Lonamo

Dostępność	na receptę
Wskazania	poprawa kontroli glikemii u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2; monoterapia: u pacjentów, u których dieta i ćwiczenia fizyczne nie wystarczają, a stosowanie metforminy jest niewskazane z powodu przeciwwskazań lub nietolerancji; terapia dwuskładnikowa: w skojarzeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora pparγ (tiazolidynedionem), gdy monoterapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii
Postać	tabletki powlekane
Dawka	50 mg, 100 mg
Substancja czynna	sytagliptyna (Sitagliptinum)
Ulotka do pobrania	Lonamo - ulotka

Co to jest lek Lonamo i w jakim celu się go stosuje?

Lek Lonamo jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u osób dorosłych. Jego celem jest pomoc w regulowaniu poziomu cukru we krwi, co przyczynia się do lepszej kontroli glikemii.

Lonamo jest wskazany jako uzupełnienie odpowiedniej diety i wysiłku fizycznego u dorosłych chorych na cukrzycę typu 2 – w monoterapii (gdy metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana) lub w skojarzeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika, agonistą PPARγ bądź insuliną. Terapia skojarzona z niefarmakologicznymi metodami leczenia cukrzycy pozwala na osiągnięcie lepszych wyników w zakresie kontroli metabolicznej choroby.

Przed zastosowaniem leku należy omówić z lekarzem lub farmaceutą wszystkie aspekty terapii.

Jaka jest substancja czynna leku Lonamo?

Substancją czynną leku Lonamo jest sytagliptyna (Sitagliptinum). Związek ten należy do klasy leków nazywanych inhibitorami dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), które są stosowane w terapii cukrzycy.

Mechanizm działania sytagliptyny polega na wpływie na układ hormonalny regulujący stężenie glukozy. Sytagliptyna hamuje enzym dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), ograniczając rozkład hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP. Wyższe stężenie aktywnych inkretyn prowadzi – zależnie od stężenia glukozy – do zwiększenia wydzielania insuliny przez komórki beta i hamowania wydzielania glukagonu przez komórki alfa trzustki, a w konsekwencji do zmniejszenia produkcji glukozy w wątrobie.

W celu uzyskania szczegółowych informacji na temat działania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czy Lonamo zawiera metforminę?

Lek Lonamo nie zawiera metforminy. Jego jedyną substancją czynną jest sytagliptyna.

W razie wątpliwości dotyczących składu przepisanego leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jaka jest substancja czynna leku Lonamo?

Substancją czynną leku Lonamo jest sytagliptyna (Sitagliptinum). Należy ona do klasy leków nazywanych inhibitorami dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4). Sytagliptyna blokuje enzym DPP-4 odpowiedzialny za rozkład hormonów inkretynowych (GLP-1 i GIP) uwalnianych w jelitach po posiłku, co prowadzi do zwiększenia wydzielania insuliny oraz zmniejszenia wydzielania glukagonu przez trzustkę, a w efekcie — do obniżenia stężenia cukru we krwi. W celu uzyskania szczegółowych informacji należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czy Lonamo zawiera metforminę?

Lek Lonamo nie zawiera metforminy, ponieważ jego jedyną substancją czynną jest sytagliptyna. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Kiedy nie należy stosować leku Lonamo?

Leku Lonamo nie należy stosować w przypadku uczulenia (nadwrażliwości) na sytagliptynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego preparatu — to jedyne formalne przeciwwskazanie do stosowania leku. Dodatkowo, zgodnie z ostrzeżeniami zawartymi w ulotce, leku Lonamo nie należy stosować u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej w przebiegu cukrzycy.

Przed zastosowaniem leku konieczne jest zapoznanie się z informacjami zawartymi w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie wątpliwości oraz ostateczną decyzję o rozpoczęciu leczenia należy bezwzględnie skonsultować z lekarzem prowadzącym.

Jakie ostrzeżenia i środki ostrożności należy zachować?

Podczas stosowania leku Lonamo należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości określone schorzenia. Dotyczy to między innymi chorób trzustki oraz chorób nerek. Lonamo nie należy stosować u pacjentów z cukrzycą typu 1.

W przypadku wystąpienia silnego i uporczywego bólu brzucha należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem — może to być objaw zapalenia trzustki.

Należy pamiętać o ryzyku wystąpienia hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru we krwi). Ryzyko to wzrasta, gdy Lonamo jest przyjmowany jednocześnie z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika czy insulina.

Przed rozpoczęciem terapii kluczowe jest poinformowanie lekarza o wszystkich istniejących i przebytych schorzeniach.

Czy Lonamo można łączyć z innymi lekami?

