Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w zapobieganiu migrenie u dorosłych. Jego działanie polega na blokowaniu aktywności substancji (CGRP) w organizmie, która bierze udział w powstawaniu napadów migreny.
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | zapobieganie migrenie u osób dorosłych, u których w chwili rozpoczynania leczenia występują przynajmniej 4 dni z migreną w miesiącu |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu |
| Dawka | 70 mg, 140 mg |
| Substancja czynna | erenumab |
| Ulotka do pobrania | Aimovig - ulotka |
Aimovig to produkt leczniczy, którego substancją czynną jest erenumab, stosowany w profilaktyce migreny u osób dorosłych. Celem leku jest zapobieganie napadom bólu głowy u pacjentów, którzy doświadczają co najmniej czterech dni z migreną w ciągu miesiąca. Peptyd związany z genem kalcytoniny (CGRP) jest powiązany z mechanizmem powstawania migreny.
Lek podawany jest w formie wstrzyknięcia podskórnego. Stosowanie produktu leczniczego Aimovig nie było badane w populacji dzieci i młodzieży, a także u pacjentów z niektórymi chorobami sercowo-naczyniowymi. Przeciwwskazaniem do jego przyjmowania jest nadwrażliwość na erenumab lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Wszelkie wątpliwości dotyczące stosowania leku należy omówić z lekarzem.
Aimovig działa poprzez blokowanie aktywności receptora peptydu związanego z genem kalcytoniny (CGRP). Substancja czynna leku, erenumab, jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym, które zostało zaprojektowane do swoistego oddziaływania z tym receptorem, co przyczynia się do leczenia migreny.
Uważa się, że peptyd CGRP odgrywa istotną rolę w procesach fizjopatologicznych prowadzących do powstawania bólu migrenowego. Poprzez zablokowanie jego receptora, Aimovig wpływa na mechanizmy związane z występowaniem ataków choroby.
Stosowanie leku może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych. Do zgłaszanych reakcji należą między innymi zaparcia, skurcze mięśni, swędzenie oraz reakcje alergiczne. Przed rozpoczęciem terapii należy zapoznać się z pełną listą możliwych działań niepożądanych i skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Substancją czynną leku Aimovig jest erenumab. Produkt leczniczy jest dostępny w różnych dawkach, co pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta zgodnie z zaleceniami lekarza.
Oprócz substancji czynnej, w skład leku wchodzą również substancje pomocnicze. Aimovig występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań, umieszczonego w fabrycznie napełnionym wstrzykiwaczu lub fabrycznie napełnionej strzykawce, gotowym do użycia.
Pełny wykaz składników oraz szczegółowe informacje na temat dawkowania znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących składu leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Leku Aimovig nie należy stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych wchodzących w jego skład. Jest to główne przeciwwskazanie do rozpoczęcia lub kontynuowania terapii tym produktem leczniczym.
Przed pierwszym podaniem leku należy poinformować lekarza o wszystkich znanych alergiach. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu, konieczna jest konsultacja z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą, którzy udzielą szczegółowych wyjaśnień.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach współistniejących, co pozwoli na ocenę bezpieczeństwa terapii. Należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, które mogą objawiać się między innymi wysypką lub obrzękiem naczynioruchowym. Zgłaszano ponadto przypadki zaparć z poważnymi powikłaniami, wymagające hospitalizacji, a nawet operacji. W razie wystąpienia ciężkich zaparć z silnym bólem brzucha, wymiotami lub wzdęciem należy natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną.
Pacjenci z uczuleniem na lateks powinni zwrócić uwagę na opakowanie leku. W zależności od jego rodzaju, osłonka igły w fabrycznie napełnionym wstrzykiwaczu może zawierać pochodne naturalnej gumy lateksowej. Wszelkie wątpliwości w tym zakresie należy omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Podczas stosowania leku Aimovig mogą wystąpić działania niepożądane, które klasyfikuje się według częstości ich występowania (np. jako częste lub niezbyt częste). Do najczęściej zgłaszanych skutków ubocznych należą reakcje nadwrażliwości (w tym wysypka, obrzęk, pokrzywka, problemy z oddychaniem, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (takie jak ból, zaczerwienienie), zaparcia oraz skurcze mięśni.
