Wystawiamy recepty nierefundowane – 100 % płatne.
Maksymalnie 4 leki na jednej recepcie.
Wypełnij wywiad, opłać konsultację, kod do
Jest stosowany w leczeniu osób dorosłych z pierwotną hipercholesterolemią i dyslipidemią mieszaną. Jego działanie polega na ograniczeniu produkcji białka PCSK9, co pozwala wątrobie skuteczniej usuwać z krwi „zły” cholesterol (LDL-C).
| Dostępność | na receptę |
| Wskazania | leczenie osób dorosłych z pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną i hipercholesterolemią wielogenową); leczenie osób dorosłych z dyslipidemią mieszaną; stosowany jako uzupełnienie diety, w skojarzeniu ze statyną (lub innymi lekami zmniejszającymi stężenie lipidów), gdy maksymalna dawka statyny nie jest wystarczająco skuteczna |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce |
| Dawka | 284 mg / 1,5 ml |
| Substancja czynna | inklisiran |
| Ulotka do pobrania | Leqvio - ulotka |
Lek Leqvio jest stosowany w leczeniu osób dorosłych z pierwotną hipercholesterolemią (w tym heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną i hipercholesterolemią wielogenową) oraz dyslipidemią mieszaną. Jego celem jest obniżenie poziomu cholesterolu.
Terapia produktem Leqvio stanowi uzupełnienie diety. Może być stosowany w skojarzeniu ze statyną lub innymi lekami zmniejszającymi stężenie lipidów u pacjentów, u których nie można osiągnąć docelowego stężenia LDL-C przy maksymalnej tolerowanej dawce statyny, a także samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami zmniejszającymi stężenie lipidów u pacjentów nietolerujących statyn lub u których stosowanie statyn jest przeciwwskazane. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych, nie należy go stosować u dzieci i młodzieży.
Substancja czynna leku — inklisiran — to dwuniciowy, mały interferujący kwas rybonukleinowy (siRNA). W komórkach wątroby (hepatocytach) wykorzystuje mechanizm interferencji RNA do katalitycznego rozkładu mRNA kodującego białko PCSK9 (konwertazę proproteinową subtylizyny/keksyny typu 9).
Ograniczenie produkcji białka PCSK9 prowadzi do zwiększenia liczby receptorów dla cholesterolu LDL na powierzchni hepatocytów. To z kolei nasila wychwyt „złego" cholesterolu (LDL-C) z krwi i obniża jego stężenie w krążeniu.
Substancją czynną leku Leqvio jest inklisiran. Jest to główny składnik odpowiedzialny za działanie terapeutyczne produktu leczniczego.
Oprócz substancji czynnej, w skład leku wchodzą również inne substancje pomocnicze. Pełna lista wszystkich składników jest dostępna w ulotce dołączonej do opakowania leku.
Lek Leqvio jest wskazany w leczeniu osób dorosłych z pierwotną hipercholesterolemią lub dyslipidemią mieszaną. Celem terapii jest obniżenie stężenia cholesterolu we krwi.
Wskazania obejmują zarówno hipercholesterolemię pierwotną o podłożu genetycznym (heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna), jak i postać wielogenową, która jest najczęstszą formą tego schorzenia. Lek stosuje się również u pacjentów z dyslipidemią mieszaną, charakteryzującą się zaburzeniami stężeń różnych frakcji lipidów.
Terapia lekiem Leqvio stanowi uzupełnienie odpowiedniej diety. W skojarzeniu ze statyną lub innymi lekami zmniejszającymi stężenie lipidów stosowana jest wówczas, gdy maksymalna dawka statyny nie jest wystarczająco skuteczna, a także samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami zmniejszającymi stężenie lipidów u pacjentów nietolerujących statyn lub u pacjentów, u których stosowanie statyn jest przeciwwskazane. Wszelkie decyzje dotyczące schematu leczenia podejmuje lekarz prowadzący.
Głównym przeciwwskazaniem do stosowania leku Leqvio jest uczulenie, czyli nadwrażliwość na substancję czynną, inklisiran, lub na którykolwiek z pozostałych składników wchodzących w skład tego preparatu.
Przed rozpoczęciem terapii pacjent musi poinformować lekarza o wszystkich znanych mu alergiach na leki lub inne substancje. Wystąpienie w przeszłości reakcji alergicznej na inklisiran lub inny składnik leku definitywnie wyklucza możliwość jego podania.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących potencjalnej nadwrażliwości, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem leku.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę o występowaniu określonych schorzeń. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką chorobą wątroby lub ciężką chorobą nerek. Terapia wymaga również konsultacji w przypadku pacjentów poddawanych dializom.
U pacjentów, którzy są poddawani hemodializie, obowiązuje specjalne zalecenie. Zabiegu hemodializy nie należy wykonywać przez co najmniej 72 godziny po podaniu dawki leku Leqvio. Jest to ważna informacja, którą należy przekazać personelowi medycznemu stacji dializ.
Lek zawiera śladowe ilości sodu, mniej niż 1 mmol (23 mg) na dawkę, co w praktyce oznacza, że jest uznawany za produkt „wolny od sodu". Wszelkie wątpliwości dotyczące stanu zdrowia i bezpieczeństwa terapii należy omówić z lekarzem.
Zalecana dawka leku Leqvio dla dorosłych pacjentów to 284 mg, podawane w formie pojedynczego wstrzyknięcia podskórnego. Schemat leczenia rozpoczyna się od pierwszej dawki, kolejna podawana jest po upływie 3 miesięcy, a wszystkie następne dawki należy przyjmować w odstępach co 6 miesięcy.
Lek jest podawany wyłącznie przez osobę z fachowego personelu medycznego we wstrzyknięciu podskórnym w brzuch. Alternatywne miejsca wstrzyknięcia to górna część ramienia lub udo. Nie należy podawać leku w miejsca objęte czynną chorobą skóry lub urazami.
Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ brakuje doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania preparatu w tej grupie pacjentów. W przypadku osób w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania standardowej dawki.
Postępowanie w przypadku pominięcia dawki leku Leqvio zależy od tego, ile czasu upłynęło od planowanego terminu wstrzyknięcia. Jeśli od terminu podania leku minęło mniej niż 3 miesiące, pominiętą dawkę należy przyjąć tak szybko, jak to możliwe. Następnie należy kontynuować leczenie według pierwotnie ustalonego harmonogramu.
Jeżeli od planowanego terminu podania dawki upłynęło więcej niż 3 miesiące, konieczne jest wdrożenie nowego schematu dawkowania. W takiej sytuacji należy podać dawkę leku, kolejną dawkę po 3 miesiącach, a następne wstrzyknięcia wykonywać co 6 miesięcy.
W każdej sytuacji pominięcia dawki należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Lekarz wskaże właściwy sposób dalszego postępowania i ustali nowe, odpowiednie terminy kolejnych wstrzyknięć.
Podczas stosowania leku Leqvio mogą wystąpić działania niepożądane, chociaż nie pojawiają się one u każdego pacjenta. Do często zgłaszanych skutków ubocznych należą reakcje w miejscu wstrzyknięcia.
Objawy te mogą obejmować ból, zaczerwienienie (określane w medycynie jako rumień) lub wysypkę w okolicy, w którą podano lek. Są to jedyne częste działania niepożądane wymienione w charakterystyce produktu na podstawie dostępnych danych.
W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących objawów, w tym nasilonych lub długo utrzymujących się reakcji w miejscu podania leku, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Ważne jest, aby informować personel medyczny o wszystkich dolegliwościach występujących w trakcie terapii.
Na podstawie dostępnych danych nie należy oczekiwać, aby Leqvio wchodził w klinicznie istotne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Obejmuje to również często stosowane statyny, takie jak atorwastatyna czy rozuwastatyna, które są podawane w celu obniżenia poziomu cholesterolu.
Mimo to, dla zachowania pełnego bezpieczeństwa terapii, niezwykle ważne jest poinformowanie personelu medycznego o wszystkich przyjmowanych preparatach. Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub w ostatnim czasie, a także o tych, których przyjmowanie jest dopiero planowane.
Ulotka leku Leqvio nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących wpływu alkoholu na terapię. W razie wątpliwości dotyczących spożywania alkoholu w trakcie leczenia należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Zaleca się unikanie stosowania leku Leqvio w okresie ciąży. Każda pacjentka, która jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, powinna bezwzględnie poradzić się lekarza przed otrzymaniem tego leku.
Nie wiadomo, czy inklisiran przenika do mleka ludzkiego. Z tego powodu lekarz pomoże podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie lekiem Leqvio, biorąc pod uwagę korzyści z terapii dla matki i zagrożenia dla dziecka.
Nie należy spodziewać się, aby lek Leqvio wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Na podstawie dostępnych informacji, preparat ten nie powinien oddziaływać na sprawność psychomotoryczną pacjenta, która jest kluczowa podczas wykonywania tych czynności.
W związku z tym, w trakcie terapii lekiem Leqvio pacjenci mogą bezpiecznie kontynuować aktywności wymagające pełnej koncentracji i koordynacji ruchowej. Mimo to, w przypadku wystąpienia jakichkolwiek nietypowych objawów lub wątpliwości dotyczących samopoczucia po przyjęciu leku, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Lek Leqvio należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Zgodnie z zaleceniami producenta, preparat nie wymaga specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania, co ułatwia jego zabezpieczenie. Należy jednak bezwzględnie chronić lek przed zamrożeniem.
Nie wolno stosować tego leku po upływie terminu ważności, który jest zamieszczony na etykiecie oraz na pudełku. Okres ważności produktu leczniczego wynosi 3 lata. Przed podaniem personel medyczny jest zobowiązany do oceny wizualnej roztworu. Jeśli lek będzie zawierał widoczne cząstki stałe, zostanie on odpowiednio zutylizowany przez lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.
Informacje na temat aktualnej ceny leku Leqvio oraz szczegółowych zasad jego refundacji można uzyskać w aptece, u lekarza prowadzącego lub w odpowiednich urzędach zajmujących się polityką lekową. Poziom odpłatności za lek jest często powiązany z konkretnymi wskazaniami medycznymi, w których został on zarejestrowany i dla których potwierdzono skuteczność kliniczną.
Ponieważ lek Leqvio jest podawany wyłącznie przez personel medyczny, przedawkowanie jest mało prawdopodobne. Nie jest dostępne specyficzne leczenie przedawkowania. W przypadku przedawkowania pacjent powinien być leczony objawowo, a w razie konieczności należy zastosować środki podtrzymujące.
Ulotka leku Leqvio nie zawiera informacji o zamiennikach ani preparatach alternatywnych. O wyborze odpowiedniej metody leczenia i ewentualnych alternatywach terapeutycznych decyduje lekarz prowadzący, biorąc pod uwagę indywidualny stan zdrowia pacjenta.
Lek Leqvio jest dostępny wyłącznie na receptę (Rx).
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.