Lavistina to lek zawierający dichlorowodorek betahistyny (Betahistini dihydrochloridum).
| Dostępność |
na receptę |
| Wskazania |
leczenie objawów choroby meniere’a, takich jak: zawroty głowy, dzwonienie w uszach (szumy uszne), utrata słuchu, nudności; objawowe leczenie zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego |
| Postać |
tabletki |
| Dawka |
8 mg, 16 mg |
| Substancja czynna |
Betahistini dihydrochloridum (dichlorowodorek betahistyny) |
| Ulotka do pobrania |
Lavistina - ulotka |
Czym jest lek Lavistina i w jakim celu się go stosuje?
Lavistina to produkt leczniczy wydawany na receptę, w postaci tabletek 8 mg i 16 mg, należący do grupy preparatów stosowanych w zawrotach głowy (kod ATC N07CA01). Stosuje się go w chorobie Meniere’a oraz w zawrotach głowy pochodzenia przedsionkowego, a o jego zastosowaniu w konkretnym przypadku decyduje lekarz.
Jaka jest substancja czynna i mechanizm działania leku Lavistina?
Substancją czynną leku Lavistina jest dichlorowodorek betahistyny, syntetyczny analog histaminy. Mechanizm jego działania nie jest do końca wyjaśniony. Skuteczność betahistyny może być związana z modyfikacją krążenia krwi w uchu wewnętrznym lub z bezpośrednim działaniem na neurony w jądrach przedsionkowych.
Betahistyna działa jako częściowy agonista receptora histaminowego H1 i antagonista receptora H3, a jej wpływ na receptor H2 jest nieistotny.
Jakie są wskazania do stosowania leku Lavistina?
Lek Lavistina jest wskazany w leczeniu choroby Meniere’a, charakteryzującej się zawrotami głowy, szumami usznymi, utratą słuchu i nudnościami, oraz w objawowym leczeniu zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego.
Kiedy nie należy stosować leku Lavistina?
Leku Lavistina nie należy stosować w przypadku:
- nadwrażliwości na betahistynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą,
- guza chromochłonnego nadnerczy, ponieważ betahistyna, jako analog histaminy, może wywoływać uwalnianie amin katecholowych z guza i powodować ciężkie nadciśnienie tętnicze,
- wieku poniżej 18 lat (brak wystarczających danych o bezpieczeństwie i skuteczności),
- karmienia piersią (ulotka wymienia je wśród przeciwwskazań),
- rzadko występującej dziedzicznej nietolerancji galaktozy, niedoboru laktazy typu „Lapp” lub zespołu złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ponieważ lek zawiera laktozę.
Jakie ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą stosowania leku Lavistina?
Ostrożność jest wymagana u pacjentów z czynną lub przebytą chorobą wrzodową (ze względu na sporadyczne występowanie dyspepsji) oraz z astmą oskrzelową. Chorych z tych grup należy uważnie kontrolować.
Ostrożnie należy też stosować lek u osób z pokrzywką, wysypkami lub alergicznym nieżytem nosa, ponieważ objawy te mogą się zaostrzyć, oraz z ciężkim niedociśnieniem tętniczym. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Jak dawkować lek Lavistina?
Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekazywać go innym osobom. U dorosłych, także w podeszłym wieku, zwykła dawka początkowa to 1 do 2 tabletek 8 mg lub pół do 1 tabletki 16 mg, 3 razy na dobę. Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 24 mg do 48 mg na dobę.
Lekarz może dostosować dawkę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Dawki nie należy zmieniać bez konsultacji z lekarzem.
Jak prawidłowo przyjmować tabletki Lavistina?
Lek przeznaczony jest do podawania doustnego. Tabletkę najlepiej przyjmować podczas posiłku.
Co zrobić w przypadku przyjęcia większej dawki leku niż zalecana?
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki należy skontaktować się z lekarzem. Po dawkach do 640 mg obserwowano łagodne lub umiarkowane objawy, takie jak nudności, senność i bóle brzucha.
Po większych dawkach opisywano wymioty, zaburzenia trawienia, zaburzenia koordynacji (ataksję) i drgawki. Poważniejsze objawy, w tym drgawki oraz powikłania płucne lub sercowe, obserwowano przy zamierzonym przedawkowaniu, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami. Nie ma swoistego antidotum, a postępowanie polega na leczeniu podtrzymującym i objawowym.
