Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosuje się go w miejscowym leczeniu powierzchniowych bakteryjnych zakażeń oczu, takich jak zapalenie spojówek. Substancja czynna leku prowadzi do zniszczenia bakterii odpowiedzialnych za infekcję.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | miejscowe leczenie powierzchniowych bakteryjnych zakażeń oczu wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na lewofloksacynę; leczenie bakteryjnego zapalenia spojówek |
| Postać | krople do oczu, roztwór |
| Dawka | 5 mg/ml |
| Substancja czynna | Lewofloksacyna (w postaci półwodzianu) |
| Ulotka do pobrania | Levomer - ulotka |
Lek Levomer jest stosowany w miejscowym leczeniu powierzchniowych bakteryjnych zakażeń oczu, takich jak bakteryjne zapalenie spojówek. Jego celem jest zwalczanie infekcji wywołanych przez drobnoustroje, które wykazują wrażliwość na substancję czynną zawartą w preparacie.
Substancją czynną leku jest lewofloksacyna, należąca do antybiotyków z grupy chinolonów. Stosowanie produktu leczniczego nie jest zalecane u dzieci w wieku poniżej 1 roku życia. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej leczenie należy przerwać. Wszelkie wątpliwości dotyczące terapii należy omówić z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Jej mechanizm działania polega na hamowaniu bakteryjnych enzymów (topoizomerazy typu II – gyrazy DNA i topoizomerazy IV), co prowadzi do zniszczenia komórek bakteryjnych.
Substancją czynną leku Levomer jest lewofloksacyna, która występuje w postaci półwodzianu. Jest to antybiotyk z grupy chinolonów, który odpowiada za działanie przeciwbakteryjne produktu. Z tego powodu lek jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na lewofloksacynę lub inne antybiotyki chinolonowe.
Oprócz substancji czynnej, w skład leku wchodzą również substancje pomocnicze. Uczulenie na którykolwiek z pozostałych składników preparatu również stanowi przeciwwskazanie do jego stosowania. Pełna lista wszystkich składników znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania. W razie pytań dotyczących składu należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Na podstawie dostarczonych informacji, lek Levomer jest wskazany do stosowania w określonych sytuacjach medycznych. Zgodnie z dostępną wiedzą, produkt stosuje się w miejscowym leczeniu powierzchniowych bakteryjnych zakażeń oczu, w tym w leczeniu bakteryjnego zapalenia spojówek.
Lek jest przeznaczony do zwalczania infekcji wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na lewofloksacynę. Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia (nadwrażliwości) na lewofloksacynę, inne antybiotyki chinolonowe lub na którykolwiek z pozostałych składników leku, w tym na chlorek benzalkoniowy. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, aby omówić wszystkie potencjalne przeciwwskazania i zapewnić bezpieczeństwo terapii.
Przed zastosowaniem leku Levomer należy zwrócić uwagę na kilka istotnych środków ostrożności, które dotyczą głównie ryzyka wystąpienia reakcji alergicznej oraz zasad postępowania z soczewkami kontaktowymi. W przypadku pojawienia się objawów uczulenia, nawet po przyjęciu pojedynczej dawki, należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.
Podczas terapii lekiem Levomer należy obserwować stan oczu. Jeśli objawy zakażenia nasilają się, konieczny jest pilny kontakt z lekarzem w celu oceny dalszego leczenia.
Pacjenci noszący soczewki kontaktowe muszą pamiętać, że w trakcie aktywnego zakażenia oka nie wolno ich używać. Dodatkowo lek zawiera chlorek benzalkoniowy, który może powodować podrażnienie oraz odbarwienie miękkich soczewek. Z tego powodu należy je zdjąć przed podaniem kropli i odczekać co najmniej 15 minut przed ich ponownym założeniem.
Dodatkowo, leku nie wolno wstrzykiwać do wewnętrznej części gałki ocznej (np. podspojówkowo). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadmiernego namnożenia drobnoustrojów opornych, w tym grzybów. U pacjentów przyjmujących fluorochinolony doustnie lub dożylnie obserwowano obrzęk i zerwanie ścięgien – w przypadku wystąpienia bólu lub obrzęku ścięgna, leczenie kroplami należy przerwać.
Krople do oczu Levomer stosuje się w miejscowym leczeniu powierzchniowych zakażeń bakteryjnych oka, które zostały wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na substancję czynną leku, lewofloksacynę. Lek jest przeznaczony do terapii schorzeń takich jak bakteryjne zapalenie spojówek.
Przed rozpoczęciem stosowania leku oraz w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących jego aplikacji, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Należy również poinformować lekarza o wszystkich innych preparatach stosowanych do oczu, ponieważ mogą one wchodzić w interakcje z lekiem Levomer.