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lonamo należy bezwzględnie poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich stosowanych obecnie lub ostatnio lekach, włączając w to preparaty dostępne bez recepty, suplementy diety i produkty ziołowe.

Lonamo może wchodzić w klinicznie istotne interakcje z: digoksyną (zalecana kontrola stężenia we krwi), pochodnymi sulfonylomocznika i insuliną (zwiększone ryzyko hipoglikemii), silnymi inhibitorami CYP3A4 – ketokonazolem, itrakonazolem, rytonawirem, klarytromycyną – (zmiana farmakokinetyki sytagliptyny, szczególnie istotna u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek) oraz cyklosporyną (wzrost AUC sytagliptyny o ~29% i Cmax o ~68%, bez istotności klinicznej). Z tego powodu każda zmiana w farmakoterapii wymaga konsultacji.

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie innych leków przeciwcukrzycowych. Połączenie takie może wymagać dostosowania dawkowania przez lekarza w celu zapewnienia skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Należy również poinformować lekarza o przyjmowaniu digoksyny (leku stosowanego w leczeniu zaburzeń rytmu serca i innych chorób serca) — podczas jednoczesnego stosowania z Lonamo konieczne jest kontrolowanie stężenia digoksyny we krwi, szczególnie u pacjentów z ryzykiem zatrucia tym lekiem.

Czy można stosować Lonamo w ciąży i podczas karmienia piersią?

Leku Lonamo nie należy stosować podczas ciąży ani w okresie karmienia piersią. Pacjentka, która jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży, planuje mieć dziecko lub karmi piersią, powinna bezwzględnie poinformować o tym lekarza prowadzącego przed rozpoczęciem przyjmowania preparatu.

Należy ściśle przestrzegać zaleceń specjalisty. Samodzielne rozpoczynanie lub przerywanie terapii w tym okresie jest niedozwolone.

Czy Lonamo wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Lek Lonamo nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak ryzyko dotyczy możliwości wystąpienia hipoglikemii (zbyt niskiego stężenia cukru we krwi), zwłaszcza gdy lek jest stosowany w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną.

Objawy takie jak zawroty głowy i senność mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i stwarzać zagrożenie w ruchu drogowym. Z tego powodu pacjent powinien poznać reakcję swojego organizmu na leczenie, zanim zdecyduje się na prowadzenie pojazdu. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

Jak dawkować lek Lonamo?

Dawkowanie leku Lonamo jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego, który dostosowuje je do stanu zdrowia i potrzeb terapeutycznych pacjenta. Nie należy samodzielnie modyfikować zaleconej dawki ani schematu leczenia.

Zazwyczaj zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥ 30 do < 45 ml/min) dawkę zmniejsza się obowiązkowo do 50 mg raz na dobę; przy GFR < 30 ml/min lub schyłkowej niewydolności nerek konieczna jest dalsza redukcja do 25 mg raz na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. W przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości dotyczących sposobu przyjmowania leku należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Co zrobić w przypadku przyjęcia większej dawki niż zalecana?

W razie przyjęcia większej dawki leku Lonamo niż zalecana, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Postępowanie medyczne obejmuje standardowe środki wspomagające, takie jak usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, monitorowanie kliniczne (w tym EKG) oraz w razie potrzeby leczenie objawowe.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki leku Lonamo?

Pominiętą dawkę leku należy przyjąć tak szybko, jak to możliwe, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. W takiej sytuacji należy opuścić pominiętą dawkę i przyjąć następną o zwykłej porze, kontynuując leczenie zgodnie z ustalonym schematem.

Nie należy stosować dawki podwójnej tego leku. Takie postępowanie nie zastępuje pominiętej dawki, a może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jakie są możliwe skutki uboczne leku Lonamo?

Jak każdy lek, Lonamo może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Do najczęściej zgłaszanych skutków ubocznych należą te o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu.

Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na poważne, choć rzadsze działania niepożądane. Objawy mogące wskazywać na zapalenie trzustki lub ciężkie reakcje alergiczne wymagają natychmiastowego odstawienia leku i kontaktu z lekarzem. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Szczegółowy wykaz działań niepożądanych wraz z częstością ich występowania znajduje się poniżej. Rzadkie działania niepożądane (1/10 000 do < 1/1000) obejmują trombocytopenię (zmniejszoną liczbę płytek krwi). Do działań o nieznanej częstości zalicza się m.in.: ciężkie zaburzenia czynności nerek wymagające dializy, wymioty, bóle stawów, mięśni i pleców, śródmiąższową chorobę płuc, pemfigoid pęcherzowy oraz reakcje anafilaktyczne.

