Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Stosowany jest w leczeniu łagodnego do umiarkowanego pierwotnego nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych. Jego działanie polega na bezpośrednim rozluźnianiu mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie łagodnego do umiarkowanego pierwotnego nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych w wieku powyżej 18 lat |
| Postać | tabletki powlekane |
| Dawka | 10 mg, 20 mg |
| Substancja czynna | Lercanidipini hydrochloridum (chlorowodorek lerkanidypiny) |
| Ulotka do pobrania | Lapress - ulotka |
Lapress to lek na receptę obniżający ciśnienie tętnicze krwi. Zawiera lerkanidypinę i jest przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych.
Substancją czynną jest chlorowodorek lerkanidypiny (Lercanidipini hydrochloridum). Jedna tabletka 10 mg zawiera 10 mg chlorowodorku lerkanidypiny, co odpowiada 9,4 mg lerkanidypiny, a jedna tabletka 20 mg zawiera 20 mg chlorowodorku lerkanidypiny, co odpowiada 18,8 mg lerkanidypiny.
Rdzeń tabletki tworzą: magnezu stearynian, powidon K30, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), laktoza jednowodna (30 mg w tabletce 10 mg i 60 mg w tabletce 20 mg) oraz celuloza mikrokrystaliczna (PH-101). Otoczka obu mocy zawiera makrogol 3350, alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek (E 171) i żelaza tlenek żółty (E 172); tabletki 20 mg mają dodatkowo żelaza tlenek czerwony (E 172). Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, czyli jest praktycznie wolny od sodu.
Lerkanidypina należy do antagonistów wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny. Hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do mięśnia sercowego i mięśni gładkich, a działanie przeciwnadciśnieniowe wynika z bezpośredniego zwiotczenia mięśni gładkich naczyń krwionośnych.
Rozszerzenie naczyń zmniejsza całkowity opór obwodowy i obniża ciśnienie tętnicze. Działanie terapeutyczne utrzymuje się przez 24 godziny z powodu silnego wiązania lerkanidypiny z lipidami błon komórkowych.
Lek Lapress jest wskazany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych.
Leku Lapress nie należy stosować w przypadku uczulenia na lerkanidypinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Przeciwwskazaniem są także choroby serca: zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, nieleczona zastoinowa niewydolność serca, niestabilna dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej występujący w spoczynku lub nasilający się stopniowo) oraz zawał mięśnia sercowego przebyty w ciągu ostatniego miesiąca.
Leku nie wolno stosować również przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby oraz przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek (GFR < 30 ml/min), w tym u pacjentów dializowanych.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leku z silnymi inhibitorami CYP3A4, z cyklosporyną oraz z grejpfrutami lub sokiem grejpfrutowym (szczegóły w sekcji o interakcjach).
Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z zespołem chorego węzła zatokowego (jeśli nie mają wszczepionego stymulatora serca), z zaburzeniami czynności lewej komory serca lub z chorobą niedokrwienną serca, a także z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.
U pacjentów z wcześniej istniejącą dławicą piersiową bardzo rzadko może wystąpić zwiększona częstość, wydłużony czas trwania lub nasilenie napadów; w pojedynczych przypadkach obserwowano zawał mięśnia sercowego.
U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej lerkanidypina wiązała się z mętnym płynem otrzewnowym, który zwykle ustępuje wkrótce po odstawieniu leku. Zmętnienie można pomylić z infekcyjnym zapaleniem otrzewnej, co grozi niepotrzebną hospitalizacją i podaniem antybiotyków.
Lek zawiera laktozę. Nie powinni go stosować pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja fruktozy lub galaktozy, galaktozemia, brak laktazy albo zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy.
Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 10 mg raz na dobę. Tabletkę przyjmuje się codziennie o tej samej porze, najlepiej rano, co najmniej 15 minut przed posiłkiem (śniadaniem), połykając ją w całości i popijając niewielką ilością wody.
W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg raz na dobę, w zależności od reakcji pacjenta. Dawkę zwiększa się stopniowo, ponieważ maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe może wystąpić w ciągu 2 tygodni. Zwiększanie dawki powyżej 20 mg raczej nie poprawia skuteczności, a może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania dawki dobowej, ale na początku leczenia należy zachować szczególną ostrożność. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zwykle zalecany schemat 10 mg na dobę może być tolerowany, jednak przy zwiększaniu dawki do 20 mg trzeba zachować ostrożność. Przy zaburzeniach czynności wątroby działanie przeciwnadciśnieniowe może być nasilone, dlatego należy rozważyć dostosowanie dawki.
Leku nie zaleca się u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia z powodu braku doświadczeń klinicznych.
W razie pominięcia dawki należy pominąć nieprzyjętą tabletkę i przyjąć kolejną następnego dnia, według ustalonego schematu. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej.
