jednoczesne przyjęcie leku i alkoholu może wywołać gwałtowne i nieprzyjemne objawy, znane jako reakcja disulfiramowa. Do jej typowych symptomów należą nagłe zaczerwienienie skóry twarzy, złe samopoczucie oraz nudności. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Podczas terapii lekiem Macmiror należy przestrzegać określonych środków ostrożności, aby leczenie było skuteczne i bezpieczne. Kluczowe jest unikanie spożywania alkoholu przez cały okres przyjmowania leku z powodu ryzyka wystąpienia reakcji nietolerancji (reakcji disulfiramowej).
W przypadku leczenia zakażeń pochwy i sromu pacjentki powinny powstrzymać się od współżycia seksualnego. W celu uniknięcia nawrotów infekcji, lekarz może zalecić jednoczesne leczenie partnera seksualnego. Należy również pamiętać, że produkt leczniczy nie jest zalecany do stosowania u dzieci, które nie ukończyły 6. roku życia.
Lek zawiera sacharozę, dlatego pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór sacharazy-izomaltazy, nie powinni go przyjmować. Wszelkie wątpliwości dotyczące terapii należy omówić z lekarzem prowadzącym.
Podczas leczenia lekiem Macmiror należy unikać jednoczesnego spożywania alkoholu. Połączenie substancji czynnej leku z alkoholem może wywołać reakcje typu disulfiramowego, które objawiają się nagłymi i nieprzyjemnymi dolegliwościami, mogącymi zakłócić przebieg terapii.
Do charakterystycznych objawów wspomnianej reakcji należą gwałtowne zaczerwienienie skóry twarzy, ogólne złe samopoczucie oraz nudności. Ze względu na ryzyko wystąpienia tych symptomów, zaleca się całkowitą abstynencję od alkoholu przez cały okres przyjmowania leku.
Mimo że dotychczas nie stwierdzono interakcji nifuratelu z innymi lekami, ostrzeżenie dotyczące alkoholu jest istotnym środkiem ostrożności, którego należy przestrzegać. Wszelkie wątpliwości związane ze stosowaniem leku należy omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Lek Macmiror w postaci tabletek powlekanych jest dostępny wyłącznie na receptę (kategoria dostępności Rx).
Lek Macmiror należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Zapewnienie odpowiednich warunków termicznych jest kluczowe dla zachowania właściwości i skuteczności preparatu przez cały okres jego przydatności do użycia.
Szczególną uwagę należy zwrócić na to, aby lek znajdował się w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przypadkowe spożycie jakiegokolwiek produktu leczniczego przez dziecko może stanowić poważne zagrożenie dla jego zdrowia.
Okres ważności leku wynosi 5 lat. Nie wolno stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Wszelkie wątpliwości dotyczące prawidłowego przechowywania leku należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Aby usunąć leki, których się już nie używa, należy skonsultować się z farmaceutą. Takie postępowanie pomaga chronić środowisko.
Orientacyjna cena detaliczna leku Macmiror 200 mg (opakowanie 20 tabletek powlekanych) wynosi ok. 45,00 zł. Należy pamiętać, że cena może się różnić w zależności od apteki.
Lek Macmiror nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Oznacza to, że substancja czynna zawarta w preparacie nie powinna upośledzać funkcji psychomotorycznych, takich jak koncentracja, koordynacja wzrokowo-ruchowa czy szybkość reakcji, które są kluczowe dla bezpiecznego wykonywania tych czynności.
Pacjenci poddani terapii tym lekiem mogą zazwyczaj kontynuować swoje codzienne obowiązki, w tym prowadzenie samochodu, bez konieczności stosowania dodatkowych środków ostrożności. Mimo to, w przypadku pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości lub nietypowych reakcji organizmu, zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania leku Macmiror. W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
Informacje na temat dostępnych zamienników leku Macmiror nie są zawarte w dokumentacji produktu leczniczego. W celu uzyskania informacji o preparatach równoważnych należy skonsultować się z farmaceutą.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.