Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez Clostridioides difficile u dorosłych i dzieci. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy RNA bakterii, w niewielkim stopniu wpływając na prawidłową florę jelitową.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie zakażeń wywołanych przez clostridioides difficile (cdi), znanych również jako biegunka związana z clostridium difficile (cdad), u dorosłych, młodzieży i dzieci (od urodzenia dla zawiesiny, o masie ciała co najmniej 12,5 kg dla tabletek) |
| Postać | tabletki powlekane, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej |
| Dawka | 200 mg, 40 mg/ml (po rekonstytucji) |
| Substancja czynna | fidaksomycyna |
| Ulotka do pobrania | Dificlir - ulotka |
Lek Dificlir jest stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterię Clostridioides difficile (CDI), określanych też jako biegunka związana z Clostridium difficile (CDAD). Zakażenie dotyczy błony śluzowej okrężnicy (jelita grubego) i może powodować bolesną, ciężką biegunkę. Lek stosuje się u dorosłych, młodzieży i dzieci.
Postać leku zależy od wieku i masy ciała. Tabletki powlekane są wskazane dla dorosłych oraz młodzieży i dzieci o masie ciała co najmniej 12,5 kg. Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej można stosować od urodzenia do ukończenia 18. roku życia, a także u dorosłych.
Fidaksomycyna jest antybiotykiem z makrocyklicznej grupy leków przeciwbakteryjnych. Działa bakteriobójczo, hamując syntezę RNA przez polimerazę RNA bakterii, i wpływa na ten enzym w innym miejscu niż ryfamycyny. Lek działa miejscowo w przewodzie pokarmowym.
Hamowanie polimerazy RNA Clostridium następuje przy stężeniu 20-krotnie mniejszym niż w przypadku enzymu E. coli (1 µM wobec 20 µM), co częściowo tłumaczy wybiórczość działania. W badaniach in vitro fidaksomycyna hamuje też sporulację (tworzenie przetrwalników) C. difficile. Ma wąski zakres działania przeciwbakteryjnego, a bakterie Gram-ujemne są na nią wrodzenie niewrażliwe. W badaniach u pacjentów z CDI leczenie nie zmieniało liczby Bacteroides ani innych głównych drobnoustrojów w kale.
Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość (uczulenie) na fidaksomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Substancje pomocnicze obu postaci, w tym lecytynę sojową w otoczce tabletek, wymieniono w części o składzie leku.
Jeśli wystąpią trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła, ciężka wysypka, silny świąd lub ciężka pokrzywka, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast szukać pomocy medycznej. Wśród osób z reakcjami nadwrażliwości część zgłaszała w wywiadzie alergię na makrolidy (grupę antybiotyków), dlatego lek stosuje się ostrożnie u pacjentów ze stwierdzoną taką alergią.
Ze względu na ograniczone dane kliniczne ostrożność zaleca się też u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby oraz z rzekomobłoniastym zapaleniem okrężnicy, piorunującym lub zagrażającym życiu CDI. U dzieci poniżej 6 miesięcy życia fidaksomycynę stosowano w badaniach tylko u jednego pacjenta, a u dzieci o masie ciała poniżej 4 kg wcale, dlatego w tych grupach również wymagana jest ostrożność. Zawiesina zawiera benzoesan sodu (E 211) w ilości 2,5 mg na każdy ml, który może zwiększać ryzyko żółtaczki u noworodków do 4 tygodni życia.
Dorośli przyjmują 200 mg (jedna tabletka lub 5 ml zawiesiny) dwa razy na dobę, co 12 godzin, przez 10 dni. Taką samą dawkę, w tabletkach lub zawiesinie, stosuje się u dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 12,5 kg.
Dawkę zawiesiny u mniejszych dzieci ustala się według masy ciała i podaje co 12 godzin przez 10 dni: poniżej 4,0 kg to 40 mg (1 ml), od 4,0 do poniżej 7,0 kg 80 mg (2 ml), od 7,0 do poniżej 9,0 kg 120 mg (3 ml), a od 9,0 do poniżej 12,5 kg 160 mg (4 ml). Nie należy przerywać leczenia przed czasem, nawet po poprawie samopoczucia, ponieważ zakażenie może powrócić.
Dla dorosłych lekarz może przepisać wydłużony schemat pulsowy, trwający 25 dni. W dniach 1-5 przyjmuje się 200 mg dwa razy na dobę, w 6. dniu nie przyjmuje się leku, a od 7. do 25. dnia dawkę 200 mg przyjmuje się raz na dobę co drugi dzień. Schemat ten, w tabletkach lub zawiesinie (5 ml), oceniano w badaniu EXTEND u dorosłych w wieku 60 lat i starszych (średnia wieku 75 lat).