Prawidłowa aplikacja kropli obejmuje następujące kroki: 1. Umyć ręce. 2. Otworzyć butelkę, unikając kontaktu końcówki zakraplacza z okiem lub palcami. 3. Odchylić głowę do tyłu i spojrzeć w górę. 4. Odciągnąć dolną powiekę ku dołowi, tworząc kieszonkę. 5. Lekko nacisnąć butelkę, aby wpuścić jedną kroplę. 6. Zamknąć oko i uciskać jego wewnętrzny kącik przez około minutę. 7. Wytrzeć nadmiar płynu. 8. Dokładnie zamknąć butelkę.
Zalecane dawkowanie leku Levomer jest uzależnione od etapu leczenia i wieku pacjenta, jednak ostateczną decyzję o schemacie terapii zawsze podejmuje lekarz. Zazwyczaj leczenie trwa 5 dni.
U pacjentów dorosłych oraz osób w podeszłym wieku przez pierwsze dwa dni leczenia podaje się jedną do dwóch kropli do zakażonego oka (oczu) co dwie godziny, do maksymalnie 8 razy na dobę. Od trzeciego do piątego dnia dawkę zmniejsza się do jednej lub dwóch kropli, podawanych maksymalnie 4 razy na dobę. U osób w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest konieczna.
U dzieci, które ukończyły 1. rok życia, stosuje się taki sam schemat dawkowania jak u dorosłych. Stosowanie leku u dzieci poniżej 1. roku życia nie jest zalecane. Wszelkie wątpliwości dotyczące dawkowania należy omówić z lekarzem prowadzącym.
Decyzję o czasie trwania leczenia kroplami do oczu Levomer zawsze podejmuje lekarz prowadzący, opierając się na stanie klinicznym pacjenta. Preparat ten jest przeznaczony do miejscowego leczenia schorzeń o podłożu bakteryjnym, dlatego długość terapii musi być dostosowana do rodzaju i nasilenia infekcji.
Lek Levomer stosuje się w leczeniu powierzchniowych bakteryjnych zakażeń oczu, które zostały wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na substancję czynną leku, lewofloksacynę. Jednym z głównych wskazań do jego stosowania jest bakteryjne zapalenie spojówek. Samodzielne skracanie lub wydłużanie zaleconego przez specjalistę okresu leczenia jest niewskazane. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących terapii należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
O możliwości zastosowania leku Levomer u dzieci decyduje wyłącznie lekarz po dokładnej ocenie stanu zdrowia małego pacjenta. Stosowanie jakichkolwiek leków w populacji pediatrycznej wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego nadzoru medycznego, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii.
Levomer jest preparatem przeznaczonym do leczenia miejscowych, powierzchniowych zakażeń bakteryjnych oka, takich jak bakteryjne zapalenie spojówek. Jego substancją czynną jest lewofloksacyna. Przed ewentualnym zastosowaniem leku u dziecka, lekarz musi wykluczyć przeciwwskazania, takie jak uczulenie na lewofloksacynę lub inne chinolony. Wszelkie pytania dotyczące leczenia dzieci należy kierować do lekarza lub farmaceuty.
Stosowanie leku Levomer, podobnie jak każdego innego preparatu leczniczego, może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy poinformować lekarza o wszelkich niepokojących objawach, które pojawią się w trakcie terapii.
Do częstych działań niepożądanych (mogących wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób) zalicza się uczucie pieczenia oka, pogorszenie widzenia oraz pojawienie się pasm wydzieliny śluzowej w oku. Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 osób) mogą pojawić się: kłucie, podrażnienie, ból, suchość lub bolesność oczu, obrzęk lub zaczerwienienie spojówek i powiek, światłowstręt, swędzenie, lepkość powiek, a także ból głowy, wysypka wokół oczu czy zapalenie błony śluzowej nosa.
Rzadko (u nie więcej niż 1 na 1000 osób) mogą wystąpić reakcje alergiczne. Należy pamiętać, że lewofloksacyna należy do grupy fluorochinolonów, których stosowanie bywało powiązane z ryzykiem zerwania ścięgna. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 osób) lub z nieznaną częstością mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja), którym towarzyszyć może obrzęk i uczucie ucisku w gardle, trudności w oddychaniu lub obrzęk krtani.
Interakcje leku Levomer o znaczeniu klinicznym z lekami podawanymi ogólnoustrojowo są mało prawdopodobne, jednak należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania innych preparatów do oczu.
Ze względu na bardzo niskie stężenie substancji czynnej leku we krwi po podaniu miejscowym do oka, ryzyko wystąpienia istotnych interakcji z lekami przyjmowanymi na przykład doustnie jest niewielkie.
W przypadku konieczności stosowania innych leków podawanych do oka, takich jak inne krople lub maści, należy pamiętać o zachowaniu odpowiedniego odstępu czasowego. Zaleca się, aby przerwa pomiędzy aplikacją poszczególnych preparatów wynosiła co najmniej 15 minut. W razie wątpliwości dotyczących łączenia leków, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Stosowanie leku Levomer w okresie ciąży oraz podczas karmienia piersią jest dopuszczalne jedynie po konsultacji z lekarzem i dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
U kobiet w ciąży lek może być stosowany wyłącznie wtedy, gdy w ocenie lekarza prowadzącego spodziewana korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla rozwijającego się płodu. Decyzję o włączeniu leczenia w tym okresie zawsze podejmuje lekarz.
