Biotaksym

Dostępność	na receptę
Wskazania	leczenie ciężkich zakażeń wywołanych przez wrażliwe bakterie:; zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc; zakażenia układu moczowego, w tym niepowikłana rzeżączka
Postać	Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
Dawka	1 g, 2 g
Substancja czynna	Cefotaximum (Cefotaksym)
Ulotka do pobrania	Biotaksym - ulotka

Czym jest lek Biotaksym i w jakim celu się go stosuje?

Lek Biotaksym jest antybiotykiem należącym do grupy cefalosporyn III generacji, który stosuje się w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe na niego bakterie. Jego głównym celem jest zwalczanie infekcji bakteryjnych w różnych częściach organizmu, zgodnie z decyzją lekarza prowadzącego.

Preparat ten jest dostępny w aptekach wyłącznie na podstawie ważnej recepty lekarskiej. Stosowanie leku musi odbywać się pod ścisłym nadzorem specjalisty, który określa wskazania do terapii, dawkowanie oraz czas jej trwania. Samodzielne rozpoczynanie lub modyfikowanie leczenia jest niedozwolone.

Jak działa Biotaksym?

Działanie leku Biotaksym polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich zniszczenia. Substancja czynna preparatu, cefotaksym, zakłóca syntezę kluczowych elementów strukturalnych niezbędnych do przetrwania i namnażania się drobnoustrojów.

Cefotaksym jest ponadto częściowo metabolizowany w organizmie do aktywnego metabolitu – deacetylocefotaksymu – co znacząco przedłuża działanie bakteriobójcze i zwiększa aktywność przeciwbakteryjną preparatu. Lek charakteryzuje się szerokim zakresem działania bakteriobójczego wobec bakterii wywołujących ciężkie zakażenia.

Jaki jest skład i substancja czynna leku Biotaksym?

Substancją czynną leku Biotaksym jest cefotaksym, który występuje w postaci farmaceutycznej soli sodowej. Jest to składnik odpowiedzialny za właściwości przeciwbakteryjne preparatu. Oprócz substancji czynnej w składzie mogą znajdować się również substancje pomocnicze, których pełen wykaz znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.

Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zapoznanie się ze składem leku w celu wykluczenia nadwrażliwości na którykolwiek ze składników. Stosowanie cefotaksymu jest przeciwwskazane u pacjentów z uczuleniem na cefalosporyny, a także u pacjentów przyjmujących penicyliny, ze względu na możliwość wystąpienia reakcji krzyżowej. W przypadku stwierdzonej alergii na penicyliny należy zachować szczególną ostrożność. Jeśli do przygotowania roztworu stosowana jest lidokaina, dodatkowym przeciwwskazaniem jest uczulenie na lidokainę lub inne amidowe leki znieczulające. Wszelkie wątpliwości należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.

Kiedy stosuje się lek Biotaksym?

Lek Biotaksym stosuje się w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje, w tym:

• zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc,
• zakażenia układu moczowego, w tym niepowikłana rzeżączka,
• zakażenia w obrębie miednicy mniejszej,
• posocznica,
• zakażenia skóry i tkanek miękkich,
• zakażenia wewnątrz jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej,
• zakażenia kości i stawów,
• zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
• zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym.

Ostateczną decyzję o wdrożeniu leczenia tym preparatem podejmuje lekarz. Opiera się ona na szczegółowej diagnozie oraz wynikach badań mikrobiologicznych, które potwierdzają wrażliwość drobnoustrojów wywołujących zakażenie na substancję czynną leku.

Terapia lekiem Biotaksym odbywa się w warunkach szpitalnych lub w trybie ambulatoryjnym, jednak zawsze pod ścisłą kontrolą wykwalifikowanego personelu medycznego. Zapewnia to bezpieczeństwo i właściwe monitorowanie postępów leczenia.

Jak dawkować i podawać Biotaksym?

Dawkowanie leku Biotaksym jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego. Schemat leczenia jest ściśle dostosowany do wieku i masy ciała pacjenta, rodzaju i ciężkości zakażenia oraz czynności nerek.

Dorośli i dzieci powyżej 12 lat:

• Zakażenia łagodne do umiarkowanych: 1 g co 12 godzin.
• Ciężkie zakażenia: dawka dobowa może wynosić do 12 g, podawana w 3 lub 4 dawkach podzielonych (co 8 lub co 6 godzin).

Niemowlęta i dzieci do 12 lat:

• 50–150 mg/kg mc. na dobę w 2 lub 4 dawkach podzielonych.
• W bardzo ciężkich zakażeniach: do 200 mg/kg mc. na dobę.

Wcześniaki i noworodki:

• Maksymalnie 50 mg/kg mc. na dobę. Dzieciom do 2. miesiąca życia lek podaje się wyłącznie dożylnie.

Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 5 ml/min):

• Po dawce nasycającej 1 g dawkę dobową zmniejsza się o połowę bez zmiany częstości podawania.

Preparat może być podawany domięśniowo (wstrzyknięcie) lub dożylnie (wstrzyknięcie lub infuzja).

Jak długo trwa leczenie lekiem Biotaksym?

Czas trwania terapii lekiem Biotaksym jest określany indywidualnie przez lekarza prowadzącego. Długość leczenia zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz od odpowiedzi organizmu pacjenta na zastosowaną terapię.

Niezwykle ważne jest kontynuowanie przyjmowania leku przez cały zalecony przez lekarza okres. Nie należy przerywać kuracji, nawet jeśli nastąpi wyraźna poprawa samopoczucia i ustąpienie objawów chorobowych.

Samodzielne, przedwczesne zakończenie leczenia jest niewskazane. Może to prowadzić do nawrotu zakażenia, często wywołanego przez drobnoustroje, które stały się bardziej oporne na działanie antybiotyku, co znacząco utrudnia dalszą terapię.

Jak przygotować roztwór leku Biotaksym do podania?

Roztwór leku Biotaksym powinien być przygotowany przez wykwalifikowany personel medyczny bezpośrednio przed podaniem. Sposób przygotowania zależy od zaleconej przez lekarza drogi podania:

• Wstrzyknięcie domięśniowe (1 g): rozpuścić w 4 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworze lidokainy.
• Wstrzyknięcie dożylne (1 g lub 2 g): rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań, 0,9% NaCl lub 5% roztworu glukozy.
• Infuzja dożylna (1 g lub 2 g): przygotować jak do wstrzyknięcia dożylnego, następnie rozcieńczyć w 40–100 ml odpowiedniego płynu infuzyjnego.

Uwaga: Roztworu przygotowanego z dodatkiem lidokainy nie wolno w żadnym przypadku podawać dożylnie.

Kiedy nie należy stosować leku Biotaksym?

Leku Biotaksym nie należy stosować, jeśli:

• pacjent ma uczulenie na cefotaksym lub inne antybiotyki z grupy cefalosporyn,
• po przyjęciu cefotaksymu lub innych cefalosporyn wystąpiła kiedykolwiek ciężka wysypka skórna, łuszczenie się skóry, pęcherze lub owrzodzenia w jamie ustnej,
• pacjent jest uczulony na penicyliny (możliwość wystąpienia reakcji krzyżowej).

W przypadku roztworu przygotowanego z dodatkiem lidokainy dodatkowe przeciwwskazania to:

• uczulenie na lidokainę lub inne amidowe leki znieczulające,
• podanie dożylne (bezwzględnie przeciwwskazane),
• niemowlęta w wieku poniżej 30 miesięcy,
• ciężka niewydolność serca lub blok serca bez rozrusznika.

W razie jakichkolwiek wątpliwości co do możliwości stosowania leku należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jakie środki ostrożności należy zachować podczas stosowania leku Biotaksym?

Podczas stosowania leku Biotaksym należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niektórymi schorzeniami, zwłaszcza z niewydolnością nerek, a także u osób ze skłonnościami do reakcji alergicznych. W takich przypadkach lekarz może zdecydować o modyfikacji dawkowania lub uważniejszym monitorowaniu pacjenta.

Lek zawiera 48 mg sodu w każdym gramie substancji czynnej. Pacjenci stosujący dietę niskosodową lub z niewydolnością nerek powinni poinformować o tym lekarza prowadzącego.

Należy mieć na uwadze, że lek Biotaksym może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych — może powodować fałszywie dodatni wynik testu na obecność glukozy w moczu (metodami redukcyjnymi) oraz fałszywie dodatni wynik testu Coombsa. Personel wykonujący badania powinien zostać poinformowany o przyjmowaniu tego antybiotyku.

W trakcie lub po leczeniu może wystąpić biegunka będąca objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Nie należy w takim przypadku stosować leków hamujących perystaltykę — konieczna jest konsultacja z lekarzem.

Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do nadmiernego wzrostu opornych drobnoustrojów (nadkażeń, np. grzybiczych).

Przy leczeniu trwającym dłużej niż 7–10 dni zaleca się kontrolowanie liczby białych krwinek i czynności wątroby.

Jakie mogą być działania niepożądane po zastosowaniu leku Biotaksym?

Podczas stosowania leku Biotaksym mogą wystąpić działania niepożądane, klasyfikowane według częstości ich występowania.

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• ból w miejscu podania po wstrzyknięciu domięśniowym.

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów):

• reakcje skórne: wysypka, świąd, pokrzywka,
• biegunka,
• zmiany w morfologii krwi: leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia,
• drgawki,
• pogorszenie czynności nerek lub zwiększenie stężenia kreatyniny (zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu aminoglikozydów),
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfatazy alkalicznej) i/lub stężenia bilirubiny,
• gorączka,
• reakcja Herxheimera w leczeniu boreliozy (wysypka, świąd, gorączka, dolegliwości stawowe),
• reakcje zapalne w miejscu podania, w tym zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył.