Nie wolno stosować dawki większej niż przepisana. Po zażyciu zbyt dużej dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala, zabierając ze sobą opakowanie leku.
Przedawkowanie powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych z wyraźnym obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz nieregularną lub przyspieszoną czynność serca. Przy bardzo dużych dawkach może dojść do zwolnienia czynności serca. Ze względu na przedłużone działanie leku stan układu krążenia pacjenta powinien być monitorowany przez co najmniej 24 godziny.
Jak każdy lek, Lapress może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.
Rzadko (u nie więcej niż 1 na 1000 osób) mogą wystąpić poważne objawy: dławica piersiowa (np. ucisk w klatce piersiowej), reakcje alergiczne (swędzenie, wysypka, pokrzywka) i omdlenie. W razie ich wystąpienia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Często (u nie więcej niż 1 na 10 osób) występują ból głowy, szybka czynność serca (tachykardia), kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub górnej części klatki piersiowej oraz obrzęk okolicy kostek.
Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 osób) występują zawroty głowy, obniżenie ciśnienia tętniczego, zgaga, nudności, ból żołądka, wysypka, świąd, bóle mięśni, oddawanie dużych ilości moczu, osłabienie i zmęczenie.
Rzadko występują także senność, wymioty, biegunka, częstsze niż zwykle oddawanie moczu i ból w klatce piersiowej.
Z częstością nieznaną zgłaszano przerost (obrzęk) dziąseł, zwiększoną aktywność aminotransferaz wątrobowych w badaniach krwi, mętny płyn otrzewnowy u pacjentów dializowanych otrzewnowo oraz obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, który może utrudniać oddychanie lub połykanie).
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leku z silnymi inhibitorami CYP3A4: lekami przeciwgrzybiczymi (np. ketokonazol, itrakonazol), antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyna, troleandomycyna, klarytromycyna) i lekami przeciwwirusowymi (np. rytonawir). Ketokonazol zwiększał 15-krotnie pole pod krzywą stężenia (AUC) S-lerkanidypiny. Przeciwwskazana jest też cyklosporyna, która podana jednocześnie zwiększa stężenia obu leków w osoczu.
Induktory CYP3A4, czyli fenytoina, fenobarbital, karbamazepina i ryfampicyna, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe leku, dlatego może być potrzebna częstsza kontrola ciśnienia. Ostrożności wymaga stosowanie z innymi substratami CYP3A4: terfenadyną, astemizolem oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron, chinidyna, sotalol).
Pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być dokładnie kontrolowani pod kątem objawów jej toksyczności. Metoprolol i inne beta-adrenolityki mogą zmniejszać biodostępność lerkanidypiny (metoprolol o 50%), więc może być potrzebne dostosowanie dawki. Midazolam zwiększał wchłanianie lerkanidypiny (o około 40%), a cymetydyna w dawce powyżej 800 mg na dobę może zwiększać jej biodostępność i działanie obniżające ciśnienie. Symwastatyna przyjmowana razem z lerkanidypiną miała zwiększone stężenie (AUC o 56%), ale interakcji nie oczekuje się, gdy lerkanidypina jest przyjmowana rano, a symwastatyna wieczorem.
Grejpfruty i sok grejpfrutowy hamują metabolizm lerkanidypiny, zwiększają jej biodostępność i nasilają działanie obniżające ciśnienie, dlatego nie wolno ich spożywać w trakcie leczenia. Posiłek wysokotłuszczowy, zjedzony do 2 godzin przed przyjęciem leku, zwiększał jego dostępność 4-krotnie, dlatego tabletkę przyjmuje się przed jedzeniem. Alkohol może nasilać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, więc w trakcie leczenia należy go unikać.
Nie zaleca się stosowania leku Lapress w okresie ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują antykoncepcji. Brakuje wystarczających danych o stosowaniu lerkanidypiny u kobiet w ciąży, a działanie teratogenne obserwowano w przypadku innych związków z grupy dihydropirydyn.
Leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lerkanidypina przenika do mleka ludzkiego, i nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodka lub niemowlęcia. Pacjentka w ciąży, planująca ciążę lub karmiąca piersią powinna zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku.
Lapress wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie, a rzadko senność. Jeśli pojawi się któryś z tych objawów, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią oraz w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na blistrze lub pudełku po skrócie EXP; termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Sposób usunięcia niepotrzebnego leku podpowie farmaceuta.
Tabletki 10 mg są żółte, okrągłe i obustronnie wypukłe, o średnicy 6,5 mm. Tabletki 20 mg są różowe, okrągłe i obustronnie wypukłe, o średnicy 8,5 mm. Obie moce mają linię podziału po jednej stronie, która ułatwia jedynie przełamanie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki.
Tabletki są pakowane w blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku po 28, 56 lub 60 sztuk. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.