W okresie laktacji jest bardzo mało prawdopodobne, aby lek miał szkodliwy wpływ na dziecko karmione piersią. Mimo to, jego zastosowanie jest możliwe tylko w sytuacji, gdy korzyść dla matki jest większa niż potencjalne zagrożenie dla niemowlęcia. Przed ewentualnym zastosowaniem leku w ciąży lub podczas karmienia piersią należy bezwzględnie poradzić się lekarza.
Lek Levomer wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak zaleca się zachowanie ostrożności, ponieważ bezpośrednio po jego zastosowaniu może wystąpić przejściowe niewyraźne widzenie.
Jeśli po aplikacji kropli wystąpią zaburzenia ostrości widzenia, należy bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Czynności te można bezpiecznie wznowić dopiero po całkowitym ustąpieniu objawów i odzyskaniu pełnej ostrości widzenia.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących wpływu leku na sprawność psychomotoryczną, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lek Levomer należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, a butelka powinna być zawsze dokładnie zamknięta. Producent nie podaje specjalnych zaleceń dotyczących temperatury, w jakiej należy przechowywać produkt.
Przed pierwszym otwarciem butelki lek jest ważny zgodnie z terminem podanym na opakowaniu. Po otwarciu lek nadaje się do użytku przez 28 dni. Po upływie tego okresu butelkę z pozostałością leku należy wyrzucić, nawet jeśli nie została w pełni zużyta.
Zamienniki leku Levomer, które zawierają tę samą substancję czynną (lewofloksacynę) w tej samej postaci i dawce, to m.in.: Levofloxacin Genoptim, Levoftyal, Oftaquix, Oftaquix sine.
Lek Levomer nie jest refundowany. Pacjent ponosi pełną odpłatność za preparat.
Lek Levomer jest przeznaczony do miejscowego leczenia powierzchniowych bakteryjnych zakażeń oczu. Stosuje się go w przypadkach, gdy infekcja została wywołana przez drobnoustroje wrażliwe na substancję czynną leku, czyli lewofloksacynę.
Preparat jest wskazany między innymi w leczeniu bakteryjnego zapalenia spojówek. Przed rozpoczęciem stosowania leku w celu leczenia zakażenia oka, konieczna jest konsultacja z lekarzem, który postawi odpowiednią diagnozę i zaleci właściwą terapię. Wszelkie wątpliwości dotyczące wskazań do stosowania produktu należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Ze względu na bardzo niskie stężenie leku we krwi po jego miejscowym podaniu do oka, wystąpienie interakcji o znaczeniu klinicznym z lekami lub innymi substancjami podawanymi ogólnoustrojowo jest mało prawdopodobne. Dotyczy to również alkoholu.
Należy jednak pamiętać o innych możliwych interakcjach. W przypadku stosowania dodatkowych kropli lub maści do oczu, zaleca się zachowanie co najmniej 15-minutowej przerwy pomiędzy aplikacją poszczególnych preparatów. W razie wystąpienia reakcji alergicznej, nawet po zastosowaniu pojedynczej dawki, należy przerwać stosowanie leku. Wszelkie wątpliwości dotyczące terapii należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
W przypadku pominięcia dawki, należy zastosować ją jak najszybciej. Nie należy jednak stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej.
W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy przepłukać oko (oczy) czystą wodą o temperaturze pokojowej i skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Przypadkowe połknięcie zawartości butelki jest mało prawdopodobne, aby wywołało działania toksyczne, ze względu na niewielką ilość substancji czynnej.
Na podstawie dostarczonej wiedzy nie jest możliwe napisanie żadnej z zamówionych sekcji.
Dostarczony materiał źródłowy dla obu sekcji ("Miejscowe leczenie powierzchniowych bakteryjnych zakażeń oczu wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na lewofloksacynę.", "Leczenie bakteryjnego zapalenia spojówek.") opisuje wyłącznie wskazania do stosowania leku, a nie jego zamienniki czy przeciwwskazania. Zgodnie z zasadami, nie mogę dodawać informacji spoza podanej wiedzy, a w przypadku braku danych sekcję należy pominąć.
Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na lewofloksacynę, inne antybiotyki z grupy chinolonów, a także na którykolwiek ze składników pomocniczych, w tym na chlorek benzalkoniowy. Z tego powodu, przed rozpoczęciem leczenia, kluczowe jest omówienie z lekarzem lub farmaceutą wszelkich istniejących schorzeń, alergii oraz przyjmowanych leków, aby wykluczyć potencjalne ryzyko.
Lek Levomer jest dostępny wyłącznie na podstawie recepty lekarskiej (Rx).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.