Tabletki połyka się w całości, popijając wodą. Można je przyjmować przed posiłkiem, w trakcie lub po nim. U osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki.
Zawiesinę przygotowuje przed wydaniem farmaceuta lub personel medyczny; pacjent lub opiekun nie powinien robić tego w domu. Podaje się ją doustnie za pomocą strzykawki doustnej i nasadki do butelki otrzymanych od farmaceuty.
Do częstych działań niepożądanych należą nudności (2,7%), wymioty (1,2%) i zaparcia (1,2%).
Niezbyt często występują zmniejszenie apetytu, zawroty i ból głowy, zaburzenia smaku, suchość w jamie ustnej, rozdęcie jelit, wzdęcia (wiatry), wysypka i świąd. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i duszność, o nieznanej częstości. U dzieci i młodzieży zgłoszono dodatkowo 2 przypadki pokrzywki. Podejrzewane działania niepożądane można zgłaszać do krajowego systemu zgłaszania.
Pominiętą dawkę (tabletkę lub zawiesinę) należy przyjąć tak szybko, jak to możliwe. Jeśli zbliża się pora następnej dawki, pominiętej dawki nie przyjmuje się. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej.
Nie zebrano danych o stosowaniu fidaksomycyny u kobiet w ciąży, a badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję. Jako środek ostrożności zaleca się unikanie leku w ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Nie wiadomo, czy fidaksomycyna i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie przewiduje się wpływu na karmione piersią dziecko, ponieważ narażenie ogólnoustrojowe jest małe, jednak nie można wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt. Decyzję o przerwaniu karmienia albo leczenia podejmuje się z lekarzem, oceniając korzyści z karmienia dla dziecka i z leczenia dla matki. W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu fidaksomycyny na płodność.
Fidaksomycyna jest substratem glikoproteiny P (P-gp). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami P-gp: cyklosporyną, ketokonazolem, erytromycyną, klarytromycyną, werapamilem, dronedaronem i amiodaronem. Po podaniu cyklosporyny A zdrowym ochotnikom Cmax fidaksomycyny wzrosło 4-krotnie, a AUC 2-krotnie, a znaczenie kliniczne tego wzrostu jest niejasne.
Fidaksomycyna może łagodnie lub umiarkowanie hamować jelitową P-gp, dlatego nie można wykluczyć większego wpływu na substraty P-gp o małej dostępności biologicznej, takie jak eteksylan dabigatranu. Leku nie należy łączyć z żadnym z wymienionych preparatów bez zgody lekarza. O wszystkich lekach stosowanych obecnie i ostatnio, także tych dostępnych bez recepty, należy poinformować lekarza lub farmaceutę.
Dificlir nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg fidaksomycyny. Rdzeń tabletki tworzą: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana (kukurydziana), hydroksypropyloceluloza, butylohydroksytoluen, karboksymetyloskrobia sodowa i magnezu stearynian. Otoczka zawiera alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), talk, glikol polietylenowy i lecytynę (sojową). Tabletki mają kształt kapsułki, są białe lub białawe, z wytłoczeniem „FDX” i „200”, i występują w blistrach perforowanych po 20 lub 100 sztuk (dawki pojedyncze).
Po rekonstytucji w wodzie 1 ml zawiesiny zawiera 40 mg fidaksomycyny. Substancje pomocnicze granulatu to celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, guma ksantanowa, kwas cytrynowy, sodu cytrynian, sodu benzoesan (E211), sukraloza i aromat o smaku mieszanki jagód. Granulat (7,7 g) dostarczany jest w butelce z oranżowego szkła. Obie postaci zawierają mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w tabletce lub w 5 ml zawiesiny, czyli są uznawane za „wolne od sodu”. Podmiotem odpowiedzialnym jest Tillotts Pharma GmbH z siedzibą w Rheinfelden (Niemcy). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Tabletki i granulat przed przygotowaniem zawiesiny nie wymagają specjalnych warunków temperaturowych, a granulat należy trzymać w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem. Okres ważności obu postaci wynosi 3 lata.
Przygotowaną zawiesinę przechowuje się w lodówce (2°C do 8°C), gdzie zachowuje stabilność przez 27 dni, także po każdym podaniu dawki. Zawiesiny nie należy stosować po upływie terminu ważności podanego na etykiecie butelki. Leków nie wyrzuca się do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki; sposób usunięcia niepotrzebnego leku podpowie farmaceuta.
W razie przyjęcia większej niż zalecana liczby tabletek lub ilości zawiesiny należy zwrócić się do lekarza, zabierając ze sobą opakowanie leku. W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu nie zgłoszono działań niepożądanych związanych z ostrym przedawkowaniem, ale nie można ich wykluczyć. Zaleca się wówczas ogólne postępowanie wspomagające.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.