Jak przechowywać lek Lonamo?

Lek Lonamo nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Ze względów bezpieczeństwa, lek musi być przechowywany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przypadkowe spożycie leku przez dziecko może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dlatego należy wybrać miejsce, które uniemożliwia dostęp osobom niepowołanym, zwłaszcza najmłodszym.

Nie należy stosować leku Lonamo po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu. Stosowanie przeterminowanego produktu leczniczego jest niebezpieczne i może nie przynieść oczekiwanych efektów terapeutycznych. W razie wątpliwości dotyczących przechowywania leku należy skonsultować się z farmaceutą.

Jaki jest skład i wygląd leku Lonamo?

Substancją czynną leku Lonamo jest sytagliptyna. Każda tabletka zawiera określoną dawkę tej substancji, na przykład 100 mg. Sytagliptyna jest odpowiedzialna za działanie terapeutyczne leku. Dokładna dawka jest zawsze wskazana na opakowaniu oraz w ulotce informacyjnej dla pacjenta.

Oprócz substancji czynnej, w skład leku wchodzą również substancje pomocnicze. Są one niezbędne do uformowania tabletki i zapewnienia jej trwałości oraz odpowiedniego uwalniania sytagliptyny w organizmie. Pełna lista substancji pomocniczych znajduje się w ulotce dołączonej do leku.

Tabletki leku Lonamo mają określony wygląd, który pozwala na ich identyfikację. Charakteryzują się specyficznym kształtem, kolorem oraz mogą posiadać oznaczenia, takie jak grawerunek lub linia podziału. Szczegółowy opis wyglądu tabletki dla danej dawki jest zawarty w ulotce informacyjnej.

Dostępność

Lek Lonamo jest produktem wydawanym z apteki wyłącznie na podstawie recepty lekarskiej (Rx).

Ile kosztuje Lonamo i jaka jest refundacja?

Lek znajduje się w wykazie leków refundowanych Ministerstwa Zdrowia (obwieszczenie obowiązujące od 1 kwietnia 2026). Refundacja obejmuje: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji. Urzędowe ceny detaliczne i poziom odpłatności:

Preparat	Opakowanie	Cena detaliczna	Odpłatność
Lonamo, tabl. powl., 100 mg	28 szt.	30,38 zł	30%
Lonamo, tabl. powl., 100 mg	56 szt.	57,01 zł	30%

Ostateczna dopłata pacjenta zależy od limitu finansowania i wskazania, w którym lek przepisano — dokładną kwotę poda apteka przy realizacji recepty.

Zamienniki

Na rynku dostępne są inne leki zawierające tę samą substancję czynną (sytagliptynę), które mogą być stosowane jako zamienniki. Przykładowe odpowiedniki to: Simlerid, Jazeta Novum, Ristaben, Juzina, Maysiglu, Sigletic, Sitagliptin Adamed, Symgliptin. O możliwość zastosowania zamiennika zawsze należy zapytać lekarza lub farmaceutę.

Czy można pić alkohol podczas stosowania Lonamo?

Podczas stosowania leku Lonamo należy poinformować lekarza, jeśli pacjent nadużywa alkoholu lub jest uzależniony od alkoholu — uzależnienie od alkoholu może zwiększać ryzyko wystąpienia zapalenia trzustki.

Zgłaszano przypadki zapalenia trzustki, dlatego w razie wystąpienia silnego i uporczywego bólu brzucha należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Jeśli u pacjenta pojawią się pęcherze na skórze, może to być objaw pemfigoidu pęcherzowego – lekarz może zalecić przerwanie przyjmowania sytagliptyny.

Jakie są działania niepożądane Lonamo?

Podczas stosowania leku Lonamo mogą wystąpić działania niepożądane. Bardzo często (w przypadku terapii skojarzonej z pochodną sulfonylomocznika i metforminą) zgłaszano małe stężenie cukru we krwi, czyli hipoglikemię.

Do częstych działań niepożądanych zalicza się ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, niedrożny nos, katar i ból gardła. Pacjenci zgłaszali również zapalenie kości i stawów oraz ból w ramieniu lub nodze.

W zależności od stosowanej terapii skojarzonej, często mogą pojawić się dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Należą do nich nudności, wymioty i wzdęcia (w połączeniu z metforminą), wzdęcia (w połączeniu z pioglitazonem) oraz zaparcia (w połączeniu z pochodną sulfonylomocznika i metforminą). W terapii skojarzonej z pioglitazonem często obserwowano obrzęk rąk lub nóg, a w skojarzeniu z insuliną — grypę. W przypadku zaobserwowania niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.

Najczęstsze pytania o Lonamo (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.