W przypadku zaobserwowania u siebie jakichkolwiek niepokojących symptomów, należy je zgłosić lekarzowi. Jeśli wystąpią objawy, które mogą świadczyć o poważnej reakcji, takie jak nasilona wysypka czy obrzęk, wymagany jest pilny kontakt z lekarzem w celu oceny stanu zdrowia i podjęcia odpowiednich działań.
Lek Aimovig należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. To lekarz ustala odpowiednią dawkę oraz schemat leczenia, które są dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Nie należy samodzielnie modyfikować dawkowania ani przerywać terapii bez wcześniejszej konsultacji.
Standardowo lek podaje się w dawce ustalonej przez lekarza co 4 tygodnie. Preparat jest przeznaczony do samodzielnego podawania przez pacjenta w postaci wstrzyknięcia podskórnego. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Przed wstrzyknięciem należy wyjąć lek z lodówki na co najmniej 30 minut, aby osiągnął temperaturę pokojową. Następnie należy postępować zgodnie z instrukcją obsługi dołączoną do opakowania wstrzykiwacza. Przed pierwszym samodzielnym podaniem leku personel medyczny powinien przeszkolić pacjenta w zakresie właściwej techniki iniekcji.
Zalecane miejsca samodzielnego wstrzyknięcia to przednia powierzchnia uda lub brzuch, omijając obszar w promieniu 5 cm od pępka. Jeśli wstrzyknięcie wykonuje inna osoba (np. opiekun), może również wybrać zewnętrzną powierzchnię ramienia. Należy zmieniać miejsce wstrzyknięcia przy każdej kolejnej dawce.
Dokładne zapoznanie się z instrukcją obsługi jest kluczowe dla bezpiecznego i skutecznego podania leku. Zawiera ona szczegółowe informacje dotyczące przygotowania wstrzykiwacza, wyboru i przygotowania miejsca wkłucia oraz prawidłowego wykonania iniekcji.
W przypadku pominięcia dawki leku Aimovig należy ją przyjąć jak najszybciej po uświadomieniu sobie tego faktu. Nie należy czekać na pierwotnie zaplanowany termin kolejnego wstrzyknięcia.
Po przyjęciu pominiętej dawki należy ustalić nowy harmonogram leczenia. Po przyjęciu zapomnianej dawki należy skontaktować się z lekarzem, który ustali nowy harmonogram dawkowania.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących postępowania po pominięciu dawki lub ustalenia nowego harmonogramu leczenia, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Decyzję o przerwaniu leczenia należy zawsze podejmować w porozumieniu z lekarzem prowadzącym. Samodzielne odstawienie leku bez konsultacji medycznej nie jest zalecane.
Po przerwaniu leczenia objawy choroby mogą powrócić. Lekarz jest w stanie ocenić indywidualną sytuację pacjenta, omówić z nim potencjalne skutki zakończenia leczenia oraz zaplanować dalsze, odpowiednie postępowanie. Tylko specjalista może zadecydować, czy przerwanie stosowania leku jest w danym przypadku bezpieczne i uzasadnione.
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o tych, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to zarówno leków wydawanych na receptę, jak i tych dostępnych bez recepty, a także suplementów diety i preparatów ziołowych.
Przekazanie pełnej informacji o stosowanych produktach jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii. Na podstawie tych danych lekarz może zweryfikować znane interakcje leku Aimovig z innymi substancjami i ocenić, czy jednoczesne ich stosowanie jest bezpieczne dla pacjenta.
Przed zastosowaniem leku Aimovig w okresie ciąży lub karmienia piersią należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Jest to konieczne do oceny bezpieczeństwa i zasadności terapii w tej szczególnej sytuacji.
Zaleca się unikanie stosowania produktu Aimovig w okresie ciąży. Należy poradzić się lekarza. Lek może być stosowany podczas karmienia piersią po kilku pierwszych dniach od porodu, jeśli jest to klinicznie uzasadnione. Decyzję należy podjąć po konsultacji z lekarzem. Lekarz, na podstawie dostępnych informacji, przekaże pacjentce odpowiednie rekomendacje.