Częstość nieznana:

• ciężkie reakcje skórne: zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), DRESS, AGEP,
• wstrząs anafilaktyczny i inne reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli,
• rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego,
• encefalopatia (zaburzenia świadomości, nieprawidłowe ruchy) — zwłaszcza przy dużych dawkach i niewydolności nerek,
• agranulocytoza, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna,
• zapalenie wątroby (czasami z żółtaczką), śródmiąższowe zapalenie nerek,
• nadkażenia (np. grzybicze),
• arytmia (po szybkiej infuzji przez cewnik do żyły centralnej).

Do działań niepożądanych o nieznanej częstości należą m.in.: bóle i zawroty głowy, encefalopatia (np. zaburzenia świadomości, nieprawidłowe ruchy), nudności, wymioty, bóle brzucha, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby (czasami z żółtaczką), śródmiąższowe zapalenie nerek, a przy podaniu domięśniowym roztworu zawierającego lidokainę — reakcje ogólnoustrojowe na lidokainę. Pełna lista możliwych skutków ubocznych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania leku. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych lub objawów anafilaksji należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub personelem medycznym.

Czy Biotaksym wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Biotaksym może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, włączając w to leki dostępne bez recepty, suplementy diety i zioła. Jest to kluczowe dla bezpieczeństwa i skuteczności terapii.

Substancja czynna leku, cefotaksym, może wchodzić w istotne klinicznie interakcje z niektórymi grupami leków:

• Substancje o działaniu bakteriostatycznym (tetracyklina, erytromycyna, chloramfenikol, sulfonamidy) mogą osłabiać działanie przeciwbakteryjne cefotaksymu.
• Antybiotyki aminoglikozydowe oraz silne leki moczopędne (np. furosemid) mogą nasilać szkodliwy wpływ na czynność nerek.
• Probenecyd zwiększa stężenie cefotaksymu w surowicy i wydłuża jego działanie.

Lek może ponadto powodować fałszywie dodatni wynik testów na obecność glukozy w moczu (metodami redukcyjnymi) oraz fałszywie dodatni wynik testu Coombsa.

Ostateczną ocenę ryzyka związanego z jednoczesnym stosowaniem leku Biotaksym z innymi preparatami zawsze przeprowadza lekarz lub farmaceuta.

Czy można stosować Biotaksym w czasie ciąży i karmienia piersią?

Bezpieczeństwo stosowania leku Biotaksym u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Cefotaksym przenika przez barierę łożyska, dlatego leku nie należy stosować w ciąży, chyba że lekarz uzna, że przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Zawsze należy poinformować lekarza o ciąży lub jej planowaniu przed rozpoczęciem terapii.

Cefotaksym przenika do mleka ludzkiego i może wpływać na florę jelitową dziecka, prowadząc do biegunki lub kolonizacji grzybiczej, a także wywołać u niego reakcję uczuleniową. W przypadku konieczności leczenia lekarz rozważy, czy przerwać karmienie piersią, czy zaprzestać stosowania leku, biorąc pod uwagę korzyści dla obu stron.

Kobiety karmiące piersią, będące w ciąży lub ją planujące powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Biotaksym.

Jak przechowywać lek Biotaksym?

Lek Biotaksym w postaci proszku należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Okres ważności nieotwartej fiolki wynosi 2 lata.

Po przygotowaniu roztworu stabilność preparatu jest ograniczona. Gotowy roztwór można przechowywać w temperaturze 2–8°C (w lodówce) przez maksymalnie 24 godziny lub w temperaturze poniżej 25°C przez maksymalnie 2 godziny. Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy zużyć natychmiast po przygotowaniu.

Jak każdy produkt leczniczy, Biotaksym musi być przechowywany w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przedawkowanie może wystąpić szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek; mogą wówczas pojawić się drgawki, drżenie oraz śpiączka. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie leku i zastosować odpowiednie leczenie objawowe. Hemodializa usuwa lek z organizmu.

Refundacja leku Biotaksym

Lek Biotaksym nie podlega refundacji. Nie jest również objęty programem bezpłatnych leków dla seniorów (65+), kobiet w ciąży (C) ani pacjentów do 18. roku życia (Dz).

Dostępność

Biotaksym jest lekiem wydawanym na receptę (Rx). Jest to produkt stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym (w szpitalach).

Jakie są zamienniki Biotaksym?

Informacji o zamiennikach leku Biotaksym nie zawiera ulotka ani Charakterystyka Produktu Leczniczego. W celu ustalenia ewentualnego zamiennika należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Najczęstsze pytania o Biotaksym (FAQ)

Opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Przed zastosowaniem leku zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania.