Heminevrin

Właściwość	Wartość
Dostępność	na receptę
Wskazania	majaczenie alkoholowe, zaburzenia snu, stany niepokoju i pobudzenia
Postać	kapsułki
Dawka	300 mg
Substancja czynna	klometiazol

Heminevrin – co to za lek, jak działa, w jakim celu się go stosuje?

Zgodnie z klasyfikacją medyczną lek Heminevrin jest krótko działającym lekiem nasennym i uspokajającym, który wykazuje również działanie spazmolityczne. Ma postać kapsułek i zawiera substancję czynną klometiazol, czyli pochodną tiazolowej części cząsteczki tiaminy.

Ze względu na skład, działanie i przeznaczenie preparat Heminevrin dostępny jest tylko na receptę po wcześniejszej konsultacji medycznej. Klometiazol po dostaniu się do organizmu wykazuje działanie uspokajające, nasenne, przeciwdrgawkowe oraz rozkurcza mięśnie gładkie poprzez hamowanie działania neuroprzekaźnika GABA w ośrodkowym układzie nerwowym.

Preparat Heminevrin przeznaczony jest dla osób dorosłych i nie zaleca się jego podawania u młodszych pacjentów. Podstawowe wskazania medyczne do stosowania leku Heminevrin to:

• leczenie delirium tremens (majaczenie alkoholowe);
• leczenie ostrych stanów abstynencji poalkoholowej;
• leczenie stanów niepokoju, pobudzenia i stanów splątania u pacjentów w podeszłym wieku;
• leczenie zaburzeń snu u pacjentów w podeszłym wieku.

Ile kosztuje Heminevrin?

Obecnie lek Heminevrin dostępny jest w jednym wariancie opakowania, które zawiera 100 kapsułek i 300 mg substancji czynnej w każdej z nich. Przy pełnej odpłatności uśredniona cena preparatu w aptece to:

• Heminevrin (kapsułki, 300 mg, 100 szt.) - 148,00 PLN.

Czy lek Heminevrin jest refundowany?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lek Heminevrin nie podlega refundacji na żadnym poziomie niezależnie od wskazania medycznego i wieku pacjenta. Oznacza to, że ten powinien pokryć całkowity koszt zakupu preparatu w aptece.

Heminevrin – czy istnieją zamienniki?

Lek Heminevrin nie ma bezpośrednich zamienników. Jeżeli pacjent nie może go przyjmować, to lekarz powinien zaproponować inny rodzaj terapii.

Heminevrin – jak dawkować?

Stosowanie i dawkowanie leku Heminevrin ustalane jest indywidualnie. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Preparat przeznaczony jest do przyjmowania doustnego. Kapsułki należy połykać w całości i nie wolno ich żuć ani dzielić. Poniżej standardowa dawka w zależności od wskazania medycznego i wieku pacjenta. 

Leczenie ostrych stanów abstynencji alkoholowej u osób dorosłych:

• dawkowanie ustalane indywidualnie zależnie od stopnia nasilenia objawów i stanu pacjenta;
• leczenie powinno mieć miejsce w szpitalu lub na specjalnym oddziale ambulatoryjnym;
• przyjęty schemat dawkowania to: dawka początkowa od 2 do 4 kapsułek, którą można powtórzyć po kilku godzinach; doba 1: od 9 do 12 kapsułek w 3-4 dawkach podzielonych; doba 2: od 6 do 8 kapsułek w 3-4 dawkach podzielonych; doba 3: od 4 do 6 kapsułek w 3-4 dawkach podzielonych; doby od 4. do 6.: stopniowe zmniejszanie dawkowania;
• leczenie nie powinno trwać dłużej niż 10 dni.

Leczenie delirium tremens u osób dorosłych:

• dawka początkowa od 2 do 4 kapsułek, po 1-2 godzinach można podać kolejne 1-2 kapsułki, jeżeli pacjent się nie uspokoi;
• następnie dawki leku podaje się aż do głębokiego uspokojenia i zaśnięcia pacjenta;
• podczas początkowego opanowywania objawów nie należy podawać więcej niż 8 kapsułek w ciągu pierwszych dwóch godzin;
• nie należy układać pacjenta w pozycji leżącej na plecach ze względu na ryzyko zwiększonego wydzielania śluzu w jamie nosowo-gardłowej i oskrzelach.

Leczenie zaburzeń snu u pacjentów w podeszłym wieku:

• początkowa dawka to 2 kapsułki przed snem;
• dawkę zmniejsza się, jeżeli wystąpi wczesnoporanna senność.

Leczenie stanów niepokoju, pobudzenia i stanów splątania u pacjentów w podeszłym wieku:

• zalecana dawka to 1 kapsułka trzy razy na dobę.

Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku Heminevrin. Nie wpływa to na poprawę skuteczności leczenia i może powodować działania niepożądane, w tym: wzmożone wydzielanie śliny, zwężenie źrenic, pobudzenie ze splątaniem, majaczenie, omamy, utrata przytomności, utrata odruchów, głęboka śpiączka, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, zatrzymanie oddechu, rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie ciśnienia w wyniku niewydolności serca, hipowolemia, możliwy wstrząs, bezmocz, skąpomocz, wysypka pęcherzowa, obniżenie temperatury ciała. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Heminevrin – stosowanie leku w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie należy stosować leku Heminevrin u kobiet w ciąży, podejrzewających ciążę lub starających się o dziecko. Lekarz może podjąć decyzję o jego wdrożeniu w tej grupie pacjentek, jednak korzyści z tym związane muszą znacznie przewyższać ewentualne ryzyko i robi się to tylko w stanach bezwzględnie koniecznych.

Substancja czynna klometiazol przenika do mleka matki i może powodować działania niepożądane ze strony dziecka. W związku z tym nie podaje się leku Heminevrin w okresie karmienia piersią. Jeżeli jest to wskazane, to warto przerwać karmienie ze względów bezpieczeństwa.

Heminevrin – działania niepożądane

U pacjentów przyjmujących lek Heminevrin mogą występować działania niepożądane, jednak nie dotyczy to każdego przypadku. Rodzaj i nasilenie skutków ubocznych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu. W przypadku ciężkich objawów trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Do tej pory odnotowywano takie działania niepożądane jak m.in.:

• podrażnienie błony śluzowej nosa;
• zapalenie spojówek;
• świąd;
• pokrzywka;
• wysypka;
• nudności;
• biegunka;
• niestrawność;
• bóle głowy;
• przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
• wzmożone wydzielanie śluzu w jamie nosowo-gardłowej i oskrzelach;
• zastoinowe zapalenie wątroby;
• żółtaczka;
• pęcherze na skórze;
• niskie ciśnienie krwi;
• reakcje nadwrażliwości;
• wstrząs anafilaktyczny;
• reakcje paradoksalne w postaci pobudzenia lub splątania;
• objawy odstawienia, np. drżenia, drgawki, psychozy organiczne;
• silniejsze działanie uspokajające.

Wszystkie skutki uboczne wraz z częstotliwością ich występowania wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. Wszelkie objawy niepożądane należy zgłaszać lekarzowi prowadzącemu.

Jakie są przeciwskazania do stosowania Heminevrin?

Przed rozpoczęciem stosowania leku Heminevrin należy skonsultować się z lekarzem oraz dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania.

Podstawowe przeciwwskazania do przyjmowania tego preparatu to:

• uczulenie na klometiazol lub jakikolwiek inny składnik leku;
• ostre zaburzenia oddychania (ostra niewydolność oddechowa).

Jeżeli występuje jakiekolwiek przeciwwskazanie z tej listy, należy natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego, a następnie postępować zgodnie z jego zaleceniami. Wpływa to na bezpieczeństwo leczenia i ograniczenia ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Heminevrin?

W określonych przypadkach należy zachować szczególne środki ostrożności w trakcie stosowania leku Heminevrin. Każdy pacjent powinien podlegać indywidualnej diagnostyce.

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci, u których występują takie choroby lub stany jak:

• zespół bezdechu sennego;
• przewlekła niewydolność oddechowa;
• przewlekłe zaburzenia czynności nerek;
• podeszły wiek;
• znaczne uszkodzenie wątroby;
• zmniejszenie czynności wątroby;
• tendencja do uzależnień;
• jednoczesne stosowanie leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, np. benzodiazepin.

Wszelkie wątpliwości w zakresie terapii należy omówić z lekarzem prowadzącym i postępować zgodnie ze wskazaniami. Wpływa to na ograniczenie ryzyka skutków ubocznych oraz poprawia skuteczność leczenia.

Z czym nie łączyć Heminevrin?

Pacjent ma obowiązek poinformowania lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie oraz w niedalekiej przeszłości. Ma to związek z tym, że preparat Heminevrin może wchodzić z nimi w interakcje, wzajemnie zmieniając swoje działanie lub powodując skutki uboczne.

Szczególnej uwagi wymagają takie środki farmakologiczne jak:

• cymetydyna (stosowana w chorobie wrzodowej żołądka);
• chlorzoksazon (lek zwiotczający mięśnie);
• karbamazepina (lek przeciwpadaczkowy);
• propranolol (stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej);
• jakiekolwiek leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, np. benzodiazepiny.

Wszystkie te substancje wymieniono w ulotce dołączonej do opakowania. O możliwości jednoczesnego stosowania dowolnego leku z preparatem Heminevrin decyduje lekarz prowadzący. Należy postępować zgodnie z jego wskazaniami, aby ograniczyć ryzyko niekorzystnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi. Ponadto w trakcie terapii nie wolno pić alkoholu.

Heminevrin – skład leku

Podstawowy składnik leku Heminevrin to klometiazol w postaci klometiazolu etanodisulfonianu. Pozostałe składniki pomocnicze to: Miglyol 812 (triglicerydy średniołańcuchowe), glicerol 85%, żelatyna, tytanu dwutlenek E171, żelaza tlenek brązowy E172, Karion 83 70% (mannitol, sorbitol, uwodorniona hydrolizowana skrobia).

Pytania pacjentów o lek (FAQ)