Jest mało prawdopodobne, by lek Aimovig wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Przed podjęciem czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej, takich jak kierowanie samochodem, zaleca się ocenę samopoczucia po przyjęciu leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości dotyczących wpływu preparatu na zdolność koncentracji, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Lek Aimovig należy przechowywać w lodówce, w temperaturze od 2°C do 8°C, aby zachować jego właściwości. Preparat musi być chroniony przed światłem, dlatego powinien być trzymany w oryginalnym opakowaniu aż do momentu użycia. Nie należy go zamrażać.
W wyjątkowych sytuacjach lek można przechowywać poza lodówką, w temperaturze pokojowej (do 25°C), jednak tylko przez ograniczony czas, nieprzekraczający 7 dni. Po wyjęciu z lodówki produktu nie wolno ponownie umieszczać w lodówce. Jak każdy produkt leczniczy, Aimovig należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Lek Aimovig jest produktem leczniczym wydawanym wyłącznie na podstawie recepty lekarskiej (Rp). Jego cena może być różna w poszczególnych aptekach, ponieważ zależy od obowiązujących przepisów oraz marży aptecznej. Nie ma jednej, stałej ceny detalicznej dla tego preparatu.
Informacje dotyczące ewentualnej refundacji leku oraz aktualnego poziomu odpłatności dla pacjenta mogą ulegać zmianom. Aby uzyskać wiarygodne i aktualne dane na ten temat, należy zapytać lekarza przepisującego lek, skonsultować się z farmaceutą w aptece lub sprawdzić obowiązujące obwieszczenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu leków refundowanych.
Lek Aimovig jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
W dostarczonych materiałach dotyczących leku Aimovig nie zawarto bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem. Badania kliniczne potwierdziły natomiast brak interakcji farmakokinetycznych pomiędzy erenumabem a doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (zawierającymi etynyloestradiol i norgestymat) oraz sumatryptanem.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych, suplementach diety i preparatach ziołowych. Nie oczekuje się, aby Aimovig w znaczący sposób wpływał na stężenie innych, jednocześnie stosowanych leków w organizmie.
Należy zachować ostrożność, ponieważ lek nie był badany u pacjentów z niektórymi ciężkimi chorobami sercowo-naczyniowymi. W przypadku wystąpienia objawów poważnej reakcji alergicznej, takich jak wysypka, obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła, czy trudności w oddychaniu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Wszelkie wątpliwości dotyczące terapii należy konsultować z lekarzem prowadzącym.
W przypadku przedawkowania stosuje się leczenie objawowe i środki podtrzymujące. Kluczowe dla bezpieczeństwa terapii jest ścisłe przestrzeganie zaleconego przez lekarza schematu dawkowania. W razie jakichkolwiek wątpliwości lub podejrzenia przyjęcia niewłaściwej dawki, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
W badaniach klinicznych nie zgłaszano przypadków przedawkowania. W razie podania większej dawki niż zalecana lub wcześniejszego niż planowane podania dawki należy poinformować o tym lekarza. Dawkę 140 mg można podać w formie jednego wstrzyknięcia roztworu 140 mg/ml lub dwóch kolejnych wstrzyknięć po 70 mg (roztwór 70 mg/ml).
Nie jest wymagane modyfikowanie dawki u pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia nie zostały określone, dlatego nie należy go stosować w tej grupie wiekowej.
Na podstawie dostarczonych informacji nie jest możliwe udzielenie odpowiedzi na zadane pytania.
Stosowanie leku Aimovig jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości (uczulenia) na substancję czynną (erenumab) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Dostępne źródło zawiera m.in. wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie, działania niepożądane, interakcje, informacje dotyczące stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią oraz zasady przechowywania. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszystkie potencjalne przeciwwskazania. Ostateczną decyzję o bezpieczeństwie terapii podejmuje lekarz na podstawie indywidualnej oceny stanu zdrowia pacjenta. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Na podstawie analizy, lek jest postrzegany jako nowa opcja w profilaktyce migreny. Najważniejsze informacje z perspektywy pacjenta:
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.