Co zrobić w przypadku pominięcia dawki leku Lavistina?
W razie pominięcia dawki należy poczekać do pory przyjęcia kolejnej. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Jakie działania niepożądane może powodować lek Lavistina?
Działania niepożądane nie występują u każdego pacjenta. W badaniach klinicznych często (u 1 do 10 osób na 100) zgłaszano nudności, niestrawność i bóle głowy.
Częstość kolejnych działań jest nieznana, ponieważ pochodzą one ze zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu. Należą do nich reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, sporadycznie senność, łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (wymioty, bóle żołądka i jelit, wzdęcia) oraz skórne reakcje nadwrażliwości: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd. Podanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki z reguły łagodzi dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Czy można stosować lek Lavistina w ciąży i podczas karmienia piersią?
Brak dostatecznych danych o stosowaniu betahistyny w ciąży, badania na zwierzętach są niewystarczające, a potencjalne ryzyko u człowieka nie jest znane. Leku nie należy stosować u kobiet w ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne.
Nie wiadomo, czy betahistyna przenika do mleka kobiet karmiących, i nie ma badań na zwierzętach w tym zakresie. Według Charakterystyki Produktu Leczniczego decyzję o karmieniu piersią i leczeniu betahistyną podejmuje się po rozważeniu korzyści z karmienia i potencjalnego ryzyka dla dziecka, natomiast ulotka wymienia karmienie piersią wśród przeciwwskazań. Pacjentka powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Czy lek Lavistina wchodzi w interakcje z innymi preparatami?
Nie ma udowodnionych przypadków niebezpiecznych interakcji, ale należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Badania in vitro wskazują, że inhibitory monoaminooksydazy (MAO), w tym MAO-B (np. selegilina), hamują metabolizm betahistyny, dlatego przy jednoczesnym stosowaniu zaleca się ostrożność.
Istnieją doniesienia o interakcjach z etanolem oraz z produktem zawierającym pirymetaminę i dapson, a także o nasileniu działania betahistyny przez salbutamol. Ze względu na podobieństwo do histaminy teoretycznie możliwe są interakcje z lekami przeciwhistaminowymi, ale dotąd ich nie zaobserwowano.
Jak przechowywać lek Lavistina?
Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na blistrze i pudełku, który oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Leków nie wyrzuca się do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki; sposób usunięcia niepotrzebnego leku podpowie farmaceuta.
Jaki jest skład i postać farmaceutyczna leku Lavistina?
Lek występuje w postaci białych, okrągłych tabletek zawierających 8 mg lub 16 mg dichlorowodorku betahistyny. Substancje pomocnicze to powidon K90, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna (140 mg w tabletce 16 mg), krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon (typ A) i kwas stearynowy.
Tabletki pakowane są w blistry PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. Tabletki 8 mg dostępne są w opakowaniach po 30, 50 i 100 sztuk, a tabletki 16 mg po 30, 60 i 100 sztuk. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Kto jest producentem leku Lavistina?
Podmiotem odpowiedzialnym jest Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Pabianicach. Według ulotki lek wytwarza Catalent Germany Schorndorf GmbH (Niemcy) oraz Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. w Ksawerowie.
Czy po zażyciu Lavistina można prowadzić pojazdy?
W badaniach klinicznych betahistyna nie miała wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn lub wpływ ten był nieistotny. Objawy choroby Meniere’a, takie jak zawroty głowy, szumy uszne, utrata słuchu i nudności, mogą jednak same negatywnie wpływać na tę zdolność.
Jeśli wystąpi senność, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać innych czynności wymagających koncentracji. W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza.
Najczęstsze pytania o Lavistina (FAQ)
Poprawę stanu pacjenta czasami obserwuje się dopiero po kilku tygodniach leczenia. Brak szybkiego efektu nie powinien być powodem do samodzielnej zmiany dawki. Ewentualne dostosowanie leczenia należy omówić z lekarzem.
Tabletki różnią się zawartością substancji czynnej, a także wyglądem. Tabletka 8 mg ma średnicę około 7 mm i napis B8, a tabletka 16 mg około 9 mm, napis B16 oraz linię podziału. Tabletkę 16 mg można podzielić na połowy, co uwzględnia schemat dawki początkowej.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (e-mail
[email protected]). Można je zgłaszać także podmiotowi odpowiedzialnemu. Zgłoszenia pozwalają gromadzić więcej informacji o bezpieczeństwie stosowania leku.
Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.
